Tibetan
་པའི་གཟུང་འཛིན་གཅིག། གཉིས་མེད་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་ལ།། སྣང་བའི་རྟོགས་པ་འགོག་མི་དགོས།། དངོས་པོར་མ་གྲུབ་སྒྱུ་མ་བཞིན།། སྒྱུ་མ་དངོས་མེད་སྟོང་པའི་གཟུགས།། དེ་ལ་སྐྲག པ་འཁྲུལ་པ་ཡིན།། སྣང་བ་མེད་པའི་སྟོང་པ་ཉིད།། ཆད་པར་ལྟ་བའི་འཁྲུལ་ཁམ་ཅན།། སྟོང་པ་མེད་པའི་སྣང་བ་ཅན།། རྟག་པར་ལྟ་བའི་གཟུང་འཛིན་ཅན།། ལོག་པའི་ལམ་དུ་ཤོར་བ་ཡིན།། སྣང དུས་སྟོང་ལ་སྟོང་དུས་སྣང།། སྣང་སྟོང་ཆུ་ཟླ་ལྟ་བུ་རུ།། སྐད་ཅིག་ཙམ་ཡང་དབྱེར་མེད་ལ།། གསལ་དང་སྟོང་པར་འདོད་པ་ཀུན།། གཉིས་མེད་གཉིས་འཛིན་འཁྲུལ་པའི་བློ།། ཡོན་པོའི་ལམ་དུ་ཤོར་བ་ཡིས།། ཡང དག་ས་ལ་དེས་མི་བགྲོད།། ཟུང་འཇུག་རབ་ཏུ་མི་གནས་ལ།། སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བཏགས་པ་ལ།། དམུས་ལོང་རྣམས་ཀྱིས་ནམ་མཁའ་ལ།། སྟོང་པ་ཉིད་དུ་སྦར་ཚོད་བྱེད།། དེ་བཞིན་སྟོང་ཉིད་མཐའ་བྲལ་ལ།། རྨོངས པ་རྣམས་ནི་ཕྱོགས་འཛིན་བྱེད།། སྣང་བ་སྟོང་པའི་རང་འོད་ལ།། བླུན་པོ་རྣམས་ནི་མཚན་མར་འཛིན།། སྣང་སྟོང་གཉིས་མེད་ཟུང་འཇུག་ལ།། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཞེས་རབ་ཏུ་བརྗོད།། ངོ་བོ་སྤྲོས་བྲལ་མཐའ་ལས འདས།། བློ་འདས་ཡིད་བྱེད་བྲལ་བའི་དོན།། གནས་ལུགས་བྱང་ཆུབ་སེམས་འདི་ལ།། མ་རིག་རང་གི་ཀུན་རྟོག་གིས།། སྣང་སྟོང་ཆོས་རྣམས་མིང་བཏགས་ཙམ།། མིང་བཏགས་རྟོགས་ཚོགས་རང་རང་གིས།། ལྟོས པའི་ཆོས་ཀྱི་སྣང་སྟོང་གཉིས།། སྣང་བ་དངོས་པོ་མཚན་མར་འཛིན།། སྟོང་པ་དམིགས་མེད་མཚན་མེད་དུ།། སོ་སོར་གཟུང་བ་འཁྲུལ་པའི་བློས།། གཟུང་འཛིན་བྲལ་བའི་སེམས་ཉིད་ལ།། བརྟགས་པ་ཙམ་ལས་དོན ལ་གཅིག།འཁོར་བའི་སྣང་བས་མྱང་འདས་སྟོང།། མྱང་འདས་སྣང་བས་འཁོར་བ་སྟོང།། གཉིས་མེད་སྣང་བས་གཉིས་འཛིན་སྟོང།། གཉིས་འཛིན་སྣང་བས་གཉིས་མེད་སྟོང།། དེ་བཞིན་བདེ་བས་སྡུག་བསྔལ་ སྟོང།། སྡུག་བསྔལ་སྣང་བས་བདེ་བ་སྟོང།། ཉོན་མོངས་སྣང་བས་ཡེ་ཤེས་སྟོང།། ཡེ་ཤེས་སྣང་བས་ཉོན་མོངས་སྟོང།། ཀུན་རྫོབ་སྣང་བས་དོན་དམ་སྟོང།། དོན་དམ་སྣང་བས་ཀུན་རྫོབ་སྟོང།། དངོས་པོའི་སྣང བས་དངོས་མེད་སྟོང།། དངོས་མེད་སྣང་བས་དངོས་པོ་སྟོང།། མི་དགེའི་སྣང་བས་དགེ་བ་སྟོང།། བསྒྲུབ་བྱའི་སྣང་བས་སྤང་བྱ་སྟོང།། སྤང་བྱའི་སྣང་བས་བསྒྲུབ་བྱ་སྟོང།། མཚན་མའི་སྣང་བས་མཚན་མེད སྟོང།། མི་དམིགས་སྣང་བས་མཚན་མེད་སྟོང།། མིན་པའི་སྣང་བས་ཡིན་པ་སྟོང།། ཡིན་པའི་སྣང་བས་མིན་པ་སྟོང།། བདག་འཛིན་སྣང་བས་གཞན་ཉིད་སྟོང།། གཞན་གྱི་སྣང་བས་རང་ཉིད་སྟོང།། ཡོད་པའི་སྣང བས་མེད་པ་སྟོང།། མེད་པའི་སྣང་བས་ཡོད་པ་སྟོང།། བདེན་པའི་སྣང་བས་བདེན་མེད་སྟོང།། བདེན་མེད་སྣང་བས་བདེན་པ་སྟོང།། སེམས་ཅན་སྣང་བས་སངས་རྒྱས་སྟོང།། སངས་རྒྱས་སྣང་བས་སེམས་ཅན སྟོང།། དེ་ལྟར་སྐྱོན་ཡོན་ལེགས་ཉེས་ཚོགས།། ལྟོས་པས་སོ་སོར་རྣམ་པར་དབྱེ།། གཉེན་པོས་བརྟགས་ཀྱང་སྣང་སྟོང་གཉིས།། སྐད་ཅིག་ཙམ་ཡང་དབྱེར་མེད་གཅིག། ཐམས་ཅད་སྤྲོས་བྲལ་ལྷན་ཅིག་ལ།། གཉིས སུ་འཇིག་པ་འཁྲུལ་པའི་ཆོས།། མང་པོ་དག་གིས་སྡུག་བསྔལ་བས།། ཟད་མེད་འཕེལ་མེད་འཁོར་བར་འཁྱམས།། ཟུང་འཇུག་ཆོས་རྣམས་མངོན་འགྱུར་ན།། འཁོར་བ་མྱ་ངན་འདས་སུ་གྲོལ།། གཉིས སུ་མེད་པའི་ལོངས་སྤྱོད་ཡིན།། གདོད་ནས་ཡིན་ཏེ་བློ་བུར་མིན།། རང་བྱུང་དོན་ལ་བཅོས་མ་བྲལ།། སྣང་དང་སྟོང་པར་མི་རྟག་པའི།། མཚན་བཅས་མཚན་མེད་རྟོག་པ་ཀུན།། ལུས་ངག་ཡིད་ཀྱི་སྣང་བ་སྟེ།། ལུས་ཀྱི