Tibetan
་སེམས་བདག་གི་དབྱིངས།། ཀུན བྲལ་བདག་གི་ངོ་བོ་ཕྱོགས་དང་བྲལ།། གཅིག་ཏུ་ཟླ་བྲལ་དོ་ཆད་ཡིན་པ་ལ།། ཀུན་དངོས་དེ་རང་གཟུང་འཛིན་བྱུང་བ་ལས།། ཉོན་མོངས་འགྲོ་བ་ལྔ་དང་འབྱུང་ཆེན་ལྔའོ།། ཅི་སྤངས་གཅིག་ལས་གཡོས་པ་མེད པའོ།། ཅི་མ་སྤངས་པ་དེ་ཉིད་ཅིར་ཡང་འབྱུང།། ཐིག་ནི་ཆོས་ཉིད་ནམ་མཁའ་ཉིད་ལ་བྱ།། ལེ་ནི་སེམས་ཉིད་ནམ་མཁའ་ཉིད་ལ་བྱ།། ཉག་ནི་འབྱུང་བའི་ནམ་མཁའ་ཉིད་ལ་བྱ།། གཅིག་ནི་དབྱེར་མེད་གནས་ལུགས གདོད་མ་ནས།། གཅིག་སྟེ་སུས་ཀྱང་མ་བྱས་བྱེད་པ་མེད།། ཀུན་བྲལ་ཕྱོགས་རིགས་བདག་གཞན་རྒྱུ་འབྲས་སྤྲོས་དང་བྲལ།། ཀུན་དངོས་མ་རིག་ཅིར་ཡང་ཤར།། ཅི་སྤངས་རང་རིག་རང་རྟོགས་ཐམས་ཅད་རང་དུ བརླག།ཅི་མ་སྤངས་ན་སྣང་སྲིད་མ་བཅོས་རང་སར་གྲོལ།། གནས་ལུགས་ཆོས་ཉིད་ནམ་མཁའ་གཅིག་པུ་ལ།། གཟུང་འཛིན་རང་བྱུང་ནམ་མཁའ་གཉིས་བྱུང་བས།། ཆོས་ཉིད་ནམ་མཁའ་མ་མཐོང་གཉིས་པོས་ བསྒྲིབས།། འབྱུང་བ་ལྔ་དང་འགྲོ་བ་རིགས་ལྔ་པོ།། གཟུང་འཛིན་ཉོན་མོངས་ལྔ་ལས་སྣ་ཚོགས་སྣང།། སྣང་ཡང་ཆོས་ཉིད་རང་བྱུང་གཡོས་པ་མེད།། དཔེར་ན་སྲིད་པ་དང་པོ་ཆགས་པ་ཡང།། ལྟེ་བ་ཐིག་ལེའི་ཆ ཤས་མེད་པ་ལ།། ཡན་ལག་ལ་སོགས་མ་བཙལ་རང་ཉིད་ཤར།། སྣ་ཚོགས་གཅིག་དང་གཅིག་གི་མཚན་ཉིད་མི་མཐུན་ཏེ།། ལྟེ་བའི་ཐིག་ལེའི་ངང་ལ་གཡོས་པ་མེད།། དེ་བཞིན་ཆོས་ཉིད་ནམ་མཁའ་རང་བཞིན་ཅིར ཤར་ཡང།། ཆོས་ཉིད་ངང་ལ་གཡོས་པ་ཅི་ཡང་མེད།། དེ་བས་དངོས་པོའི་གནས་ལུགས་གཅིག་ཏུ་གནས་པ་ལ།། གཅིག་པུ་རང་ཉིད་ཅིར་ཡང་ཤར་བ་སྟེ།། གཅིག་གི་ཀུན་གྱི་རྣམ་པ་འཛིན་ལ་གསུངས།། གཅིག་པུ འཁོར་འདས་ཀུན་གྱི་དངོས་བཞི་སྟེ།། ངོ་བོ་ཉིད་ནི་རྟོགས་དང་མ་རྟོགས་ཀྱི།། བྱེད་པ་མེད་པར་རང་ཉིད་ཅིར་ཡང་ཤར།། དཔེར་ན་ནམ་མཁའི་ངོ་བོ་བྱད་པ་མི་མངའ་སྟེ།། རང་གི་ངོ་བོའི་འབྱུང་བ་བཞིར་ཡང ཤར།། འབྱུང་བ་བཞི་ཡང་སྣ་ཚོགས་བསམ་ལས་འདས།། འདས་ཀྱང་ནམ་མཁའ་མ་གཡོས་བྱེད་པ་མེད་པར་ཤར།། སེམས་ཅན་བསམ་པ་སངས་རྒྱས་དགོངས་པ་ཡང།། ཆོས་ཉིད་གཅིག་ཏུ་གཞན་ནི་ཅི་ཡང མེད།། དེ་བས་གནས་ལུགས་གཅིག་པ་བསམ་མི་ཁྱབ།། དེ་ནི་གསང་སྔགས་གནས་ལུགས་ཡིན་པར་གོ་བར་གྱིས།། གཞན་ནི་གནས་ལུགས་ཐ་དད་ཡིན་པར་འདོད།། དེ་ནི་གནས་ལུགས་གཟུང་འཛིན་ཅན་ཡིན ཏེ།། གཏན་ལ་ཕེབས་ཀྱང་གྲོལ་བར་འགྱུར་མི་སྲིད།། དེ་ནི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་གནས་ལུགས་ཡིན།། གོང་གི་གནས་ལུགས་ཀུན་གྱི་ཐུན་མོང་མིན།། དེ་བས་ཀུན་ལ་དེ་ལྟར་མི་བསྟན་ཏེ།། ལོ་བདུན བར་དུ་
Chinese
心乃我之界， 离一切我之体性离方所， 唯一无侣断绝者， 一切事物即彼生起能取所取， 烦恼五浊及五大生。 何舍离，一亦未动。 何未舍离，彼即生一切。 滴即法性虚空自性， 磊即心性虚空自性， 酿即生起之虚空自性。 一者无别本初之实相， 一即谁亦未作无作者。 离一切方所宗派自他因果戏论， 一切事物无明生一切。 何舍离，自明自证一切自灭。 何未舍离，则显现世间不整自解脱。 实相法性唯一虚空之中， 能取所取自生二虚空生， 法性虚空未见二者所障蔽。 五大及五类有情众， 能取所取烦恼五生种种显现。 显现然法性自生未动摇。 譬如最初有产生时， 脐间明点无分之中， 支分等不求自显现。 种种一与一之体性不相同， 脐间明点之性未动摇。 如是法性虚空自性生一切， 法性之性未动摇任何。 是故事物之实相唯一安住之中， 唯一自性生一切， 一之总相执持而说。 唯一轮涅一切事物四， 体性即证与未证之， 无作而自性生一切。 譬如虚空之体性无色相， 自之体性生四元素。 四元素亦种种思难及， 及然虚空未动无作而生。 有情思惟佛陀意， 法性唯一无有他。 是故实相唯一思不遍， 此乃密咒实相当知晓。 他者认为实相各别异， 彼乃实相能取所取者， 纵然决定亦不可能解脱。 彼乃有情众生之实相， 非是以上实相之共同， 是故不为一切如是宣说， 至七年间。
