Tibetan
སོ།། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་རིག་པ ཡིན།། འདུས་མ་བྱས་ལ་ཆོས་སྐུར་བརྟགས།། མཁྱེན་པའི་བརྩེ་བས་གཟུགས་སྐུ་བྱུང།། བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་བརྗོད་ལས་འདས།། གནས་ལུགས་ངང་དུ་རང་སར་ཞོག། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མངོན་པར་རྟོག་པ་བྱང་ཆུབ ལམ་གྱི་རྒྱུད་ཆེན་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པ་ལས་བདེན་པ་གཉིས་མེད་སྣང་སྟོང་ཟུང་འཇུག་ཏུ་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་བཅུ་གསུམ་པའོ།།།། རྒྱུ་ནི་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ནས།། འབྲས་བུ་སངས་རྒྱས་ས་ལ་ནི།། བགྲོད་པར བྱེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ལམ།། ངོ་བོ་ཏིང་འཛིན་ཡེ་ཤེས་ཡིན། ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ཡོན་ཏན་རྣམས།། རྒྱུད་ལ་ཐོབ་པའི་རྟེན་བྱེད་པ།། ས་ཞེས་གོང་ནས་གོང་དུ་ནི།། བགྲོད་པའི་སྤྱིར་ན་ལམ་ཡིན་ནོ།། ལམ་མཆོག་འདི་ལས སུ་ཞུགས་པ།། དང་པོའི་ལས་ཅན་སྐྱེ་བོ་རྣམས།། དཀོན་མཆོག་གསུམ་གྱི་རང་བཞིན་ལ།། གུས་པས་བརྟེན་ཅིང་ཚོགས་གཉིས་བསགས།། དཀའ་ཐུབ་ཆོས་ལ་རྟེན་ཅིང་སྤྱད།། འཁོར་བའི་རང་བཞིན སྡུག་བསྔལ་གྱིས།། ལུས་ནི་མི་གཙང་ཕུང་པོ་ལ།། མི་རྟག་དྲན་པ་ཉེ་བར་བཞག། ཚོར་བ་ཕྱི་ནང་བདེ་སྡུག་རྣམས།། མི་རྟག་བཏང་སྙོམས་སྟོང་པར་བསྒོམ།། གཟུང་བའི་ཡུལ་དང་འཛིན་པའི་སེམས།། གཉིས་ཀ གཅིག་རྐྱེན་གཅིག་ལ་སྐྱེས།། སེམས་དེ་རང་བཞིན་མེད་པར་བསྒོམ།། ཆོས་རྣམས་སྔར་ཡང་མ་སྐྱེས་ཤིང།། ཕྱིས་ཀྱང་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་བའོ།། སྐྱེ་མེད་སྟོང་པར་ཤེས་པར་བྱ།། ཡང་དག་སྤོང་བ་བཞི་པོ་ནི།། སྡིག་པ སྔར་སྐྱེས་ལས་སྤོང་ཞིང།། ཕྱིས་ནི་སྡིག་པ་བསྐྱེད་མི་བྱ།། དགེ་བ་སྔར་སྐྱེས་སྤེལ་བྱ་ཞིང།། མ་སྐྱེས་དགེ་བ་བསྐྱེད་པར་བྱ།། མོས་འདུན་བརྩོལ་བའི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱིས།། མི་དགེ་ཆོས་ཀྱིས་དབེན་པས་ན།། མཉམ གཞག་འདོད་ཆགས་བྲལ་བས་ན།། དགའ་བདེ་ཏིང་འཛིན་ལ་གནས་པ།། འདུན་པའི་རྫུ་འཕྲུལ་རྐང་པས་ཏེ།། དེ་ལ་རབ་ཏུ་སྤྲོས་བྱེད་པ།། དང་བའི་རྫུ་འཕྲུལ་རྐང་པ་ཡིན།། དེ་ལ་རྟོག་ཅིང་སྤྱོད་བྱེད་པ།། སྤྱོད་པའི རྫུ་འཕྲུལ་རྐང་པ་ལ།། དེའི་དོན་རྣམས་ཡིད་ལ་སེམས།། སེམས་ཀྱི་རྫུ་འཕྲུལ་རྐང་པས་ཏེ།། འགྲོ་འོང་མེད་པའི་རྒྱུན་དེ་ལ།། སེམས་ནི་རྩེ་གཅིག་གནས་པ་ཡིས།། བསམ་གཏན་བཞིའི་འདུ་ཤེས་ལ།། རབ་ཏུ་སྦྱངས པའི་རྫུ་འཕྲུལ་དང།། མངོན་ཤེས་ཕྲ་མོ་ཐོབ་པར་འགྱུར།། ལས་ཀྱིས་མངོན་ཤེས་རིགས་དྲུག་གིས།། སེམས་ཅན་རྣམ་པ་ཕྲ་མོ་ཡོད།། ལྷའི་མིག་ལ་སོགས་པ་ལྔ།། ཆ་མཐུན་ཙམ་རེ་མཉམ་བཞག་དུས།། འཕགས་པ དགྲ་བཅོམ་རྣམས་ལ་འཆར།། རྒྱུན་ཆད་མེད་པར་སངས་རྒྱས་ལའོ།། ཚོགས་
Chinese
索！是遍知之智慧。将无为视为法身，以智慧之慈悲生色身，不可思议，超离言说。将实相安住于自性之中。大乘现观菩提道次第大论，如虚空般，从中宣说二谛无别显空双运之品，第十三品完毕。 原因是各自的凡夫，果是成佛之地，通往彼处的菩提道，本体是禅定智慧。殊胜的功德，成为在相续中获得的所依，名为地，从高到高，通往的总体是道。 谁进入此殊胜道，最初的业力者们，以恭敬依靠三宝的自性，积累二资粮，依靠苦行之法而行持。轮回的自性，以痛苦，身体是不净的蕴聚，于无常生起正念。感受外内苦乐等，于无常修习舍离空性。所取之境与能取之心，二者一缘一而生，心彼自性无有而修习。诸法先前未曾生，之后也不会生。应知无生空性。四正断者，罪恶从先前所生而断除，之后不造罪恶，善法先前所生应增长，未生之善应生起。以意乐勤奋之精进，远离不善之法，于等持离贪欲，安住于喜乐禅定中。以欲之神足，于彼精进修习，是最初的神足。于彼思择而行持，于行持之神足，于彼之义于意作意。以心之神足，于无有往来之相续彼，心乃专注安住，四禅定之想，精勤修习之神变，与微细之神通将获得。以业之神通，六道之，有情之相微细有。天眼等五者，少分相似等持时，圣者阿罗汉们显现，无有间断于佛陀也。