རྟོགས་པ་དངོས་སྣང་གསལ།། ཡིད་ཀྱི་རྟོག་པ་དྲན་སྣང་ཤར།། ངག་གིས་སྣང་བས་བརྗོད་པའི་ཚིག། ཕྱི་ནང་ཐམས་ཅད་དེ་ལས་བསྐྱེད།། དེ་དང་དེའི་སྣང་བ་ཀུན།། རྩ་བ་སེམས་ཉིད་གཅིག་ལ་ཐུག། སེམས་ལ དངོས་པོ་མ་མཆིས་པས།། ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་རང་བཞིན་སྟོང།། སེམས་སྟོང་ཙམ་ན་ལུས་ཀྱང་སྟོང།། སྟོང་པ་བྱང་ན་མ་ཡིན་པས།། སེམས་དེ་ལུས་ངག་ཡིད་དུ་སྣང།། སྣང་བའི་དེར་འཛིན་ཞི་བ་ལ།། སྟོང་པ ཞེས་སུ་བརྗོད་པ་མིན།། སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་འོད་གསལ་བ།། སྣང་བར་མིང་དུ་བརྟགས་པ་ལ།། སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་མཁྱེན་པ་འབྱུང།། འཁོར་བ་པའི་ཉོན་མོངས་ཏེ།། རང་བཞིན་ཤེས་ན་ཡེ་ཤེས་དངོས།། མ རིག་པ་ལ་སེམས་སུ་གཟུང།། རིག་པའི་དུས་ན་ཆོས་ཉིད་དོན།། སྐྱེ་འགག་མེད་པའི་ཆོས་སྐུ་ལ།། སྟོང་པ་ཉིད་ནི་བླ་དགས་སོ།། མ་དག་སེམས་ཉིད་འཁོར་བ་ལ།། དག་པའི་སེམས་ཉིད་མྱ་ངན་འདས།། གཉིས་སུ མེད་པའི་གནས་ལུགས་ལ།། སྣང་དང་སྟོང་པ་ལ་སོགས་པའི།། མང་དུ་བཤད་ཀྱང་སྤྲོས་པ་ཙམ།། ཡང་དག་དོན་ལག་གཅིག་ལས་མེད།། གཅིག་པོ་དེ་ཡང་སྤྲོས་དང་བྲལ།། དེ་བཞིན་དེ་ཉིད་མ་རྟོགས་པ།། གཞན གྱིས་བཅོས་རྒྱུ་ཅི་ཡང་མེད།། འོད་གསལ་ལྷུན་གྲུབ་འགྱུར་མེད་ཡིན།། དཔེར་ན་ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ།། སྤྲིན་གྱིས་ཆོད་དང་མ་ཆོད་པའི།། གསལ་དང་མི་གསལ་འབྱུང་བ་བཞིན།། མ་རྟོགས་ས་པའི་ཁྱད་ཙམ ལས།། དོན་ལ་གསལ་འགྲིབ་རྒྱུན་ཆད་མེད།། རིག་པ་རང་གསལ་རྡོ་རྗེ་འཆང།། སྲ་ཞིང་སྙིང་པོ་ཁོང་སྟོང་མེད།། ཀུན་ལ་ཁྱབ་པས་མཐའ་དང་བྲལ།། དབུ་མ་ལ་ཡང་མི་གནས་
Chinese
的能取所取为一。无二自性即是空，显现的觉受无需遮止。未成实物如幻象，幻象无实空之色。于此恐惧乃是错觉。无有显现之空性，怀有断见之错谬。无有空性之显现者，怀有常见之能取。已失落于邪道之中。显现之时空，空之时显现。显空如水中之月，刹那之间亦无分别。然欲求光明与空性者，皆是无二二取之错觉心。因已失落于歧途，故此无法行至正道之地。不住于双运之境，于名为空性者，盲人们以手掌，试图测量虚空之空性。如是空性离边际，愚昧之人则执持偏颇。显现空性之自光中，愚笨之人执持为相。显空无二双运者，名为菩提心。本体离戏超边际，超离心识离作意之义。于此实相菩提心中，因无明自身之分别念，显空诸法仅是名言安立。名言安立之觉受集合，各自所见之有法显空二者。显现执持实物为相，空性执持无缘无相。以各自执取之错觉心，于离能取所取之心性中，仅是假立而义则一。轮回之显现令涅槃空，涅槃之显现令轮回空。无二之显现令二取空，二取之显现令无二空。如是安乐之显现令痛苦空，痛苦之显现令安乐空。烦恼之显现令智慧空，智慧之显现令烦恼空。世俗之显现令胜义空，胜义之显现令世俗空。实有之显现令非有空，非有之显现令实有空。不善之显现令善空，当成之显现令当舍空。当舍之显现令当成空，有相之显现令无相空。无所缘之显现令无相空，非是之显现令是空。是之显现令非是空，我执之显现令他者空。他者之显现令自己空。于
English
The grasping of subject and object is one. The non-dual essence is emptiness, there is no need to block the realization of appearances. Like an illusion that is not established as a real thing, illusion is an unreal, empty form. To be afraid of it is a delusion. Emptiness without appearance is a delusion with the view of nihilism. Appearance without emptiness is a grasping with the view of eternalism. It is lost on the wrong path. When appearance is there, emptiness is there, and when emptiness is there, appearance is there. Appearance and emptiness are like the moon in water, and there is no difference even for a moment. All those who desire clarity and emptiness are deluded minds that grasp duality in non-duality. By being lost on the wrong path, one cannot travel to the right place. It does not abide in the state