Tibetan
བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་ཡེ་ནས་རྫོགས་པ་ལས། །བཙལ་ནས་བསྡུས་ཏེ་རྫོགས་པ་མ་ཡིན་པས། །ལྷུན་རྫོགས་ཐ་སྙད་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་སྟེ། །གཟུགས་སྐུ་ཇི་ལྟར་སྣང་ཡང་རང་བཞིན་རྫོགས། །ཀུན་རྫོབ་སྙིང་པོ་འདི་ནི་ནོར་བུའི་ཚུལ། །འདི་མ་མཐོང་བ་རྒྱ་མཚོ་གངྒཱ་ཡི། །འགྲམ་ན་འདུག་པ་སྐོམ་དྲིར་འཆི་བཞིན་ནོ། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་སྙིང་པོ་འདི། །ཐེག་པ་ཡོངས་ཀྱི་ཆོས་ལ་མ་སྦས་ཤིང་། །སངས་རྒྱས་གསུང་གི་རྒྱུད་ལ་སྦས་པ་མེད། །བགྲོད་རྩོལ་ལམ་ལ་སྦྱངས་པས་རྙེད་མི་འགྱུར། །མི་ལེན་མི་སྤང་བྱང་ཆུབ་སྤྱོད་རྣམས་ལ། །རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་རང་བཞིན་ཇི་བཞིན་གནས། །མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་དབྱིངས་ལས་འདས་པས་ན། །ཀུན་མཉམ་དབྱེར་མེད་རང་བཞིན་སྙིང་པོ་ལ། །སྐུ་ དང་ཡེ་ཤེས་ཏིང་འཛིན་བརྟག་མི་བྱ། །དམིགས་པའི་གཟའ་གཏད་ཞི་བའི་བྱང་ཆུབ་ལ། །ཡེ་ཤེས་རོལ་པས་ཆོས་ཉིད་བསྒོམ་མི་བྱ། །ཏིང་འཛིན་རོ་ལ་ཆགས་མེད་ཐིག་ལེར་དག །གར་སྟབས་རོལ་མོ་སྣ་ཚོགས་བསྒྱུར་བ་ཡང་། །ལུས་ལས་མ་གོས་གཞན་གྱི་ཡིད་སྡུད་ལྟར། །ཐབས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ལུང་གི་སྙིང་པོ་འདི། །ངོ་བོ་ཉིད་ལས་མ་གཡོས་ཀུན་གྱི་འབྲས། །བསྒྲུབས་པས་གྲུབ་པའི་འབྲས་བུ་ཀུན་ཡིད་ཚིམ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཁྱུང་ཆེན་གྱི་རྒྱུད་ལས། ངོ་བོ་བསྟན་པ་དང་།ཚད་མས་གཞིག་ཏུ་མི་རུང་བ་བསྟན་པ་དང་། ལྷུན་གྱིས་རྫོགས་པར་བསྟན་པ་དང་། རྟག་ཏུ་མེད་པར་བསྟན་པ་དང་། ཀུན་གྱི་འབྲས་བུ་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་བཞི་པའོ།། །།དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དཔལ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོས། ཉིད་དང་དབྱེར་མེད་པའི་འཁོར་རྨད་དུ་བྱུང་བ་ལ་ཉིད་ཀྱིས་བརྗོད་པ། །སྒྲིབ་པ་སྣོད་དང་ཆོས་སྤང་ལས་ཀྱི་སྒྲིབ་ཕྲ་རགས། །རྟེན་ཅིང་འདྲེལ་བར་འབྱུང་བས་འདི་ཡི་གཏིང་མི་རྙེད། །མཚན་ཉིད་གསུམ་ལྡན་ཆོས་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱང་དག་པར་འགྱུར། །བདག་མེད་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱི་ཚིག་གཉིས་ཡེ་ནས་ཞི། །སྙིང་རྗེའི་རྒྱུན་ཆད་སེམས་ཅན་མ་མཐོང་སེམས་ཅན་མེད། །ཐམས་ཅད་མཉམ་པ་ཉིད་ཡིན་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ། །གཉིས་མེད་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་གཅིག་པའི་ཆོས་ཉིད་ཡིན། །རྡོས་པ་ཅན་གྱི་ཆོས་ཉིད་གཉེན་པོས་བཅོས་སུ་མེད། །ཏིང་འཛིན་བརྟན་པས་གཟུང་བའི་བསྒོམ་ཡུལ་བྲལ། །ཤེས་རབ་གསུམ་གྱིས་སྦྱང་དུ་འདི་ལ་ག་ལ་ཡོད། །ཐམས་ཅད་མཉམ་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་ལ། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་དེ་ལ་འཕྱོ་བ་ཡིན་པ་ནི། །སོ་སོ་མ་ཡིན་གཅིག་གི་ངང་སྟེ་རྒྱུ་འབྲས་རྣམ་པར་དག །ཐུགས་རྗེ་བཞིན་དུ་བྱིན་གྱིས་
Chinese
自性本自圆满，无需寻觅积聚方得圆满，本然圆满是无言菩提，无论色身如何显现，其自性皆圆满。此世俗谛之精髓，犹如珍宝。不见此者，如处恒河岸边，却因口渴而死。此无分别智慧之精髓，未曾隐瞒于一切乘之法中，亦未隐藏于诸佛之语续中，勤奋修习道亦不可得。不取不舍，菩提之行，于一切时处，皆如其本性而住。因无分别智慧超越界限，故于普皆平等、无有分别之自性精髓中，不应观察身、智慧与禅定。于专注之所缘及寂静之菩提中，不应以智慧之嬉戏修习法性。于禅定之味，不应执着，应如明点般清净。种种舞姿乐音之变化，亦如莲花不着水，如吸引他人之心。此方便之王，口诀之精髓，不离其自性，乃一切之果。修持所成之果，皆令人心满意足。菩提心乃大鹏鸟之血脉，其中宣说了本体，宣说了不可被量度摧毁，宣说了本然圆满，宣说了非恒常，以及宣说了乃一切之果。此为第四品。 其后，薄伽梵大吉祥普贤王如来，对其无别之殊胜眷属如是宣说： “业障、烦恼障、法障，以及细微与粗大之业之障碍，皆因缘起而无法穷尽其底蕴。具足三种特征之法蕴亦得清净。二种无我之语，本自寂灭。慈悲之流 끊绝，不见众生，亦无众生。一切皆为平等性，乃金刚萨埵之身。无二，于如是性中，乃一体之法性。粗重之法性，无法以对治力修正。以坚定之禅定所执持之所缘，已然远离。以三种智慧，又怎能于此有所修习？于一切平等之坛城，一切之自性中，自生智慧于其中摇曳，此非个别，乃一体之状态，因果皆得清净。如慈悲般加持于
