Tibetan
ཐོགས་མེད་ལུས་དེ་ཐམས་ཅད་འཁྱམས།། དབུགས་ཀྱི་རྟ་ལ་རབ་ཞོན་ཏེ།། འདས་དང་མ་འོངས་ཐམས་ཅད ཀུན།། རང་གི་བག་ཆགས་ཐམས་ཅད་གསལ།། དགེ་སྡིག་ཅི་བྱས་གསལ་བར་སྣང།། སྔོན་དུ་འདྲིས་པ་ཐམས་ཅད་ཀུན།། གདུང་བའི་སེམས་ཀྱིས་གསལ་བར་སྣང།། འདྲིས་པའི་ཡུལ་གྱིས་བོས་པའི་ཚེ།། ལམ་དེ བཞག་ནས་མལ་ལ་འཁོར།། སྔོན་དུ་ཅི་བྱས་རྣམ་པར་གསལ།། འདྲིས་པའི་དངོས་པོ་བརྗེད་མི་བྱེད།། རྣམ་རྟོག་དབུགས་ཀྱི་རྟ་ལ་ཞོན།། ཀུན་ཏུ་འཁྱམས་ཏེ་ཀུན་ཏུ་འཁོར།། ས་མལ་དུས་རྟགས་མེད་པ་རུ།། རང་གི སྣང་བ་གཅིག་པུར་མཐོང།། ཤིན་ཏུ་འཇིགས་པའི་གཤིན་རྗེ་ཡིས།། སྡིག་བྱེད་ལུས་ལ་གནོད་པར་བྱེད།། སྡུག་བསྔལ་སྣ་ཚོགས་མྱོང་བར་བྱེད།། འདི་དང་ཕྱི་མ་གཉིས་ཀ་གསལ།། གསལ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཕྲ་མོ དེ།། ཡེ་ཤེས་གསུམ་དུ་འགྱུར་བ་ཡིན།། རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཆོས་རྣམས་གསལ།། རིག་པ་མི་གཡོ་ཡེ་ཤེས་གསལ།། རིག་མེད་སྙིང་པོ་ཆོས་ཉིད་གསལ།། ཡེ་ཤེས་གསུམ་ལ་གནས་པར་བྱའོ།། སེམས་ཅན་དུས་ན་འདུ ཤེས་ཡིན།། ཐེག་པའི་དུས་ན་སེམས་ཉིད་ཡིན།། སངས་རྒྱས་དུས་ན་ཡེ་ཤེས་ཡིན།། དབུགས་ལ་བརྟེན་པའི་ཤེས་པ་དེ།། ཕྱི་རུ་སྤྲོ་ཡང་མི་སྤྲོ་གདགས།། ནང་དུ་རྔུབ་ཀྱང་སྡོག་མི་བསྐྱོད།། རང་སོར་གནས་ཀྱང་སྤྲོ་མི བྱ།། ཕྱི་ནང་ཐམས་ཅད་གསལ་བ་སྟེ།། ཡེ་ཤེས་གསལ་བའི་རྒྱུ་ཡིན་པས།། དམིགས་བྱ་དམིགས་བྱེད་མེད་པ་རུ།། ཆོས་སྐུ་ནམ་མཁའི་ངང་ལ་བཞག། ཐོག་མ་མེད་པའི་ལུས་དེ་ནི།། མིང་ཙམ་མེད པའི་སྐུ་འགྲུབ་པས།། ཐོགས་བཅས་ལུས་པོ་ཆོས་ཉིད་ཐོབ།། རང་བཞིན་མེད་པར་གཞག་པར་བྱ།། སྣ་ཚོགས་གཟུགས་སུ་གསལ་བ་དེ།། ཡེ་ཤེས་ཡོན་ཏན་མ་འགགས་པས།། མ་འགགས་འགག་པ་མེད་པར བཞག།མཚན་མེད་ཆོས་ཉིད་མཐོང་བ་མེད།། བརྡ་དང་མིང་གི་མཐོང་བ་སྟེ།། མཐོང་མེད་དོན་དམ་མཐོང་བ་སྟེ།། ཆོས་ཉིད་མཐོང་ན་ནམ་མཁའ་འདྲའོ།། བར་དོ་རང་སྣང་གི་ལེའུ་སྟེ་ལྔ་པའོ།།།། སྡུད་པའི་ གསང་བདག་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཡིས།། སྟོན་པའི་སྟོན་པ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ལ།། བར་དོའི་ཤེས་པ་དེ་དག་ལ།། བཅོས་པའི་ཐབས་ནི་ཇི་ལྟ་བུ།། བར་དོའི་ཤེས་པ་དེ་དག་ལ།། བཅོས་པའི་ཐབས་ནི་རྣམ་གསུམ སྟེ།། མ་ཆགས་མི་གཡོ་བཅོས་པ་ནི།། ལོངས་སྤྱོད་ལུས་ལ་མ་ཆགས་པས།། དམིགས་པ་མེད་པའི་འབྲས་བུ་ཐོབ།། ལོངས་སྤྱོད་ལ་ནི་རྣམ་གཉིས་ཏེ།། དབང་པོ་ལྔ་ཡི་ལོངས་སྤྱོད་ལ།། ཆགས་ན་འདོད་པའི་ཁམས སུ་སྐྱེ།། རང་གི་ལུས་ལ་ཆགས་པས་ནི།། འདོད་པའི་ཁམས་ཀྱི་ལྷ་རུ་སྐྱེ།། རང་སེམས་རང་ལ
Chinese
无碍之身周游一切， 善乘气息之骏马， 过去未来所有一切， 自身习气皆得明了。 善恶所作皆清晰显现， 先前熟识的所有一切， 以悲悯之心清晰显现， 熟识之地呼唤之时， 舍弃彼路返回床榻。 先前所作清晰明了， 莫忘熟识之事物。 分别念乘气息之骏马， 周游一切而复返。 于无处所时处征相中， 唯见自身之显现。 极其恐怖之阎罗法王， 损害作恶之身躯， 感受种种之痛苦， 此生来世二者皆明。 明了之微细智慧， 转变为三种智慧。 觉性智慧诸法明了， 觉性不动智慧明了， 无觉之心性法性明了， 应安住于三种智慧。 有情之时乃意识， 乘之时乃心性， 成佛之时乃智慧， 依凭气息之觉识， 向外舒张亦不作舒张想， 向内收摄亦不作移动想， 安住自处亦不作舒张想， 内外一切皆明了， 因是智慧明了之因， 于无所缘能缘之中， 将法身安住于虚空之状态。 无始之身体， 成就无名之身， 有碍之身获得法性， 应安住于无自性。 显现为种种形象者， 因智慧功德无有止息， 安住于无止息止息之中， 无相法性不可见。 乃是表征与名相之所见， 无可见乃胜义之所见， 若见法性犹如虚空。 中阴自现之第五品。 摄集之秘密主金刚萨埵， 向能仁导师普贤王如来， 对于中阴之觉识， 调伏之方便是怎样？ 对于中阴之觉识， 调伏之方便有三种， 不执著不动摇之调伏是， 不执著受用之身体， 获得无所缘之果。 受用则有两种， 对于五根之受用， 若执著则生于欲界， 因执著自身之故， 则生于欲界之天神， 自心于自
English
