Tibetan
།གསུང་རྡོ་རྗེ་ཉིད་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ཉུངས་ཀར་འདྲ་བ་དེ་ཉིད་ནི། །ཐིག་ལེ་སྔགས་སོགས་མཚན་ཉིད་དེ། །དགྲ་རྣམས་ཆེ་བའི་དུས་སུ་ནི། །དེ་ཡི་ངོ་བོ་རྟོགས་པར་འགྱུར། །འོད་གསལ་བ་ནི་རྟག་པའི་གནས། །མ་ནིང་གོ་འཕང་ལ་གནས་པ། །འཇུག་དང་མདངས་དང་གནས་པ་དང་། །དགྲལ་བས་དེ་ན་ཐོབ་པར་འགྱུར། །དེ་ལྟར་རླུད་གི་དེ་ཁོ་ན། །བློ་དམན་པས་ནི་སྨྲ་བར་བྱེད། །དེ་རྣམས་ལ་ནི་མདོར་བསྡུས་པས སེལ་བ་མཆོག་ནི་བཤད་པར་བྱ། །རླུད་ནི་བེམས་པོ་ཇི་ལྟར་དེ། །ཁྱོད་ཀྱི་དེ་ཉིད་རྩོལ་བར་བྱས། །གང་གིས་དེ་ཉིད་ཕ་རོལ་ཕྱིན། །མགར་བ་ཡི་ནི་སྦུད་པ་ལ། །རླུང་གི་དེ་ཉིད་ཅིར་མི་འཀྱུར། །དེ་བེམས་ཡིན་ན་འདི་ཡང་བེམས། །དེ་ཉིད་བརྟགས་པ་ཅི་དགོས་སོ། །འཇུག་ཟློགས་དགག་པ་དེ་ཉིད་ན། །དེ་ནི་དཀའ་ལས་བདག་ཉིད་ཆེ། །མགུལ་ལ་སྲད་བུ་བཏགས་ནས་ནི། །ཅི་ཕྱིར་སྐད་ཅིག་འཆིང་མི་འགྱུར། །དུས་གསུམ་ངལ་བ་ཆེན་པོ་ལས། །སྐད་ཅིག་ངལ་བ་བསྔགས་པ་ཡིན། །བདག་ཉིད་ངལ་བའི་སྦྱོར་བ་ཡིས། །ཁ་ཅིག་དེ་ཉིད་ཐོབ་མི་འགྱུར། །རངབཞིནརྣམསནིའགོག་པ་ཡིས། །ཐམས་ཅད་སྟོང་པར་ཐོབ་འདོད་ན། །རོས་372ཀྱང་ཐམས་ཅད་སྟོང་པའི་ཕྱིར། །བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་ཐལ་བར་འགྱུར། །གལ་ཏེ་སྒྱུ་མའི་དེ་ཉིད་ན། །མིག་འཕྲུལ་མཁན་ཡང་ཐལ་བར་འགྱུར། །འོད་གསལ་དེ་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ། །དེ་ནི་འཆད་པའི་ངོ་བོའི་ཕྱིར། །ཟུང་འཇུག་རིམ་པ་གཉིས་པོ་ནི། །ཡོད་དམ་ཡང་ན་མེད་པ་དེ། །ཡོད་ན་གཉིས་སུ་སྣང་བར་འགྱུར་བ་དང་། །མེད་ན་ཆད་པའི་ཕྱོགས་ཐལ་འགྱུར། །རྩ་ཡི་འདབ་མའི་དབྱེ་བ་ཡིས། །འཁོར་ལོ་བཞི་པོ་བསྒོམ་པ་ནི། །ཡོད་པའི་རང་བཞིན་དངོས་པོ་ལ། །སྒ་བ་དག་ནི་མི་རིགས་སོ། །གཏུམ་མོ་སྤར་བའི་སྙམ་པ་ཅན། །མི་རྣམས་ཀྱིས་ནི་བསྒོམ་པར་རིགས། །རང་བཞིན་གྲུབ་པའི་ཆོས་ལ་ནི། །སུ་ཞིག་གིས་ནི་བསྒོམ་པར་བྱེད། །ས་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བ་ཆེ། །སྲ་བ་ལ་སོགས་ཆོས་རྣམས་ནི། །སྒོམ་པ་མེད་ཀྱང་འགྲུབ་པ་སྟེ། །རྫོགས་པ་ཡང་ནི་དེ་བཞིན་ཡིན། །བཅོས་མ་གཉིས་ཀྱི་ངོ་བོ་ནི། །རྨོངས་པ་རྣམས་ཀྱི་བསྒོམ་བྱ་ཡིན། །མ་བཅོས་གཉིས་མེད་དེ་ལོང་ན། །དེ་ནི་ནམ་ཡང་ཁོམ་མི་འགྱུར། །མིག་འཛུམ་པ་དང་ངག་བསྡམས་པ། །རྐང་པ་དང་ནི་བཅིངས་པ་དང་། །དབེན་པར་གནས་དང་ལོངས་སྤྱོད་སྤངས། །བསམ་གཏན་གྱི་ནི་བཟའ་བ་སྟེ། །དེ་རྣམས་བཅོས་མ་དང་འདྲ་བ། །དེ་ཁོ་ན་ཡི་སྒྱུ་མ་ཡིན། །རྟག་ཏུ་ཁྱབ་བྱེད་ནམ་མཁའ་ཆེ། །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ནི་སྙོག་པ་མེད། །དངོས་པོ་ཀུན་གྱི་རང
Chinese
语金刚自获得，芥子相似彼性者，明点咒等之体性，敌众强大之时中，彼之自性将证悟，光明乃是常恒处，安住于无势位者，入与光彩及安住，以及争斗于彼得。如是精液之彼性，劣慧者乃作是说，于彼等略作摄略，解脱胜者当宣说。精液乃是质碍如何耶，汝之彼性勤精进，由谁彼性至彼岸，铁匠之彼风箱中，风之彼性岂不转，彼若质碍此亦碍，彼性观察有何用。入出遮遣彼性者，彼乃艰难自性大，颈上系线之后者，为何刹那不束缚。三时勤劳大苦中，刹那勤劳受赞叹，自性勤劳之加行，某些彼性不得成。自性诸法禁制故，若欲获得一切空，味亦一切空性故，获得菩提成过失。若彼幻化之彼性，幻术师亦成过失，光明彼性非有性，彼乃阐释自性故。双运次第二者乃，有耶抑或无有耶，若有二显成过失，若无则成断灭边。脉之瓣膜差别故，观修四轮之瑜伽，于有自性事物上，哑者实不应道理。猛厉火燃之慢念，人众乃应修习者，于自性成之法上，谁人乃能修习耶。地等大种诸元素，坚硬等性诸法者，虽无修习亦能成，圆满亦是如是也。造作二者之自性，乃是愚蒙所修习，若见无作二无别，彼则何时亦不闲。眼睑闭合语禁制，足与系缚及住静，断绝受用禅定食，彼等造作相似者，彼性即是幻化也。常时遍布虚空大，法身无垢诸事物。
