Tibetan
ན་ན།། བློན་པོས་ལས་རྣམས་ཅི་སྤྱད་ཀྱང།། རཱ་ཛའི་ངང་ལས་གཡོས་པ་མེད།། རྟོགས་པ་རབ་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དོ།། དབང་པོ་འབྲིང་གི་མཚན་ཉིད་ནི།། རཱ་ཛས་གདན་ས་མ་ཟིན་ན།། བློན་པོའི་དབང དུ་རཱ་ཛ་བྱས།། བློན་པོ་བཙོན་དུ་བཟུང་བ་དང།། རཱ་ཛ་གདན་ས་ཟིན་ཏེ་མི་བསྐྱོད་དོ།། རཱ་ཛ་གདན་ས་ཟིན་པའི་མཚན་ཉིད་ནི།། རྒྱ་མཚོ་ཨར་ལ་གཏད་དེ་མི་བསྒུལ་ཧར་པོར་བཞག། ཤེས་རབ་གསེར་ཡི་ཐུར་མས རིག་པ་རང་དབང་བསྐུར།། དེས་ནི་མཉམ་བཞག་མ་ཡིན་རྗེས་ཐོབ་བོ།། ཉམས་སུ་བླང་བའི་ཚད་ཡིན་ནོ།། ཞེས་གསུངས་སོ།། དུར་ཁྲོད་ཕུང་པོ་འབར་བའི་རྒྱུད་ལས། ཕུང་པོ་བཤིགས་ནས་རིགས་པ་ངོས་བཟུང བའི་ལེའུ་སྟེ་གསུམ་པའོ།།།། ཡང་ཞུས་པ། ཀྱེ་ཀྱེ་བཅོམ་ལྡན་ཁྲོ་གཉེར་ཅན།། ཕུང་པོའི་ནང་དུ་རྒྱལ་བློན་དངོས་བསྟན་ཏེ།། དམངས་དང་གྲོལ་ལུགས་ཇི་ལྟར་ལགས།། མཉམ་པའི་ངང་ནས་གསུང་དུ གསོལ།། ཡང་གསུངས་པ། ངས་བསྟན་འཁོར་རྣམས་ངེས་ཟུང་ཞིག། རིག་པ་མི་འགྱུར་རྒྱལ་པོ་བཞིན།། བློན་པོས་སྣ་ཚོགས་གཟུང་འཛིན་བྱེད།། དམངས་ཀྱིས་གཞན་སྣང་ཡུལ་ལ་སྤྱོད།། གསོག་པའི་དམངས་དང མཆོད་པའི་དམངས།། མ་རྟོགས་པ་ཡི་དུས་ཉིད་ན།། སྒོ་ལྔའི་རྣམ་ཤེས་རྣམ་པ་ལྔ།། སྣ་ཚོགས་རྐྱེན་གྱིས་ཡུལ་ལ་སྤྱོད།། སྡུག་མི་སྡུག་གི་ཡུལ་གསུམ་སྐྱེ།། སྣ་ཚོགས་སྤྱད་ཀྱིན་ཡུལ་ལ་འཕྱོ།། གཟུང འཛིན་རྣམ་རྟོག་རྒྱུན་དུ་བསགས།། སྒྲིབ་པ་གཉིས་ཀྱིས་ཡུན་དུ་བསྒྲིབས།། མ་རིག་བདག་ཏུ་ངེས་པར་གཟུང།། རྒྱུད་དྲུག་དག་ཏུ་རྟག་ཏུ་འཁོར།། མ་རྟོགས་དུས་ན་དེ་ལྟར་སྣང།། གསོག་པའི་དམངས་ཏེ་ཡུལ ལ་སྤྱད།། ཡིད་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་བདག་ཏུ་བཟུང།། རྒྱལ་པོ་མུན་པའི་ནང་ན་འཁྱམས།། ཡང་གསུངས་པ། མཆོད་པའི་དམངས་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ།། སྒོ་ལྔའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྟེ།། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཁྱེའུ་ལྔ།། མིག་ནི་ས་ཡི སྙིང་པོ་སྟེ།། སྣང་བའི་ཡུལ་ལ་ཤེས་པ་ཤར།། མཐོང་བའི་གཟུགས་ནི་སྣ་ཚོགས་སྤྱད།། རིག་པའི་ངོ་བོ་འཛིན་མེད་དེ།། འཛིན་མེད་ངང་ལས་རྩལ་དུ་ཤར།། སྣང་བ་རྣམས་ལ་རྒྱ་ཡིས་བཏབ།། མི་འགྱུར་ངང་དུ་རང སར་གྲོལ།། ཤར་བའི་དུས་ན་ཐུགས་རྗེའི་རྒྱན།། གྲོལ་བའི་དུས་ན་རྒྱལ་པོ་མཉེས།། ས་ཡི་སྙིང་པོ་འགྲོ་བ་འཛིན།། རྣ་བ་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་སྟེ།། ཐོས་བྱ་མ་འགགས་ཡུལ་ལ་སྤྱད།། སྒྲ་ཡིས་རོལ་མོའི་མཆོད་པ་སྟེ།། རིག པ་སྐྱེ་མེད་ངང་དུ་ཐིམ།། རིག་པ་རང་གསལ་བརྡ་ཡིན་ཏེ།། གདངས་ནི་རང་གསལ་དག་ཏུ་ཐིམ།། སྐྱེ་མེད་ཆེན་པོའི་མཆོད་པའོ།། སྣ་ནི
Chinese
