Tibetan
བྱུང་ངང་དངས་མི་ཞོན་ནས།། སྒོ་ལྔ་རྣམ་དག་ལམ་དུ་བྱུང།། སྣང་སྲིད་རང་གྲོལ་ཐང་ལ་རྒྱུག། དབྱེ་བསལ་མེད་པའི དགོངས་པར་གནས།། ཀུན་འབྱུང་ཀློང་ཡངས་ལྷ་ཁང་དུ།། སེམས་ཅན་སྤྱི་མེས་རིག་པའི་རྒྱལ།། སྣང་སྲིད་བསྐྱེད་ཀྱང་འཕེལ་འགྲིབ་མེད།། ནམ་མཁའ་འདི་ལས་ཆོ་འཕྲུལ་རྣམས།། ནམ་མཁའི་ངང་ལས་གཡོས་པ མེད།། སྙིང་པོའི་ཀློང་ནས་རྩལ་བུ་རྣམས།། བྱུང་ཡང་སྣ་ཚོགས་མ་ལ་ཐིམ།། མ་བུ་ངོ་སྤྲོད་ཡེ་སངས་རྒྱས།། འཁྲུལ་དང་མ་འཁྲུལ་ཡེ་ནས་མེད།། རྟོགས་དང་མ་རྟོགས་བློ་ཡི་ཡུལ།། ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་འབྲས བློ་ཡིན་པས།། བློ་ཉིད་མ་ཟད་བར་དུ་ནི།། ཇི་ལྟར་བསྒྲུབ་ཀྱང་རྩོལ་བའི་གནད།། རྩོལ་བའི་སེམས་ལ་བྱང་ཆུབ་མེད།། ཅེས་གསུངས་སོ།། ཉི་ཟླ་འབར་བའི་རྒྱུད་ལས། ཡང་རབ་རྣམས་ལ་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ བརྒྱད་པའོ།།།། དེ་ནས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཡིས།། ཀུན་བཟང་ཉིད་ལ་འདི་སྐད་ཞུས།། རྩོལ་བའི་བསྒྲུབ་ཆོས་མ་ཡིན་པའི།། བྱར་མེད་རྩོལ་བྲལ་བཀའ་སྩོལ་ཅིག། ཅེས་ཞུས་པ་དང། སྟོན་པས་འཁོར ལ་བཀའ་སྩལ་པ།། བྱར་མེད་རྩོལ་བྲལ་ངས་བསྟན་གྱིས།། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔས་ཡིད་ལ་ཟུང།། བསྒྲུབ་མེད་རྩོལ་བསྒྲུབ་སྨོན་པ་མེད་པ་ཡི།། བྱར་མེད་ལྷུན་རྫོགས་སྔ་མ་དེ་ཉིད་དོན།། བྱ་བྲལ་ནམ་མཁའ་ཇི་བཞིན ཏེ།། རྩོལ་བསྒྲུབ་བྱ་བཙལ་ག་ལ་ཡོད།། གསལ་དག་ཡེ་ཤེས་དགོངས་པ་འདི།། རང་བྱུང་ངང་དངས་འོད་གསལ་ཡིན།། བཏང་ངོ་བཞག་གོ་རང་བཞིན་དེ།། བླང་དོར་བྲོད་པ་བསྐྱེད་མི་བྱ།། མངོན་སུམ་མི་སྣང་རྒྱབ ནས་འབྱུང།། ཕྲ་ཞིང་ཤེས་དཀའི་ཆོས་འདི་ནི།། རྣམ་པར་མི་རྟོག་རྟོག་ལས་འདས།། སྐུ་གཅིག་ཀུན་ཏུ་ཁྱབ་པས་བསྣན་པའི་ཆོས་མེད་དེ།། སེམས་དང་ཆོས་ནི་ཅི་ཡང་མ་ཡིན་པས།། གཞན་ལ་འདི་འདྲ་ཞེས་ནི བསྟན་དུ་མེད།། ཀུན་གཞི་ཀློང་ཡངས་ཆོས་དབྱིངས་ནས།། རིག་ཡིད་སེམས་བློ་ཅི་བྱུང་ཡང།། ཐོལ་བྱུང་ངང་དངས་བྱུང་སར་ཐིམ།། དཔེར་ན་རྒྱ་མཚོར་རྡོ་བསྐྱུར་བཞིན།། སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཀློང་དུ་ཐིམ།། འགྱུར་བ མེད་པའི་རྒྱ་ཡིས་ཐོབ།། སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཅི་ཡང་མ་ཡིན་པས།། བསྒོམ་པའི་ཚེ་ན་ཅི་ཡང་མི་བསྒོམ་མོ།། མ་བསམ་མ་བསྒོམས་ཆོས་གཞན་དུ།། ཡོན་ཏན་ཆེ་བའྀ་བསམ་གཏན་ནི།། མ་བསྟན་ཉིད་དུ་བསམ་དུ མེད།། ཡང་དག་ཡེ་ཤེས་གཉིས་མེད་འཆང།། རྣམ་པར་དག་པ་བདག་མེད་ཆོས།། ཡང་དག་བདག་མེད་ཡེ་ཤེས་གསལ།། ཆོས་ཉིད་རྣམ་ཤེས་ཡུལ་ལས་འདས།། བརྡའ་ནི་མཁའ་འགྲོ་ཆོས་ཉིད་བརྡའ།། རིན ཆེན་སྤུངས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་ན།།
Chinese