English
So! It is the wisdom of omniscience. Regarding the unconditioned as the Dharmakaya, the Rupakaya arises from the compassion of wisdom, inconceivable, beyond words. Let the reality rest in its own nature. The Great Treatise on the Stages of the Path to Enlightenment in the Mahayana, like the sky, from which the chapter on the union of emptiness and appearance, the inseparability of the two truths, is taught, the thirteenth chapter is completed. The cause is the individual ordinary person, the result is the state of Buddhahood, the path to enlightenment that leads to that place, the essence of which is meditative wisdom. The excellent qualities, which become the basis for attainment in the continuum, are called grounds, and the general way of progressing from higher to higher is the path. Whoever enters this supreme path, the beings with initial karma, rely with reverence on the nature of the Three Jewels, accumulate the two accumulations, and practice relying on the Dharma of asceticism. The nature of samsara, with suffering, the body is an impure aggregate, and mindfulness of impermanence is established. Feelings of external and internal pleasure and pain, etc., are meditated upon as impermanent, equanimous, and empty. The object to be grasped and the mind that grasps, the two arise from one condition, and the mind is meditated upon as being without inherent existence. Phenomena have never arisen before, and will not arise later. One should know the unborn emptiness. The four right abandonments are: evil is abandoned from what was previously born, and evil is not created later; good that was previously born should be increased, and good that has not been born should be generated. Through the diligence of aspiration and effort, being separated from non-virtuous dharmas, in equanimity, being free from desire, abiding in the joy and bliss of samadhi. With the foot of miraculous power of aspiration, one cultivates diligently in that, it is the initial foot of miraculous power. Thinking and acting upon that, in the foot of miraculous power of action, one contemplates the meaning of that in the mind. With the foot of miraculous power of mind, in that continuum without coming and going, the mind is focused and abiding, the perception of the four dhyanas, the transformation that is diligently cultivated, and subtle clairvoyance will be attained. With the clairvoyance of karma, the six realms, the forms of sentient beings are subtle. The five, such as the divine eye, when a small portion of similarity is in equanimity, appear to the noble Arhats, and without interruption to the Buddha as well. Assembly.