English
Since the very nature is complete from the beginning, it is not completed by seeking and gathering. Spontaneous perfection is the unnameable enlightenment. However the form body may appear, its nature is complete. This essence of conventional truth is like a jewel. Not seeing this is like being on the banks of the Ganges, dying of thirst. This essence of non-conceptual wisdom is not hidden in the teachings of all vehicles, nor is it hidden in the lineage of the Buddha's words. It cannot be found by practicing on the path of effort. In the practices of enlightenment, which neither accept nor reject, the nature remains as it is in all ways. Because non-conceptual wisdom transcends the sphere, in the essence of the nature that is all-equal and without distinction, body, wisdom, and samadhi should not be examined. In the object of focus and the peaceful enlightenment, the nature of reality should not be meditated upon with the play of wisdom. One should be free from attachment to the taste of samadhi, and be clear like a bindu. The various transformations of dance and music are also like a lotus that is not stained by water, like attracting the minds of others. This king of methods, the essence of the oral instructions, does not move from its own nature, and is the result of all. The results achieved by practice satisfy all minds. The mind of enlightenment is from the lineage of the great garuda, in which the essence is shown, it is shown that it cannot be destroyed by measurement, it is shown as spontaneously perfect, it is shown as not permanent, and it is shown as the result of all. This is the fourth chapter. Then, the Bhagavan, the glorious Samantabhadra, spoke to his extraordinary retinue, inseparable from himself: "The obscurations of karma, afflictions, and dharma, and the subtle and gross obscurations of karma, cannot be exhausted because of dependent origination. The aggregates of dharma, endowed with three characteristics, are also purified. The two words of the two kinds of selflessness are inherently pacified. The stream of compassion is 끊절, sentient beings are not seen, and there are no sentient beings. All is equality, the very body of Vajrasattva. Non-duality, in suchness, is the nature of reality as one. The nature of reality, which is coarse, cannot be corrected by antidotes. The object of meditation held by firm samadhi is free from grasping. How can there be practice here with the three wisdoms? In the mandala of all equality, in the nature of all, self-born wisdom sways in it, which is not separate, but the state of one, the cause and effect are completely pure. Bless like compassion on