The unobstructed body wanders everywhere, Riding well on the horse of breath, All of the past and future, All one's imprints become clear. Whatever good or evil is done appears clearly, All those previously acquainted, Appear clearly with a mind of longing, When called by the familiar place, Leaving that path, one returns to the bed. Whatever was done before is clearly apparent, One does not forget familiar objects. Conceptual thought rides on the horse of breath, Wandering everywhere and returning everywhere. In the absence of place, location, time, or signs, One sees only one's own appearances. The extremely terrifying Lord of Death, Harms the body that commits evil, One experiences various sufferings, Both this life and the next are clear. That subtle, clear wisdom, Transforms into three wisdoms. The wisdom of awareness, all phenomena are clear, The wisdom of awareness, unmoving, is clear, The essence of unawareness, the nature of reality, is clear, One should abide in the three wisdoms. In the state of sentient beings, it is consciousness, In the state of vehicle, it is mind itself, In the state of Buddha, it is wisdom, That awareness dependent on breath, Even when exhaling outward, one does not think of exhaling, Even when inhaling inward, one does not think of moving, Even when abiding in its own place, one does not think of exhaling, Everything inside and outside is clear, Because it is the cause of clear wisdom, In the absence of object and subject, One places the Dharmakaya in the state of space. That beginningless body, Accomplishes a body without name, The body with obstructions obtains the nature of reality, One should place it in non-inherent existence. That which appears as various forms, Because the qualities of wisdom are unceasing, One places it in the unceasing and ceasing. The nature of reality without characteristics is unseen. It is the seeing of symbols and names, The unseen is the seeing of ultimate truth, If one sees the nature of reality, it is like space. The Fifth Chapter: Bardo of Self-Appearance. The secret lord Vajrasattva, the gatherer, To the teacher of teachers, Samantabhadra, Regarding those consciousnesses of the Bardo, What are the means of taming? Regarding those consciousnesses of the Bardo, The means of taming are threefold, The taming of non-attachment and immovability is: By not being attached to the body of enjoyment, One obtains the fruit of no object. Enjoyment has two aspects: If one is attached to the enjoyment of the five senses, One is born in the desire realm. By being attached to one's own body, One is born as a god in the desire realm. One's own mind to one's own
Tibetan
