English
At that time, considering the essence of Tibetan sound to be 'འ' (Tibetan) and 'ཨ' (Tibetan), it was common to write the Indian 'ཨ' (Tibetan, Devanagari: अ, Romanized Sanskrit: a, literal Chinese meaning: A) as 'འ' (Tibetan) in Tibetan. The essence of sound is 'འ' (Tibetan, of Tibetan) and 'ཨ' (Tibetan, of India). These two are the source of both Tibetan and Indian sounds. How do they arise? These two do not arise separately. These two are immutable, so it is 'ས' (Tibetan, sa). Between these two, wisdom arises spontaneously without ceasing, so it is 'ཧ' (Tibetan, ha). From that, wisdom arises, so 'ཤ' (Tibetan, sha) arises. Both of these are feminine, and as the two bodies appear, compassion arises, so it is 'ཀ' (Tibetan, ka). Not going beyond the nature of the sphere, and abiding within that nature, it is 'ཁ' (Tibetan, kha). These two are uninterrupted, so it is 'ག' (Tibetan, ga). From the non-duality of these two, everything arises, so it is 'ང' (Tibetan, nga). These two are the source of all, so 'ཙ' (Tibetan, tsa) arises. Experiencing these two without duality, it is 'ཚ' (Tibetan, tsha). That unceasing compassion holds, and these two are inseparable, it is 'ཛ' (Tibetan, dza). 'ཨ' (Tibetan, Devanagari: अ, Romanized Sanskrit: a, literal Chinese meaning: A) is awareness, so it is 'ཏ' (Tibetan, ta). Abiding at the base and reaching the end, so it is 'ཐ' (Tibetan, tha). The non-duality of these two is the unconditioned knowable, which is 'ད' (Tibetan, da). Arising as wisdom, so it is 'ཉ' (Tibetan, nya). Because of non-understanding, it appears as mind, so it is 'ན' (Tibetan, na). The non-duality of these two is the Dharmakaya, so it is 'པ' (Tibetan, pa). Method arises without interruption, so it is 'ཕ' (Tibetan, pha). Appearing as the activity body, so it is 'བ' (Tibetan, ba). The compassion of these two, the three bodies are accomplished on the basis, so it is 'ཡ' (Tibetan, ya). Not separated from compassion, so it is 'ར' (Tibetan, ra). Everything emanates and gathers from these two, so it is 'ལ' (Tibetan, la). From these two, understanding and non-understanding arise, which are inverted and non-inverted 'ཊ' (Tibetan, Ta). Therefore, 'འ' (Tibetan, of Tibetan) and 'ཨ' (Tibetan, of India) are the essence of sound or the nature of sound, and so on. To strive to accomplish these two is: to accomplish all the letters of 'ཨ' (Tibetan, Devanagari: अ, Romanized Sanskrit: a, literal Chinese meaning: A) and 'འ' (Tibetan) completely. To accomplish 'འ' (Tibetan) is to make all places free from elaboration. These two are interconnected, which is long, that is, to accomplish without interruption. Associated with 'ཧ' (Tibetan, ha), so it is great, that is, to accomplish without effort. Letters naturally appear stacked, so it is thick, that is, to accomplish without birth and death. Associated with 'ཧ' (Tibetan, ha) and the subscript letters and nature, it is short, that is, to gather. 'ཛ' (Tibetan, dza) is the beneficial condition for that. Together with 'paratassara' (Tibetan, Devanagari: परतसर, Romanized Sanskrit: paratassara, literal Chinese meaning: pervading essence) is expansion, so it is accomplishment. 'ཕ' (Tibetan, pha) and 'ཏ' (Tibetan, ta) are the beneficial conditions for that. Accomplishing all uncommon inversions. All individual natures are the accomplishment of the sphere. That's how it is.
