Tibetan
་མ་ནས་དེ་ལྟར་གནས་པའི་འདུག་ཚུལ་ཤེས་བྱ་བབས་ཀྱིས་གྲུབ། །གཞི་ནི་ཀུན་གྱི་བྱུང་ཁུངས་སྤྱི་ས་ཉིད། །ལམ་ནི་རང་སྣང་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་བར་དོ་ལ་དབང་པོ་འབྲིང་སངས་རྒྱ་བར་དོའི་ཡུལ། །འབྲས་བུ་སྐུ་གསུམ་ཡེ་ཤེས་ལྔ། །རྟོགས་པ་ཡེ་ཤེས་འཁོར་འདས་ཟང་ཐལ་ཉིད། །རྟོགས་ཚུལ་གཞི་གནས་ཀྱི་རིག་པ་སྣང་བ་གཏིང་རྫོགས་ཏེ། །འོད་ནི་ཡེ་ཤེས་ལྔ་ཡི་གདངས། །ཁ་དོག་ལྔ་ཉིད་འབྱུང་བའི་ས་ལ་སོགས་པའི་གདངས། །ཡུལ་ནི་རྣམ་པར་དག་པས་ཆོས་ཉིད་སྟོང་པའོ། །དངོས་པོ་བེམས་པོ་ལས་ལོག་སྟོང་པ་ཉིད། །རིག་པ་ལ་བརྗོད་པས་སྟོང་ཕྱིར་སྤྲོས་པ་མེད། །ངོ་བོ་ཀ་དག་དྲི་མ་མེད་པ་བརྗོད་གཞི་བྲལ། །རང་བཞིན་ལྷུན་གྲུབ་འཆར་སྒོ་བརྒྱད་དང་ལྡན་པ་ཅིར་སྣང་རྫོགས། །ཐུགས་རྗེས་སེམས་ཅན་ལ་ཀུན་ཁྱབ་རང་ཤར་བའོ། །ང་ནི་མ་བྱས་པར་ཤུགས་ལས་བྱུང་བ་སྟེ། །རང་བཞིན་མ་བཅོས་ཀུན་ཡེ་ནས་སྣང་བ་སྣང་བ། །བདག་ཉིད་ཡུལ་ཀུན་ལ་ཁྱབ་གདལ་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ཀུན་ཆུབ་བོ། །མ་རིག་པ་དང་བྲལ་བའི་ཀ་དག་དྲི་མ་རང་དག་སྟེ། །ལྷུན་གྲུབ་སངས་རྒྱས་དང་སེམས་ཅན་སྣ་ཚོགས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། །སྤྱི་སའི་གཞི་ནི་མ་རིག་པ་གསུམ་དང་རྐྱེན་བཞི་འཁྲུལ་པར་སྣང་། །འདི་ཀུན་གནས་ལུགས་དེའི་དོན་གཞི་ལ་བབས་ཀྱིས་གྲུབ་པས་རང་རྫོགས་ཕྱིར། །རང་གི་ལུས་ལས་གཞན་ནས་བཙལ་བས་ རྙེད་མི་འགྱུར། །སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ནི་རང་ལུས་ལ། །ཆོས་སྐུ་རང་རིག་སེམས་ཉིད་སྟོང་། །ལོངས་སྐུ་སྣ་ཚོགས་སྒོ་ལྔ་སྣང་བ་ཉིད། །མདོ་སྡེ་ཆོས་ཉིད་ཟབ་མོ་རྟོགས་པ་ལ། །འདུལ་བ་རང་གི་ལུས་ངག་འཁྲུལ་སྣང་འདུལ། །མངོན་པ་སེམས་ཉིད་རིག་པ་ལུ་གུ་རྒྱུད་རྟོགས་པར་མངོན། །ཕལ་ཆེར་སྣང་རྫོགས་ཐམས་ཅད་རང་རིག་པ། །སེམས་ཉིད་བརྗོད་པའི་གཞིར་གྱུར་ཐམས་ཅད་ཡོད། །རིག་པའི་ངོ་བོ་ཀུན་ལས་འཕགས་ཕྱིར་ཀུན་གྱིས་བཀུར། །གཞི་ལས་སངས་རྒྱས་དང་སེམས་ཅན་ལ་ཁྱད་མེད་མ་གཡོས་གནས་བརྟན་ཉིད། །བདེ་བའི་སྣ་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་འདྲེན་པས་བདེ་བ་བསྐྱེད་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་ཉིད། །མ་ལུས་རིག་པར་རྫོགས་པས་ཀུན་འབྱུང་བ། །འགྱུར་བ་མེད་པས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བར་དོར་མི་གྲོལ་མི་སྲིད་དོ། །ལམ་ཞེས་བྱ། །གང་ལ་ཡང་རག་མ་ལུས་པའི་རིག་པ་རྐྱེན་དང་བྲལ་བས་འགོག་པ་ཉིད། །རང་བྱུང་ཡིན་ཕྱིར་ཟག་བཅས་དང་། །གཞི་ཉིད་ལ་སྤྲོས་དང་བྲལ་བས་ཟག་མེད་ཉིད། །ཡེ་ནས་རིག་པ་ཉིད་ཆོས་སྐུ་ཐོབ་ཕྱིར་ས་ལས་འདས། །མ་རིག་པས་སྦགས་པས་དྲི་མ་དང་བཅས་པ་གནས་སོ། །རིག་པ་དེ་ཉིད་བརྗོད་པའི་གཞི་ཡིན་སྟོན་པ་དང་། །མི་འགྱུར་གནས་པ་དབྱིངས་དང་འབྱུང་ཚོགས་ཡེ་ཤེས་འཁོར། །ཁྱད་པར་དེ་ཉིད་ཁོང་དུ་ཆུད་པས་རྟོགས་ཕྱིར་དུས་ཀྱང་ཡིན། །རིག་སེམས་ལུས་ལ་ཐམས་ཅད་རྫོགས། །དེའི་ཕྱིར་ན་དོན་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ལ་རྫོགས་པར་བསྟན་པའོ། །རང་ལ་དེ་ཉིད་རྫོགས་ཕྱིར་གཞན་ནས་ནི། །བཙལ་མི་དགོས་པར་བསྟན། རང་ལས་བྱུང་བས་བཙལ་བས་རྙེད་པའི་གནས་མེད་དོ། །དེ་ནས་བསམ་པ་དང་བྲལ་བས་སེམས་མེད་རིག་པ་ཡིས། །བརྗོད་པས་སྟོང་པས་ཆོས་མེད་ལུས་ལ་འདི་སྐད་གསོལ། །འདི་ལྟར་སྣང་བའི་འཁོར་འདས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཀུན། །རང་ལ་ཐམས་ཅད་ཡེ་རྫོགས་པས། །ཚིག་དང་ཡི་གེ་འདི་ལྟར་སྤྲོས་པ་བརྡར་བཀོད་པའི། །ཆོས་ལ་དགོས་པ་ཡོད་མ་ཡིན། །ཚིག་ལས་འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་ངོས་བཟུང་། དེ་ཕྱིར་ཆོས་མེད་ལུས་འདི་ལ། །རང་གི་ལུས་ལ་ཚིག་མེད་པར་བསྟན། སེམས་དེ་ཇི་ལྟར་དགོས་པ་འགྱུར། །ཞེ་ན། སེམས་དེ་མེད་ན་བེམ་ པོས་ནི། །བསྐྱེད་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །མ་བསྐྱེད་དོན་རྣམས་ཇི་ལྟར་འབྱུང་། །དེ་ཉིད་དྲན་བསམ་སེམས་མེད་ན། །དུར་ཁྲོད་རོ་དང་ཁྱད་ཅི་ཡོད། །ཡང་ན་ནམ་མཁའ་ཇི་བཞིན་འོན་ཏེ་སྟོང་པར་ཐལ་ནོ། །དེ་ཉིད་སྟོང་པ་ཡིན་ན་སྟོང་པས་ནི། །ཐུགས་རྗེས་སེམས་ཅན་དོན་ནི་ཇི་ལྟར་འབྱུང་། །སྟེ་མི་འབྱུང་བར་ཐལ། དེ་ཉིད་རིགས་པ་མ་ལེགས་ན། །བདག་ལ་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་གཙོ་བོས་བཀའ་སྩོལ་ཅིག །དེ་ནས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཡུལ་མེད་སྣང་བ་ནས། །ཆོས་མེད་གཞི་གནས་ཀྱི་སྟོན་པས་བཀའ་སྩལ་པ། །སེམས་མེད་དྲན་བསམ་བདག་རྟོག་བྲལ་བའི་འཁོར་གྱིས་ཉོན། །སེམས་ནི་ཉོན་མོངས་པ་སྡུད་པས་འདུས་ཚོགས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། །དྲི་མ་ཉིད་དང་ཡང་སྦགས་པས། །ཉོན་མོངས་དངོས་ཡིན། ཀུན་གཞི་སྡུད་པའི་སེམས་ལ་སོགས། །ཚོགས་པས་ལུས་སུ་གྲུབ། དྲི་མའི་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ། ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་གྲངས་སུ་གྱུར་པས་ན། །སེམས་དང་ཡེ་ཤེས་དབྱེ་བ་དེ་ཉིད་ཀྱི་དོན་ནི། །མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཤེས་པར་བྱ། །སེམས་ནི་བག་ཆགས་ཀུན་གྱི་གཞི། །ལུས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་དྲི་མ་ཡིན། །ཡུལ་གཟུང་བ་ཡིན་ལ་སེམས་འཛིན་པ་ཡིན། །དེ་ཕྱིར་ཡང་ནས་ཡང་འཁོར་བའི་ཆོས་ཉིད་དོ། །སེམས་དེ་སེམས་ལས་འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་ངོས་ཟིན་ན་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་རང་སར་དག་བྲལ་ན་སངས་རྒྱས་ས། །ལུས་ཅན་སེམས་ཅན་ཀྱི་ཀུན་གྱི་དྲི་མ་ཟད། །འགྲོ་བ་རྣམས་ནི་སེམས་མེད་ན་འཁོར་བར་མི་ནུས་སེམས་དེས་འགྲོ། །དེ་མེད་འགྲོ་བར་ནུས་མེད་དེ། །དེ་ནས་འཁོར་བའི་ཆོས་སུ་བསྟན། དེ་ཕྱིར
Chinese
从无始以来，如此安住之行，以所知降临而成就。 基乃一切之生源，即总地。 道乃自显法性中阴，中根者于成佛中阴之境。 果乃三身五智。 证悟乃智慧轮涅槃等性。 证悟之方式，基位之觉性，显现彻底圆满。 光乃五智之光辉。 五色乃地等诸元素之光辉。 境乃完全清净，法性空性。 事物从物质中解脱，即空性。 以觉性而言，因空故无戏论。 本体本净，无垢，离言诠。 自性任运成就，具八种显现之门，显现一切圆满。 以慈悲普摄众生，自然显现。 我乃不造作，自然而生。 自性不改造，一切本来自显，显现。 自性遍及一切境，广大，于本体中一切通达。 远离无明之本净，垢染自净。 任运成就，为佛与种种众生之生源。 总地之基，乃三无明与四缘显现为错乱。 此一切安住之实义，以基位降临而成就，故自圆满。 从自身之外寻觅， 不可得。 化身乃于自身中。 法身自明，心性空。 报身种种，五门显现。 经部法性深奥，乃证悟。 律藏调伏自身语之错乱显现。 论藏心性觉性，如连珠般显现。 大抵显现圆满一切乃自明。 心性成为言说之基，一切皆有。 觉性之本体超胜一切，故为一切所敬。 从基位而言，佛与众生无有差别，不动摇，安住。 乐之端由痛苦所牵引，故生乐，即痛苦本身。 无余圆满于觉性，故一切生起。 因无有变异，故一切众生不可能于中阴解脱。 名为道。 于任何皆不依赖，无余之觉性，离缘故为寂灭。 因自生故为有漏。 因基位本身离戏论故为无漏。 本来自觉性即得法身，故超越地。 因被无明所染污，故有垢染而安住。 觉性彼本身乃言说之基
English