of union, and what is called emptiness is like blind people trying to measure the emptiness of the sky with their hands. Likewise, emptiness is free from extremes, but the ignorant ones hold on to partiality. In the self-light of appearance and emptiness, fools grasp at characteristics. The non-dual union of appearance and emptiness is called bodhicitta. The essence is free from elaboration and beyond extremes, the meaning beyond mind and free from mental activity. In this state of being, bodhicitta, due to the self-grasping of ignorance, all phenomena of appearance and emptiness are merely names. The collection of experiences that are named, each with its own appearance and emptiness of phenomena. Appearance grasps at objects as characteristics, emptiness grasps at the unconditioned and without characteristics. With the deluded mind that grasps separately, in the nature of mind that is free from grasping, it is merely imputed, but the meaning is one. The appearance of samsara empties nirvana, the appearance of nirvana empties samsara. The appearance of non-duality empties duality, the appearance of duality empties non-duality. Likewise, the appearance of happiness empties suffering, the appearance of suffering empties happiness. The appearance of afflictions empties wisdom, the appearance of wisdom empties afflictions. The appearance of conventional truth empties ultimate truth, the appearance of ultimate truth empties conventional truth. The appearance of existence empties non-existence, the appearance of non-existence empties existence. The appearance of non-virtue empties virtue, the appearance of what is to be accomplished empties what is to be abandoned. The appearance of what is to be abandoned empties what is to be accomplished, the appearance of characteristics empties the uncharacterized. The appearance of the unconditioned empties the uncharacterized, the appearance of what is not empties what is. The appearance of what is empties what is not, the appearance of self-grasping empties otherness. The appearance of otherness empties oneself. In
Chinese
有的显现使无空虚，无的显现使有空虚，真实的显现使无真实空虚，无真实显现使真实空虚，众生的显现使佛空虚，佛的显现使众生空虚，如此过失功德好坏等，依待而各自区分，以对治观察也是显现空性二者，刹那顷也不可分离为一，一切离戏同时，分为二者是错乱之法，众多为痛苦所困，在无尽无增的轮回中漂泊，双运诸法现前时，轮回解脱于涅槃，是无二的享受，本来就是并非暂时，自生之义远离造作，显现与空性无常的，有相无相分别一切，身语意的显现即是，身的觉受是实相明，意的觉受是忆念显现，语的显现是所说的词，内外一切由此而生，彼与彼的显现一切，根本在于心性唯一，心无实物，身语意三自性空，心空之时身也空，空性并非清净，心即显现为身语意，显现的执着寂灭时，不说是空性，心的自性光明，在显现上假立名言时，诸佛生起了知，轮回者的烦恼，若知自性即是智慧，于无明执为心，于明之时是法性义，于无生灭的法身上，空性是多余的，不净心性是轮回，清净心性是涅槃，于无二的处所上，显现与空性等等，虽多说也是戏论，真实义只有一个，唯一者也远离戏论，如是如是未证悟，其他无有可改造之物，光明任运不变，譬如日轮，被云遮蔽与未遮蔽的，明与不明出现一样，只是未证悟者的差别，义上明暗相续不断，觉性自明金刚持，坚固且精华无空虚，周遍一切故无边，也不安住于中观
