Tibetan
འགྱུས།། དེ་ཡང་རྣམ་པ་དྲུག་ཏུ་དབྱེ།། ཀུན་ཏུ་ཚོལ་བར་བྱེད་པའི་ཡིད།། གཏན་ལ འབེབས་པར་བྱེད་པའི་ཡིད།། ངེས་པར་འཇོག་པར་བྱེད་པའི་ཡིད།། འགྱུ་ཕྱེད་ཐམས་ཅད་འཛིན་པའི་ཡིད།། སྣ་ཚོགས་སྡུད་པར་བྱེད་པའི་ཡིད།། ཉོན་ནི་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད།། དེ་འགྱུས་འོད་ཁྱིམ་རྟག་དཔྱད བཏང།། འོད་ཁྱིམ་ཕ་གི་ང་ཡིན་ནི།། ཕ་གི་ང་ལས་བྱུང་ངམ་ཅི།། ང་ཉིད་ཕ་གི་ཡིན་ནམ་ཅི།། གཉིས་འཛིན་རྟོག་པས་ངོ་བོ་བསླད།། ཡེ་ཤེས་ཉིད་ལས་མ་རིག་འཁྲུལ།། རང་སྣང་རང་གིས་མ་རིག་པས།། ལས་ཀྱི རླུང་ཉིད་ཁ་དོག་གསལ།། ལྷན་སྐྱེས་མ་རིག་ཅེས་སུ་བྱུང།། སྐྱེས་ཡུལ་ཆོས་སྐུའི་ཀློང་དུ་སྐྱེས།། སུ་ཡིས་སུ་ཉིད་མ་རིག་ན།། དཔེར་ན་མེ་ལོང་དཀྱིལ་འཁོར་ལ།། བདག་པོ་རང་གིས་བལྟས་པ་ཡིས།། རང་གཟུགས ཡིན་པར་མ་རིག་སྟེ།། འོད་བྱད་ཡུལ་སྣང་སོ་སོར་བཟུང།། འོད་བྱད་བལྟ་མཁན་རྟོག་དཔྱོད་བཞི།། དུས་ལ་སྔ་ཕྱི་མེད་པའི་དཔེ།། དོན་ནི་ནམ་མཁའ་སྟོང་པ་ལ།། རིག་དང་མ་རིག་འོད་སྣང་དང།། རིག་པའི་ཡེ ཤེས་རྩལ་ཉིད་རྣམས།། སྔ་ཕྱི་མེད་དེ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས།། རྒྱུ་བདག་གཅིག་པའི་ལྷན་སྐྱེས་ནི།། གཉིས་མེད་རང་མདངས་མ་ཤེས་པས།། ཕྱི་ནང་སོ་སོར་བཟུང་བས་བཅིངས།། གྲོད་པ་ཕྱི་ནང་ཇི་བཞིན་ནོ།། མ་རིག་ལ ལྟོས་དེ་བཞིན་ཏེ།། མ་འཁྲུལ་པ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ།། རིག་པ་ཉིད་ནི་མ་རིག་གོ། མ་འཁྲུལ་བུདྡྷ་མ་ནུར་འཁྲུལ།། དེ་ཡང་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་གཉིས།། ཡེ་ཤེས་གསལ་བའི་ཡུལ་དྲུག་ལ།། གཉིས་འཛིན་སེམས་དེ་བྱུང བའོ།། དུང་ལ་སེར་པོར་མཐོང་བ་དང།། གསེར་ལ་ནག་པོར་མཐོང་བ་རྣམས།། མིག་འཁྲུལ་མིན་ཏེ་རང་འཁྲུལ་ཡིན།། གཞི་ནི་གང་ཡང་བྱེད་མེད་ཅིང།། ངེས་མེད་རྩལ་ངོ་མ་ཤེས་པས།། ཤེས་པ་འགྱུ་དང་ཡལ་བ དང།། ཆེད་འཛིན་དྲི་མས་རབ་ཏུ་སྦགས།། ཤེས་བྱ་རང་གི་རྒྱུད་བཅིངས་སོ།། དམིགས་འཛིན་འབྲེལ་པ་བཅུ་གཉིས་སུ།། འཁོར་བའི་ཡེ་ཐོག་ཉིད་དུ་འཁྲུལ།། ཆོས་སྐུ་ཀ་དག་དྲི་མེད་ལ།། ཉོན་མོངས་ཅན་གྱི་ཡིད ཀྱིས་ནི།ཁ་ནང་བལྟས་ནས་ང་བདག་བཟུང།། རྣམ་པ་གཅིག་བརྩད་ང་བདག་འཁྲུལ།། ཡིད་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་ཁ་ཕྱིར་བལྟས།། སྒོ་ལྔ་ཡུལ་དྲུག་རྗེས་འབྲངས་ནས།། རྟོག་པས་མེད་པ་ཡོད་པར་བཟུང།། དཔེར་ན་ཐོ་ ཡོར་མིར་བཟུང་ཞིང།། ཐག་པ་སྦྲུལ་དང་སྨིག་སྒྱུ་ཆུ།། སྒོ་ལྔའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཉིད།། ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་བསླད།། ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ།། ཉོན་མོངས་ཡིད་ཀྱི་ང་བདག་བསླད།། གཉིས་སྣང རྟོག་པའི་ཆ་ལས་འཁྲུལ།།
Chinese
转变。 那又分为六种。 总是寻求的意。 决定性的意。 确定的意。 执持一切转变之半的意。 收集各种各样的意。 烦恼的意。 那转变，光蕴常考察。 光蕴那个是我。 那个从我生出吗？ 我就是那个吗？ 二取分别念混淆自性。 从智慧本身迷惑无明。 自显现自己不认识。 业之风本身显现颜色。 俱生无明从何而来？ 出生之处生于法身界。 谁不认识谁自己？ 譬如在镜子坛城上。 主人自己观看时。 不认识是自己的形象。 光彩境相分别执持。 光彩观看者四种考察。 时间上没有先后的譬喻。 意义是虚空之中。 明和无明光芒和。 智慧的觉性力量等。 没有先后同时产生。 本体相同俱生者。 不认识无二自光。 执持内外而束缚。 如腹部内外一样。 对于无明也同样。 不迷惑也同样。 明就是无明。 不迷惑将佛陀误认为人。 那也是境和有境二者。 在智慧明亮的六境上。 产生二取之心。 将海螺看成黄色和。 将黄金看成黑色等。 不是眼根迷惑而是自己迷惑。 基是无所作为。 不认识无定觉性之面目。 识动摇和消失和。 以执著的垢染彻底沾染。 所知束缚自己的相续。 在十二缘起中。 迷惑为轮回的最初。 在法身本来清净无垢上。 以烦恼意。 向内看而执持我。 以一种方式争辩我。 意的名识向外看。 跟随五根六境。 以分别念将无有执持为有。 譬如将木桩看成人。 绳子看成蛇和阳焰水。 五根的名识。 被意的名识混淆。 在阿赖耶识上。 被烦恼意的我执混淆。 从二相分别念的部分迷惑。
