Tibetan
།། གཞག་བྱ་འཇོག་བྱེད་ཀ་དག་ཀྱང།། རེ་ཞིག་མ་རྟོགས་བློ་ཅན་ལ།། ཆོས་འདས་དོན་ལ་བཞག་ཐབས་བསྟན།། མཁའ གསལ་དཔེ་ནི་ནམ་མཁའ་ལ།། འཆར་སྒོ་གསལ་བྱེད་མི་བསྐྱོད་བགྲད།། ཀ་དག་དོན་གྱི་ཆོས་ཉིད་ལ།། སེམས་ཀྱིས་འཛིན་པ་མེད་པར་བཞག། ཆོས་དབྱིངས་གསལ་ཁྱབ་དངས་པ་ལ།། རིག་པ་གཏིང་གསལ་ཆེན པོར་བཞག།མ་བཅོས་སྤྲོས་བྲལ་ཀློང་ཡངས་སུ།། འགྱུར་བ་དངས་སངས་ཆེན་པོར་བཞག། འགག་མེད་རྩལ་གྱི་རང་འོད་རྣམས།། ཚོར་བ་རྗེས་མེད་རང་སར་བཞག། ངང་དངས་ཀུན་ཁྱབ་ཟང་ཐལ་ལ།། ཆོས་སྐུ་ གཅེར་བུ་ཀློང་དུ་བཞག།ཆོས་དབྱིངས་སྣང་གསལ་དཀྱིལ་འཁོར་དུ།། བསམ་བྲལ་སྟོང་པ་ཧལ་པོར་བཞག། གཉིས་མེད་ཐིག་ལེ་ཉག་གཅིག་ལ།། ཤེས་རབ་རང་བརྡོལ་ཆེན་པོར་བཞག། ཅང་མེད་ཅིར་སྣང་རོལ་པ་ རྣམས།། ཡུལ་མེད་སྣང་གྲོལ་རང་སར་བཞག། དབྱིངས་ལས་ཤར་བའི་རིག་པ་འདི།། མ་བུ་དབྱེར་མེད་རང་སོར་བཞག། སྒོ་ལྔའི་རྣམ་ཤེས་རང་བྱུང་འདི།། འཇའ་ལྟར་མཁའ་ལ་རང་ཡལ བཞག།དགོངས་པ་ཕྱོགས་མེད་མཐའ་གྲོལ་ལ།། ཡངས་དོག་རྒྱ་ཆད་མེད་པར་བཞག། ཀུན་གཞི་མཁའ་ལྟར་དག་པ་ལ།། ཡིད་གཉིས་འགྱུ་སྟོང་རྗེས་མེད་བཞག། སྣང་ཡུལ་མེ་ལོང་ལྟར་གསལ་ལ།། སྐྱེན་སྣང་སྐྱེ་ མེད་རང་གྲོལ་བཞག།གནས་ལུགས་འདུ་འབྲལ་གནས་མེད་པས།། གང་ནས་བཙལ་མེད་ངང་དུ་བཞག། སྒྲིབ་གཉིས་ཡེ་ནས་རང་དག་པས།། བླང་དོར་དབྱེ་བསལ་མེད་པར་བཞག། རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་རང་ཤར་ བས།། བཙལ་སེམས་སྒྲིབ་པ་མེད་པར་བཞག། འཁོར་འདས་ཆོས་ཀུན་ཡེ་གྲོལ་ལ།། གྲོལ་འདོད་འཆང་པ་མེད་རང་བཞག། གདོད་དག་སྐྱོན་བྲལ་མཐོང་མེད་ལ།། འདོད་རློམས་རྩིས་གདབ་མེད་པར་བཞག། སྐུ གསུམ་རེ་མེད་རང་གནས་ལ།། བསྒྲུབ་འདོད་རེ་སྨོན་མེད་པར་བཞག། ས་ལམ་བགྲོད་མེད་གཅིག་རྫོགས་ལ།། བགྲོད་མེད་རང་བརླག་ཆེན་པོར་བཞག། སེམས་ཉིད་མཚོན་འདས་བླ་མེད་ལ།། དཔེ་དོན་མཚོན བརྗོད་མེད་པར་བཞག།ཆོས་དབྱིངས་གཏིང་ཡངས་མཐའ་གྲོལ་ལ།། མཐའ་ཐུག་རྩལ་དང་བྲལ་བར་བཞག། དམ་ཚིག་བསྲུང་མཚམས་ཕྱོགས་མེད་ལ།། གཉིས་འཛིན་སྒྲིབ་པ་མེད་པར་བཞག། སྣོད་བཅུད་རྒྱལ་ བའི་ཞིང་ཁམས་ལ།། འཁོར་འདས་གཉིས་འཛིན་རང་སངས་བཞག། ཅིར་སྣང་སྐྱེ་མེད་ཆོས་སྐུ་ལ།། སྐྱེ་འཆི་འཕོ་འགྱུར་མེད་པར་བཞག། མཁའ་གསལ་རང་དངས་ཡེ་ཡིན་ལ།། དབང་བཞི་བསྐུར་ཐོབ་མིན་པར བཞག།ཅིར་སྣང་གསལ་སྟོང་དུས་མཉམ་ལ།། སྐྱོན་ཡོན་སྤང་བླང་མེད་པར་བཞག། སྙིང་པོ་མཐོང་རྟོགས་དུས་མཉམ་ལས།། ཞེ་འདོད་ལྟོས་པ་མེད་པར་བཞག། འགག་མེད་ཐོལ་བྱུང་ཀློང་ཐིམ་
Chinese
如是安住能安住之本净， 然于一时未悟之有情， 为示超越法义之安住法， 譬如虚空之明净， 显现之门即是不动尊。 于本净义之法性中， 不住于心之执着而安住。 于法界明彻周遍之澄澈中， 安住于智慧深邃广大之中。 于无作离戏之广阔虚空中， 安住于转变澄明广大之中。 无碍妙力之自光芒， 于觉受无迹中安住于自处。 于自性清净周遍通透中， 安住于法身赤裸之虚空中。 于法界显现明亮之坛城中， 安住于离思空性坦然之中。 于无二明点唯一之中， 安住于智慧自然涌现之中。 于无有而显现之游舞中， 安住于无境显解脱于自处。 于自性中显现之觉性， 安住于母子无别之自性中。 于五根之自生识， 如虹般于空中安住于自灭。 于无偏无际之见地中， 安住于无有宽窄限制之中。 于如虚空般清净之阿赖耶识， 安住于二取念动空寂无迹之中。 于如明镜般清晰之所显境， 安住于显现生灭自解脱之中。 于无有聚散之安住法中， 安住于无从寻觅之自性中。 于二障本来自清净中， 安住于无有取舍分别之中。 于自生智慧自然显现中， 安住于无有寻觅之心之障碍。 于轮回涅槃诸法本解脱中， 安住于无有欲求解脱之执着。 于原始清净离过之无见中， 安住于无有欲求自诩之计度。 于三身无希求之自住中， 安住于无有修求希愿之中。 于无有道途之一次圆满中， 安住于无有行履之大自灭。 于心性超越言诠之无上中， 安住于无有譬喻诠释之中。 于法界深广无垠中， 安住于远离边际作用之中。 于无有守护界限之誓言中， 安住于无有二取障碍之中。 于器情诸佛之净土中， 安住于轮回涅槃二取自解脱。 于显现无生之法身中， 安住于无有生灭迁变之中。 于虚空明净自性本然中， 安住于非由四灌而得。 于显现空明同时之中， 安住于无有取舍之过患功德。 于心要见解同时之中， 安住于无有贪恋依赖。 于无碍顿生之虚空融入。