English
The mind is my realm. The nature of the self, free from all, is free from direction. In oneness, it is unparalleled and decisive. From the arising of grasping and being grasped by all things, come the five afflictions and the five great elements. What is abandoned does not move from the one. Whatever is not abandoned arises as anything. Thig (bindu, 种子字，梵文天城体：बिंदु，梵文罗马拟音：bindu，汉语字面意思：点) is the nature of reality, the very sky. Le (种子字，梵文天城体：ले，梵文罗马拟音：le，汉语字面意思：磊) is the nature of mind, the very sky. Nyag (种子字，梵文天城体：न्याग，梵文罗马拟音：nyāga，汉语字面意思：酿) is the nature of arising, the very sky. One is the indivisible state, primordially. One, not made by anyone, without an agent. Free from all directions, categories, self, other, cause, effect, and elaboration. All things, ignorance, arise as anything. What is abandoned, self-awareness, self-realization, all vanish into themselves. If not abandoned, appearance and existence are spontaneously liberated in their own place, uncorrected. In the single sky of the nature of reality, grasping and being grasped arise spontaneously, and two skies arise. The unseen nature of reality is obscured by the two. The five elements and the five classes of beings, from the five grasping afflictions, manifest in various ways. Though appearing, the self-arisen nature of reality does not waver. For example, when the first existence arises, in the center of the bindu (thig le), without parts, limbs and so on appear spontaneously without being sought. The characteristics of the various ones are not the same, but the nature of the central bindu (thig le) does not waver. Likewise, the nature of reality, the sky, arises as anything, but the nature of reality does not waver in any way. Therefore, in the state of things abiding as one, the single self arises as anything. It is said to hold the aspect of one and all. The