English
Transformation. That is also divided into six types. The mind that always seeks. The mind that establishes. The mind that determines. The mind that holds all the halves of transformation. The mind that gathers various kinds. The afflicted mind. That transformation, the light realm is constantly examined. That light realm is me. Did that arise from me? Am I that? Dualistic conceptual thought confuses the essence. From wisdom itself, ignorance is confused. One's own appearance is not recognized by oneself. The wind of karma itself reveals colors. Where did coemergent ignorance come from? The birthplace is born in the realm of the Dharmakaya. Who does not recognize who themselves? For example, on the mandala of a mirror. When the owner looks at it themselves. They do not recognize it as their own image. The light and the objects are held separately. The light and the viewer examine four things. An example without before and after in time. The meaning is in the empty sky. Knowledge and ignorance, light and. The power of wisdom's awareness, etc. Without before and after, they arise together. The coemergent one with the same essence. Not knowing the nondual self-radiance. Being bound by holding inside and outside separately. Like the inside and outside of the belly. It is the same for ignorance. Not being confused is also the same. Awareness itself is ignorance. Not being confused, mistaking the Buddha for a human. That is also the two, object and subject. On the six objects of clear wisdom. The dualistic mind arises. Seeing a conch shell as yellow and. Seeing gold as black, etc. It is not the eye sense that is confused, but oneself. The ground is without any action. Not knowing the face of the indeterminate awareness. Consciousness wavers and disappears and. Thoroughly stained by the stains of clinging. The knowable binds one's own continuum. In the twelve links of dependent origination. Confused as the very beginning of samsara. On the Dharmakaya, originally pure and stainless. With the afflicted mind. Looking inward and holding onto the self. Arguing about the self in one way. The mind's consciousness looks outward. Following the five senses and six objects. With conceptual thought, holding nonexistence as existence. For example, mistaking a wooden post for a person. A rope for a snake and a mirage for water. The consciousness of the five senses. Is confused by the mind's consciousness. On the alaya consciousness. Confused by the afflicted mind's self-grasping. Confused from the part of dualistic conceptual thought.
Tibetan
ངོ་བོ་རང་བཞིན་ཐུགས་རྗེ་གསུམ།། དངོས་སུ་ཡོད་ཀྱང་མ་རིག་པས།། རྒྱུ་རྐྱེན་འབྲས་བུ་གསུམ་དུ་བྱུང།། རྒྱུ་ཡི་རྐྱེན་དང་དམིགས་པའི་རྐྱེན།། བདག་པོའི་རྐྱེན་དང་མཚུངས་པའི རྐྱེན།། རྐྱེན་བཞི་འདུས་པས་འཁྲུལ་པ་ཡིན།། རྒྱུ་ཡི་རྐྱེན་ནི་ཆོས་ཉིད་དང།། དམིགས་པའི་རྐྱེན་ནི་འོད་སྣང་ཉིད།། བདག་པོའི་རྐྱེན་ནི་རིག་པ་ཉིད།། དེ་གསུམ་དུས་སྙོམ་མཚུངས་པའི་རྐྱེན།། འཁྲུལ པ་དེ་མ་ཐག་ཅེས་ཟེར།། འཁྲུལ་པའི་དུས་ནི་འདི་ལྟར་རོ།། རིག་དང་མ་རིག་གཉིས་འཛིན་རྣམས།། ཆོས་ཉིད་ཡུལ་ལ་ཤར་དུས་འཁྲུལ།། ཡིད་དྲུག་ཡུལ་ལ་འཇུག་དུས་འཁྲུལ།། རྣམ་རྟོག་བདག་ཏུ་བཟུང་དུས འཁྲུལ།། སྣང་བ་ལོགས་སུ་དཔྱད་དུས་འཁྲུལ།། སྙེམ་མ་རིས་སུ་ཕྱེ་དུས་འཁྲུལ།། རང་རྩལ་གཞན་དུ་བཟུང་དུས་འཁྲུལ།། ཡིད་ཀྱིས་སྒྲོ་བཏགས་བྱེད་དུས་འཁྲུལ།། རང་གཞན་གཉིས་སུ་རྟོགས་དུས་འཁྲུལ།། ལོག རྟོག་སྐད་ཅིག་འགྱུ་དུས་འཁྲུལ།། གཟུང་འཛིན་ཐུར་ལ་བལྟས་དུས་འཁྲུལ།། ཡིན་མིན་ཐེ་ཚོམ་དུས་སུ་འཁྲུལ།། རིག་པས་འཚོལ་གྲོ་བྱས་དུས་འཁྲུལ།། མིན་ཆོས་ཡིན་པར་བཟུང་དུས་འཁྲུལ།། འགྱུ་བ་རླུང་གི་རྟ་ཕོ ལ།། སྒྲིབ་གཡོགས་མ་རིག་པ་དང་གཅིག། ཡུལ་རྐྱེན་འཛིན་བྱེད་གཡོ་བ་དང། རེ་དོགས་ཡིད་ཀྱི་འཆར་སྒོ་དང།། བག་ཆགས་བརྟས་པའི་མཐུ་དག་ནི།། དུས་གཅིག་ལོག་པར་བལྟས་དུས་འཁྲུལ།། འཁྲུལ་པའི འབྲས་བུ་སྣོད་བཅུད་ནི།། ཡེ་ཤེས་ཁ་དོག་འབྱུང་བ་ལྔ།། གདོད་ནས་ཡེ་ཤེས་རྩལ་ཉིད་དུ།། འདུ་འབྲལ་མེད་པར་མ་རིག་པས།། འོད་ཁྱིམ་ཁ་དོག་ལྔ་ལྡན་ལ།། བརྟག་དཔྱད་བྱས་པས་འབྱུང་ལྔར་འཁྲུལ།། མཁའ ལ་རླུང་བརྟེན་དེ་ལ་ཆུ།། འབུམ་ཕྲག་བཅུ་གཅིག་ངག་གིས་ནི།། ཟླུམ་ལ་འདྲིལ་བ་ཉིད་དུའོ།། གཞི་དག་མེ་ལོང་ཡེ་ཤེས་ལ།། རྟོག་དཔྱོད་བཏང་བས་ཆུ་རུ་འཁྲུལ།། གཞི་དག་མཉམ་ཉིད་ཡེ་ཤེས་ལ།། རྟོག་དཔྱོད བཏང་བས་ས་རྡོར་འཁྲུལ།། གཞི་དག་སོར་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ལ།། རྟོག་དཔྱོད་བཏང་བས་མེ་རུ་འཁྲུལ།། གཞི་དག་བྱ་གྲུབ་ཡེ་ཤེས་ལ།། རྟོག་དཔྱོད་བཏང་བས་རླུང་དུ་འཁྲུལ།། གཞི་དག་ཆོས་དབྱིངས་ཡེ་ཤེས ལ།། རྟོག་དཔྱོད་བཏང་བས་ནམ་མཁར་འཁྲུལ།། རྟོག་དཔྱོད་བྱས་པས་ཡུལ་ལྔར་བཟུང།། མིང་མེད་མིང་དུ་སོང་བ་ལྟར།། འབྱུང་ལྔ་མེད་བཞིན་རིམ་གྱིས་ཆགས།། ཕྱི་ཡི་ཡུལ་ལྔའི་དབང་ལས་ནི།། ནང་གི་སེམས ཀྱིས་ང་དང་བདག།གཉིས་སུ་བཟུང་བས་འོད་ལྔ་ནི།། གསལ་བར་མ་ནུས་འབྱུང་བཞིས་བསྒྲིབས།། མ་རིག་པ་དེ་སེམས་ཡིན་ཏེ།། དེ་ལས་བྱུང་བས་
Chinese
本体自性大悲三者，实有却因无明故，成为因缘果三者。因之缘与所缘之缘，增上缘与等起缘，四缘聚合故而生错觉。因之缘即是法性，所缘之缘即是光明，增上缘即是觉性。此三时均等之缘，名为错觉之直接因。错觉之时如下述：觉与无明二执者，法性境上显现时错觉，六识入于境时错觉，分别念执着为我时错觉，显现分别观察时错觉，骄慢分别类别时错觉，自力执为他时错觉，心作增益时错觉，自他二者执着时错觉，邪念刹那流动时错觉，能取所取向下看时错觉，是与非犹豫之时错觉，觉性寻觅探索时错觉，非为法执为是时错觉，流动乃风之骏马，遮蔽乃与无明为一。境缘执取摇动与，希冀疑虑心之显现门，串习增长之力等，同时颠倒观看时错觉。错觉之果乃器情世间，五智五色五大种。本来即是智慧力，不离不合因无明，光明轮五色具足者，若作观察则错觉为五大。虚空依于风，风依于水，千百万十一数以语，圆而旋转之自性。清净镜智之基上，若作分别则错觉为水。清净平等性智之基上，若作分别则错觉为土石。清净妙观察智之基上，若作分别则错觉为火。清净成所作智之基上，若作分别则错觉为风。清净法界性智之基上，若作分别则错觉为虚空。若作分别则执着为五境，如无名变为有名般，五大本无而渐次成。外境五者之影响，内心执着我与我所，二取故五光，不能明了被四大所蔽。无明即是心，从彼所生故。
English