Tibetan
ན་དུ་འ་དང་ཨ་ལས་ཤར་བ་ཐམས་ཅད་དོན་ཕྱོགས་རེ་དང་ལྡན་པས། ཨའི་དོན་ཕྱོགས་རེ་སྒྲུབ་པའོ། །དེ་ནི་སྒྲའི་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་བཞུགས་པའོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་འ་དང་ཨའི་གཞི་མི་མཐུན་པ་ཕྱོགས་སེལ་ཅིང་།སྒོ་སོ་སོའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སེལ་བས་གཞན་སེལ་ལོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་འཕྲུལ་ལུགས་ཀྱིས། རང་རང་གི་དོན་སྒྲུབ་པའི་གྲོགས་སུ་འགྱུར་བ་དང་། སྤྱིར་གཞིའི་ཡོན་ཏན་བསྒྲུབ་པའི་གྲོགས་སུ་གྱུར་པས་ན། སྒྲ་ཕན་པའི་རྐྱེན་ཅན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ཐིག་ལེ་ཀུན་གསལ་ཆེན་པོ་ལས། སྒྲའི་དོན་བཤད་བསྟན་པ་སྟེ་ལེའུ་གོ་ལྔ་པའོ།། །།དེ་ནས་ཡང་གསང་བའི་བདག་པོས་ཞུས་པ། ཀྱེ་ཀྱེ་བཅོམ་ལྡན་ཐུགས་རྗེ་དང་ཐབས་སུ་ལྡན་པ། རྒྱུད་ལུང་མན་ངག་ཀུན་གོང་དུ་གསུངས་པའི་ཚིག་ཚོགས་ཐམས་ཅད་དེ་ལྟར་བཤད་པ་ལགས་ན། འབྲུ་ཕྲ་མོ་རྣམས་ཇི་ལྟར་གཞོམ་པ་གསུང་དུ་གསོལ། ཞེས་ཞུས་སོ། །སྟོན་པས་བཀའ་སྩལ་པ། རིག་པ་འཛིན་པ་རྣམས་ལེགས་པར་ཉོན་ཅིག །ངས་བསྟན་པའི་ཀུན་གསལ་ཆེན་པོས་རྒྱུད་ལུང་མན་ངག་གི་གནད་ཐམས་ཅད་གོང་ལྟར་བཅད་ལ། གནས་སྐབས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ འབོད་སྐད་ཀྱིས་བསྡེབས་ལ། གོང་དུ་ངས་བཤད་པ་རྣམས་སུ་འབྲུ་མནན་ནོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་ལེའུ་ཞེས་པ་ནི། སོ་སོའི་ས་མཚམས་དང་ཆོས་གཞན་དང་མ་འདྲེས་ཏེ། གོང་མཚོན་པའི་དོན་གཙོར་བཤད་པའོ། །སྐབས་ཅེས་པ་ནི་ལེའུའི་ཁོངས་དོན་དང་། དོན་འབྱུང་བའི་གཞི་མ་འགགས་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཐིག་ལེ་ཐམས་ཅད་ནི། མི་འགྱུར་བ་མི་འགག་པ་ཁྱབ་པར་བཤད་དོ། །སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ཡུལ་ལོ། །ཡུལ་ཐམས་ཅད་བཞུགས་པ་དང་གནས་དང་སྣང་བར་ཤེས་པར་བྱའོ། །རིག་པ་ནི་ཆོས་སྐུ་དང་། དོན་མཁྱེན་པ་དང་། བེམ་པོ་ལས་ལོག་པ་དང་། མ་རིག་པ་ལས་ལོག་པའོ། །མ་རིག་པ་ཐམས་ཅད་དོན་མ་ཤེས་པའོ། །ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དང་། གཞི་ལྡན་པ་དང་། མ་འགགས་པར་བཤད་དོ། །སྐྱོན་ཐམས་ཅད་མཐའ་དང་གཟུང་འཛིན་དང་། མ་རིག་པ་དང་ལོག་ལྟ་དང་། དོན་སོ་སོ་དང་། དོན་མི་མཐུན་པས་སྤང་བྱར་བཤད་དོ། །གྲུབ་མཐའ་ཐམས་ཅད་ལྟ་བ་དང་འབྲས་བུར་བཤད་དོ། །འབྲས་བུ་ཐམས་ཅད་དོན་མཐར་ཕྱིན་པའོ། །དོན་ནི་ཐ་དད་དོ། །དགོངས་པ་ཐམས་ཅད་ངང་དང་རང་བཞིན་བདག་ཉིད་ཆེན་པོར་བཤད་དོ། །ངང་ནི་མ་བཅོས་པ་དང་། མི་གཡོ་བ་དང་། མི་འདའ་བ་དང་། མི་གནས་པ་དང་། མི་འགྱུར་བར་བཤད་དོ། །རང་བཞིན་ནི་མ་འགགས་པ་དང་། མི་མཐུན་པ་དང་། སོ་སོའི་ཆོས་ཉིད་དུ་བཤད་དོ། །བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་ནི་ཐམས་ཅད་རིག་པ་དབྱེར་མེད་པར་བཤ
Chinese
在其中，所有从“འ་”和“ཨ་”中生起的，都具有各自的意义方面。因此，要成就“ཨ་”的各自意义方面。那是作为语的成就方法而存在的。要消除那些“འ་”和“ཨ་”的基础不一致的方面，并通过消除各个门的不一致方面来排除他者。通过那些的幻化方式，成为成就各自意义的助伴，并且普遍地成为成就基础功德的助伴，因此，是语的有利之缘。如是说。出自《明点普照大论》中，讲述语的意义的章节，即第五十五品。 然后，金刚密主再次问道：奇哉！奇哉！世尊，您具有慈悲和方便。如上所说的所有续、教、口诀的词句，都已如是宣说。请您开示如何摧毁微细的字。如是请问。导师开示说：具明者们，好好谛听！我所开示的普照大论，如上截断了续、教、口诀的所有要点，并且将所有阶段的呼唤声组合起来，在上文中我所说的那些中压制了字。种姓之子，所谓“品”是指，各自的界限与其他的法不相混杂，主要宣说象征上文的意义。所谓“节”是指品的范围意义，并且要知道意义生起的基础没有停止。所有明点是指，宣说了不变、不灭、遍布。所有显现是境。要知道所有境是安住、处所和显现。觉性是法身，是知晓意义，是与物质相异，是与无明相异。所有无明是不知晓意义。所有功德是和合之方，是具有基础，是宣说了不停止。所有过失是边和能取所取，是无明和邪见，是各个意义，以及与意义不一致，因此宣说为应断除。所有宗派是宣说为见和果。所有果是意义达到究竟。意义是各别的。所有意是指宣说为自性、本性和大自在。自性是指未造作，不摇动，不超越，不住留，不变异。本性是指不停止，不一致，以及各自的法性。大自在是指宣说为一切觉性无有分别