From beginningless time, such abiding conduct is accomplished by the descent of what is to be known. The basis is the source of all, the general ground itself. The path is the intermediate state of self-appearing dharmata, the realm of the intermediate being who attains Buddhahood. The fruit is the three kayas and five wisdoms. Realization is the equality of wisdom, samsara, and nirvana. The way of realization is that the awareness of the ground state, appearance, is completely perfected. Light is the radiance of the five wisdoms. The five colors are the radiance of the elements such as earth. The object is completely pure, the emptiness of dharmata. Things are liberated from material objects, which is emptiness itself. Because it is empty when expressed in terms of awareness, there is no elaboration. The essence is primordially pure, without impurity, free from the basis of expression. The nature is spontaneously accomplished, possessing eight doors of manifestation, complete in whatever appears. With compassion, it encompasses all sentient beings, naturally arising. I am uncreated, arising from force. The nature is uncorrected, all appearing from the beginning, appearing. The self pervades all realms, vast, all comprehended in the essence itself. Primordial purity, free from ignorance, self-purified of defilements. Spontaneously accomplished, the source of Buddhas and various sentient beings. The basis of the general ground is that the three ignorances and four conditions appear as delusion. All of this is accomplished by the descent of the meaning of that state on the ground, therefore it is self-perfected. Searching for it from outside one's own body, It cannot be found. The nirmanakaya is in one's own body. The dharmakaya is self-aware, the nature of mind is empty. The sambhogakaya is various, the appearance of the five gates. The sutra is profound dharmata, realization. The vinaya tames the deluded appearances of one's own body and speech. The abhidharma manifests the awareness of the nature of mind, like a string of beads. For the most part, all appearances are self-awareness. The nature of mind becomes the basis of expression, all exists. The essence of awareness is superior to all, therefore it is revered by all. From the ground, there is no difference between Buddhas and sentient beings, unmoving, stable. The tip of happiness is drawn by suffering, therefore happiness arises, which is suffering itself. Everything is perfected in awareness, therefore everything arises. Because there is no change, it is impossible for all sentient beings to be liberated in the bardo. It is called the path. Awareness that does not depend on anything, without remainder, is cessation because it is free from conditions. Because it is self-arisen, it is contaminated. Because the ground itself is free from elaboration, it is uncontaminated. From the beginning, awareness itself attains the dharmakaya, therefore it transcends the ground. Because it is defiled by ignorance, it abides with defilements. That awareness itself is the basis of expression.
