Tibetan
། ཆུ་ལ་ཆུ་འུར་ཐིམ་ནས་གནས་པ་ལས།། འདི་སྒོམ་འདི་མི་སྒོམ་པར་ཀུན་བཟང་མ་གསུངས་སོ།། སྒོམ་ཡུལ་སྒོམ་མཁན བཀག་པ་མ་ཡིན་ཡང།། བློ་དངོས་ཕྲད་པས་ཆོས་ཉིད་ངང་དུ་གསལ།། རྟོགས་ནས་རང་དབང་མེད་པར་སྒོམ་པའི་ཡུལ་དང་བྲལ།། འདི་སྒོམ་འདི་མི་སྒོམ་པར་ཆོས་དང་གང་ཟག་རྟོགས།། སྐྱོན་དང་ཡོན་ཏན་བྲལ བས་ཉོན་མོངས་དུག་གསུམ་ལོག།དུག་གསུམ་མ་གཅད་ལོག་པས་སྐུ་གསུམ་མ་བསྒྲུབས་འགྲུབ།། དེ་བས་སྒོམ་དུ་མེད་པ་སྒོམ་པ་ཆེན་པོའི་མཆོག། སྐྱོན་ཡོན་བྱ་བྱེད་རེ་དོགས་མེད་པས་ཆེ།། དགག་སྒྲུབ་ཡིད་ཀྱི་ གཡོ་བ་བྲལ་བས་ཆེ།། ཆེ་བ་ལྔ་དང་ལྡན་པས་ཉོན་མོངས་ལྔ་དང་བྲལ།། ལྔ་བྲལ་ཉོན་མོངས་བྱ་ཡི་མིང་ཡང་མེད།། སྐུ་ལྔ་ལྷུན་གྲུབ་ཡོན་ཏན་མ་ལུས་རྫོགས།། དེ་བས་སྒོམ་དུ་མེད་པའི་སྒོམ་པ་ཆེ།། དེ ལས་གཞན་དུ་བློ་དངོས་མ་ཕྲད་དེ།། སེམས་དེ་ཆོས་ཉིད་ངང་དུ་མ་གྱུར་པར།། སྒོམ་མེད་སྐྱོན་ཡོན་ལ་སོགས་གོང་དུ་སྨོས་བཞིན་སྨྲ།། བདག་གཞན་འདུ་ཤེས་ལྷག་པའི་མཐུ་མེད་པར།། ཐ་མལ་ཚིག་གི་ཐད་དུ་ཉོན མོངས་རྒྱུ།། ཡུལ་སེམས་གཉིས་སུ་མེད་པར་མ་རྟོགས་པར།། ཇི་སྐད་སྨྲས་ཀྱང་གླང་ཆེན་འདམ་ཆུ་འདྲ།། གྲོལ་བར་འདོད་པ་དེ་རང་ཉིད་ཀྱི་འཆི།། འདོད་པ་མེད་པར་འདོད་པ་དེར་རང་འདོད་པ་སྟེ།། ཉོན མོངས་ཐམས་ཅད་དེ་དུས་ཉིད་དུ་རྫོགས།། བདག་གཞན་འདུ་ཤེས་ཡོད་ཀྱི་བར་དུ་ནི།། ཇི་ལྟར་འདོད་ཀྱང་འཆིང་སྟེ་མི་འདོད་ན་ཡང་འཆིང།། སྐྱོན་ཡོན་མེད་པར་འདོད་ན་དེ་རང་སྐྱོན་ཡོན་ཡིན། ནམ་ཡང་འཁོར བའི་མཐའ་ལས་གྲོལ་བ་མེད།། དེ་བས་ཡུལ་སེམས་གཉིས་མེད་རྟོགས་ཙམ་ན།། ཉམས་སུ་ཇི་ལྟར་བླངས་ཀྱང་གྲོལ་འགྱུར་ཞེས།། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ངེས་པར་གསུངས་པ་ཡིན།། བདག་གཞན་འདུ་ཤེས་ངང་གིས དབེན་པ་ན།། སྣང་སྲིད་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་དགོངས་པ་ཡིན།། ཡེ་ནས་ཡིན་པའི་དོན་དེ་རབ་རྟོགས་ན།། ཇི་ལྟར་རུང་རུང་སྐལ་ལྡན་ཉམས་སུ་ལོང།། ཞེས་གནང་བ་གནང་སྟེ།། ཉམས་སུ་བླང་བའི་ཡི་གེ་སྟེ་བཞི པའོ།།།། རྣམ་དག་ཡེ་ཤེས་ངང་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ།། འབྲས་བུས་སངས་རྒྱས་འདུས་མ་བྱས་ཡིན་ཏེ།། ཆོས་ཉིད་སེམས་ཉིད་ཡེ་ནས་འདུས་མ་བྱས།། བསྒྲུབས་ནས་གྲུབ་ཅིང་ཐོབ་པ་མ་ཡིན་ཏེ།། ཡེ་ནས་ཡིན་པའི དོན་དེ་རབ་རྟོགས་ན།། རྟོགས་པས་བསྟན་པ་དེ་ལ་འབྲས་བུར་གདགས།། རང་འབྱུང་ཡེ་ཤེས་ངང་གིས་གནས་པ་ལ།། རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་རང་བཞིན་ཤར་བ་ཡིན།། རྟོགས་པའི་ཤུགས་ཀྱིས་རླུང་དུ་གནས་པ ལ། མ ཨིསསིང མ ཨིསསིང མ ཨིསསིང མ ཨིསསིང མ ཨིསསིང མ ཨིསསིང མ ཨིསསིང མ ཨིསསིང མ ཨིསསིང མ ཨིསསིང མ ཨིསསིང མ ཨིསསིང མ ཨིསསིང མ ཨིསསིང མ ཨིསསིང མ ཨིསསིང མ ཨིསསིང @##།། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། བོ་དྷི་ཙིཏྟ་བི་ན་བ་ར་ཏནྟྲ་མ། བོད་སྐད་དུ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཐིག་པ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཉིས་པའི་རྒྱུད་ཅེས་བྱ་བ། མཁྱེན་ལྡན་སྟོན་པའི་སྐུ་ལ་ཕྱག་འཚལ ལོ།། འོག་མིན་ཆོས་ཀྱི་དབྱིང་དག་ཏུ།། མཁྱེན་ལྡན་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ཡིས།། སེམས་དཔའ་ལ་སོགས་འཁོར་རྣམས་ལ།། བྱིན་གྱི་བརླབས་ཀྱི་བཤད་པ་ཡིས།། བྱང་སེམས་ཕྱི་མའི རྒྱུད་སྟན་པ།། ངེས་པ་གཅིག་ལ་བཞག་ཕྱིར་བསྟན།། བསྟན་པའི་དོན་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་བཤད།། ལྟ་བ་དོན་གྱི་ཐིགས་པ་ཉག་གཅིག་ལ།། མན་ངག་དོན་གྱི་ཐིགས་པ་དབབ་པར བསྟན།། སྤྱི་ཡི་ཐིགས་པ་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་བཤད།། དགོས་ཀྱི་ཐིགས་པ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཉིས་བསྟན།། མན་ངག་དོན་གྱི་ཐིགས་པ་ཉག་གཅིག་མ།། ཕྱི་ནང་གཉིས་མེད་ཡེ་ནས་དེ་བཞིན ཉིད། ། ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་བླ་མེད་ཞི་བའི་ཆོས།། སྒྲུབ་མེད་བཙལ་མེད་སྨོན་པ་མེད་པའི་ས།། རྣལ་འབྱོར་ལམ་མཆོག་ཉི་ཤུ་རྩ་གཉིས་དོན།། གཉིས་མེད་བདེ་ཆེན ཡོངས་ཀྱི་དག་པ་ལ།། རྣལ་འབྱོར་ལྟ་སྤྱོད་འཛིན་སྡོམ་དེ་བཞིན་གནས།། དེ་ལྟར་གནས་པའི་རྣལ་འབྱོར་དམ་པ་ནི།། ཡེ་ནས་སངས་རྒྱས་ཡིན་ཏེ་རྒྱལ་པོ་ཆེ།། རྟོག་སྤྱོད་རྣམ་དག་ཉིད དེ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས།། བསྟན་པའི་ལམ་འདི་ལ་ནི་གནས།། སྒྲོ་སྐུར་བཅིངས་གྲོལ་སྤངས་པའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས།། ལོག་རྟོག་བྱིས་པའི་སྤྱོད་པས་ཅི་ཞིག་བསླད།། རྒྱུ་འབྲས་གཉིས་མེད སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་མེད།། ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་གཞི་རྩ་མེད་པ་ལ།། འཁྲུལ་པས་ནོར་པའི་ལམ་དུ་བཏགས་པ་ཡང།། བསྟན་པའི་ལམ་ཆེན་འདི་ལས་གཞན་མེད་པས།། མཉམ པར་ཤེས་ན་སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་རྗེ།། ཞེས་གསུངས་སོ།། བྱང་སེམས་ཐིགས་པ་ཕྱི་མའི་རྒྱུད་ལས། མཉམ་པ་དོན་གྱི་ཐིགས་པ་སྟེ་ཐིགས་པ་དང་པའོ། དེ་ནས་ཡང་སྟོན་པས། འཁོར་རྣམས་ལ་གསུངས་པ། མཆོག་ཏུ རྨད་བྱུང་ཕྱི་ནང་ཀུན་གྱི་ངང།། ཡེ་ནས་རྣམ་པར་དག་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ལ།། སངས་རྒྱས་མ་རྒྱས་མེད་དེ་སྐལ་ཅན་དབང།། བདག་གཞན་བརྟགས་པས་མུ་སྟེགས་འཁྲུལ་པའི་ལམ།། བྱིས་པ་སླུ་ཕྱིར་བྱིས་པའི་ཆོས་ལ འཛུད།། ཕྱིན་པའི་དུས་མེད་རྟོགས་པའི་མཐའ་ཡང་མེད། སྟོན་པའི་སྟོན་པ་ནོར་བུ་རིན་ཆེན་བཞིན།། དམིགས་པ་མེད་ཅིང་འགྱུར་བ་མི་བྱེད་པས།། རང་བཞིན་དམིགས་པར་རེ་བ་ཐམས་ཅད་སྐོང།། བདག་མེད གཞན་ནས་མི་འགྱུར་ལེགས་པ་ཆེ།། དྲན
Chinese