生起本然清净不依附，五门清净之道由此生，显有自解脱于坦途行，无有分别之见地安住。万有之源广阔之殿堂，众生之祖觉性之王，显有生起亦无增减，此虚空之种种神变，亦未曾动摇虚空之自性。心要之界生起诸般力用，生起种种亦融入于母体，母子相认本初即是佛，错与非错本初即无有。证与未证乃是心识之境，见修行为果皆是心识故，若心识未尽之间，无论如何修持皆是勤作之要点，然勤作之心无有菩提。如是说。出自《日月炽燃续》，又为贤妙者所宣说之第八品。尔后金刚萨埵，向普贤王如是请问：非是勤作之修法，请赐予无为离勤之教言。如是请问后，导师向眷属开示：我将宣说无为离勤之法，金刚萨埵当铭记于心。无修无勤无有希求之，无为任运自成即是彼义。离作犹如虚空般，勤作修持寻觅又何在？明净之智慧此见地，乃是自生本然清净光明。放下吧，安住吧，此自性，勿生取舍之念。显现不显现皆由背后生起，此甚深难知之法，乃是无分别超越思虑。一身体性周遍故无有增补之法，心与法本非是任何事物，故无法向他人指示如此这般。从阿赖耶广阔法界中，无论生起觉性、意、心、识，皆是顿生本然清净融入生起之处，譬如向大海中投掷石块般，融入无生之界，获得不变之界限。心之自性非是任何事物，故于修持之时亦无所修。不思不修于其他法，功德广大之禅定，即是不作指示之思。持守真实现实之无二智慧，完全清净之无我之法，真实现实之无我智慧光明，法性识相超越对境。表征乃是空行法性之表征，于珍宝积聚之坛城中。
English
Without relying on the naturally pure arising, the path of fivefold purity arises. Phenomena and existence self-liberate, running on the plain. Abiding in the intention free from discrimination. In the vast temple of the source of all, the ancestor of sentient beings is the king of awareness. Although phenomena and existence arise, there is no increase or decrease. All the miracles from this sky do not move from the nature of the sky. From the realm of the essence, various powers arise, but the various ones dissolve into the mother. Mother-child recognition is originally enlightenment. Mistake and non-mistake are originally non-existent. Realization and non-realization are the realm of the mind. Since view, meditation, conduct, and result are all mind, until the mind is exhausted, no matter how one practices, it is the key point of effort. But there is no enlightenment in the mind of effort. Thus it is said. From the Tantra of Blazing Sun and Moon, it is the eighth chapter, which is taught to the excellent ones. Then Vajrasattva asked Samantabhadra: Please bestow the teaching of non-action and effortlessness, which is not a practice of effort. After asking this, the teacher taught the assembly: I will teach the Dharma of non-action and effortlessness. Vajrasattva, hold it in your mind. Without practice, without effort, without aspiration, the meaning of effortless and spontaneous perfection is the same as before. Like the sky free from action, where can one find effortful practice? This clear and pure wisdom, this intention, is self-born, naturally pure, and luminous. Let go, rest, that nature, do not create thoughts of acceptance and rejection. Manifest and unmanifest arise from behind. This subtle and difficult-to-know Dharma is non-conceptual and beyond thought. Since one body pervades all, there is no Dharma to add. Since mind and Dharma are not anything, it cannot be shown to others like this. From the ground of all, the vast Dharmadhatu, whatever arises—awareness, mind, thought, intellect—suddenly arises, naturally pure, and dissolves into the place of arising, like throwing a stone into the ocean. It dissolves into the realm of no birth, and is obtained by the unchanging expanse. Since the nature of mind is not anything, one does not meditate on anything during meditation. Without thinking, without meditating, in other Dharmas, the meditation with great qualities is not to be thought of as not taught. Hold the non-dual wisdom of true reality. The completely pure Dharma of selflessness, the light of the wisdom of true reality and selflessness, the nature of Dharma, consciousness, transcends objects. The symbol is the symbol of the Dharmata of the Dakinis. In the mandala of accumulated jewels.
Tibetan
རང་བྱུང་ངང་དངས་སྣང་གསལ་བཞུགས།། ཆགས་སྡང་སྤྲོས་གཅོད་སྣང་སྲིད་གྲོལ།། མི་གནས་པ་ཡི་ཡུལ་མེད་དེ།། རྣམ་པར་མི་རྟོག་སྙིང་པོའི་ཀློང།། ཡེ་ཤེས་ལུས་ཏེ་རང་དངས སྐུ།། ཆགས་བྲལ་ལུས་ལ་འདས་པ་པོ།། ཞེས་གསུངས་སོ།། ཉི་ཟླ་འབར་བའི་རྒྱུད་ལས། བྱར་མེད་སྤྲོས་བྲལ་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་དགུ་པའོ།།།། དེ་ནས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཡིས།། ཀུན་བཟང་ཉིད ལ་འདི་སྐད་ཞུས།། གསང་སྔགས་བརྡའ་ཡིས་ཇི་ལྟར་བཤད།། ཅེས་གསོལ་པ་དང་སྟོན་པས་འཁོར་ལ་བཀའ་སྩལ་པ།། ཨ་ཀ་ད་ཏྀ་ས་ཏིས་ཧརི་ཏི་བྷོ་ཡ་ཧརི་ཏཱ། ཐུ་ལ་ཡ་ཨ་ཨ།། གསང་སྔགས་ངོ་བོ་བརྡའ་ཡིས བཤད།། སྔོན་ཐོག་སྐྱེ་མེད་གཏན་གཞིའི་གནས།། རྒྱལ་ཡུལ་ཆོས་ཉིད་ཡངས་པ་ན།། ཁྲི་རྗེ་ཡང་གསལ་སྤྱི་ཕུད་བཞུགས།། བློན་འཁོར་བསམ་མི་ཁྱབ་ཀྱིས་བསྐོར།། རྒྱལ་སྲིད་ཡོངས་ལ་མངའ་ཡང མཛད།། འདོད་པའི་ལོངས་སྤྱོད་བསམ་མི་ཁྱབ།། རིན་ཆེན་ཀུན་འབྱུང་ལྷ་ཁང་ན།། རང་བྱུང་ངང་དངས་ཡེ་གསལ་བཞུགས།། གསལ་དག་སྤྲོས་གཅོད་འཁོར་གྱིས་བསྐོར།། ཞིང་ཁམས་ཡོངས་ལ་མངའ་ཡང མཛད།། ཆོས་ཉིད་ལོངས་སྤྱོད་ཟད་མི་སྲིད།། སྣང་མེད་མུན་པའི་སྨག་རུམ་ན།། རྒན་མོ་རྨོངས་པ་གསལ་མེད་གནས།། མུན་པའི་ཐོ་ཡོར་འཁོར་གྱིས་བསྐོར།། དམུས་ལོང་ཤེས་མེད་མངའ་ཡང་མཛད།། སྣང་གསུམ ཆུ་བཞིའི་འཁོར་བར་འཁྱམས།། བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་འཁོར་ལོངས་སྤྱོད།། ཀུན་འབྱུང་སྤྱི་སའི་ལྡུམ་ར་ན།། བསམ་འཕེལ་ནོར་བུ་རིན་ཆེན་ཡོད།། ཅི་འདོད་ལོངས་སྤྱོད་དེ་ལས་འབྱུང།། ནོར་དེ་ཐོབ་ན་ཅི་བསམ འགྲུབ།། ནོར་དེ་ཐོབ་པར་འདོད་པ་ལ།། རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ངང་དངས་ཀྱིས།། ཁྱུང་ལ་ཞོན་ནས་རལ་གྲི་ཐོགས།། སྲ་བའི་གོ་ཆ་ལུས་ལ་གོན།། མི་འཇིགས་པ་ཡི་མིག་ཕྱེ་ལ།། མི་ཡི་ནོར་བུ་རིན་ཆེན་ལ།། རང་བྱུང རིག་ཡིད་དྲན་སེམས་བློ།། ཐོལ་བྱུང་ངང་དངས་རིན་དུ་བཅོལ།། བསམ་འཕེལ་ནོར་བུ་ཐོབ་པར་གྱིས།། སྤྲོས་གཅོད་རང་གྲོལ་རྒྱ་ཡིས་ཐོབ།། ཡང་སྙིང་བདུད་རྩིའི་བཅུད་ཅིག་འཐུང།། བཅུད་འཐུང་ཡང་སྙིང་ཐུགས ལ་ཆོངས།། སྐྱེ་འགག་འགྱུར་མེད་ཀློང་དཀྱིལ་དུ།། བྱར་མེད་བདེ་ཆེན་དབྱིངས་སུ་ཉོལ།། གཡོ་རྩོལ་འཕོ་འགྱུར་མེད་པར་མནལ།། ཞེས་གསུངས་སོ།། ཉི་ཟླ་འབར་བའི་རྒྱུད་ལས། གསང་སྔགས་བརྡའི་ལེའུ་སྟེ་བཅུ པའོ།།།། དེ་ནས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཡིས།། ཀུན་བཟང་ཉིད་ལ་འདི་སྐད་ཞུས།། ཐེག་པའི་སྤྱི་ཕུད་སྤྱི་ཏི་རུ།། ཐེག་དགུ་སྣང་སྲིད་ཇི་ལྟར་རྫོགས།། ཞེས་ཞུས་པ་དང། སྟོན་པས་འཁོར་ལ་བཀའ་
Chinese
自生本净光明住，贪嗔戏断显有解脱。不住之地无处所，无分别之心要界。智慧身乃自净身，离贪身中已逝者。如是说。出自《日月炽盛续》中，无作离戏教示品第九。 其后金刚萨埵，向普贤王如是请问：密咒以何种表示述说？如是祈请后，导师向眷属开示：阿嘎达底萨底哈日底波亚哈日达，图拉亚阿阿。（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思） 密咒之本体以表示述说。原始无生恒常之基处，胜地法性宽广之中，至尊明亮总聚而住。大臣眷属不可思议围绕，对整个王国也行使主权。欲望受用不可思议，珍宝一切生起之神殿中，自生本净原始光明住。明净戏断眷属所围绕，对所有刹土也行使主权。法性受用永不穷尽。无有显现黑暗之深处，老妇愚昧无明而住。黑暗之托由眷属所围绕，盲人无知也行使主权。三有四水轮回中漂泊，八万四千轮涅受用。一切生起总聚之园林中，如意宝珠珍宝存在。一切所欲受用从中生，若得此宝一切所想成。欲得此宝者，以自生智慧本净，乘于大鹏持利剑，坚固之盔甲身着，开启无惧之眼，对于人中珍宝，自生觉性意念忆念心识，突发本净珍贵托付，成办如意宝珠，戏断自解脱以手获得，饮用精华甘露之精髓，饮用精髓融入心间，于生灭不变之界中，无作大乐界中安眠，无有动摇造作迁变而眠。如是说。出自《日月炽盛续》中，密咒表示品第十。 其后金刚萨埵，向普贤王如是请问：乘之总聚总提中，九乘显有如何圆满？如是请问后，导师向眷属开示
English
Self-arisen, naturally pure, clear light dwells. Attachment, hatred, elaboration are cut, phenomena and existence are liberated. There is no place for the non-abiding, In the expanse of the essence of non-conceptuality. The body of wisdom is the self-purified body, One who has passed away in a body free from attachment. Thus it is said. From the Tantra of the Blazing Sun and Moon, Chapter Nine, Teaching on the Absence of Action and Freedom from Elaborations. Then Vajrasattva, Asked Kuntuzangpo thus: How are the secret mantras explained through symbols? Having made this request, the Teacher addressed the assembly: A ka da ti sa tis ha ri ti bho ya ha ri ta, thu la