English
Speech Vajra itself will be attained. That which is like a mustard seed is the very nature of bindu, mantra, etc. When enemies are strong, its essence will be realized. Luminosity is the eternal abode. One who abides in a state of impotence, entering, radiance, abiding, and contending, will attain it there. Thus, the very nature of semen is spoken of by those of inferior intellect. Having briefly summarized these, the supreme liberation shall be declared. How is semen an obstruction? Strive for that very nature of yours. By whom does that very nature reach the other shore? In the bellows of a blacksmith, how does the very nature of wind not turn? If that is an obstruction, this too is an obstruction. What is the use of examining that very nature? That which is the entering, reversing, and negating nature, that is a great self of difficulty. After tying a thread around the neck, why is it not bound in an instant? Out of the great suffering of the three times, momentary effort is praised. By the application of self-effort, some will not attain that very nature. Because of the prohibition of inherent natures, if you wish to attain all emptiness, since taste is also all emptiness, it would be a fault to attain enlightenment. If that very nature is illusory, then a magician would also be at fault. Luminosity is not that very nature, because it is the nature of explanation. The two stages of union are either existent or nonexistent. If existent, it would be a fault to appear as two; if nonexistent, it would be a fault to fall into the extreme of annihilation. Because of the distinction of the petals of the channels, the meditation on the four chakras is not appropriate for objects that are inherently existent. People with the pride of igniting fierce fire should practice. On a dharma that is inherently established, who would practice? The great elements such as earth, the qualities such as hardness, are accomplished even without practice; perfection is also the same. The nature of the two fabricated ones is to be practiced by the deluded. If one sees the two non-fabricated ones as non-dual, then one will never be idle. Closing the eyes, restraining speech, binding the feet, dwelling in solitude, abandoning enjoyment, and eating meditative food, these are similar to fabrications; that very nature is illusion. The great sky is always pervasive, the Dharmakaya is stainless, the nature of all things.
