Tibetan
སངས་རྒྱས་ཡུལ་དུ་བསྟན་པ་བདག་གིས་འཁྲུལ། །བསྒོམ་དུ་མེད་པའི་ལྟ་བ་ལ། །ཡེངས་པ་མེད་པའི་བློ་བཞག་སྟེ། །སྐྱེ་བ་མེད་པའི་དབྱིངས་ཉིད་དུ། །འཆི་བ་མེད་པའི་རིག་པ་བཞག །འདུ་འབྲལ་མེད་པའི་རང་བཞིན་ལ། །བཏང་སྙོམས་ཆེན་པོའི་དོན་གཅིག་བཞག །ཆགས་སྡང་མེད་པའི་བདེ་འཇམ་ལ། །སྤང་ལེན་མེད་པའི་དོན་གཅིག་བཞག །གཞི་རྩ་མེད་པའི་ཀློང་ཡངས་སུ། །ཁྱབ་གདལ་ཆེན་པོའི་དོན་གཅིག་བཞག །ཡེ་ནས་རང་བྱུང་ཆེན་པོ་ལ། །བརྗོད་པ་མེད་པའི་ཏིང་འཛིན་བཞག །གདོད་ནས་རྣམ་དག་ཆོས་དབྱིངས་ལ། །དམིགས་པ་མེད་པའི་འཛིན་པ་བཞག །ཡུལ་དུ་སྣང་བ་ཡུམ་གྱི་ཀློང་། །རིག་པར་སྣང་བ་ཡབ་ཀྱི་མཁའ། །མཁའ་ཀློང་གཉིས་སུ་ཐམས་ཅད་འདུས། །དེ་ལ་དཔེ་ཡིས་མཚོན་དུ་མེད། །དེ་ཕྱིར་དུས་གསུམ་སངས་རྒྱས་ཀྱིས། །བཙལ་ཡང་རྒྱལ་བས་མི་རྙེད་དོ། །རང་བྱུང་བཙལ་མེད་བདེ་བ་རིག་པའི་ཀློང་། །འདུ་འབྲལ་མེད་པར་བྷ་གའི་རྒྱ་མཚོ་ལ། །ངང་གིས་མ་ ཆགས་པདྨ་འདམ་སྐྱེས་འདྲ། །ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་དངོས་མེད་ཀློང་ཆེན་ན། །དུས་གསུམ་རྒྱལ་བའི་ཕོ་བྲང་འགྱུར་མེད་བཏབ། །ངེས་པའི་དོན་ལ་མ་ཡེངས་གློ་བཞག་ན། །མི་འགྱུར་བསམ་གཏན་ཞེས་བྱའོ། །སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་ལ་བློ་མི་བཞག །སངས་རྒྱས་ཀྱི་དགོངས་པ་དམིགས་སུ་མེད་དོ། །མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་གྲོང་ཁྱེར་ལ་བགྲོད་དུ་མེད་དོ། །ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ལམ་ལ་འཇུག་ཏུ་མེད་དོ། །བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོ་ཡེ་ནས་གྲུབ་ཟིན་པས། )ད་ལྟ་བསྒྲུབ་པའི་རྩོལ་བ་བྱར་མེད་དོ། །རང་བདག་ཏུ་ངོ་ཤེས་ནས་ཐ་མལ་བར་མཐོང་། ཕྱོགས་མེད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་འཕྱོ་བ་བདག་རྟོགས་ཀྱི་བློ་དང་བྲལ་བའོ། །ཞེས་བཞག་ཐབས་བདུན་པ་གསུངས་སོ། །པདྨ་འཁྱིལ་པའི་རྒྱུད་ལས། ཉམས་སུ་བླང་བ་བཞག་ཐབས་ཀྱི་ལེའུ་སྟེ་དགུ་པའོ།། །།དེ་ནས་མདོར་བསྡུ་བ་འདི་གསུངས་སོ། །སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་ཀྲི་ཋེ། ད་མ་ཀྲི་ཀུ་རུ་ཡེ། མ་ནུ་ཕ་ལ་ཨ་ས། མ་ལ་མ་ལ། ར་ཛ་ཀ་ར། ཨ་པ་ར་དྷ། འཁྲུལ་གཞི་ལ་ཐོག་མ་མེད་དོ། །ཐ་མ་ཡང་མེད་དོ། །འཁྲུལ་པ་ལ་ཐོག་མ་ཡང་ཡོད་དོ། །ཐ་མ་ཡང་ཡོད་དོ། །ཁུག་པ་ལྔ་པ་ནི་ཡི་གེ་ལྔ་པ་མན་ངག་གི་རྩ་བ་ཡིན། ཡི་གེ་བཞི་པ་ནི་བརྡའི་མན་ངག་སྟེ་ཤེས་རབ་ཅན་ལ་བསྟན། ཡི་གེ་བཅུ་གཉིས་པ་ནི་མན་ངག་སྟེ་གཞི་གཏན་ལ་དབབ། བཤད་པ་གསུམ་པ་ནི་གཞིའི་གནས་ལུགས་ཏེ་ལས་ཀྱི་མཐར་ཐུག །དོན་མཚོན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཁུག་པ་ཐ་མ་ཀླད་ལ་རྨོས། རང་རིག་གཏན་ལ་འབེབས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཏེ། ལུང་མན་ངག་གིས་མི་ཕེབས། བརྡའ་དང་ངག་ལ་རག་མ་ལུས། རང་རི
Chinese