English
Thus, abiding in the fundamentally pure state of abiding, Yet, for sentient beings who are temporarily unenlightened, To show the method of abiding in the meaning beyond Dharma, Like the clarity of space, The door of manifestation is the immovable one. In the Dharmata of the meaning of primordial purity, Abide without the mind's grasping. In the clear and pervasive transparency of the Dharmadhatu, Abide in the profound and vast wisdom. In the unmade, free from elaboration, vast expanse, Abide in the great transformation of clarity. The unimpeded power of self-radiance, In the absence of traces of feeling, abide in its own place. In the clear, all-pervading, and transparent essence, Abide in the naked Dharmakaya's expanse. In the mandala of the Dharmadhatu's clear appearance, Abide in the thought-free emptiness of openness. In the unique, indivisible bindu, Abide in the great self-arising of wisdom. In the playful display of what appears without being, Abide in the self-liberation of appearances without objects. This awareness that arises from the expanse, Abide in the inseparability of mother and child in its own state. These five self-born consciousnesses, Like a rainbow in the sky, abide in their own disappearance. In the view of non-attachment and freedom from extremes, Abide without limitations of vastness or narrowness. In the Alaya, pure like space, Abide in the absence of traces of dualistic thoughts and movements. In the realm of appearances, clear like a mirror, Abide in the self-liberation of arising and ceasing appearances. In the state of being without gathering or scattering, Abide in the state where there is no searching. In the two obscurations, primordially self-purified, Abide without discrimination of acceptance or rejection. In the self-arisen, self-manifesting primordial wisdom, Abide without the obscuration of a searching mind. In the liberation of all phenomena of Samsara and Nirvana, Abide without clinging