Tibetan
ས་བྲལ་དམིགས་མེད་དེ་ནི་མཐོང་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ནི་ཆོས་རྡུལ་ཙམ་ཡང་མི་དམིགས་སོ། །དེ་ནི་ནམ་མཁའི་མཚན་ཉིད་དེ། དེ་ལ་ནི་བྱང་ཆུབ་པར་བྱ་བ་ཡང་མེད་ལ་གྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡང་མེད། དེ་ལ་སེམས་ཅན་དུ་གདགས་པ་ཡང་མེད་དོ། །ཆོས་ཅན་ཡང་མེད་ལ། ཆོས་ཅན་དུ་གདགས་པ་ཡང་མེད་དོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀ་ནས་དག་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཏེ། ནམ་མཁའ་ནི་མཚན་ཉིད་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའོ། །དེའི་ཕྱིར་ན་བྱང་ཆུབ་ནི། ཡེ་མེད་ཀ་དག་བློ་འདས་ལས་བཙལ་བར་བྱའོ། །ཀ་དག་དངོས་མེད་ཟང་ཀ་དེ། རང་བཞིན་གྱིས་ཡོངས་སུ་དག་པའི་ཕྱིར། དངོས་པོ་མེད་ཅིང་བློའི་བྱེད་པ་པོ་ལས་འདས་པས། ནང་ན་ཡང་མེད། ཕྱི་རོལ་ན་ཡང་མེད། གཉིས་ཀ་མེད་པར་ཡང་མི་དམིགས་སོ། །དེ་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་མ་གཟིགས་མི་གཟིགས་གཟིགས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཇི་ལྟར་མ་གཟིགས་ན། ཁ་དོག་དབྱིབས་དང་མུན་པར་མ་གཟིགས་སོ། །ཕོ་མོ་མ་ནིང་ཁམས་གསུམ་ཇི་ལྟ་བུར་ཡང་མ་གཟིགས་སོ། །ཀ་དག་དངོས་མེད་བློ་འདས་ནི། །མིང་དུ་བཏགས་པ་ཡང་མེད་དོ། །མིང་དུ་བཏགས་པ་ཐམས་ཅད་ནི་བླ་དྭགས་ སུ་རིག་པར་བྱའོ། །དེའི་ཕྱིར་ན་སངས་རྒྱས་ནི་བླ་དྭགས་སོ། །ཆོས་ནི་བླ་དྭགས་སོ། །དགེ་འདུན་ཡང་བླ་དྭགས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་དབྱིངས་དང་ཡེ་ཤེས་དང་། ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དང་། སྐུ་ཐ་དད་པ་དང་། སེམས་ཅན་དུ་འཇིག་རྟེན་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་དུ་བཏགས་ཤིང་ཆགས་པ་ཇི་སྙེད་པ་བླ་དྭགས་འབའ་ཞིག་ཏུ་རིག་པར་བྱའོ། །བླ་དྭགས་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་གློ་བུར་དུ་མིང་དུ་བཏགས་པ་སྟེ། ཡེ་ནས་ལྡན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཡེ་ནས་ལྡན་པ་ཞིག་ཡིན་ན་ནི། གང་གློ་བུར་བ་ཐམས་ཅད་ཕྱིས་མི་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །གང་ལ་མིང་བཏགས་གཞི་མེད། །རྒྱུ་བཏགས་ཆགས་པ་གྲུབ་པ་ཡིན། །དེ་ནི་བྱར་མེད་བྱས་སོ་ཡིན། །མི་སྣང་བ་ལ་ཀུན་སྣང་བ། །ཐམས་ཅད་ཐམས་ཅད་གློ་བུར་སྣང་། །སྣང་ཉིད་མེད་པའི་སྙིང་པོ་དེ། །ཡོད་མེད་གཉིས་སུ་དམིགས་པ་མེད། །སངས་རྒྱས་མེད་ལ་སངས་རྒྱས་དང་། །བྱང་ཆུབ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ཡི། །ཐ་སྙད་མིང་གི་བླ་དྭགས་རྣམས། །མི་ཤེས་བློ་ལ་བསྟན་ཕྱིར་བཏགས། །དེ་ལ་དངོས་གཞི་ག་ལ་ཡོད། །ཐམས་ཅད་ནས་ཐམས་ཅད་དུ་བླ་དྭགས་ཀྱི་མཚན་མ་མེད་དོ། །རྣམ་པ་མེད་དོ། །ཡུལ་མེད་དོ། །འཇུག་པ་མེད་དོ། །སངས་པ་མེད་དོ། །ལུང་བསྟན་པ་མེད་དོ། །ངེས་པར་རྙེད་པ་མེད་དོ། །ཡེ་མེད་ཀ་དག་ཡེ་གསལ་རྣལ་མ་བློ་འདས་ཏེ། །ཐམས་ཅད་ནས་ཐམས་ཅད་དུ་བྱང་ཆུབ་པ་ཉིད་དོ། །སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ཁོ
Chinese
离地无缘即是见，于彼法尘亦不缘。彼乃虚空之体性，于彼无有成菩提，亦无成就，于彼亦无安立众生。亦无法性，亦无安立为法性。何以故？一切法本初清净菩提心，虚空离一切体性故。是故菩提者，当于本无、本净、离意中求之。本净无实之空性，以自性完全清净故，无事物且离意识之作用者，内亦无，外亦无，亦不缘二者皆无。于彼佛不观、不视、不观视。如何不观视？不观视颜色形状与黑暗。男女非男非女三界亦如是不观视。本净无实离意者，亦无立名。一切立名者，当知为假立。是故佛乃假立，法乃假立，僧伽亦假立。如是界与智慧，与法身，与异体之身，与众生世界等，凡所立名与执着，皆当知唯是假立。何为假立者，乃是忽然而立名，非本有。若本有者，则一切忽有者，后皆不生。于何立名无有基，因立执着即成就，彼乃无作而作也。于不显现者一切显现，一切一切皆忽现。显现性空之精髓，于有无二者无缘。无佛亦无佛与菩提等之名言假立，为示不知之意而立名。于彼何有实事？一切一切皆无假立之相，无相，无境，无入，无灭，无授记，无决定获得。本无本净本明真如离意者，一切一切皆是菩提，是为空性，如是。