我于佛之境，示以教法之谬误。 于无可修习之见， 置以无散乱之心。 于无生之法界自性中， 安住于无死之觉性。 于无聚散之自性中， 安住于大平等之一味。 于无贪嗔之安乐寂静中， 安住于无取舍之一味。 于无根之广阔虚空中， 安住于广大遍布之一味。 于本来自生之伟大中， 安住于无言之禅定。 于原始清净之法界中， 安住于无所缘之执着。 显现为境者，乃母之虚空， 显现为觉性者，乃父之虚空。 一切皆汇集于空与虚空二者之中， 对此，无可比喻。 因此，过去、现在、未来之诸佛， 纵然寻觅，亦不可得。 自生、无寻之安乐觉性虚空， 于无聚散之莲花海中， 如自生不染之莲花。 于普贤王如来无实之大虚空中， 建立过去、现在、未来诸佛之不变宫殿。 若于决定之义不散乱而安住， 则名为不变禅定。 不于如幻之智慧上安住心， 佛之意趣无所缘。 不于涅槃之城中行走， 不于智慧之道上进入。 菩提心之精华本已成就， 故当下修持之勤作无有必要。 于自心中认识，而视作平凡。 无偏之智慧涌现，远离自我觉察之心。 如是宣说了第七安住之法。 出于莲花盘坐续，第九品，修持安住之法。 之后，宣说了此总结之语。 萨尔瓦 达塔噶塔 克里提（藏文，梵文天城体：सर्वतथागतकृते，梵文罗马拟音：sarvatathāgatakṛte，汉语字面意思：一切如来所作）。达玛 克里库 汝耶（藏文，梵文天城体：धर्मकृकुरुये，梵文罗马拟音：dharmakṛkuruye，汉语字面意思：作法）。玛努 帕拉 阿萨（藏文，梵文天城体：मनुफलअस，梵文罗马拟音：manuphalaasa，汉语字面意思：人果）。玛拉 玛拉（藏文，梵文天城体：मल मल，梵文罗马拟音：mala mala，汉语字面意思：垢 垢）。拉扎 卡拉（藏文，梵文天城体：रज कर，梵文罗马拟音：raja kara，汉语字面意思：尘 作）。阿帕拉达（藏文，梵文天城体：अपराध，梵文罗马拟音：aparādha，汉语字面意思：罪）。 错谬之基无有初始， 亦无终结。 错谬有初始， 亦有终结。 第五个囊括是第五个字母，是口诀的根本。第四个字母是表意的口诀，是为有智慧者所展示。第十二个字母是口诀，是为奠定基础。第三个解释是基础的实相，是为业的究竟。以意义象征的智慧囊括，最后在脑海中耕耘。是为确定自明的智慧，不以经文口诀来衡量，不依赖表意和言语，自
English
I, in the realm of the Buddha, have erred in teaching. Upon the view that cannot be meditated upon, Placing the mind without distraction. In the very essence of unborn nature, Placing the awareness without death. In the nature without gathering and scattering, Placing the single meaning of great equanimity. In the bliss and tranquility without attachment and aversion, Placing the single meaning without rejection and acceptance. In the vast expanse without foundation, Placing the single meaning of great pervasiveness. In the great self-arisen from the beginning, Placing the samadhi without words. In the primordial pure Dharmadhatu, Placing the grasping without object. Appearing as object is the space of the Mother, Appearing as awareness is the sky of the Father. All are gathered in the two, sky and space, For that, there is no analogy. Therefore, the Buddhas of the three times, Even if they search, the Victorious Ones will not find it. The self-arisen, unsearched bliss, the space of awareness, In the ocean of Bhaga without gathering and scattering, Like a lotus born from the mud, naturally unstained. In the great expanse of the non-existent Kuntuzangpo, The unchanging palace of the Victorious Ones of the three times is established. If one places the mind without distraction on the definitive meaning, It is called unchanging contemplation. Do not place the mind on the illusory wisdom, The intention of the Buddha is without object. Do not walk in the city of Nirvana, Do not enter