Tibetan
རླབས་ཆེན་ཉིད་གྱུར་པས། །ཐམས་ཅད་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་མཆོག་ཏུ་མ་གྱུར་མེད། །སྡོམ་རྩོལ་འདུལ་དང་དམ་ཚིག་བསམ་ཡས་པ། །མི་ཤེས་བྱིས་པས་བསླད་པས་འཁྲུལ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། །ཅི་ཡང་མི་དགོས་བསྲུང་ང་མི་དགོས་བསྒོམ་མི་དགོས། །འདི་ལ་སྤྱོད་པ་མི་དགོས་འདི་ལས་གཞན་མི་དགོས། །སྟོང་ཉིད་བདག་མེད་ཡེ་མཁྱེན་རང་རིག་ཐུགས་ཉིད་དེ། །ཐམས་ཅད་ནད་གསོ་མཛད་པ་སྨན་པའི་རྒྱལ་པོ་ཡིན། །མཐོ་རིས་བགྲོད་པའི་རྒྱུད་དེས་བྱང་ཆུབ་ལམ་མི་རྙེད། །དུག་གསུམ་དུག་ལྔ་ཡེ་ནས་དག་ པའི་སྨན་ཆེན་པོ། །ཇི་བཞིན་རང་བཞིན་གནས་པའི་སྨན་ཆེན་མ་བྱས་ན། །འཁྲུལ་རྟོག་ལམ་ལ་གནས་པའི་ཐེག་དམན་རྣམས། །དུག་གསུམ་དུག་ལྔའི་ནད་ཀྱིས་འཚོ་བའི་གླགས་ཡོངས་མེད། །ཡེ་ནས་ས་རྫོགས་ལམ་གྱི་འགྲོ་ས་གདོད་ནས་དག །གདོད་ནས་ཐོབ་ཟིན་ཐོབ་པར་བྱ་བ་ཅི་ཡང་མེད། །ཚིག་གིས་མི་ཕེབས་དབྱིབས་དང་ཁ་དོག་དབང་པོའི་སྤྱོད་ཡུལ་མིན། །བསྟན་ཅིང་བརྟག་པར་དཀའ་ལ་བརྗོད་དུ་རྡུལ་ཙམ་མེད། །མི་དམིགས་མི་གནས་བསམ་པ་ཀུན་དང་བྲལ་བ་ནི། །འདི་ལས་བསྟན་པའི་ལམ་མེད་གཅིག་དང་དུ་མ་མེད། །བདག་དང་གཞན་དུ་བྲལ་བའི་སྟོན་མཁན་རིན་ཆེན་མཛོད། །གཅིག་ཏུ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་དབང་ཕྱུག་རྡོ་རྗེ་ཉིད། །དཀྱིལ་འཁོར་ཀུན་གྱི་གཙོ་བོ་བདག་ཉིད་འདི། །རླབས་ཆེན་ཁམས་གསུམ་འགུལ་བ་ཀུན་བསད་ཀྱང་། །རང་བྱུང་མཁའ་ཀློང་དག་པའི་དབྱིངས་སུ་རྣམ་པར་དག །སྲོག་མེད་སྲོག་བཅད་དབྱིངས་ཀྱི་ནམ་མཁར་གཅིག་པས་ན། །ནམ་མཁའི་དབྱིངས་ལ་དབྱིངས་ཉིད་རོལ་པ་མཛད། །ཁམས་གསུམ་ཀུན་བསད་མི་བསྐྱོད་ཞིང་དུ་དག་པ་ཡི། །སྲོག་དང་སྡིག་ཏུ་མཐོང་བའི་ཆོས་ལམ་གང་སྤྱོད་པའི། །ཆོས་ལམ་དེ་ཡི་བྱང་ཆུབ་བསྐལ་པའི་མཐར་ཡང་ནི། །རྙེད་པར་མི་འགྱུར་བྱ་རྗེས་ཚོལ་བ་འདྲ་བ་ཡིན། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཁྱུང་ཆེན་གྱི་རྒྱུད་ལས། ཅིའང་ཐོབ་པར་བྱར་མེད་པའི་ལེའུ་སྟེ་ལྔ་པའོ།། །།དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དཔལ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ལ་སོགས་པས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དཔལ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ཉིད་ལ་སྤྱན་གཟིགས་ཏེ་ཅང་མི་སྨྲ་བར་བཞུགས་པས། བཅོམ་ལྡན་འདས་དཔལ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ཉིད་ཀྱིས་ཉིད་ལ་བརྗོད་པ། །སྐུ་ཡི་དཀྱིལ་འཁོར་དཀྱིལ་འཁོར་མཆོག་ཏུ་འགྱུར། །དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་འདུས་བསམ་ངོ་བོ་ཉིད། །མཆོད་བསྟོད་སྤྱན་དྲངས་ཕྱག་རྒྱ་བཟླས་པ་དང་། །ཕྱག་རྒྱའི་སྐུར་ནི་འདི་ལ་བསྒོམ་མི་དགོས། །སྒྱུ་མའི་གཟུགས་བརྙན་འདི་ལས་འབྱུང་བས་ན། །ལོ་མ་མི་བསྙད་ཤེས་པས་འབྲས་ཐོབ་མི
Chinese
是故甚深广大，一切皆成无上大菩提。持戒勤律仪，誓言无量，因无知孩童所染而有错谬故。什么也不需要守护，我不需要修，不需要修习。对此不需要行持，除此以外不需要其他。空性无我，本来遍知，自明本性之心性。一切病皆能医治，是为医王。以升天的传承，不能获得菩提道。三毒五毒，本来清净的大药。如实安住自性的药王若不修，安住于错觉分别道之小乘者们，便没有以三毒五毒之病为生的机会。本来地圆满，道之所行之处，本来清净。本来已得，没有什么需要获得的。言语无法表达，形状和颜色不是感官的对象。难以指示和观察，连灰尘那么大的东西也无法描述。无所缘，无所住，远离一切念头。除此之外没有指示的道路，没有一和多。脱离自他的导师，是珍宝之藏。唯一任运成就的自在金刚。一切坛城之主，即是此自性。纵然摧毁了撼动三界的一切，亦在自生空界清净的法界中完全清净。无命断命，与法界虚空为一，故于虚空法界中，法界自性游戏。摧毁一切三界，于不动之刹土中清净。凡是执著于生命和罪恶的修行法门，那样的修行法门，即使经过无数劫，也无法获得菩提，如同寻找鸟迹一般。菩提心金翅鸟续中，无所得品第五。之后，薄伽梵吉祥金刚萨埵等，以目光注视着薄伽梵吉祥普贤王如来，默默不语。薄伽梵吉祥普贤王如来对自身说道：身之坛城转为殊胜坛城。于如是性中聚集，即是思之自性。供养赞叹迎请，手印念诵等，对于手印之身，不需于此修习。幻化的影像从此产生，无需数叶，知晓便能获得果实。