Chinese
是导师啊！不变安住的法界与五蕴智慧轮，特别是通达那一点，为了证悟也是时机。觉性心识在身上全部圆满，因此那些意义全部显示在自性上圆满。因为自身圆满那一点，所以显示不需要从其他地方寻找。因为从自身产生，所以没有通过寻找而能找到的地方。之后，因为远离思虑，以无心觉性，因言说空性，向无有法的身祈请说：如此显现的轮回与涅槃的诸法，在自身全部本自圆满，像这样用词语和文字铺陈表达的法，没有必要。认识超越言语的智慧。因此，对于这无有法的身，显示自身没有词语。心如果需要，会怎样变化呢？如果说：如果没有心，那么物质就不能产生，没有产生的事物又如何出现呢？如果那一点没有忆念思虑心，和坟地的尸体有什么区别呢？或者像虚空一样，岂不是要变成空性了吗？如果那一点是空性，那么空性又如何以慈悲利益众生呢？即不能利益。如果那一点道理不正确，请主尊金刚持为我开示吧！之后，从色等没有对境的显现中，无有法的基位导师开示说：无心、无忆念思虑、无我执分别的眷属们谛听！心是 جمع（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）烦恼，因为是聚合产生的缘故，与污垢本身也相染污，是烦恼的实体。 جمع（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）阿赖耶识等，聚合形成身体。污垢烦恼的障碍，所知障成为数量，因此，智识和智慧的差别，其中的意义，智者们应当了知。心是所有习气的根本，是具有身体者的污垢。是执取对境者，也是执持心者。因此，是反复轮回的法性。如果认识到那超越心的智慧，那么所有显现都在自性清净解脱，就成佛了。有身众生的所有污垢都灭尽。有情众生如果没有心就不能轮回，心引导着他们。没有心就不能流转。因此，显示为轮回的法。因此
English
Is the teacher! The unchanging abiding Dharmadhatu and the aggregation of elements, the wisdom wheel, especially understanding that point, it is also the time for realization. Awareness and mind are all complete in the body, therefore all those meanings are shown to be complete in essence. Because that very thing is complete in oneself, it is shown that there is no need to search from elsewhere. Because it arises from oneself, there is no place to be found by searching. Then, because it is free from thought, with mindless awareness, because it is empty of speech, pray to the body without Dharma, saying: All the phenomena of samsara and nirvana that appear in this way are all inherently complete in oneself, so there is no need for Dharma that is expressed and arranged in words and letters like this. Recognize the wisdom that transcends words. Therefore, for this body without Dharma, it is shown that there are no words in one's own body. How will the mind change if it is needed? If you say: If there is no mind, then matter cannot be produced, and how will things that have not been produced appear? If that point has no memory, thought, or mind, what is the difference between it and a corpse in a cemetery? Or like the sky, wouldn't it become emptiness? If that point is emptiness, then how can emptiness benefit sentient beings with compassion? That is, it cannot benefit. If that point is not correct in reasoning, please, Lord Vajradhara, the chief, give me instructions! Then, from the appearance of form and so on without an object, the teacher of the base without Dharma taught: Listen, retinue without mind, without memory, thought, self-grasping! Mind is جمع（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）afflictions, because it is a collection that arises, it is also defiled with impurity itself, it is the substance of afflictions. جمع（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）Alaya consciousness, etc., aggregate to form the body. The obscuration of impure afflictions, the obscuration of knowledge becomes a number, therefore, the difference between intellect and wisdom, the meaning of which, the wise should know. Mind is the basis of all habits, it is the impurity of those who have bodies. It is the one who grasps the object, and it is also the one who holds the mind. Therefore, it is the nature of repeated samsara. If one recognizes that wisdom that transcends the mind, then all appearances are purified and liberated in their own place, and one becomes a Buddha. All the impurities of embodied beings are exhausted. Sentient beings cannot wander in samsara without mind, the mind guides them. Without it, there is no ability to wander. Therefore, it is shown as the Dharma of samsara. Therefore