the path of wisdom. The essence of Bodhicitta is already accomplished, Therefore, there is no need for effort in present practice. Recognizing it as one's own, seeing it as ordinary. The unobstructed wisdom arises, free from the mind of self-awareness. Thus, the seventh method of placing is taught. From the Padma Khyilpai Gyud, the ninth chapter, the method of practicing placing. Then, this concise summary is spoken. Sarva Tathagata Krite (藏文，梵文天城体：सर्वतथागतकृते，梵文罗马拟音：sarvatathāgatakṛte，汉语字面意思：All Tathagatas have done). Dama Krikuru Ye (藏文，梵文天城体：धर्मकृकुरुये，梵文罗马拟音：dharmakṛkuruye，汉语字面意思：Do Dharma). Manu Phala Asa (藏文，梵文天城体：मनुफलअस，梵文罗马拟音：manuphalaasa，汉语字面意思：Human Fruit). Mala Mala (藏文，梵文天城体：मल मल，梵文罗马拟音：mala mala，汉语字面意思：Dirt Dirt). Raja Kara (藏文，梵文天城体：रज कर，梵文罗马拟音：raja kara，汉语字面意思：Dust Make). Aparadha (藏文，梵文天城体：अपराध，梵文罗马拟音：aparādha，汉语字面意思：Crime). The basis of delusion has no beginning, Nor does it have an end. Delusion has a beginning, And it also has an end. The fifth enclosure is the fifth letter, the root of the instruction. The fourth letter is the symbolic instruction, shown to the wise. The twelfth letter is the instruction, to establish the foundation. The third explanation is the reality of the base, the ultimate end of action. The wisdom enclosure that symbolizes meaning, finally plows in the mind. It is the wisdom that establishes self-awareness, not measured by scripture instructions, not relying on symbols and words, self-
Tibetan
ག་གཏན་ལ་འབེབས་པའི་གྲོགས། སྒལ་ཚིག་བཅུ་དྲུག་གིས་མཐའི་གེགས་བསལ། བལྟ་བ་གཅོད་དགུས་ཤེས་པའི་ཟག་བཅད། ལུང་རིགས་བློ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ལྟ་བ་ཁ་འབྱམས་ཀྱི་གཉའ་མནན། གནས་ལུགས་ལ་བསྒོམ་དུ་མེད་དོ། །བསྒོམས་པས་རྙེད་ན་གནས་ལུགས་མིན། ཁུག་པ་ལྔ་པས་སྤྱི་ བཅིངས་པའོ། །རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་མན་ངག་ནི། གང་འཁྲུལ་ཅིས་འཁྲུལ་ཅིར་འཁྲུལ་དེ་གང་གིས་ཤེས། ཅིར་ཤེས། ཅིས་ཤེས། ཐོག་མར་རང་གི་རྩལ་སྣང་བ་ལ་ངེས་པའི་བག་ཆགས་པས་ཡུལ་དུ་མར་སྣང་ངོ་། །ཤེས་པ་ལ་འཛིན་པའི་རྟོག་པ་གློ་བུར་བར་བྱུང་བས་སེམས་དུ་མར་སྣང་ངོ་། །དུ་མ་སྲིད་པར་ཆགས་སོ། །དེ་ཡང་དཔེར་ན་ཤེས་པ་གློ་བུར་དུ་སྣང་བའི་དབང་གིས། མར་མེ་གཅིག་ལས་གཉིས་སུ་ཕྱེ་བའམ། ས་བོན་གཅིག་ལས་མྱུ་གུ་ཐ་དད་དུ་སྣང་བ་བཞིན། ཤེས་པ་སྔ་མ་ལས་རང་རིག་སྣང་བ་ལ་འཛིན་པའི་བློས་ཡུལ་བདག་ཏུ་བཟུང་། དེས་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ཆོས་དུམ་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་ངོ་། །ཤེས་པ་རྒྱུན་འདབ་འབྱོར་བས་ཕྱི་མ་ལས་ངོ་བོ་ཉིད་མ་བཅོས་པར་སྣང་བ་ལས། འགག་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་རང་ངོ་། །རིག་པ་འགག་པ་མེད་པས་ཐོག་མར་ཡང་མ་འགགས། བར་དུ་ཡང་མི་འགག །ཐ་མར་ཡང་མི་འགོག་གོ། །འབྲས་བུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ན་ཡང་ངོ་བོ་གཅིག་རང་བཞིན་ཐ་མི་དད་དོ། །རྒྱུ་སེམས་ཅན་གྱི་དུས་ན་ཡང་ངོ་བོ་གཅིག་རང་བཞིན་ཐ་མི་དད་དོ། །དེའི་དུས་སུ་གཉིས་སྣང་གི་རྟོག་པ་གཞི་མ་གྲུབ་པས། མེ་ལོང་དང་གཟུགས་བརྙན་གྱི་ཚུལ་དུ་སྣང་ངོ་། །རྟོགས་པའི་དུས་ན་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། །གསང་བ་སྤྱི་བཅིངས་རྒྱལ་པོའོ། །རང་བཞིན་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་ནི་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་སུ་སྣང་ངོ་། །ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོའི་རྩལ་ནི། སྐུ་གསུམ་གྱི་ངོ་བོ་སྣང་བ་ནི་ཉི་མ་དང་། འོད་བཞིན་དུ་འཆར་རོ། །བཀའ་ལུང་གི་ཕྱི་མོ་ནི་ཉི་མའི་སྙིང་པོ་ལྟར་སྣང་བ། ཐབས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་བྲམ་ཟེ་སྒྱུ་མ་མཁན་ལྟར་སྣང་བ། ངག་གི་ཚིག་ནི་རིན་པོ་ཆེ་རྩར་ལ་བརྒྱུས་པ་ལྟར་གནས་པ། ལ་བཟླ་བའི་ཚིག་ནི་གསེར་མིག་གཡུས་སྤྲས་པ་ལྟར་གནས་པ། སྤྱོད་པའི་མཐའ་ནི་དར་གྱི་མདུད་པ་ལྟར་གནས་པའོ། །དམ་ཚིག་འདུས་པའི་རྒྱུད་གདམས་ངག་གི་ཚིག་གསུམ་ གྱིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་རིན་པོ་ཆེ་སྤྱི་བཅིངས་པའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་རང་གི་སེམས་ཀྱི་དམ་པ་མཐོང་བའི་ཚེ། དེ་ཉིད་སྟོབས་སུ་གྱུར་ནས་ཕྱི་ནང་གསང་བའི་རྟགས་དང་ལྡན་ནས། ནམ་ཤི་བའི་དུས་སུ་ཡང་སྒྲ་དང་འོད་དང་གདུང་བྱུང་བར་གྱུར་ན། དེ་ཉིད་ཤར་ཕྱོགས་ཀྱི་ཁམ
Chinese
确定的助伴。十六个脊语消除边际的障碍。以九断见解断除有漏。由于经论是智慧，压制了散漫见解的颈项。实相中没有可修的。如果修能得到，那就不是实相。五个蕴总摄。 大金刚持的口诀是：什么错，如何错，错在哪里，谁知道？如何知道？以什么知道？首先，自己本有的显现被确定，习气显现为多境。对知识的执着，突然产生的分别念，显现为多心。多心形成存在。例如，由于知识的突然显现，一盏灯分成两盏，或者一个种子显现出不同的芽。从先前的知识中，以执着于自明显现的智慧，将境执为实有。因此，显现出各种各样的心和心所生法。知识持续相连，从后来的显现出未被改造的自性。无有止息的智慧即是自性。觉性无有止息，所以最初也没有止息，中间也不会止息，最后也不会止息。果位成佛时，本体一味，自性无别。因位众生时，本体一味，自性无别。那时，二取分别念的基础尚未成立，所以显现为镜子和影像的形态。证悟之时也是如此。秘密即是总摄之王。自性任运成就，显现为如镜般的智慧。大悲的力量是，三身的体性显现，如太阳和光芒般展现。教言的母本，显现如太阳的精华。方便的智慧，显现如婆罗门幻术师。语的词句，安住如串联的珍宝。念诵的词句，安住如黄金眼镶嵌绿松石。行持的究竟，安住如丝绸的结。 三昧耶聚集的续，以口诀的三句，总摄菩提心宝。菩提萨埵见到自己心的殊胜之时，那即转为力量，具足内外秘密的征相。当死亡来临时，如果出现声音、光芒和震动，那即是东方之界。
English
