Tibetan
་བྱེད་པ་ཞེས་སུ་གྲགས།། གཅོད་པར་བྱེད་པ་དེ་ཉིད འགྱུར་བ་མེད་པའི་ཕྱིར།། མ་ནུ་ཞེས་སུ་རབ་ཏུ་གྲགས།། དེ་ལ་འོད་ལྔ་རབ་ཏུ་འབར།། མ་ནི་འོད་ཟེར་དཀར་པོར་འཕྲོ།། ཨ་ནི་འོད་ཟེར་མཐིང་ཁར་འཕྲོ།། ཧ་ནི་འོད་ཟེར་ལྗང་ཁུར་འཕྲོ།། འ་ནི་འོད་ཟེར་དམར་པོ འཕྲོ།། ས་ནི་འོད་ཟེར་སེར་པོར་འཕྲོ།། ཁ་དོག་སྣ་ཚོགས་འབར་བའི་འོད།། གཟི་བརྗིད་ཕུང་པོ་ལྟ་ན་སྡུག།། ཅེས་གསུངས་སོ།། ལྷུན་གྲུབ་རང་ས་བསྟན་པའོ།། རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ་མའི་རྒྱུད ལས།། གཞི་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་གཉིས་པའོ།། དེ་ནས་ཡང་གསོལ་པ།། བཅོམ་ལྡན་འདས་རྡོ་རྗེ་དཔའ།། ཐིག་ལེ་འཁྲུལ་པའི་འོད་གསལ་དེ།། མ་ནིང་རླུང་ལ་མ་ཤེས་རྨོངས་པ་སྟེ།། སེམས་ཅན་ཆགས་པ་ཇི་ལྟར ལགས།། ཞེས་ཞུས་པས།། ཡང་གསུངས་པ།། ལས་ཤེས་བྱ་བ་སྣ་ཚོགས་བྱེད།། དང་པོ་བསྐྱེད་ལ་ཐ་མར་གྲོལ།། དཔེར་ན་དུག་སྦྲུལ་མདུད་གྲོལ་འདྲ།། སྣང་བ་ཆེན་པོ་གསལ་པ་ཆེ།། འོད་ཀྱི་སྐུ་དང་ཡིད་ཀྱི ལུས།། མཉམ་བྱེད་མཚན་དང་དཔེ་བྱད་རྫོགས།། ཐོག་མ་ཡིད་ཀྱི་སྐུ་ཡིན་སྙམ།། བྱེད་དེ་བསྟན་པ་མཉམ་བྱེད་འཛིན།། དེ་ཡང་ཨ་ཡི་ངོ་བོར་གནས།། དེ་ལས་འཕྲོས་པས་འོད་དུ་སྣང།། འོད་ཀྱི་ལུས་ལ་ཡིད་ཀྱི འཛིན།། འོད་ཀྱི་གཟུགས་བརྙན་ཞེས་སུ་གྲགས།། དེ་ལས་རྟགས་པས་འོད་ཀྱི་སྐུ།། མཚན་དང་དཔེ་བྱད་རང་ཆས་ལ།། འཛིན་པ་བྲག་ཆའི་སྒྲ་ལྟར་འཁྲུལ།། འདོད་ཡོན་ལྔ་ལ་ལོངས་སྦྱད་པས།། ལྷ་དང་ལྷ་མ་ཡིན དུ་འཁྲུལ།། དེ་ལྟར་མ་ཤེས་ཆགས་པར་འཁྲུལ།། ཡི་དྭགས་དག་ཏུ་འཁྲུལ་པའོ།། དེ་ཡང་རང་ངོ་མ་ཤེས་སྡང་བས་ཆགས།། དམྱལ་བ་དག་ཏུ་འཁྲུལ་པའོ།། ད་ལྟ་ང་རྒྱལ་ཆེན་པོ་སྐྱེས།། དེས་ན་མི་རུ་འཁྲུལ པའོ།། དེས་ནི་ཆགས་ལྡང་རླུང་ཆེན་བྱུང།། ཆགས་སྡང་ལྔ་ཡང་ཨ་ལས་བྱུང།། བརྗོད་པ་ཀུན་གྱི་རྒྱུ་ཡི་མཆོག། ཅེས་གསུངས་སོ།། རྡོ་རྗེ་རྣལ་འབྱོར་མིའི་རྒྱུད་ལས་འགྲོ་དྲུག་ཏུ་འཁྲུལ་པའི་ལེའུ་སྟེ་གསུམ པའོ།།།། དེ་ནས་རོལ་ལངས་བདེ་བ་ཡིས།། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ལ་ཞུས་པ།། ཀུན་ཏུ་བཟང་པའི་རྟོགས་ཚད་དང།། ཁམས་གསུམ་མ་ནུའི་དགོངས་པ་དེ།། གཅིག་གམ་ཐ་དད་ཇི་ལྟར་ལགས།། ཞེས་ཞུས་པས། རྡོ་རྗེ སེམས་དཔས་བཀའ་རྩལ་པ།། ཀུན་བཟང་གཞི་ནས་འཁྲུལ་པ་ནི།། བློ་གྲོས་བཟང་སྟེ་གྲོལ་བ་དང།། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་སྒྱུ་མ་ལྔ་མཁྱེན་པ།། ཁམས་གསུམ་མ་ནུའི་འཁྲུལ་པ་གཉིས།། རྒྱུ་ལས་དབྱེར་མེད་ལྕགས དང་འདྲ།། རྒྱུ་ལས་དབྱེར་མེད་གསེར་དང་འདྲ།། འབྲས་བུ་ཐ་དད་རང་ཤར་དེ།། ཀུན་ཏུ
Chinese
被称为“作用”。由于断除的作用本身不变，所以被尊称为“玛努”。于此，五光炽盛。玛放出白光，阿放出蓝光，哈放出绿光，啊放出红光，萨放出黄光。各种颜色燃烧的光芒，光辉灿烂，赏心悦目。如是说。这是自然成就自性之显现。出自《金刚空行母续》。第二品，讲述基。然后又请问：薄伽梵金刚勇士，明点迷乱的光明，对于无性风不了解而愚昧，众生如何生起贪恋？如是请问。又说：作业产生各种各样的事物，最初生起，最终解脱。譬如毒蛇解开缠绕一般。显现广大，光明盛大。光明之身和意之身，具有等起之相和好相。最初以为是意之身，行持，所显现的是执持等起。那也安住于阿（藏文，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：阿）的自性中。从那之中散发而显现为光。光明之身执持着意。被称为光明之影像。从那之中显现出光之身，具有相和好相的自性，执持如同山谷的回声般迷乱。受用五种妙欲，迷乱为天和非天。如是不了解而迷乱于贪恋。迷乱于饿鬼之中。那也是不认识自性，因嗔恨而贪恋，迷乱于地狱之中。现在生起巨大的我慢，因此迷乱于人之中。因此生起贪恋和嗔恨的巨大之风。贪恋和嗔恨五者也从阿（藏文，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：阿）中产生。是所有言说的最胜之因。如是说。出自《金刚瑜伽母续》中于六道中迷乱之品，即第三品。之后，由嬉戏欢愉的喜乐，向金刚萨埵请问：普贤王如来的证悟境界，和三界玛努的密意，是一还是他异？如是请问。金刚萨埵开示说：普贤王如来从根本上迷乱，是善妙智慧的解脱，金刚萨埵了知五种幻化，三界玛努的两种迷乱，从因上无有差别，如同铁一般。从因上无有差别，如同金一般。果不同，是自然显现的，一切