English
The appearance of existence empties non-existence, the appearance of non-existence empties existence, the appearance of truth empties non-truth, the appearance of non-truth empties truth, the appearance of sentient beings empties Buddha, the appearance of Buddha empties sentient beings, thus faults, merits, good and bad, are distinguished separately by dependence, even if examined with antidotes, appearance and emptiness are two, inseparable even for a moment, all are free from elaboration, in simultaneity, dividing into two is a mistaken dharma, many are afflicted by suffering, wandering in endless and unincreasing samsara, when the united dharmas are manifested, samsara is liberated into nirvana, it is a non-dual enjoyment, it is originally so, not temporary, the meaning of self-arisen is free from fabrication, appearance and emptiness are impermanent, all concepts with and without characteristics, are appearances of body, speech, and mind, the perception of the body is clear appearance, the perception of the mind is the arising of memory appearance, the appearance of speech is the words spoken, all internal and external are born from it, all appearances of that and that, the root is in the single nature of mind, since there is no substance in the mind, the three of body, speech, and mind are empty in nature, when the mind is empty, the body is also empty, since emptiness is not purification, the mind appears as body, speech, and mind, when the clinging to appearance is pacified, it is not called emptiness, the nature of mind is clear light, when names are assigned to appearances, the Buddhas arise with knowledge, the afflictions of samsara, if the nature is known, it is actual wisdom, ignorance is grasped as mind, at the time of knowledge, it is the meaning of dharmata, on the dharmakaya without birth and death, emptiness is superfluous, impure mind is samsara, pure mind is nirvana, in the state of non-duality, appearance and emptiness, etc., even if much is said, it is just elaboration, the true meaning is only one, that one is also free from elaboration, likewise, not realizing that suchness, there is nothing else to be modified, clear light is spontaneously accomplished and immutable, for example, like the sun's disc, whether obscured or unobscured by clouds, the occurrence of clarity and non-clarity, is only the difference of those who have not realized, in meaning, clarity and obscurity are continuous, without interruption, awareness is self-luminous Vajradhara, solid and essential, without emptiness, pervading all, therefore without limit, and does not abide in the Middle Way either