English
That which is detached from the ground and without object is seeing. In that, not even a particle of dharma is perceived. That is the nature of space. In that, there is neither something to be enlightened nor something to be accomplished. In that, there is no designation of sentient beings. There is also no such thing as dharma, nor is there a designation as dharma. Why is that? All dharmas are the mind of enlightenment that is pure from the beginning, because space is devoid of all characteristics. Therefore, enlightenment should be sought in that which is primordially nonexistent, primordially pure, and beyond mind. That which is primordially pure, without substance, is emptiness. Because it is completely pure by its very nature, it is without substance and beyond the activity of the mind. It is not within, nor is it without, nor is it perceived as both being without. In that, the Buddha does not see, does not look, and does not become seeing. How does he not see? He does not see color, shape, and darkness. He does not see male, female, hermaphrodite, and the three realms in any way. That which is primordially pure, without substance, and beyond mind, also has no name. All designations should be known as imputations. Therefore, the Buddha is an imputation. The Dharma is an imputation. The Sangha is also an imputation. Likewise, all that is designated and clung to, such as the realms, wisdom, the Dharmakaya, the different bodies, sentient beings, and the world, should be known as mere imputations. That which is an imputation is a name that is suddenly given; it is not inherent from the beginning. If it were inherent from the beginning, then all that is sudden would not arise later. Where there is no basis for naming, clinging arises from imputation and is accomplished. That is doing without doing. In the invisible, everything appears. Everything, everything appears suddenly. That essence of the nature of appearance being empty is not perceived as either existent or nonexistent. Without Buddha, and without Buddha and enlightenment, the imputations of names and terms are given to show to the unknowing mind. Where is the reality in that? In everything, there is no characteristic of imputation, no aspect, no object, no entering, no ceasing, no prophecy, no definite attainment. That which is primordially nonexistent, primordially pure, primordially clear, genuine, and beyond mind is, in every way, enlightenment itself. It is emptiness itself. That is it.