English
It is known as "action." Because the action of cutting itself is unchanging, it is highly regarded as "Manu." There, five lights blaze intensely. Ma emits white light, A emits blue light, Ha emits green light, A emits red light, and Sa emits yellow light. The light of various colors blazes, a glorious mass, beautiful to behold. Thus it is said. This is the manifestation of spontaneous self-nature. From the Vajra Dakini Tantra. The second chapter, explaining the basis. Then again, it was asked: Bhagavan Vajra Hero, that clear light of the deluded bindu, being ignorant and confused about the neuter wind, how do sentient beings develop attachment? Thus it was asked. Again it was said: Action performs various kinds of deeds, initially arising and ultimately liberated. Like a poisonous snake unraveling its coils. Manifestation is vast, clarity is great. The body of light and the body of mind, complete with coemergent signs and marks. Initially, it seems to be the body of mind, acting, what is shown is holding the coemergence. That also abides in the essence of A（藏文，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：阿）. From that, it radiates and appears as light. The body of light holds the mind. It is known as the image of light. From that, the body of light is marked, possessing the nature of signs and marks, holding is confused like the sound of an echo in the rocks. Enjoying the five desirable qualities, it is confused as gods and demigods. Thus, not understanding, it is confused by attachment. Confused in the realm of pretas. That is also not recognizing one's own nature, attaching due to hatred, confused in the hell realms. Now, great pride arises, therefore confused as humans. Therefore, a great wind of attachment and aversion arises. The five of attachment and aversion also arise from A（藏文，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：阿）. It is the supreme cause of all speech. Thus it is said. From the Vajrayogini Tantra, the chapter on delusion in the six realms, which is the third chapter. Then, with the bliss of playful joy, Vajrasattva was asked: The realization of Samantabhadra, and the intention of Manu in the three realms, are they one or different? Thus it was asked. Vajrasattva replied: Samantabhadra is fundamentally deluded, it is the liberation of excellent wisdom, Vajrasattva knows the five illusions, the two delusions of Manu in the three realms, from the cause there is no difference, like iron. From the cause there is no difference, like gold. The result is different, it is naturally arising, all