English
Therefore, being profoundly vast, everything becomes the supreme great Bodhi. Holding vows, diligent in discipline, immeasurable vows, because of being defiled by ignorant children, there are mistakes. Nothing needs to be guarded, I don't need to practice, no need to cultivate. There is no need to practice this, and nothing else is needed besides this. Emptiness, selflessness, originally omniscient, self-aware nature of mind. All diseases can be cured, and is the king of medicine. With the lineage of ascending to heaven, one cannot find the path to Bodhi. The great medicine that purifies the three poisons and five poisons from the beginning. If the king of medicine who abides in his own nature as it is not cultivated, then those of the Hinayana who dwell on the path of delusion and discrimination will have no chance to live on the disease of the three poisons and five poisons. Originally, the ground is complete, and the place where the path goes is originally pure. Originally obtained, there is nothing to be obtained. Words cannot express it, shape and color are not the object of the senses. It is difficult to indicate and observe, and not even a speck of dust can be described. Non-referral, non-abiding, free from all thoughts. There is no path of instruction other than this, there is no one and many. The teacher who is free from self and others is a treasure trove. The only spontaneously accomplished powerful Vajra. The lord of all mandalas is this self-nature. Even if all that shakes the three realms is destroyed, it is completely pure in the pure realm of the self-born space. Lifeless and severed, one with the sky of the realm, so in the sky of the realm, the nature of the realm plays. Destroying all three realms, purifying in the immovable land. Whatever Dharma path is practiced that clings to life and sin, that Dharma path, even after countless kalpas, will not be able to attain Bodhi, like searching for bird tracks. From the mind of enlightenment, the lineage of the great Garuda. The fifth chapter on nothing to be gained. Then, the Bhagavan, glorious Vajrasattva and others, gazed at the Bhagavan, glorious Samantabhadra, and remained silent. The Bhagavan, glorious Samantabhadra, said to himself: The mandala of the body turns into a supreme mandala. Gathered in suchness, it is the nature of thought. Offerings, praises, welcoming, mudras, recitations, etc., for the body of mudras, there is no need to practice here. Illusory images arise from this, no need to count leaves, knowing will obtain the fruit.