Tibetan
་ན་ཉིད་དོ། །ངེས་པ་དམ་པ་ཉིད་དོ། །གཞན་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དོ། །སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཉིད་དོ། །འགག་པ་མེད་པ་ཉིད་དོ། །དེ་བཞིན་ཉིད་དོ། །མ་ནོར་བ་དེ་བཞིན་ཉིད་དོ། །ཆོས་ཉིད་དོ། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཉིད་དོ། །བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་བསམ་དུ་མེད་པ་ཉིད་དོ། །དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དངོས་པོ་ཀ་དག་བློ་འདས་ཉིད་དོ། །ཀ་ནས་དག་པ་ཟང་ཀ་དེ་ལ། གཅིག་དང་། མང་པོ་དང་། གཅིག་མང་པོར་སྣང་བ་དང་། མང་པོ་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་བ་དེ་ལ་ནི། གཅིག་ཅེས་བྱ་བ་བློ་ལས་འདས་པའོ། །ཐ་དད་ཞེས་པ་གཉིས་སྣང་ལས་གྲོལ་བའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ནས་སངས་རྒྱས་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོས། ཐུགས་ ཀྱི་ཡང་སྙིང་བཀའ་སྩལ་པ། རང་བཞིན་གཅིག་པ་དང་། མ་གོས་པ་དང་། གོ་འབྱེད་པ་དང་། སྐྱེ་བ་མེད་པ་དང་། འཇིག་པ་མེད་པ་དང་། དབྱིབས་མེད་པ་དང་། ཁ་དོག་མེད་པ་དང་། འདུས་མ་བྱས་པ་དང་། གཟུང་བ་མེད་པ་དང་། འཛིན་པ་མེད་པ་དང་། མཐའ་དང་དབུས་མེད་པ་དང་། འཕེལ་བ་དང་འགྲིབ་པ་མེད་པ་དང་། འགྲོ་བ་དང་འོང་བ་མེད་པ་དང་། གཡོ་བ་དང་འགུལ་བ་མེད་པ་དང་། ཆགས་པ་དང་གནས་པ་མེད་པ་དང་། འཇིག་པ་དང་སྟོངས་པ་མེད་པ་དང་། འགྱུར་བ་དང་མ་ཁྱབ་པ་མེད་པ་དང་། མི་འབྱུང་བ་དང་མ་ཆུབ་པ་མེད་པ་དང་། སྐྱོ་བ་དང་དུབ་པ་མེད་པ་དང་། མཚན་ཉིད་དང་རྒྱུ་རྐྱེན་མེད་པ་དང་། འབྲས་བུ་དང་རྩོལ་བ་མེད་པ་དང་། མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དཔེར་ན་ནམ་མཁའ་དང་འདྲའོ། །ནམ་མཁའ་དེ་ནི་ཡོད་པ་ལས་མེད་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན། མེད་པ་ལས་ཡོད་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན། དེ་བཞིན་དུ་གསལ་བ་ལས་མི་གསལ་བར་འགྱུར་བའམ། མི་གསལ་བ་ལས་གསལ་བར་འགྱུར་བའམ། ཐ་དད་པ་ལས་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་བ་དང་། ཡིན་པ་ལས་མིན་པར་འགྱུར་བ་དང་། མིན་པ་ལས་ཡིན་པར་འགྱུར་བ་དང་། ཉེ་བ་དང་རིང་བ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་ཆེ་ཆུང་བཟང་ངན་བདེ་སྡུག་དང་། ཁྱབ་དང་མ་ཁྱབ་དང་། བྱུང་དང་མ་བྱུང་དང་། དག་དང་མ་དག་དང་། གྲུབ་དང་མ་གྲུབ་དང་། མཐོང་དང་མ་མཐོང་དང་། ཡངས་དང་དོག་དང་། དབྱིབས་དང་ཁ་དོག་དང་། ཕྱི་དང་ནང་དང་། སྐྱེ་བ་དང་འགགས་པ་དང་། འཕོ་དང་མི་འཕོ་དང་། འགྱུར་དང་མི་འགྱུར་དང་། མུན་པ་དང་སྣང་བ་དང་། སྔོན་དང་ཕྱི་མ་དང་། མཐའ་དང་དབུས་དང་། གོང་མ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་། བདག་དང་གཞན་དུ་གྱུར་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་བླངས་ནས་དོར་བར་གྱུར་པ་དང་། དོར་བ་ལས་བླང་བར་གྱུར་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། ནམ་མཁའ་ནི་ཐམས་ཅད་དུ་མ་བཅོས་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་དངོས་མེད་ཀ་དག་རྣལ་མ་ལ། དུས་ཐ
Chinese