Tibetan
་དག་ཉིད། །རྣལ་འབྱོར་དམ་པས་ཤེས་པར་བྱ། །སུས་ཀྱང་མ་ཐོབ་པ་ནི་373༄༅། །མེད། །གང་ཕྱིར་དེ་ནི་ཀུན་གྱིས་ཐོབ། །ཡོངས་སུ་ཤེས་ན་འགྲོ་བ་རྣམས། །སངས་རྒྱས་ཡིན་པས་ཐེ་ཙོམ་མེད། །སྲོག་གི་འབྱུང་བ་ཞེས་བྱ་བའི་རྒྱུད་ཆེན་པོ་ལས། རྫོགས་པའི་རིམ་པ་སེལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་ལེའུ་དྲུག་པའོ།། །།གཙང་དང་མི་གཙང་གཏན་ལ་ཕབ། །དེས་ནི་ཡང་དག་བཤད་བྱ་སྟེ། །གང་གི་ཐམས་ཅད་ནམ་མཁའ་ཆེ། །ཐོབ་པར་འགྱུར་ཏེ་ཐེ་ཙོམ་མེད། །འོ་མ་འབྲས་ཆན་རྒུན་འབྲུམ་སོགས། །གཙང་མ་ཡིན་པས་སྐྱེ་བོས་བཟའ། །བདུད་རྩི་ལྔ་ནི་མི་གཙང་བས། །བློ་དམན་པས་ནི་སྨོད་པ་ཡིན། །དེ་ལ་ཚད་མ་གཉིས་སྣང་ནས། །གང་གིས་མི་གཙང་བཞག་པ་ཡིན། །ཚད་མ་གང་གིས་གཙང་བ་སྟེ། །དང་པོ་རབ་ཏུ་སྤྱད་པར་བྱ། །རེ་ཞིག་ཚད་མ་དང་པོ་ཡིས། །བདུད་རྩི་མི་གཙང་མི་བརྟགས་ཏེ། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་ངོ་ཕྱིར་དང་། །འཁྲུལ་པ་མེད་ཕྱིར་མི་འབྱུང་ཕྱིར། །གང་གིས་མི་གཙང་མི་བརྟགས་པ། དེ་ནི་ཚད་མ་མ་ཡིན་ཏེ། །འཁྲུལ་པ་ཡིན་ཕྱིར་རྟོག་བཅས་ཕྱིར། །ཕྱི་ཡི་རྣམ་པ་ཡིན་ཕྱིར་རོ། །ཕྱི་ཡི་རྣམ་པ་བློ་རྣམས་ནི། །གལ་ཏེ་མཚན་མ་ཉིད་བཏགས་ན། །རྨི་ལམ་ལ་སོགས་སྣང་བ་ཡི། །བློ་རྣམས་ཀྱང་ནི་དེ་འདྲ་འགྱུར། །གལ་ཏེ་ཚད་མ་གཉིས་པ་ཡིས། །དེ་ནི་མི་གཙང་བཞག་པས་ན། །རྟགས་མེད་མི་འབྱུང་པ་ཡི་ཕྱིར། །འདི་ལ་རྟགས་ནི་ཡོད་མ་ཡིན། །ཁ་དོག་སེར་པོ་དྲི་ང་བ། །མི་གཙང་བ་ཡི་རྟགས་ཡིན་ན། །གསེར་དང་སྒོག་པ་ལ་སོགས་374པ། །མི་གཙང་བ་ཉིད་ཐལ་བར་འགྱུར། །ལྷོ་བའི་དྲོད་ཀྱིས་ཡོངས་སྨིན་པས། །ཁ་དོག་སེར་པོ་མི་གཙང་ན། །བ་ཡིས་ལྟོ་བའི་དྲོད་མིན་པ། །འོ་མ་ཡང་ནི་མི་གཙང་འགྱུར། །དེ་ཕྱིར་ཚད་མ་གཉིས་ཀྱི་ནི། །གང་ཞིག་རང་བཞིན་མ་གྲུབ་པ། །དེ་ནི་མི་གཙང་བ་འམ། །སྲིད་པ་བཅིང་བས་ཇི་ལྟར་བཏགས། །འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་ལས་བྱུང་ཀུན། །མི་གཙང་པ་ནི་ཇི་ལྟར་བཤད། །ཇི་ལྟར་གཙང་བ་བཤད་པ་སྟེ། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་མ་མཐོང་ཕྱིར། །དག་བྱེད་བསམ་པ་དམ་པ་དང་། །མི་འགྱུར་སྐྱེ་བ་དང་བྲལ་བ། །དག་དང་འཆིང་བའི་གནོད་པ་ཡིས། །མི་གནོད་པ་དང་སྐྱོན་མེད་པ། །འདུ་འཛི་མེད་ཅིང་གདབ་ཐབས་མེད། །ཁྱབ་བདག་བདག་ཆེན་ཀུན་ལ་ཁྱབ། །ལོངས་སྤྱོད་འགྲོ་བ་འབྲས་བུ་ཡི། །ལུས་ཅན་ཀུན་གྱིས་རྟེན་གྱུར་པ། །རྟོག་དང་རྟོག་མེད་ལས་འདས་པ། །ཆ་ཤས་མེད་ཅིང་ཆ་ཤས་ཅན། །འགྱུར་བ་མེད་ཅིང་སྣང་བ་མེད། །དངོས་དང་དངོས་མེད་སྣང་བ་བཅས། །ཁྱབ་བྱེད་ནམ་མཁའ་དང་འདྲ་བ། །ཡེ་ཤེས་ཉིད་
Chinese
即是清净。由殊胜瑜伽士所知。任何人都未获得的，不存在。因为那是人人都能获得的。如果完全了解，那么众生，是佛，毫无疑问。《命之生起》大续中，名为“圆满次第遣除”的第六品。 清净与不净的确定。因此，应当如实宣说。谁的一切都如虚空般广大，将能获得，毫无疑问。牛奶、米饭、葡萄干等，是清净的，因此人们食用。五肉五甘露是不净的，因此低劣之人会诽谤。对此，从二种量显现，以何者安立为不净？以何种量安立为清净？首先应当善加运用。暂时以第一种量，不观察甘露为不净，因为是不分别之故，以及无错乱之故，不生起之故。以何者不观察为不净，那不是量，因为是错乱之故，有分别之故，是外境之相之故。外境之相的识，如果安立为相，那么梦等显现的识，也会变得一样。如果以第二种量，安立其为不净，因为无有征相，不生起之故，对此没有征相。颜色是黄色，气味恶臭，如果是不净的征相，那么黄金和大蒜等，也会变成不净。南方（印度）的热气完全成熟，颜色是黄色即为不净，母牛的腹内没有热气，牛奶也会变成不净。因此，二种量中，哪一个自性未成立，那是不净的，或者以有束缚的世间如何安立？从大种所生的一切，如何说是非清净？如何说是清净呢？因为未见大乘。清净之因是殊胜的意乐，以及不变、远离生，无有清净与束缚的损害，不损害且无过失，无有喧嚣且无有施设之法，遍主、大主，周遍一切，受用、有情、果之，一切有情之所依，超越分别与无分别，无有分且有分，无有变异且无有显现，具有有实与无实之显现，如虚空般周遍，即是智慧。