The three, essence, nature, and compassion, are actually present, but due to ignorance, they become the three, cause, condition, and result. The causal condition, the objective condition, the dominant condition, and the immediate condition. The four conditions together cause delusion. The causal condition is the nature of reality, the objective condition is luminosity itself, and the dominant condition is awareness itself. These three, when simultaneous and equal, are said to be the immediate condition for delusion. The time of delusion is as follows: Those who grasp at both awareness and ignorance are deluded when the nature of reality dawns as an object. The six senses are deluded when they enter into objects. Conceptual thought is deluded when it grasps at a self. Appearances are deluded when they are analyzed separately. Pride is deluded when it separates into categories. One's own ability is deluded when it is grasped as other. The mind is deluded when it makes fabrications. One is deluded when one perceives self and other as two. Erroneous thoughts are deluded when they move for an instant. Grasping and being grasped are deluded when they look downwards. One is deluded when one is in doubt about what is and is not. Awareness is deluded when it searches and investigates. One is deluded when one grasps what is not dharma as dharma. Movement is like a horse of wind. Obscuration is one with ignorance. The movement of grasping at objective conditions, the gates of hope and fear in the mind, and the power of accumulated imprints are all delusions when viewed perversely at the same time. The result of delusion is the environment and its inhabitants, the five wisdoms and five elements. From the beginning, they are the very power of wisdom. Without separation or union, due to ignorance, the five-colored spheres of light are mistaken for the five elements when examined. Air relies on space, and water relies on that. One hundred and eleven million are spoken of as being round and swirling in nature. On the basis of the pure mirror wisdom, one is deluded into thinking it is water when one engages in conceptual thought. On the basis of the pure wisdom of equality, one is deluded into thinking it is earth and stone when one engages in conceptual thought. On the basis of the pure discriminating wisdom, one is deluded into thinking it is fire when one engages in conceptual thought. On the basis of the pure accomplishing wisdom, one is deluded into thinking it is wind when one engages in conceptual thought. On the basis of the pure wisdom of the dharmadhatu, one is deluded into thinking it is space when one engages in conceptual thought. When one engages in conceptual thought, one grasps at the five objects. Just as the nameless becomes named, the five elements gradually form as if they were not there. Due to the influence of the five external objects, the inner mind grasps at "I" and "mine" as two. Because of this dualistic grasping, the five lights are unable to be clear and are obscured by the four elements. Ignorance is the mind, and because it arises from that.