to the desire for liberation. In the primordial purity, free from flaws, without seeing, Abide without arrogance or calculation. In the self-abiding of the three Kayas without hope, Abide without the desire for accomplishment or aspiration. In the one completion without traversing paths or stages, Abide in the great self-destruction without traversing. In the mind itself, beyond expression, unsurpassed, Abide without examples or expressions. In the vast and boundless Dharmadhatu, Abide without ultimate effort. In the vows without boundaries to protect, Abide without the obscuration of dualistic clinging. In the pure lands of the vessels and contents of the Victorious Ones, Abide in the self-liberation of dualistic clinging to Samsara and Nirvana. In the Dharmakaya, which appears without birth, Abide without birth, death, migration, or change. In the clear and self-pure nature of space, Abide without being obtained through the four empowerments. In the simultaneous clarity and emptiness of appearances, Abide without abandoning faults or accepting virtues. In the simultaneous realization of the essential point, Abide without desire or dependence. In the unimpeded, spontaneous merging into the expanse.
Tibetan
ལ།། གོལ་སྒྲིབ་ བྱིང་རྒོད་གསལ་བ་མེད།། གཞན་སྐྱོན་སེལ་མེད་ཀ་དག་ལ།། ངན་རྟོག་དགག་ཏུ་མེད་པར་བཞག། ངང་དངས་ཡེ་ཤེས་རྒྱུ་མ་ལ།། མཉམ་རྗེས་ཐུན་མཚམས་མེད་པར་བཞག། དམིགས་འཛིན་གཟའ་གཏད་བསམ བྲལ་ལ།། བསྒོམ་བྱ་སྒོམ་བྱེད་མེད་པར་བཞག། ཕྱོགས་མེད་རང་ཤར་མཐའ་སྟོངས་ལ།། གཞན་དུ་བཀོལ་བ་མེད་པར་བཞག། ཡེ་ནས་གཏད་མེད་ཟང་ཐལ་ལ།། གོམ་འདྲིས་ཀ་དག་རྣམ་པར་བཞག། རྒྱུ་རྐྱེན འཕེལ་འགྲིབ་མིང་མེད་ལ།། དགེ་སྡིག་བློ་ལས་གྲོལ་བར་བཞག། གཞག་བྱ་འཇོག་བྱ་མཚོན་པ་ཉིད།། མིང་འདོགས་མཐའ་ལས་འདས་པ་སྟེ།། མཐའ་ལྔའི་རྒྱ་ལས་གྲོལ་བའོ།། ཞེས་གསུངས་སོ།། རིན་པོ་ཆེ་བདུད རྩི་བཅུད་ཐིགས་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དགོངས་པ་འདུས་པའི་རྒྱུད་ལས།བཞག་ཏུ་མེད་པའི་བཞག་ཐབས་མཚོན་པའི་ལེའུ་སྟེ་བཅུ་གཅིག་པའོ།།།། དེ་ནས་ཀུན་རིག་ཁྱེའུ་ཆུང་གིས།། གསང་བདག་སྟོན་ པ་ལ་ཞུས་པ།། གེགས་སེལ་ཤན་འབྱེད་ལ་བཟླ་བ།། དགུ་རྩེ་སྤྱི་ཡི་མན་ངག་གང།། ཞེས་ཞུས་པས། སྟོན་པས་འཁོར་ལ་བཀའ་སྩལ་པ།། སྤྱི་ཡི་ཞུས་དོན་བཤད་ཀྱིས་ཉོན།། གནས་ལུགས་གཏན་ལ མ་ཕེབས་ན།། བྱ་སྒྲོ་རླུང་གིས་ཁྱེར་བ་འདྲ།། ཀུན་གཞི་ཆོས་སྐུ་མ་ཕྱེད་ན།། ཆུ་དང་འོ་མ་འདྲེས་པ་འདྲ། འཁྲུལ་པ་རྩད་ནས་མ་ཆོད་ན།། ལྗོན་ཤིང་ཡལ་ག་བྲེགས་པ་འདྲ།། སེམས་དང་སེམས་ཉིད་མ་ཕྱེད་ན།། བུ རམ་སྦྲང་རྩི་འདྲེས་པ་འདྲ།། མ་རིག་ཡེ་ཤེས་མ་ཕྱེད་ན།། གསེར་དང་གཡའ་རུ་འདྲེས་པ་འདྲ།། སེམས་དང་བག་ཆགས་མ་ཕྱེད་ན།། དུག་དང་སྨན་དུ་འདྲེས་པ་འདྲ།། འཁོར་འདས་བྱེ་བྲག་མ་ཕྱེད་ན།། མཁའ་ལ བགྲོད་པར་འདོད་པ་འདྲ།། བལྟ་མཁན་རང་ངོས་མ་ཟིན་ན།། དམུས་ལོང་ཐང་སྟོང་བོར་བ་འདྲ།། སྒོམ་མཁན་རང་ངོས་མ་ཟིན་ན།། རི་དྭགས་སྨིག་རྒྱུ་བསྙེགས་པ་འདྲ།། སྤྱོད་མཁན་རང་ངོ་མ་ཤེས་ན།། རི་དྭགས རྒྱ་ལ་ཚུད་པ་འདྲ།། སྒྲུབ་མཁན་རང་ངོ་མ་ཟིན་ན།། ཁྱུང་ཆེན་ནམ་མཁའི་མཐའ་ཚོལ་འདྲ།། འབྲས་བུ་རང་ངོས་མ་ཟིན་ན།། རྒྱལ་བུ་གང་འཁྱམས་སྤྱོད་པ་འདྲ།། གནས་ལུགས་ཕྱོགས་བྲལ་ཀུན་རྫོགས ཀྱང།། རྒྱ་ཆད་མེད་པས་ནོར་བུ་འདྲ།། དབྱིངས་ཀྱི་ཀློང་ལས་འདས་པ་མེད།། མཁའ་ལ་བྱ་ཡིས་ཕུར་པ་འདྲ།། ཀུན་གཞི་འཁོར་འདས་འབྱུང་གཞིར་ཡོད།། ཀུན་འབྱུང་རྒྱལ་པོའི་བང་མཛོད་འདྲ།། ཆོས་སྐུ་སྐྱེ་མེད་མུ མཐའ་སྟོངས།། ལྡོག་མེད་བསེ་ཞིང་འབྲས་བུ་འདྲ།། འཁྲུལ་རྩ་རང་འཛིན་རྩད་ནས་བཅད།། སྡོང་པོ་རྩད་ནས་བཅད་པ་འདྲ།། སེམས་ནི་རྣམ་ཤེས་ཚོགས་བརྒྱད་དེ།། འགག་མེད་ནམ་མཁ
Chinese
拉！ 迷失遮蔽，沉没高扬不明显。 无有消除他过，原始清净中， 不加遮止恶分别念而安住。 自性清净智慧根本中， 无有俱生后得，共不共之界限而安住。 离于目标执着，守护意念， 无有能修所修而安住。 无有方所，自性显现，边际空性中， 无有其他可用而安住。 本初无有执着，通彻透亮中， 串习原始清净而安住。 无有因缘，增减之名， 善恶从心解脱而安住。 所安住与能安住之自性， 超越名言边际， 从五边解脱。 如是说。 珍宝甘露精华滴，诸佛之意总集之续中，开显无有安住之安住法之第十一章。 之后，具种童子请问 秘密主导师： 遣除障碍，辨别取舍， 九尖普贤之口诀为何？ 如是请问。 导师对眷属开示： 谛听普贤之请问。 若未到达实相之定解， 如羽毛被风吹走。 若未分清阿赖耶与法身， 如水与奶混合。 若未从根斩断错乱， 如砍断树之枝干。 若未分清心与心性， 如石蜜与蜂蜜混合。 若未分清无明与智慧， 如金与铜锈混合。 若未分清心与习气， 如毒药与药物混合。 若未分清轮回与涅槃之差别， 如欲在空中行走。 若未把握能观者之自性， 如盲人遗失空旷之地。 若未把握能修者之自性， 如鹿追逐海市蜃楼。 若未了知行者之自性， 如鹿落入陷阱。 若未把握修行者之自性， 如大鹏寻找天空之边际。 若未把握果之自性， 如王子四处游荡。 然实相离于方所，一切圆满， 无有边际，如珍宝。 无有超出法界之虚空， 如鸟在空中飞翔。 阿赖耶存在于轮回涅槃之生处， 如一切生起之国王宝库。 法身无生，无边无际， 无有退转，如坚硬之田地与果实。 从根斩断错乱之根源，自性执着， 如从根斩断树木。 心乃八识之集合， 无有阻碍，如虚空。
English
La! Obscurations of straying, sinking and rising are not clear. In the primordially pure, without removing others' faults, Rest without blocking bad thoughts. In the clear essence of primordial wisdom, Rest without the boundaries of coemergent and subsequent, common and uncommon. Free from the object of focus, guarding thoughts, Rest without an object of meditation or a meditator. In the unconfined, self-arising, and empty expanse, Rest without using it for anything else. From the beginning, without attachment, in the transparent emptiness, Rest in the habituated primordial purity. Without the names of cause, condition, increase, or decrease, Rest liberated from the mind of virtue and vice. The very nature of what is to be placed and how to place it, Transcends the limits of names and labels, Freed from the