Tibetan
་བཟང་པོ་རྣམས་གཉིས་ཡིན།། འབྲས་བུ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་དེ།། ཡིད་ཀྱི་གཟུགས་བརྙན་སྤྲུལ་སྐུ་ཤེས།། འོད་ཀྱི་གཟུགས བརྙན་ལོངས་སྐུར་ཤེས།། མཚན་དང་དཔེ་བྱད་ཆོས་སྐུར་ཤེས།། ཤེས་རིག་ཡུལ་ལས་འདས་པའི།། སྣང་ལ་རང་བཞིན་མེད་པས་ཡུལ་ལས་གྲོལ།། གསལ་ལ་རྟོགས་པ་མེད་པས་ཡིད་ལས་གྲོལ།། མི་སྣང་རང་བཞིན མེད་པས་ལམ་ལས་གྲོལ།། དབྱེར་མེད་རང་སར་གྲོལ་བས་ཐ་དད་ངང་དུ་གྲོལ།། ཡེ་ཤེས་སྐུ་སྟེར་རང་བྱུང་བས།། མཚན་མ་རང་སར་གྲོལ་པས་དབྱེ་བ་མེད།། རང་སར་གྲོལ་བ་ཐ་དད་ངང་དུ་གྲོ་ཞེས་དེ་ལ བྱ།། རྟོགས་པ་མངོན་དུ་གྱུར་ཞེས་དེ་ལ་བྱ།། འབྲས་བུ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ལ་ངོ་སྤྲད་པའི་ལེའུ་སྟེ་བཞི་པའོ།།།། དེ་ནས་ལོངས་སྐུའི་ངོ་སྤྲད་བསྟན་དུ་གསོལ། ཞེས་ཞུས་པས། ཡང་བཀའ སྩལ་པ།། མཚན་དང་དཔེ་བྱད་རྫོགས་པ་ལ།། སྒྱུ་མ་ལྷུན་གྲུབ་ཡུལ་ལ་རོལ།། སྐུ་ནི་སྒྱུ་མ་ལྟ་འོ།། སྣང་ལ་རང་བཞིན་མེད་པའི་སྐུ།། ཀུན་ཏུ་ཞལ་ནི་ཕྱོགས་བཅུར་གཟིགས།། ཡེ་ཤེས་ལུས་ཅན་དེ་བཞིན གཤེགས།། གསུང་ནི་བྲག་ཆ་ལྟ་བུའི་གསུང།། ཚངས་པའི་གསུང་འདྲ་སྙན་པར་སྒྲོགས།། ཐུགས་ནི་སྒྱུ་མ་སྤྲུལ་པར་གསལ།། སྒྱུ་མ་རང་གསལ་གཞན་ཡང་གསལ།། ཇི་རྙེད་པ་དང་ཇི་ལྟ་མཁྱེན་པ་ཡིན།། ཤིན་ཏུ འདུ་བ་རྣམས་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའོ།། ཡུལ་ནི་སྣང་ལ་རང་བཞིན་མེད་པ་སྟེ།། ཁ་དོག་སྣ་ཚོགས་འབར་པའི་འོད།། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཞིང་ཁམས་གསལ།། བཏེག་ན་ཕར་ལ་མནན་ནེམ།། འཁོར་ནི་རང་སྣང་ཆེན་པོ སྟེ།། རྡོ་རྗེ་སྐྱིལ་ཀྲུང་རྫོགས་སངས་རྒྱས།། ཤར་ཕྱོགས་ཞལ་ནི་མཐིལ་ཁའི་རྩལ།། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ལ་སོགས་པ།། ཐམས་ཅད་མ་ལུས་མཐིང་ཁར་སྣང།། ལྷོ་ཕྱོགས་ཞལ་ནི་སེར་པའི་གདངས།། རིན་འབྱུང་ལ སོགས་སེར་པོར་སྣང།། ནུབ་ཕྱོགས་ཞལ་ནི་དམར་པོ་སྟེ།། སྣང་བ་མཐའ་ཡས་ལ་སོགས་པ།། ཐམས་ཅད་མ་ལུས་དམར་པོར་སྣང།། བྱང་དུ་ཞལ་ནི་ལྗང་ཁུར་གསལ།། ཀུན་ཏུ་ལྟ་བ་མཆོག་ཏུ་དགའ།། ཀུན་ཀྱང འོད་ཀྱི་ཕུང་པོར་གནས།། ཁ་དོག་སྣ་ཚོགས་འབར་བའི་འོད།། ཉི་ལྟར་གསལ་ཞིང་མཁའ་ལྟར་དྭངས།། ཞེས་གསུངས་སོ།། སྐུ་ཡི་འོད་ལ་བཞུགས་ཤིང་གསུང་གི་ཟེར་ལ་འཕྲོ།། ཞེས་གསུངས་སོ།། ལོངས་སྐུའི ངོ་སྤྲད་པས་ཞིང་ཁམས་རྣམ་པར་དག་པར་རང་གྲོལ་དུ་བསྟན་པའོ།། མ་བསྒོམས་ཐུག་ཕྲད་ཀྱི་ཞིང་ཁམས།། མ་བསྐྱེད་རང་འཁྲུངས་ཀྱི་སྐུ།། སྐུ་རྒྱན་གྱི་འཁོར་ལོ།། གསུང་རྒྱན་གྱི་འཁོར་ལོ།། ཐུགས་རྒྱན་གྱི་འཁོར ལོ།། ངོ་སྤྲད་པའི་ལེའུ་སྟེ་ལྔ་པའོ།།།། དེ་ནས་ཡང་བ
Chinese
二者皆为贤善。 果即普贤者， 知其为意之影像化身， 知其为光明之影像报身， 知其名号与妙相为法身， 于识智境之外， 显现而无自性故离境， 明澈而无执着故离意， 不显现而无自性故离道， 无别于自性处解脱故于差别中解脱。 以智慧身赐予自生者， 相状于自性处解脱故无分别， 自性处解脱即于差别中解脱如是说。 证悟现前即如是说。 普贤果位之介绍第四品竟。 其后请示报身之介绍， 复又垂示教言： 于名号与妙相圆满者， 幻化任运于境中受用， 身即如幻。 显现而无自性之身， 恒时面容观视十方。 智慧身者如来， 语即如雷鸣之语， 如梵天之语般悦耳宣说。 意即幻化显现变化， 幻化自显现亦显现他者。 如所有与尽所有皆了知， 极细微之聚集一切皆了知。 境即显现而无自性， 各色闪耀之光芒， 如幻之刹土显现。 抬起则向外按压则向内。 眷属乃自显现大者， 金刚跏趺圆满成佛。 东方之面乃蓝色之光彩， 金刚萨埵等， 一切无余显现蓝色。 南方之面乃黄色之光辉， 宝生等显现黄色。 西方之面乃红色， 无量光等， 一切无余显现红色。 北方之面显现绿色， 普贤观视极喜悦， 一切皆安住于光蕴中。 各色闪耀之光芒， 如日般明亮如虚空般清澈。 如是说。 安住于身之光中，照射于语之光芒中。 如是说。 报身之介绍以刹土清净于自解脱中开示。 不修而相遇之刹土， 不生而自生之身， 身饰之轮， 语饰之轮， 意饰之轮。 介绍之第五品竟。 其后又
English