Tibetan
ལམ་བཞི་གསུམ་བཅུ་གཉིས་སོ།། ཐ་མ་འབྲིང་མཆོག་ཆེན་པོ་ལ།། རིམ་པ་བཞིན་དུ་འདུ་འཛི་སྤངས།། དབེན་པའི་སྟོབས་ལས་སྐྱེ་བ ཡིན།། མོས་སྤྱོད་ཚོགས་གཉིས་བསགས་པ་དེ།། ཆོས་ཉིད་དོན་ལ་སྦྱོར་བའི་ལམ།། ངེས་འབྱེད་ཡན་ལག་རྣམ་བཞི་སྟེ།། དྲོད་ནི་མེའི་སྔ་ལྟས་བཞིན།། ཆོས་ཉིད་རྟོགས་པའི་སྔ་ལྟས་སུ།། བཟུང་ཡུལ་རང་བཞིན་མེད པ་ཡི།། སྒྱུ་མ་རྨི་ལམ་ལྟ་བུར་རྟོགས།། དེ་ཉིད་རང་བཞིན་མེད་པ་ཡི།། ཆོས་ཀུན་དགག་སྒྲུབ་བླངས་དོར་བྲལ། ཡོནཏན་འཕེལ་བ་རྩེ་མོ་སྟེ།། འདི་དུས་དབང་པོས་གང་སྣང་བ།། སྐྱེ་བ་མེད་པར་མངོན་དུ་ཤེས།། དེ ལ་གཞན་གྱིས་མི་ཕྱེད་པའི།། བསྟན་པའི་ངེས་ཤེས་ཆེན་པོ་སྐྱེ།། དེ་ནི་དད་པའི་དབང་པོ་ཡིན།། དེ་ལ་རབ་ཏུ་སྤྲོ་སེམས་ཀྱིས།། སྲོག་གི་ཕྱིར་ཡང་མ་ཆགས་པར།། དཀའ་བ་སྣ་ཚོགས་སྤྱོད་པའི་མཐུས།། བརྩོན འགྲུས་དབང་པོ་དུབ་པར་མེད།། སྤྱོད་ལམ་རྣམ་བཞི་དྲན་ཤེས་ཀྱིས།། ཚུལ་མ་ཡིན་པ་ཀུན་སྤངས་ཤིང།། སེམས་ལ་ལྟ་བ་དྲན་པའི་དབང།། གང་ལ་དམིགས་པའི་ཆོས་དེ་ལ།། ལུས་སེམས་རྩེ་གཅིག་གནས་བྱེད པ།། དག་བྱེད་ཏིང་འཛིན་དབང་པོ་ཡིན།། རྩེ་གཅིག་སྤྱོད་པའི་ཆོས་དེ་ལ།། སོ་སོར་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས།། བརྟགས་པས་གཞི་རྩ་མེད་མཐོང་བ།། ཤེས་རབ་དབང་པོ་ཐོབ་པ་སྟེ།། ཆོས་རྣམས སྐྱེ་འགག་མེད་པ་ཡི།། མཚན་མ་བྲལ་བའི་དོན་ལ་ནི།། བློ་ལ་མི་སྐྲག་མི་སྡང་བར།། མོས་པ་ཐོབ་པ་བཟོད་པ་ཡིན།། འདི་ནས་ངན་སོང་མི་ལྟུང་ཞིང།། དགེ་བའི་རྩ་བ་རྒྱུན་མི་འཆད།། ཉི་མ་འཆར་བའི་སྔ་ལྟས སུ།། ནམ་མཁའ་མཐའ་ནས་སངས་པ་བཞིན།། རྣམ་པར་རྟོག་མེད་ཏིང་འཛིན་ལ།། ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་གཅིག་ཏུ་འགྱུར།། རྣམ་རྟོག་མ་ལུས་ཐམས་ཅད་འགགས།། རྟོགས་པ་མེད་པའི་ཏིང་འཛིན་དེ།། འཇིག རྟེན་ཆོས་ལས་མཆོག་གྱུར་པས།། དེ་ཉིད་དོན་ལ་རྟགས་སྤྱད་ན།། འཇིག་རྟེན་འཇིག་རྟེན་འདས་པའི་ཆོས།། སྐད་ཅིག་གིས་ནི་བྱེ་བྲག་ཕྱེད།། མཐོང་ལམ་དོན་ལ་དེས་སྦྱོར་བས།། སྦྱོར་ལམ་དོན་ཞེས་ཐེག་ཆེན དང།། ཉན་རང་གཉིས་དང་ཐུན་མོང་སྟེ།། ཉན་ཐོས་ས་བརྒྱད་རང་རྒྱལ་དགུ།། འགའ་ཞིག་ཐེག་ཆེན་ཆ་མཐུན་ཡང།། འདི་ཉིད་ལ་ནི་ཐོབ་པ་སྟེ།། ཞི་གནས་དང་ནི་ལྷག་མཐོང་ཡང།། འདི་ནས་གཅིག་ཏུ་འདྲེས པར་འགྱུར།། ཉན་རང་བྱང་སེམས་དེ་བཞིན་གཤེགས།། ཏིང་འཛིན་ཐམས་ཅད་འདི་གཉིས་འདུས།། ཞི་ལྷག་གཉིས་པོ་ཀུན་གྱི་དོན།། ལས་རྣམས་བགྲོད་པའི་སྲོག་ཤིང་ཡིན།། ཕུང་པོ་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད སོགས།། གཟུང་དང་འཛིན་
Chinese
道有四，三和十二。 下、中、上、大之中， 次第断绝诸喧嚣， 从寂静之力而生。 信行二资粮积聚， 乃是将法性与意义结合之道。 决择分有四支： 暖如火之先兆， 作为证悟法性之先兆， 所执之境无自性， 如幻如梦般了悟。 彼之自性本无有， 诸法远离断定取舍。 功德增长至顶峰， 此时诸根所显现， 了知无生而显现。 于此他人不可夺， 生起对教法之大定解。 此乃信心之根力。 于此以极大欢喜心， 纵为生命亦不执着， 以行持种种苦行之力， 精进根力亦不疲惫。 以正念觉知四威仪， 舍弃一切不如法之行， 观心乃正念之根力。 于所缘之法上， 身心专注一境住， 乃是净治禅定之根力。 于专注一境之法上， 以各别自证之智慧， 观察不见丝毫根基， 是为获得智慧之根力。 诸法无生亦无灭， 于离相之义上， 心中无惧亦无嗔， 获得信解即是忍。 从此不堕恶趣中， 善根之流亦不断。 如日出之先兆， 虚空自边际而明亮。 于无分别之禅定中， 一切诸法融为一。 所有分别念皆止息， 此无证悟之禅定， 胜过世间诸法， 若以彼义而验相， 世间与出世间法， 刹那之间便能辨别。 以彼结合见道之义， 称为加行道之义，与大乘， 以及声闻、缘觉二者共通。 声闻八地，缘觉九地， 有些与大乘相似， 然唯于此方能获得。 止观二者， 亦从此合二为一。 声闻、缘觉、菩萨、如来， 一切禅定皆集于此二者。 止观二者乃一切之义， 是诸业行进之命脉。 蕴、界、处等， 所取与能取。
English
The paths are four, three, and twelve. In the lower, middle, upper, and great, Gradually abandon all distractions, Arising from the power of solitude. That which accumulates the two accumulations of aspiration and practice, Is the path that joins the nature of reality with meaning. The decisive factor has four branches: Warmth is like the precursor of fire, As a precursor to realizing the nature of reality, The object of grasping is without inherent existence, Realizing it is like an illusion or a dream. That itself is without inherent existence, All phenomena are free from affirmation, negation, acceptance, and rejection. The increase of qualities reaches its peak, At this time, whatever appears to the senses, Is known to be manifestly without birth. Therein, unshakable by others, A great certainty of the teachings arises. That is the power of faith. Therein, with great joy, Without attachment even for life, Through the power of practicing various hardships, The power of diligence is without fatigue. With mindfulness and awareness of the four modes of conduct, Abandoning all that is improper, Looking at the mind is the power of mindfulness. On that dharma which is the object of focus, Body and mind abide in one-pointedness, Is the power of purifying samadhi. On that dharma of one-pointed practice, With the wisdom of individual self-awareness, Examining, one sees no basis or root, Is the attainment of the power of wisdom. All phenomena are without arising or ceasing, On the meaning that is free from characteristics, Without fear or hatred in the mind, Obtaining aspiration is patience. From here, one does not fall into the lower realms, The stream of virtuous roots is unbroken. Like the precursor to the rising sun, The sky clears from its edges. In the samadhi without conceptualization, All phenomena become one. All conceptualizations without exception cease, That samadhi without realization, Surpasses all worldly dharmas, If one uses signs to test that meaning, Worldly and transcendental dharmas, Are distinguished in an instant. By joining that with the meaning of the path of seeing, It is called the meaning of the path of joining, common to the Great Vehicle, As well as the Hearers and Solitary Realizers. The Hearers have eight grounds, the Solitary Realizers nine, Some are similar to the Great Vehicle, But it is only here that it is attained. Calm abiding and insight, Also become one from here. The Hearers, Solitary Realizers, Bodhisattvas, and Thus-Gone Ones, All samadhis are gathered in these two. Calm abiding and insight are the meaning of all, It is the life-force for traversing all actions. The aggregates, elements, and sense bases, etc., The object of grasping and the grasper.