bonds of the five limits. Thus it was said. In the tantra that gathers the intention of all the Buddhas, the essence of precious nectar, the eleventh chapter, which reveals the method of resting without resting. Then, Kunrig Khyuchung asked The secret lord teacher: To dispel obstacles and distinguish between right and wrong, What is the pith instruction of the Nine-Point Samantabhadra? Thus he asked. The teacher addressed the assembly: Listen to the meaning of Samantabhadra's question. If you have not reached a definitive understanding of the nature of reality, It is like a feather carried by the wind. If you have not distinguished between the alaya and the dharmakaya, It is like water and milk mixed together. If you have not cut off delusion from its root, It is like cutting off the branches of a tree. If you have not distinguished between mind and mind's nature, It is like mixing rock candy and honey. If you have not distinguished between ignorance and wisdom, It is like mixing gold and verdigris. If you have not distinguished between mind and karmic imprints, It is like mixing poison and medicine. If you have not distinguished between samsara and nirvana, It is like wanting to travel in the sky. If you have not grasped the nature of the one who looks, It is like a blind person losing a vast empty space. If you have not grasped the nature of the one who meditates, It is like a deer chasing a mirage. If you do not know the nature of the one who acts, It is like a deer falling into a trap. If you have not grasped the nature of the one who practices, It is like a great garuda seeking the edge of the sky. If you have not grasped the nature of the fruit, It is like a prince wandering aimlessly. Yet the nature of reality is free from direction, completely perfect, Without limits, like a jewel. There is nothing beyond the expanse of the dharmadhatu, Like a bird flying in the sky. The alaya exists as the basis of samsara and nirvana, Like the treasury of the king of all origins. The dharmakaya is unborn, without beginning or end, Irreversible, like a hard field and its fruit. Cut off the root of delusion, self-grasping, from its source, Like cutting off a tree from its roots. The mind is the collection of the eight consciousnesses, Unobstructed, like the sky.