The companion for certainty. Sixteen spinal words eliminate the obstacles of the edge. Cutting off the outflows of knowledge with nine views. Because scripture and reason are wisdom, the neck of scattered views is suppressed. There is nothing to meditate on in reality. If it is found by meditating, then it is not reality. The five aggregates are all bound together. The great Vajradhara's oral instruction is: What is wrong, how is it wrong, where is it wrong, who knows it? How does one know it? With what does one know it? First, the habitual patterns of one's own inherent appearances are determined, and the environment appears as many. Because of the sudden occurrence of conceptual thoughts that grasp at knowledge, the mind appears as many. The many form existence. For example, due to the power of the sudden appearance of knowledge, one lamp is divided into two, or one seed appears as different sprouts. From the previous knowledge, with the mind that grasps at the appearance of self-awareness, the environment is grasped as real. Therefore, various kinds of mind and mental phenomena appear. Because knowledge is continuously connected, from the later appearance, the essence appears without being modified. The unobstructed wisdom is one's own nature. Since awareness is unobstructed, it was not obstructed in the beginning, nor will it be obstructed in the middle, nor will it be obstructed in the end. Even in the state of Buddhahood, the result, the essence is one taste, the nature is inseparable. Even in the state of sentient beings, the cause, the essence is one taste, the nature is inseparable. At that time, the basis of dualistic conceptualization has not been established, so it appears in the form of a mirror and an image. It is the same at the time of realization. The secret is the king of all bonds. Self-existing nature appears as mirror-like wisdom. The power of great compassion is that the essence of the three bodies appears like the sun and its rays. The original text of the precepts appears like the essence of the sun. The wisdom of skillful means appears like a Brahmin magician. The words of speech abide like jewels strung on a thread. The words to be recited abide like gold eyes adorned with turquoise. The ultimate of conduct abides like a silk knot. The tantra of the gathering of samayas, with the three words of oral instruction, binds together the precious bodhicitta. When a Bodhisattva sees the sacredness of his own mind, it becomes power, endowed with the signs of inner and outer secrets. When the time of death comes, if sound, light, and vibration occur, then that is the eastern realm.