如同水泡融入水中， 并非说这个修，那个不修，普贤如是说。 修持的对境和修持者，虽然没有被禁止， 但当心与实相相遇时，法性自然显现。 一旦证悟，便不由自主地脱离修持的对境， 证悟此修彼不修，证悟法与补特伽罗。 远离过失与功德，烦恼三毒自然消退， 三毒若未断除而消退，三身无需修持便可成就。 因此，无修之修乃是殊胜中的至尊， 因无有取舍、取舍、希冀、疑虑而伟大。 因远离扬弃与建立的心之动摇而伟大， 因具足五大而远离五毒。 远离五者，连烦恼之名亦不存， 五身任运成就，功德无余圆满。 因此，无修之修最为殊胜。 除此之外，心若未与实相相遇， 心若未转为法性之自性， 便会如前所述般谈论无修、过失、功德等。 若无超越我他之执念的力量， 则平凡之语即是烦恼之因。 若未证悟境与心二者无别， 无论如何言说，皆如大象陷于泥潭。 希求解脱者，即是自取灭亡， 无有希求，于彼希求中，自得其所愿。 一切烦恼，于彼时即得圆满。 若仍存有我他之执念， 无论如何希求，皆是束缚，不欲亦然。 若欲无有功过，此念本身即是功过， 永无从轮回之边际解脱之时。 因此，仅需证悟境心二者无别， 无论如何修持，皆得解脱， 金刚萨埵如是肯定宣说。 若我他之执念自然消逝， 显有即是金刚萨埵之密意。 若能彻底领悟本初即是之义， 无论如何，具缘者皆可受用。 如是赐予许可。 修持引导文之第四。 顶礼清净本智之自性。 以果位成佛并非人为造作， 法性心性本初即非造作。 并非修持后成就或获得， 若能彻底领悟本初即是之义， 以证悟所显现者，即被视为果。 自生本智自然安住， 证悟之智慧自性显现。 以证悟之力安住于风中， མ ཨིསསིང མ ཨིསསིང མ ཨིསསིང མ ཨིསསིང (藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思)
English
Like a water bubble dissolving into water, It's not saying to meditate on this, not meditate on that; Samantabhadra did not say so. Although the object of meditation and the meditator are not prohibited, When the mind meets reality, the nature of reality naturally manifests. Once realized, one involuntarily separates from the object of meditation, Realizing this to meditate, not to meditate on that, realizing the Dharma and the individual. Separated from faults and virtues, the three poisons of afflictions naturally subside, If the three poisons are not cut off but subside, the three bodies are accomplished without cultivation. Therefore, non-meditation is the supreme of great meditation, It is great because there is no acceptance or rejection, hope or doubt. It is great because it is free from the movement of the mind of negation and affirmation, It is free from the five afflictions because it possesses the five greatnesses. Free from the five, even the name of afflictions does not exist, The five bodies are spontaneously accomplished, and all qualities are completely perfected. Therefore, non-meditation is the greatest meditation. Apart from that, if the mind does not meet reality, If the mind does not transform into the nature of reality, Then one speaks of non-meditation, faults, virtues, etc., as mentioned above. Without the power of exceeding the attachment to self and others, Ordinary words are the cause of afflictions. Without realizing that object and mind are inseparable, No matter what is said, it is like an elephant sinking in a mud puddle. Wanting to be liberated is to kill oneself, Without wanting, in that wanting, one's own desire is