single one is the four realities of all samsara and nirvana. The essence is that of realization and non-realization. Without action, the self arises as anything. For example, the nature of the sky has no form, but its own nature arises as the four elements. The four elements are also various and beyond thought, but even beyond, the sky arises without wavering or acting. The thoughts of sentient beings and the intentions of Buddhas are one in the nature of reality, and there is nothing else. Therefore, the single state is beyond thought. Understand that this is the state of secret mantra. Others consider the state to be different and separate. That is the state of grasping and being grasped. Even if it is decided, it is impossible to be liberated. That is the state of sentient beings. It is not common to all the states above. Therefore, it is not taught to everyone in that way, until seven years.
Tibetan
མཚན་ཉིད་རྟགས་ལ་ནི།། སྐྱོ་བ་རྡུལ་ཙམ་མེད་ན་བསྟན་པར་བྱ།། རབ་ཀྱི་ལུས་སྲོག་གཏོར་ན་བསྟན་པར་བྱ།། བློ་ཆེ་འཇིགས་པ་མེད་ན་བསྟན་པར་བྱ།། སློབ་དཔོན་སྙིང་ལྟར་བརྩེ་ན་བསྟན་པར་བྱ།། སེར སྣ་ང་རྒྱལ་མེད་ན་བསྟན་པར་བྱ།། དེ་ལས་གཞན་དུ་ཁྱོད་ཀྱིས་བསྟན་ན་ནི།། རྒྱ་མཚོར་དུག་གཡོས་སྡིག་གི་ཆར་མི་ཕོད།། བཀའ་ཡང་ངས་བསྟན་ཚུལ་བཞིན་གཡེང་བ་མེད་པར་སྤྱོད།། སློབ་དཔོན་བཀའ་གདམས ཉམས་པ་བྱོལ་སོང་ཡིན།། ནམས་ཀྱང་འཁོར་བའི་མཐའ་ལས་ཐར་པ་མེད།། ཅེས་གསུངས་སོ།། ཞེས་དངོས་པོའི་གནས་ལུགས་ཀྱི་ཡི་གེ་སྟེ་གཉིས་པའོ།།།། རང་སེམས་ཆོས་སྐུ་ཆེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ།། གནས ལུགས་འདི་ཡིས་འདི་ལྟར་རྟོགས་པར་གྱིས།། ལུང་དང་མན་ངག་སྟོབས་ཀྱིས་རང་རིག་ངེས་པར་འཆར།། གསང་སྔགས་དོན་གྱི་ཚད་མ་ཆེན་པོ་འདི་ཉིད་ཀྱིས།། ད་ལྟ་ཉིད་དུ་འདི་ལྟར་རྟོགས་པར་གྱིས།། ཕྱི་ནང་སྣང གྲགས་འཁོར་འདས་སྣོད་བཅུད་ཆོས་ཀུན་ནི།། ངོ་བོ་གཅིག་སྟེ་གཅིག་པུ་དེ་ལྟར་ཤར།། སུ་རྟོགས་གཅིག་པར་ཤེས་ཏེ་ཐམས་ཅད་བདག་ཉིད་དོ།། བདག་གི་རྣམ་པ་དག་ན་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་ཡིན།། བདག་གཞན གཉིས་སུ་སྣང་ན་མུ་སྟེགས་འཁྲུལ་པ་ཡིན།། གཅིག་ཡུལ་གཅིག་གིས་བྱས་ན་གཟུང་འཛིན་རྣམ་རྟོག་ཡིན།། བདག་མེད་རྣམ་དག་ཡེ་ཤེས་ཅི་ཕྱིར་ན།། ཡེ་ནས་དེ་ལྟར་ཡིན་པས་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་ཡིན།། མ བསྒྲིབས་ཐོགས་མེད་ཅིར་གསལ་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་ཡིན།། ཀུན་གྱི་བདག་ཉིད་འདུས་མ་བྱས་པས་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་ཡིན།། ཐམས་ཅད་གཅིག་ཏུ་རྟོགས་པས་གཅིག་པུ་བསམ་མི་ཁྱབ།། ཐམས་ཅད་བདག་ཏུ་རྟོགས་པས ཉོན་མོངས་སྐྱེ་ཡུལ་མེད།། བདག་ཉིད་བསམ་མི་ཁྱབ་པས་ཉོན་མོངས་སྐྱེ་མཁན་མེད།། ཉོན་མོངས་མ་གཅད་རང་ཆོད་སངས་རྒྱས་དགོངས་པ་སྟེ།། སྐུ་གསུམ་མ་བསྒྲུབ་གྲུབ་པས་གསང་སྔགས་འབྲས་བུ་སྟེ།། ལྷུན གྲུབ་རྫོགས་ཆེན་ཡིན་པར་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔས་གསུངས།། ཐམས་ཅད་གཅིག་ཏུ་རྟོགས་པས་གཅིག་པུ་དེས།། རང་གིས་རང་ལ་སྤྱད་པར་མི་འཇུག་སྟེ།། རང་ཉིད་ལྷུན་གྲུབ་བསྒྱུར་བས་མི་འགྱུར་ཏེ།། རང་གི་ངོ བོ་ལྷུན་གྲུབ་གཅིག་ཡིན་ཀྱང།། གཅིག་ཏུ་རྟོགས་པས་ཆོག་མོད་ཅོག་གེ་ཞོག། བཅས་བཅོས་རྩིས་གདབ་མངས་ཀྱང་རྩད་མི་ཆོད།། རྒྱ་ལ་ཆོད་ཀྱང་ལྷུན་གྲུབ་བསྒྱུར་དུ་མེད།། ནམ་མཁའ་བསྒྱུར་བས་འགྱུར་བ་མ ཡིན་བཞིན།། བདག་ཉིད་ཆོས་ཉིད་ཡིན་ཞེས་ཐམས་ཅད་རང་རིག་ཤར།། བློ་ཉིད་དངོས་པོར་གྱུར་ཅེས་དེ་ལ་བྱའོ།། སེམས་དང་ཆོས་སྐུ་འདྲེས་ཏེ་བློ་དངོས་ཕྲད།། སེམས་དེ
Chinese
对于特征和标志来说：如果连一丝一毫的厌倦都没有，就应当传授。如果能够为了殊胜而献出身体和生命，就应当传授。如果智慧广大且无所畏惧，就应当传授。如果像对待心一样敬爱上师，就应当传授。如果没有吝啬和傲慢，就应当传授。如果除此之外你还传授的话，就像在海里投毒一样，无法承受罪恶的暴雨。我也要像我所传授的那样，毫不散乱地修行。违背上师的教诲，就会堕入畜生道。永远也无法从轮回的边际中解脱。如是说。这是关于事物实相的文字，即第二篇。顶礼伟大的自心法身。通过这实相，如此证悟吧。通过经文和口诀的力量，自明觉必定显现。通过这伟大的密咒意义之量，现在就如此证悟吧。内外显现、声音、轮回涅槃、器情万法，本体一味，唯一如此显现。谁证悟了，知晓了一味，一切即是自性。自性的形象清净，即是大智慧。如果显现为自他二元，那就是外道的迷惑。如果一个境被一个所作，那就是能取所取分别念。为何说无我清净是智慧呢？因为本来就是如此，所以是大智慧。无有遮蔽、无有阻碍、坦然明了，是大智慧。一切的自性，无为而作，是大智慧。通达一切为一，唯一不可思议。通达一切为我，就没有烦恼产生的处所。自性不可思议，就没有烦恼的生起者。不需断除烦恼，烦恼自解脱，是佛陀的密意。无需修持三身，自然成就，是密咒的果。任运成就大圆满，是金刚萨埵所说。通达一切为一，唯一者，不允许自己对自己造作。自身任运成就，不可改变。自身本体任运成就，虽然唯一。通达为一即可，放下吧。无论如何增减造作，也无法穷尽根源。即使能测量大海，也无法改变任运成就。就像无法改变虚空一样。自性即是法性，一切自明觉显现。心即是事物，就应该如此行持。心与法身融合，心与事物相遇。心啊！
English
Regarding characteristics and signs: If there is not even a speck of weariness, it should be taught. If one can sacrifice body and life for the sake of excellence, it should be taught. If one has great wisdom and is fearless, it should be taught. If one cherishes the teacher like one's own heart, it should be taught. If one is without stinginess and arrogance, it should be taught. If you teach otherwise, it is like poisoning the ocean, and one cannot withstand the rain of sin. I also, as I have taught, should practice without distraction. To violate the teacher's instructions is to fall into the animal