那那。 大臣們無論如何運用職權， 都無法動搖國王的本性。 這是最上等覺悟的特徵。 中等根器的特徵是： 如果國王沒有掌握王位， 大臣就會篡奪國王的權力。 大臣會被囚禁， 國王掌握王位後便不會動搖。 國王掌握王位的特徵是： 將大海託付給水壩，使其不動搖地堅固。 用智慧金色的鉤子， 賦予覺知自主權。 這不是入定，而是後得。 這是修持的標準。 如是說。 《屍林焚屍續》中，破壞屍體後辨識覺知的第三品。 又問道： 「奇哉！奇哉！忿怒尊！ 在屍體中真實地揭示了國王和大臣， 民眾和解脫的方式是怎樣的呢？ 請在平等之中宣說。」 又說道： 「我所開示的眷屬們，務必牢記！ 覺知如不變的國王一般。 大臣們進行各種執取。 民眾將外境作為對象來享用。 積累的民眾和供養的民眾。 在未證悟之時， 五根的五種識， 因各種因緣而享用外境。 產生苦與不苦的三種境界。 進行各種享用，在外境中漂泊。 不斷積累能取所取的念頭。 被兩種障礙長久遮蔽。 將無明視為真實的自我。 在六道中不斷輪迴。 在未證悟之時，會顯現如此。 積累的民眾，享用外境。 意識將自我執為實有。 國王在黑暗中徘徊。」 又說道： 「供養的民眾是這樣的： 五根的識， 是菩提心的五個童子。 眼是地之精華， 覺知在外境中顯現。 所見之色被各種享用。 覺知的本質是無執的， 從無執的狀態中顯現力量。 對顯現的事物施加封印。 在不變的狀態中自然解脫。 顯現之時是慈悲的莊嚴， 解脫之時國王歡喜。 地之精華執持眾生。 耳是金剛手， 可聽之物不間斷地享用外境。 以聲音作為音樂的供養， 覺知融入不生之境。 覺知是自明的符號， 聲音融入自明之中。 這是偉大不生的供養。 鼻是
English
Nana. No matter how the ministers wield their power, they cannot shake the nature of the king. This is the characteristic of the highest realization. The characteristic of the middling faculty is: If the king has not seized the throne, the ministers will usurp the king's power. The ministers will be imprisoned, and the king, having seized the throne, will not move. The characteristic of the king having seized the throne is: Entrusting the ocean to a dam, making it unmoving and firm. With the golden hook of wisdom, bestowing autonomy on awareness. This is not meditative absorption, but subsequent attainment. This is the standard of practice. Thus it was said. From the Tantra of Burning Corpses in the Charnel Ground, the Third Chapter: Identifying Awareness after Destroying the Corpse. Again it was asked: "O, fierce and wrathful Bhagavan! In the corpse, the king and ministers are directly shown, what are the ways of the populace and liberation? Please speak from the state of equanimity." Again it was said: "Those of my retinue that I have taught, be sure to hold them! Awareness is like an unchanging king. The ministers engage in various grasping. The populace uses external objects as objects of enjoyment. The accumulating populace and the offering populace. In the time of non-realization, the five consciousnesses of the five senses, through various causes, enjoy external objects. Three realms of pleasant and unpleasant arise. Engaging in various enjoyments, they wander in the external world. Continuously accumulating grasping and apprehending thoughts. They are obscured for