即是如是性。是真实殊胜性。是他非有性。是无生性。是无灭性。是如是性。无错谬如是性。是法性。是法界性。不可思议是不可思议性。所有这些也是本体本来清净超离心识性。从本来清净的净界中，一和，多和，一显现为多和，多转变为一，对于此，所谓一，是超离心识的。所谓差别，是从二取显现中解脱的。如是说。此后，普贤如来，心之精要开示道，自性是一，无染污，能开悟，无生，无灭，无形状，无颜色，非造作，无所取，无所执，无边无中，无增无减，无去无来，无动无摇，无执著无住，无坏无空，无变无遍，无不生无不证，无厌无倦，无相无因缘，无果无勤作，不是现行。譬如虚空。虚空不是从有变为无，不是从无变为有。如是，不是从明变为不明，或者从不明变为明，或者从差别变为一，或者从是变为非，或者从非变为是，或者近和远，如是，大和小，好和坏，乐和苦，遍和不遍，生和不生，净和不净，成和不成，见和不见，宽和窄，形状和颜色，外和内，生和灭，迁和不迁，变和不变，黑暗和光明，先和后，边和中，以上那些所有，成为自和他，如是取后舍弃，从舍弃后取回是没有的，因此，虚空是所有中未造作的。如是，对于无实本来清净的实相，时间
English
It is suchness itself. It is the true and supreme nature. It is other than what it is not. It is the nature of no birth. It is the nature of no cessation. It is suchness. It is unerring suchness. It is the nature of Dharma. It is the nature of the Dharmadhatu. Inconceivable is the nature of inconceivability. All of these are also the essence of reality, primordially pure, beyond the mind. In that primordially pure realm, one and many, one appearing as many, and many transforming into one, for that, the so-called one is beyond the mind. The so-called difference is liberation from the appearance of duality. Thus it is said. Then, the Buddha Samantabhadra, the essence of the heart, spoke, "The nature is one, without defilement, enlightening, without birth, without destruction, without form, without color, unconditioned, without grasping, without holding, without beginning or middle, without increase or decrease, without going or coming, without moving or shaking, without attachment or abiding, without destruction or emptiness, without change or pervasion, without non-arising or non-realization, without weariness or fatigue, without characteristics or causes and conditions, without fruit or effort, it is not manifest. For example, it is like the sky. The sky does not change from existence to non-existence, nor does it change from non-existence to existence. Likewise, it does not change from clarity to non-clarity, or from non-clarity to clarity, or from difference to one, or from being to non-being, or from non-being to being, or near and far, likewise, large and small, good and bad, pleasure and pain, pervasive and non-pervasive, arising and non-arising, pure and impure, accomplished and unaccomplished, seen and unseen, wide and narrow, form and color, outer and inner, birth and cessation, moving and unmoving, changing and unchanging, darkness and light, before and after, beginning and middle, all of the above, becoming self and other, likewise, taking and then abandoning, and taking back from abandoning is not possible, therefore, the sky is unconditioned in all respects. Likewise, for the unreal, primordially pure, true nature, time