English
That itself is pure. It is known by the supreme yogi. What has not been attained by anyone is not there. Because that is attained by everyone. If fully understood, then sentient beings are Buddhas, without a doubt. From the great tantra called "The Source of Life," the sixth chapter, called "Eliminating the Completion Stage." Establishing purity and impurity. Therefore, it should be truly explained. Whoever's everything is vast like space, will be able to attain it, without a doubt. Milk, rice, raisins, etc., are pure, therefore people eat them. The five nectars are impure, therefore inferior people will slander them. Regarding this, from the appearance of two valid cognitions, by what is impurity established? By what valid cognition is purity established? First, it should be well applied. For the time being, with the first valid cognition, the nectar is not examined as impure, because it is non-conceptual, and because it is without error, and because it does not arise. By what is it not examined as impure, that is not a valid cognition, because it is erroneous, because it is conceptual, because it is an external appearance. The minds that are external appearances, if they are established as characteristics, then the minds that appear in dreams, etc., will also become the same. If by the second valid cognition, it is established as impure, because there is no sign, and because it does not arise, there is no sign for this. The color is yellow, the smell is foul, if that is a sign of impurity, then gold and garlic, etc., will also become impure. The heat of the south (India) completely ripens, if the color yellow is impure, the cow's belly does not have heat, milk will also become impure. Therefore, of the two valid cognitions, whichever's nature is not established, that is impure, or how is it established by the bound world? Everything that arises from the great elements, how is it said to be non-pure? How is it said to be pure? Because the Great Vehicle is not seen. The cause of purification is the supreme intention, and unchanging, separated from birth, without the harm of purity and bondage, not harming and without fault, without disturbance and without a means of imposition, the all-pervading lord, the great lord, pervading all, the enjoyment, sentient beings, the fruit of, the support for all embodied beings, transcending conceptual and non-conceptual, without parts and with parts, without change and without appearance, with the appearance of real and unreal, pervading like space, is wisdom itself.