realm. One will never be liberated from the edge of samsara. Thus it was said. This is the second letter on the nature of reality. Homage to the great Dharmakaya of one's own mind. Through this nature, may you realize in this way. Through the power of scripture and oral instruction, self-awareness will surely arise. Through this great measure of the meaning of secret mantra, realize in this way right now. All phenomena, outer and inner appearances, sounds, samsara and nirvana, vessel and essence, are of one essence, appearing as one and only. Whoever realizes, knowing oneness, all is self-nature. When the form of self is pure, it is great wisdom. If it appears as self and other, it is the delusion of the tirthikas. If one object is made by one, it is grasping and fixation. Why is it said that selflessness and purity are wisdom? Because it has always been that way, it is great wisdom. Unobstructed, unimpeded, clearly manifest, it is great wisdom. The self-nature of all, uncompounded, is great wisdom. Realizing all as one, the one is inconceivable. Realizing all as self, there is no place for the arising of afflictions. Self-nature is inconceivable, so there is no one who gives rise to afflictions. Without cutting off afflictions, afflictions are self-liberated, which is the intention of the Buddhas. Without accomplishing the three kayas, they are accomplished, which is the fruit of secret mantra. Spontaneously accomplished, Dzogchen, is what Vajrasattva said. Realizing all as one, the one, does not allow oneself to act upon oneself. One's own spontaneously accomplished nature is unchangeable. Although one's own essence is spontaneously accomplished and one, it is sufficient to realize it as one, so let it be. No matter how much one adds or subtracts, calculates or fabricates, one cannot exhaust the root. Even if one can measure the ocean, one cannot change spontaneous accomplishment. Just as one cannot change the sky. Self-nature is Dharma-nature, and all self-awareness arises. Mind itself has become an object, so that is what should be done. Mind and Dharmakaya are mixed, and mind and object meet. Mind!