a long time by the two obscurations. They grasp ignorance as the self. They constantly wander in the six realms. In the time of non-realization, it appears thus. The accumulating populace, they enjoy external objects. The mind-consciousness grasps the self as real. The king wanders in the darkness." Again it was said: "The offering populace is like this: The consciousnesses of the five senses, are the five children of bodhichitta. The eye is the essence of earth, awareness arises in the realm of appearances. The seen forms are variously enjoyed. The nature of awareness is without grasping, from the state of non-grasping, power arises. A seal is placed on all appearances. In the unchanging state, they are naturally liberated. At the time of arising, it is the adornment of compassion, at the time of liberation, the king is pleased. The essence of earth holds beings. The ear is Vajrapani, what is to be heard is unceasingly enjoyed in the realm of objects. With sound as an offering of music, awareness dissolves into the unborn state. Awareness is a self-luminous symbol, the sound dissolves into self-luminous purity. This is the offering of the great unborn. The nose is
Tibetan
་ནམ་མཁའི་སྙིང་པོ་སྟེ།། བསྒོམ་བྱའི་རིག་པའི་རྩལ་ཡིན་ཏེ།། སྣང་བའི་དྲི་མ རང་བཞིན་གསལ།། དྲི་ཉིད་རིག་པའི་གདངས་ཡིན་ཏེ།། དྲི་ཡི་རང་བཞིན་དངོས་པོ་མེད།། ཤར་ཡང་རིག་པའི་ངང་ལས་ཤར།། ཐིམ་ཡང་རིག་པའི་ངང་དུ་ཐིམ།། མཉམ་ཉིད་ཐུགས་ཀྱི་ཀློང་དུ་ཐིམ།། ལྕེ་ནི་ཁྱེའུ་སྤྱན རས་གཟིགས།། རོ་མཆོག་རིག་པའི་ངང་ནས་གསལ།། སྣ་ཚོགས་རོ་ཡི་མཆོད་པ་སྟེ།། རོ་ནི་གཉིས་མེད་རིག་པར་ཐིམ།། རིག་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཉིད་ལ།། གཟུགས་ནི་སྐུ་ཡི་མཆོད་པ་ཡིན།། བདེ་ཆེན་ཐུགས་ཀྱི་མཆོད པ་ཡིན།། དྲི་ནི་གསུང་གི་མཆོད་པ་ཡིན།། རོ་ནི་ཡོན་ཏན་མཆོད་པའོ།། ལུས་ནི་སྒྲིབ་པ་རྣམ་སེལ་ཏེ།། རེག་བྱ་སྣ་ཚོགས་ཡུལ་ལ་སྤྱད།། བདེ་བ་ཆེན་པོར་ཉམས་མྱོང་སྟེ།། བདེ་ཆེན་གཉིས་མེད་ངང་དུ་ཐིམ།། རེག་ནི ཕྲིན་ལས་མཆོད་པའོ།། རིག་པ་རང་གྲོལ་ཤེས་ཙམ་ན།། རིག་པའི་རྒྱལ་པོ་རང་དབང་ཐོབ།། རིག་པ་གཉིས་མེད་ཆོས་སྐུ་ལ།། མཆོད་དང་མི་མཆོད་མི་མངའ་སྟེ།། རྟོགས་པ་བདེ་ཆེན་རྙེད་ཙམ་ན།། དོན་གྱི་ངོ་ལ མཆོད་མི་མངའ།། མཚོན་པའི་ངོ་ནས་བཏགས་པ་ཙམ།། ཅིར་སྣང་ཅི་སྲིད་རིག་པའི་རྩལ།། རྒྱལ་པོའི་ངང་ལས་མ་རྟོགས་པ།། བློན་པོ་དམངས་ནི་ཡོད་མི་སྲིད།། མིང་དུ་བཏགས་ཀྱང་རིག་པའི་རྩལ།། རོལ་པ མཛད་སྤྱོད་ཐུགས་རྗེ་འཆར།། དེ་ལྟར་རྟོགས་ན་དགོངས་པའི་མཆོག། ཅེས་གསུངས་སོ།། དུར་ཁྲོད་ཕུང་པོ་འབར་བའི་རྒྱུད་ལས། དམངས་ཀྱི་བཤད་པའི་ལེའུ་སྟེ་བཞི་པའོ།།།། ཡང་ཞུས་པ། ཀྱེ་ཀྱེ་བརྗིད པའི་ཁྲོ་གཉེར་ཅན།། ཕུང་པོའི་ནང་ནས་ཇི་ལྟར་འབྱེད།། རྩ་ཡི་ལམ་ནི་ཇི་ལྟ་བུ།། ཞེས་ཞུས་སོ།། སྟོན་པས་བཀའ་སྩལ་པ། ངས་བསྟན་འཁོར་རྣམས་ངེས་ཟུང་ཞིག། ཕུང་པོའི་ནང་དུ་དབྱེ་བ་ནི།། རྒྱ མཚོ་ཉི་མ་ཅན་ན་རིག་པ་ཉིད།། རིག་པའི་སྙིང་པོ་ཏིལ་འབྲུའི་ཆ་དང་མཚུངས།། དེ་ཡི་རང་ལུས་མཚོན་པ་སྤུ་རིས་ཙམ།། དེ་ཡི་རང་གདངས་ནམ་མཁའི་མཐའ་དང་མཉམ།། རིག་པ་དངོས་མེད་ནམ་མཁའ་ཉིད་ལ གསལ།། སྣང་མེད་མཁའ་ལ་འཇའ་ཚོན་ཏེ།། དུས་གསུམ་འགྱུར་མེད་ཡེ་ནས་གནས།། གཏང་བཞག་མེད་པར་ཀློད་ལ་བཞག། ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཞེས་བྱའོ།། རིག་པ་ཆོས་སྐུའི་དབྱེ་བ་ནི།། ཆོས་ཉིད་སྣང་བའི་སྒོ་ནས ནི།། ཤེས་རབ་འགག་མེད་གསལ་དུས་སུ།། ཤེས་རབ་ལོངས་སྤྱོད་སྐུ་ཡིན་ཏེ།། ཐོགས་མེད་ཅིར་ཡང་མཁྱེན་པར་སྤྱོད།། དེས་མཚོན་ཤེས་རབ་སྐུ་ལྔ་སྟེ།། མི་འགྱུར་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་སྐུ།། དེ་ཉིད་ཡོན་ཏན་འགག་མེད ལས།། རིན་འབྱུང་ཆེན་པོའི་སྐུ་རུ་ཤ
Chinese
虚空藏，是所修习之明觉之力量，显现之垢染，自性清明。垢染即是明觉之音声，垢染之自性无有实体。显现亦从明觉之性中显现，消融亦于明觉之性中消融，平等消融于心之虚空中。舌乃童子观世音，殊胜之味于明觉之性中显现，种种味之供养，味消融于无二明觉中。明觉即是法身，色乃身之供养，大乐乃心之供养，香乃语之供养，味乃功德之供养。身乃遣除诸障，种种所触受用于境，体验于大乐中，大乐消融于无二之性中，触乃事业之供养。明觉自解脱，仅是了知时，明觉之王获得自在。明觉无二法身中，无有供养与不供养，证悟获得大乐时，意义之面无有供养，仅是从表诠之面安立。何显何有皆是明觉之力量，未从国王之性中证悟，臣民是不可能存在的。虽安立为名，亦是明觉之力量，嬉戏、事业、行持，慈悲显现。如是证悟乃是见解之殊胜。如是说。从尸林尸体燃烧之续中，民众之讲述品第四。又问，奇哉奇哉，威严之忿怒尊，如何从尸体中分离？脉之道路是怎样的？如是问。导师开示，我所教导之眷属谛听，尸体中之分别，如海日者，即是明觉。明觉之精华，如同芝麻之微粒，彼之自性，所表诠如毛发之纹路，彼之自音声，等同虚空之边际。明觉无有实体，于虚空中显现，无有显现之虚空，如同彩虹，三时不变，本自存在。无有舍弃与安住，放松而住，称为法身。明觉法身之分别，从法性显现之门，智慧无碍显现之时，智慧乃是报身，无有阻碍，于任何皆能知晓而享用。彼所表诠智慧五身，如不变金刚之身，彼即是功德无碍，显现为珍宝生起之大身。
English
The essence of space is the power of awareness to be meditated upon. The stains of appearances are naturally clear. The stain itself is the resonance of awareness, and the nature of the stain has no substance. Even when it arises, it arises from the state of awareness. Even when it dissolves, it dissolves into the state of awareness. Equality dissolves into the expanse of the heart. The tongue is the youthful Avalokiteśvara. The supreme taste is clear from the state of awareness. It is an offering of various tastes. Taste dissolves into non-dual awareness. Awareness itself is the Dharmakāya. Form is an offering