Both are virtuous. The fruit, the all-good one, Know that the emanation body is the image of the mind, Know that the sambhogakaya is the image of light, Know that the names and marks are the dharmakaya, Beyond the realm of knowledge and intelligence, Appearing without inherent existence, therefore liberated from the realm, Clear without grasping, therefore liberated from the mind, Non-appearing without inherent existence, therefore liberated from the path, Liberated in its own place without separation, therefore liberated in difference. Because the wisdom body gives rise to self-origination, Marks are liberated in their own place, therefore without separation, Liberation in its own place is said to be liberation in difference. Manifestation of realization is said to be so. The fourth chapter, introduction to the fruit of Samantabhadra, is complete. Then, please show the introduction of the Sambhogakaya, Again, the teaching was bestowed: In the perfection of names and marks, The illusion spontaneously enjoys the realm, The body is like an illusion. The body that appears without inherent existence, The face of the all-good one always looks in the ten directions. The Tathagata, the embodiment of wisdom, The speech is like the sound of thunder, Like the speech of Brahma, it proclaims sweetly. The mind is clear as an illusory transformation, Illusion is self-clear and also reveals others. Knowing as much as there is and how it is, Knowing all the extremely subtle gatherings. The realm is appearance without inherent existence, The light of various colors blazing, The pure land like an illusion is clear. If lifted, it presses outward, if pressed, it presses inward. The retinue is the great self-appearance, The Vajra posture is the complete enlightenment. The face of the east is the skill of blue, Vajrasattva and others, All appear blue without exception. The face of the south is the tone of yellow, Ratnasambhava and others appear yellow. The face of the west is red, Amitabha and others, All appear red without exception. The face in the north is clear green, Always looking with supreme joy, All abide in a mass of light. The light of various colors blazing, Clear as the sun and pure as the sky. Thus it was said. Dwelling in the light of the body and radiating in the rays of speech. Thus it was said. The introduction of the Sambhogakaya shows the pure realm as self-liberated. The realm of meeting without meditation, The body of self-arising without creation, The wheel of body ornaments, The wheel of speech ornaments, The wheel of mind ornaments. The fifth chapter of introduction is complete. Then again