ya a a. (Tibetan, Sanskrit Devanagari, Sanskrit Romanized, Chinese literal meaning) The essence of secret mantras is explained through symbols. The original, unborn, eternal ground, In the vast expanse of the royal realm of Dharma, The supreme lord, clearly shining, dwells as the essence. Surrounded by ministers and retinue beyond comprehension, He also exercises sovereignty over the entire kingdom. Desired enjoyments are beyond comprehension, In the precious, all-arising temple, The self-arisen, naturally pure, primordial light dwells. Surrounded by a retinue of clear purity and cutting through elaborations, He also exercises sovereignty over all realms. The enjoyment of Dharma is inexhaustible. In the darkness of the absence of phenomena, An old woman, ignorant and without clarity, dwells. Surrounded by a retinue of darkness, The blind, without knowledge, also exercise sovereignty. Wandering in the cycle of the three existences and four waters, Enjoying the wheel of eighty-four thousand. In the garden of the all-arising, all-encompassing ground, There is a wish-fulfilling jewel, precious. All desired enjoyments arise from it. If that jewel is obtained, all wishes are fulfilled. For those who wish to obtain that jewel, With the self-arisen wisdom of natural purity, Riding on a garuda and holding a sword, Wearing solid armor on the body, Opening the eye of fearlessness, For the precious jewel among humans, Self-arisen awareness, mind, memory, thought, Suddenly entrust the naturally pure and precious. Obtain the wish-fulfilling jewel, Obtain freedom through the cutting of elaborations. Drink a drop of the essence of nectar, Drink the essence and entrust it to the heart, In the center of the unchanging realm of birth and death, Lie down in the realm of effortless great bliss, Sleep without movement, effort, or change. Thus it is said. From the Tantra of the Blazing Sun and Moon, Chapter Ten, The Chapter on the Symbols of Secret Mantras. Then Vajrasattva, Asked Kuntuzangpo thus: In the essence of the vehicles, the general essence, How are the nine vehicles and phenomena and existence perfected? Having asked thus, the Teacher addressed the assembly.