of the body. Great bliss is an offering of the heart. Scent is an offering of speech. Taste is an offering of qualities. The body is the complete removal of obscurations. Various objects of touch are enjoyed in the realm of experience. Experiencing great bliss, great bliss dissolves into the state of non-duality. Touch is an offering of activity. When awareness is self-liberated, just knowing, the king of awareness attains self-mastery. In the non-dual Dharmakāya of awareness, there is neither offering nor non-offering. When realization is found to be great bliss, in terms of meaning, there is no offering. It is merely designated from the aspect of representation. Whatever appears, whatever exists, is the power of awareness. If one does not realize from the state of the king, ministers and subjects cannot exist. Even if named, it is the power of awareness. Playful activities and compassionate actions arise. Thus, realization is the supreme view. So it is said. From the tantra of burning corpses in the charnel ground, the fourth chapter, the explanation of the people. Again, it was asked: "Alas, alas, wrathful one with a majestic frown, how does one separate from the corpse? What is the path of the channels like?" Thus it was asked. The teacher replied: "Listen carefully, all of you who are my retinue. The distinctions within the corpse are as follows: In the ocean of the sun, there is awareness itself. The essence of awareness is like a sesame seed. Its own form is represented by the lines of hair. Its own resonance is equal to the extent of space. Awareness is without substance, clear in space itself. Space without appearance is like a rainbow. It has always existed, unchanging in the three times. Without abandoning or holding, relax and rest. It is called the Dharmakāya. The distinctions of the awareness Dharmakāya are as follows: From the door of the appearance of reality, when wisdom arises unceasingly, wisdom is the Sambhogakāya. Without obstruction, it knows and enjoys everything. This represents the five wisdom bodies, like the unchanging Vajra body. That itself is the unceasing quality, appearing as the great body of Ratnasambhava.