English
In that, all that arises from "AH" and "A" possesses individual aspects of meaning. Therefore, to accomplish the individual aspects of meaning of "A." That exists as the means of accomplishment of speech. Eliminating the basis of disagreement between those "AH" and "A," and by eliminating the disagreements of each door, one eliminates others. Through the magical means of those, becoming a companion in accomplishing their respective meanings, and generally becoming a companion in accomplishing the qualities of the basis, therefore, it is a beneficial condition for speech. Thus it was said. From the Great Treatise of All-Illuminating Bindu, the chapter explaining the meaning of speech, which is the fifty-fifth chapter. Then, again, the Lord of Secrets asked: O, O, Blessed One, endowed with compassion and skillful means. All the collections of words of the tantras, agamas, and instructions spoken above have been explained as such. Please speak about how to subdue the subtle syllables. Thus he asked. The Teacher replied: Those who hold awareness, listen well! The Great All-Illuminating One that I have taught has cut off all the key points of the tantras, agamas, and instructions as above, and has combined the calls of all situations, and in those that I have spoken above, the syllables are pressed down. Son of the lineage, the so-called "chapter" refers to the fact that the boundaries of each are not mixed with other dharmas, and the meaning that symbolizes the above is mainly explained. The so-called "section" refers to the meaning within the scope of the chapter, and it should be known that the basis of the arising of meaning has not ceased. All bindus refer to the fact that they are immutable, indestructible, and pervasive. All appearances are objects. All objects should be known as abiding, places, and appearances. Awareness is the Dharmakaya, knowing the meaning, being different from matter, and being different from ignorance. All ignorance is not knowing the meaning. All qualities are the harmonious aspect, possessing a basis, and are said to be non-ceasing. All faults are the extremes and grasping, ignorance and wrong views, individual meanings, and disagreement with meanings, therefore they are said to be abandoned. All philosophical systems are said to be views and results. All results are the ultimate fulfillment of meaning. Meaning is distinct. All intentions are said to be nature, essence, and great self. Nature is unconditioned, unmoving, non-transcending, non-abiding, and unchanging. Essence is non-ceasing, non-concordant, and the nature of each. Great self is said to be all awareness without distinction.