་ཆགས་པས་ནི།། གཟུགས་ཁམས་གནས་སུ་ལུས་ལེན་ཏེ།། ཞེ་སྡང་རྒྱུན་ཆེན་དྲགས་པ་ན།། དམྱལ་བའི་གནས་སུ་ལུས ལེན་ཏེ།། འདོད་ཆགས་རྒྱུན་ཆེན་དྲགས་པས་ན།། ཡི་དྭགས་གནས་སུ་ལུས་ལེན་ཏེ།། གཏི་མུག་རྒྱུན་ཆེན་དྲགས་པ་ན།། དུད་འགྲོའི་གནས་སུ་ལུས་ལེན་ཏོ།། ང་རྒྱལ་རྒྱུན་ཆེན་དྲགས་པ་ན།། མི་ཡི་གནས་སུ་ལུས ལེན་ཏོ།། ཕྲག་དོག་རྒྱུན་ཆེན་དྲགས་པ་ན།། ལྷ་མིན་གནས་སུ་ལུས་ལེན་ཏོ།། ལེ་ལོ་རྒྱུན་ཆེན་དྲགས་པ་ན།། ལྷ་ཡི་གནས་སུ་ལུས་ལེན་ཏོ།། ཡེ་ཤེས་གཡོ་བ་མེད་པའི་རྟགས།། འགགས་ན་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་སྐུར སྐྱེ།། ཆོས་ཉིད་མི་འགྱུར་ནམ་མཁའ་ལ།། རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་པ་ན།། སངས་རྒྱས་ཆོས་སྐུའི་སྙིང་པོ་ཐོབ།། འཆི་བ་དབུགས་ཀྱི་བར་དོ་རུ།། ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དྲན་མི་བྱ།། དྲན་རྟོག་མེད་པའི་ནམ མཁའ་ལ།། དམིགས་པ་མེད་པར་སིང་ངེར་བཞག། བག་ཆགས་མི་གཡོ་ཡེ་ཤེས་ཏེ།། རང་བཞིན་མེད་པར་གཞག་པར་བྱ།། རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་གྱུར་ན།། སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་སྙིང་པོ་ཐོབ།། ཆོས་རྣམས ནམ་མཁའི་སྙིང་པོ་ལ།། མཚན་མའི་རྣམ་རྟོག་ཅི་བྱུང་ཡང།། རྟོག་མེད་ནམ་མཁའི་ངང་དུ་བསྒོམ།། ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ལྟ་བས་གཅོད།། ལུས་ངག་སྤྱོད་པ་ཆེན་པོ་དེ།། ལུས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ཅི་བྱུང་ཡང།། རིག པའི་ཤེས་པ་དེ་དག་ཀུན།། རིག་མེད་དབུགས་ཀྱི་རྟ་ཕོ་ལ།། རྣམ་རྟོག་བཅས་དེ་མཁའ་ལ་བཞག། རྣམ་རྟོག་སྐྱེད་པ་ཡིད་ཡིན་པས།། ཡིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་མིང་མེད་བསྒོམ།། ལོ་དང་བསྐལ་པ་མང་པོ་རུ།། ཉོན་མོངས བག་ཆགས་མང་ཡོད་ཀྱང།། བར་དོའི་ཡེ་ཤེས་སྐད་ཅིག་གིས།། གསལ་བས་ཐམས་ཅད་དག་པར་བྱེད།། འཆི་ཁའི་ཡེ་ཤེས་སྟོབས་དྲགས་ན།། གོང་གི་རྣམ་རྟོག་ཉོན་མོངས་ཀུན།། ཡེ་ཤེས་སྐད་ཅིག དག་གིས་སེལ།། འཆི་ཁའི་ཡེ་ཤེས་སྟོབས་ཞན་ན།། ལོ་དང་བསྐལ་པའི་བག་ཆགས་ཀུན།། དུས་དེ་ཉིད་དུ་རྫོགས་པར་སྣང།། བར་དོའི་ཤེས་པ་ཡེ་ཤེས་སུ་བཅོས་པའི་ཐབས་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་དྲུག པའོ།།།། སྡུད་པོ་གསང་བདག་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཡིས།། སྟོན་པའི་སྟོན་པ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ལ།། མཐོ་རིས་ངན་སོང་གར་འགྲོ་བ།། དབུགས་དང་དྲོད་ཀྱི་ཆ་ཡིས་ཤེས།། དྲོད་དབུགས་བརྟག་པ་ཅི་ལྟ བུ།། སྟོན་པའི་སྟོན་པ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་དེས།། མཐོ་རིས་འགྲོ་བའི་དྲོད་དེ་ནི།། རྐང་མཐིལ་དག་ནས་དྲོད་ཡལ་བ།། སྲིད་པ་ཆགས་པའི་ལྟེ་བ་རུ། ལུས་ཀྱི་དྲོད་ནི་དེར་འདུས་ན། ཁྱད་པར་ལྷ་ཡི་གནས་སུ་སྐྱེ།། དེ ནས་སྙིང་དྲོད་ཡར་བསྡུས་ཏེ།། མགྲིན་པའི
Chinese
贪著生起时，于色界处取身； 嗔恨持续强烈时，于地狱处取身； 贪欲持续强烈时，于饿鬼处取身； 愚痴持续强烈时，于畜生处取身； 我慢持续强烈时，于人处取身； 嫉妒持续强烈时，于非天处取身； 懈怠持续强烈时，于天处取身； 无动摇智慧之征兆，断绝则生圆满受用身； 于不变法性虚空之中，若证悟无自性， 则得佛陀法身之精髓。 临终中阴之时，诸法皆不忆念， 于无忆念之虚空中，无执著而坦然安住。 习气不动即是智慧，应安住于无自性中， 若能证悟无自性，则得诸佛之精髓。 诸法于虚空藏中，无论生起何种相之分别念， 皆于无分别之虚空状态中修习，诸法皆以见解断除。 身语行为之伟大，无论身之痛苦如何生起， 彼等明觉之知识，皆于无明觉之气息骏马上， 将具分别念者安住于虚空。 生起分别念者乃是意，故修习意之无名智慧。 纵然历经多年与劫，烦恼习气众多， 然中阴之智慧于一瞬间，以明晰而令一切清净。 临终智慧若强力，则先前之分别念烦恼皆被智慧一瞬间之清净所消除。 临终智慧若微弱，则多年与劫之习气，于彼时显现圆满。 开示将中阴之知识转变为智慧之方便的章节，即第六品。 结集者秘密主金刚手，向能仁之能仁普贤王如来请问： 往生善趣恶趣之处，以气息与暖相可知晓。 如何观察暖相与气息？ 能仁之能仁普贤王如来开示： 往生善趣之暖相，自脚底消散， 于有生之脐轮处，身体之暖聚集于彼处， 尤其将转生于天界。 自彼处心间之暖向上聚集，于喉咙