fulfilled. All afflictions are perfected at that very moment. As long as there is attachment to self and others, No matter how one wants, it is bondage, even if one does not want it. If one wants to be without faults and virtues, that itself is faults and virtues, There is never a time to be liberated from the edge of samsara. Therefore, just by realizing the inseparability of object and mind, No matter how one practices, one will be liberated, Vajrasattva certainly said so. When the attachment to self and others is naturally absent, Appearance and existence are the intention of Vajrasattva. If one thoroughly understands the meaning of being primordially so, No matter how, the fortunate one can enjoy it. Thus, permission is granted. The fourth of the practice instructions. Homage to the nature of pure primordial wisdom. Enlightenment as a result is not artificially created, The nature of reality, the nature of mind, is primordially uncreated. It is not accomplished or obtained after cultivation, If one thoroughly understands the meaning of being primordially so, What is shown by realization is designated as the result. Self-arisen primordial wisdom naturally abides, The wisdom of realization, its own nature, arises. By the power of realization, abiding in the wind, མ ཨིསསིང མ ཨིསསིང མ ཨིསསིང མ ཨིསསིང (Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, Chinese literal meaning)
Chinese
ང མ ཨིསསིང མ ཨིསསིང མ ཨིསསིང མ ཨིསསིང མ ཨིསསིང མ ཨིསསིང མ ཨིསསིང མ ཨིསསིང མ ཨིསསིང མ ཨིསསིང མ ཨིསསིང མ ཨིསསིང མ ཨིསསིང @##།། 梵语：菩提质多毗那瓦罗怛特罗摩。 藏语：名为《菩提心滴二十二续》。 顶礼具知见导师之身！ 在奥明法界清净处， 具知见普贤王如来， 对菩萨等眷属众， 以加持之宣说， 阐述菩提心后续， 为置于唯一之确定而宣说。 所述之义分两种阐述， 见解之义唯一滴， 示教之义降滴而宣说。 总的滴分两种阐述， 必要之滴宣说二十二。 示教之义唯一滴， 外内无二本然如是之自性， 无上寂静之法， 无修无寻无愿之地， 二十二瑜伽胜道之义， 在无二大乐圆满清净中， 瑜伽见行持守如是安住。 如是安住之殊胜瑜伽者， 本来即是佛陀乃大国王。 觉受清净即是法界， 安住于此教法之道。 舍弃增益谤损束缚解脱之法界， 以邪念孩童之行又有何染污？ 因果无二，无有佛陀众生， 在万有自性无有根本上， 错乱所迷误之道， 然此乃安立。 除此教法大道外别无他法， 若能平等了知即是诸佛之主。 如是说。 菩提心滴后续中， 平等义之滴，即第一滴。 其后导师又对眷属众说： 极稀有内外一切之体性， 本来清净之行境中， 无有成佛不成佛，乃具缘者之权。 以我他分别乃外道迷惑之道， 为欺骗孩童而入于孩童之法。 无有过去之时，亦无证悟之边际， 导师之导师如珍宝， 无有执着且不作改变， 自性圆满一切所期望， 无我，不从他变，甚为贤妙， 忆
English
ང མ ཨིསསིང མ ཨིསསིང མ ཨིསསིང མ ཨིསསིང མ ཨིསསིང མ ཨིསསིང མ ཨིསསིང མ ཨིསསིང མ ཨིསསིང མ ཨིསསིང མ ཨིསསིང མ ཨིསསིང མ ཨིསསིང @##།། In the language of India: Bodhicitta Vinavara Tantra Ma. In the Tibetan language: Called the Twenty-Two Drop Tantra of the Bodhichitta. Homage to the body of the knowledgeable teacher! In the pure realm of Ogmin Dharma, The knowledgeable Samantabhadra, To the retinue of Bodhisattvas and others, Through the blessing of explanation, Establishes the subsequent Bodhichitta, Explains for the sake of placing in one certainty. The meaning of the teaching is explained in two ways, The drop of the meaning of view is the only one, The drop of the meaning of instruction is shown to descend. The general drop is explained in two ways, The necessary drop is shown to be twenty-two. The only drop of the meaning of instruction, Outer and inner are non-dual, naturally as it is, The nature of all is the supreme peaceful Dharma, The ground of no practice, no seeking, no wishing, The meaning of the twenty-two supreme paths of yoga, In the complete purity of non-dual great bliss, Yoga view and conduct, holding and binding, abide as such. The supreme yogi who abides thus, Is originally the Buddha, the great king. Pure awareness is the realm of Dharma, Abiding in this path of teaching. The realm of Dharma that abandons exaggeration, denigration, bondage, and liberation, What is defiled by the actions of deluded children? Cause and effect are non-dual, there are no Buddhas or sentient beings, In the nature of all, there is no root, The path of delusion is also established, There is no other way than this great path of teaching, If one knows equally, one is the lord of all Buddhas. Thus it is said. From the subsequent tantra of the Bodhichitta drops, The drop of equal meaning is the first drop. Then the teacher again said to the retinue: In the nature of all that is supremely wonderful, inside and out, In the realm of practice that is originally pure, There is no Buddhahood or non-Buddhahood, it is the power of the fortunate. Discriminating between self and other is the path of heretical delusion, For the sake of deceiving children, one enters the Dharma of children. There is no time to go, and there is no end to realization, The teacher of teachers is like a precious jewel, Without attachment and without change, Naturally fulfilling all hopes, Without self, not changing from others, very good, Remember