English
Ig is the unchanging uprightness, originally free from fabrication. Le is vast, and all phenomena are perfectly complete in their own place. Emptiness, the clinging to substantiality, blocks the minds that are attached to objects. In the great emptiness of self-nature, clarity exists, but self-nature does not appear as mind. The lamp appears as five lights, arising with its own face clear and aware. These are the words of certainty! The emptiness of Dharma-nature is uncreated, originally abiding in spontaneous great perfection. Everything is unabandoned, it is self-arising, without limitation or partiality. Self-arising, self-liberating, the expanse of completion, sentient beings and Buddhas are complete in non-duality. Difference itself has five aspects, the bindu of the ground of self-awareness, unifies samsara and nirvana. The bindu of the body's channels unifies happiness and suffering. The bindu of conventional cause is the cause of generating aggregates and mind, all phenomena such as aggregates and elements, are unified in effortless great perfection. The bindu of ultimate non-elaboration unifies the sphere of reality and awareness. The bindu of self-born fruit, the intention of all Buddhas, the state of boundless spontaneous perfection, is unified in the sphere free from effort and practice. All of this, by its distinctions, from the unchanging bindu of emptiness, the objects of appearance have five aspects, clear in the place of simultaneous unification. This clarity has no disappearance, it is the word of great self-origination from the beginning. All of this abides in non-elaboration as one, seeing that is seeing one's own nature, there is no place to seek from elsewhere. Since the intention of self-abiding is one, the number of terms is exhausted, free from the clinging of dualistic grasping, how could there be duality in this? One's own characteristics and essence are empty, the clinging to one's own manifestation ceases, self-nature is unchanging and without conceptual thought. Without meditation and without interruption, the bindu is free from the moon, in the intention of the great self-abiding, there is constant abiding free from action and effort. The characteristic of emptiness pervades with clarity, the boundaries of one's own face and body are exhausted, in short, liberation from the object of self-grasping. From the primordial sound of great emptiness, self-abiding is uncreated by anyone, originally abiding in great equality. In the center of the bodies of all sentient beings, the citta is a precious palace, although there are thousands of channels, from the four particularly great channels, the kati golden channel.
Tibetan
ཆེན་དང་། ། དར་དཀར་སྣལ་མ་ལྟ་བུ་ནི། །ཕྲ་ལ་འཁྲིལ་དང་ཤེལ་སྦུག་ཅན། །འདི་བཞིའི་ནང་དུ་ཁྱད་པར་ནི། །གནས་ཤིང་རླུང་གི་རྟ་ལ་ཞོན། །འབྱུང་དང་འཇུག་དང་རང་ཤར་དང་། །སྣང་བ་ཡི་ནི་བདག་ཉིད་དུ། །ཡེ་ནས་སྤྲོས་པ་མེད་པར་ཡང་། །གཞི་ཡི་ཐིག་ལེ་བཟང་པོ་དང་། །ལམ་གྱི་ཐིག་ལེ་དེ་བཞིན་བཟང་། །བཟང་པོ་རྣམས་ཀྱི་རྩེ་མོ་དང་། །བཟང་པོའི་རྒྱན་དང་ལྡན་པར་ཡང་། །རྩ་རྣམས་ཀྱི་ནི་ནང་ན་གནས། །འདི་ཀུན་རྟགས་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ། །ལུས་གནས་རྩ་ཡི་ནང་ན་ཡང་། །སེམས་ཅན་གྱི་ཡང་ལུས་རྟེན་དུ། །ཐོག་མ་ནས་ནི་གནས་པ་ཡི། །སྣང་བ་ཡི་ནི་འཆར་བྱེད་ལ། །རྐྱེན་གྱིས་མ་བསྒྲིབས་སེམས་ཅན་མིག །ཙཀྵུ་དཀར་འཇམ་ཞེས་པའི་སྒོ་ནས་ནི། །ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་བཞིན་དུ་ཡང་། །རང་གི་འོད་ཟེར་ཉིད་དུ་ཡང་། །རང་ཆས་རྣམས་སུ་རྣམ་པར་སྣང་། །འཆར་བྱེད་འབྱུང་ཚུལ་མ་འགགས་པས། །དབང་པོ་རྣམས་དང་འདྲེལ་བའི་ཚུལ། །སྣང་བའི་ཡུལ་དུ་གསལ་བར་ཡང་། །ཀུན་གྱིས་མིག་ནས་འཆར་བའོ། །སྟོང་པ་ཉིད་ལ་རང་ལོག་པ། །མྱོང་བྱེད་གསལ་བའི་སྣང་བར་ནི། །ཡེ་གདངས་ལྔ་དང་བཅས་པར་ཡང་། །རང་བཞིན་བབ་ཀྱིས་གནས་པ་ལ། །གསལ་བྱེད་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོར་ཡང་། །དངོས་པོ་ལས་ནི་ལོག་པར་ཞུགས། །སྟོང་པ་ཉིད་དུ་མ་ཡིན་ཏེ། །རང་གསལ་ཤེས་པའི་ཐོག་མར་ནི། །ཡེ་ནས་རང་གི་མཚན་ཉིད་དུ། །ཐོག་མའི་ཀ་དག་ཆེན་པོའི་ལས། །རང་བཞིན་ཉིད་ནི་འདི་ལྟ་བུ། །སུས་ཀྱང་མ་བྱས་རང་གསལ་བར། །ཡེ་ཉིད་ནས་ནི་རང་བཞིན་ནོ། །བར་སྣང་ཉིད་ནི་སྟོང་པ་ལས། །སྣང་བ་རང་ངོ་མ་འགགས་པས། །རང་བྱུང་ཐིག་ལེ་ཆེན་པོར་གནས། །བརྗོད་མེད་རང་གནས་ངོ་བོར་ཡང་། །ཡེ་ནས་ནམ་མཁའི་ཁམས་སུ་སྣང་། །ཐིག་ལེ་སྤྲོ་དང་བསྡུ་མེད་པར། །བར་སྣང་ཉིད་དུ་སུས་ཟིན་པས། །དེ་ཡི་ཚད་དུ་དེ་འགྱུར་ཏེ། །རྩོལ་མེད་གྲོལ་བའི་རྟགས་སུ་སྣང་། །རྩོལ་བཅས་ལ་ནི་ ཚད་མེད་དོ། །འོད་ལྔ་འདུས་པའི་ཐིག་ལེ་ནི། །ལྷ་རྣམས་ལ་ནི་རང་མཐོ་གང་། །ཟླུམ་པོ་རང་གསལ་ཆེན་པོར་ཡོད། །ལྷ་མིན་རང་གི་ཆག་གང་ཡོད། །མི་རྣམས་རང་གི་མཐེབ་གང་ངོ་། །ཟླུམ་པོ་ཟག་པ་མེད་པར་ཡོད། །བྱོལ་སོང་ལ་ནི་ཕྱིར་མི་སྣང་། །ཡི་དྭགས་རང་ངོ་ཕྲ་བར་ཡོད། །དམྱལ་བ་རྣམས་ལ་རང་གསལ་ཙམ། །ལྷ་ལ་དཀར་པོ་ཤས་ཆེར་སྣང་། །ལྷ་མིན་དེ་བཞིན་ལྗང་གུ་ཆེ། །མི་ལ་དམར་གསལ་རང་ཆགས་བྲལ། །བྱོལ་སོང་ཉིད་ལ་མཐིང་ཤས་ཆེ། །ཡི་དྭགས་སེར་པོ་དེ་བཞིན་ནོ། །དམྱལ་བ་རྣམས་ལ་ཁ་དོག་ལྔ། །རང་གསལ་ཤེས་པའི་ཆར་གནས་པ།
Chinese
大等。 犹如白丝线，纤细缠绕且如水晶管。这四者之中有差别，安住且乘风之骏马。生起、融入与自显，乃显现之自性。本来无有戏论，基之明点甚好，道之明点亦甚好，乃诸好之顶端，且具诸好之庄严，安住于诸脉之中。此皆为表征之自性，身住脉中，亦为有情之身所依。从初始即安住，乃显现之生起者。未被障碍所遮蔽之有情眼，以名为“洁白柔滑眼”之门，犹如太阳之坛城，于自之光芒中，于自性中显现种种。生起之方式未曾止息，与诸根相连之方式，于显现之境中亦清晰，一切皆从眼中生起。空性中自返，于体验者明亮之显现中，亦具足本来五光，以自性之姿安住。于诸明亮者之本体中，从事物中返回。并非空性，于自明觉知之初始，本来即是自之特征，乃初始本净大业。自性即是如此，无人造作，自然明亮，本来即是自性。中空即是空性，显现自相未曾止息，安住为自生大明点。于不可言说之自住本体中，本来即显现于虚空界。明点无有舒卷，于中空中谁能把握，彼即转为彼之量度，显现为无勤解脱之征象。有勤者则 无有量度。五光汇聚之明点，于诸天而言，乃自身之高度。圆形且为自明大者。于阿修罗而言，乃自身之折量。于人而言，乃自身之拇指量。圆形且无有渗漏。于旁生而言，则不向外显现。于饿鬼而言，乃自身微小。于地狱众生而言，仅有自明。于天人而言，白色显多。于阿修罗亦然，绿色为多。于人而言，红色明亮且无有造作。于旁生而言，蓝色为多。于饿鬼而言，黄色亦然。于地狱众生而言，则有五色。安住于自明觉知之分位中。
English
And so on. Like a white silk thread, it is thin, coiled, and like a crystal tube. Among these four, there is a difference: it abides and rides the horse of wind. Arising, merging, and self-arising, it is the nature of appearance. Originally without elaboration, the ground bindu is very good, and the path bindu is also very good. It is the pinnacle of all that is good, and it is adorned with all that is good. It abides within the veins. All of this is the nature of a sign. The body abides within the veins, and it is also the support of sentient beings' bodies. It has been abiding from the beginning, and it is the arising of appearance. The eyes of sentient beings are not obscured by obstacles, through the gate called "white and smooth eyes," like the mandala of the sun, in its own rays, in its own nature, various appearances arise. The way of arising has not ceased, the way of connecting with the senses, is also clear in the realm of appearance, everything arises from the eyes. Self-returning in emptiness, in the clear appearance of the experiencer, it is also endowed with the original five lights, abiding in its own nature. In the essence of all that is clear, it returns from things. It is not emptiness, at the beginning of self-luminous awareness, it is originally its own characteristic, it is the great action of the original purity. This is what nature is like, unmade by anyone, naturally luminous, it is originally nature itself. The intermediate space is emptiness, the appearance of its own face has not ceased, it abides as a great self-arisen bindu. In the inexpressible self-abiding essence, it originally appears in the realm of space. The bindu has no expansion or contraction, in the intermediate space, whoever grasps it, it transforms into its measure, it appears as a sign of effortless liberation. For those with effort, there is no measure. The bindu of the five lights combined, for the gods, it is their own height. It is round and a great self-luminous one. For the asuras, it is their own span. For humans, it is their own thumb. It is round and without leakage. For animals, it does not appear outwardly. For pretas, it is their own smallness. For hell beings, there is only self-luminosity. For the gods, white appears more. For the asuras, green is also more. For humans, red is bright and without fabrication. For animals, blue is more. For pretas, yellow is also so. For hell beings, there are five colors. Abiding in the realm of self-luminous awareness.