English
When attachment arises, one takes a body in the realm of form; When hatred is extremely strong, one takes a body in the realm of hell; When desire is extremely strong, one takes a body in the realm of hungry ghosts; When ignorance is extremely strong, one takes a body in the realm of animals; When pride is extremely strong, one takes a body in the realm of humans; When jealousy is extremely strong, one takes a body in the realm of asuras; When laziness is extremely strong, one takes a body in the realm of gods; The sign of unwavering wisdom, when it ceases, one is born in the Sambhogakaya; In the unchanging Dharmata, in the sky, when one realizes no self-nature, one obtains the essence of the Dharmakaya of the Buddhas. In the bardo of death and breath, do not remember all phenomena; In the sky without memory or thought, rest serenely without any object of focus. Habitual tendencies that do not waver are wisdom, one should rest in no self-nature; If one realizes no self-nature, one obtains the essence of all Buddhas. In the essence of the sky of all phenomena, whatever conceptual thoughts of signs arise, meditate in the state of non-conceptual sky, sever all phenomena with view. That great action of body, speech, and mind, whatever suffering of the body arises, all those knowing awarenesses, on the horse of unknowing breath, place the conceptual thoughts in the sky. The mind is what generates conceptual thoughts, therefore, meditate on the nameless wisdom of mind. Even though there are many afflictions and habitual tendencies over many years and kalpas, the wisdom of the bardo in an instant, with clarity, purifies everything. If the wisdom at the time of death is strong, then all the previous conceptual thoughts and afflictions are eliminated by the clarity of wisdom in an instant. If the wisdom at the time of death is weak, then all the habitual tendencies of years and kalpas appear complete at that very moment. The chapter that teaches the method of transforming the knowledge of the bardo into wisdom, is the sixth. The collector, the secret lord Vajrasattva, asked the teacher of teachers, Samantabhadra: Where do the higher and lower realms go? It is known by the elements of breath and heat. How to examine heat and breath? The teacher of teachers, Samantabhadra, taught: The heat of going to the higher realms dissipates from the soles of the feet, At the navel where existence arises, the body's heat gathers there, especially one will be born in the realm of gods. From there, the heart's heat gathers upwards, at the throat