Tibetan
་བྱ་བའི་ལེའུ་སྟེ་གཉིས་པའོ།། །།དེ་ནས་ཡང་དག་བཤད་བྱ་བ། །སེམས་ཙམ་ལ་གནས་བདག་ཉིད་ཀྱི། །གྲུབ་མཐའ་སེལ་བ་གང་གིས་ནི། །ཡང་དག་དེ་ཉིད་གསལ་བར་འགྱུར། །ཕྱི་རོལ་དོན་ནི་ཡོད་མ་ཡིན། །ཇི་ལྟར་བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱི་བརྟགས། བག་ཆགས་ཀྱིས་ནི་དཀྲུགས་པའི་སེམས། །དོན་ལྟར་སྣང་བ་རབ་ཏུ་འཇུག །ཕྱི་རོལ་གཞན་གྱི་དོན་བྱེད་མིན། །བྱ་བ་དེ་ནི་སེམས་ཉིད་དེ། །དོན་ནི་ཐུན་མོང་ཡིན་ཕྱིར་དང་། །བློ་ནི་དེ་ལས་བཟློག་ཕྱིར་རོ། །རབ་ཏུ་བྱུང་བ་འདོད་རྣམས་ཀྱིས། །བུད་མེད་ཀྱི་ནི་རོ་གཅིག་ལ། །རོ་དང་རོལ་མ་བཟའ་བ་ཞེས། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་གསུམ་འབྱུང་ངོ། །གང་དང་གང་སྣང་དེ་དང་དེ། །རང་རིག་ཙམ་ནི་བཤད་པ་ཡིན། །སྣང་བ་ཐ་མི་དད་པའི་ཕྱིར། །དོན་མིན་དེ་ནི་རྣམ་ཤེས་མིན། །གང་ཞིག་རྣམ་པ་སྣང་བ་སྟེ། །དེ་དེ་རྣམ་ཤེས་སྣང་བ་སྟེ། །བློ་ནི་ཤེལ་སྒོང་དང་འདྲ་བ། །གཅིག་ཀྱང་དུ་མ་ཉིད་དུ་གྱུར། །དེ་ཕྱིར་དེ་ཉིད་རྣམ་གྲོལ་དང་། །དེ་ཉིད་རྣམ་པར་རིག་ཙམ་ཉིད། །ཡང་དག་མཐའ་ཡང་དེ་ཉིད་དང་། །དེ་ཉིདདེབཞིནདེསྟོངཉིད། །ཆོས་ཀུན་ནང་དུ་ཆུད་པའི་ཕྱིར། །རིང་དུ་མ་ཡིན་གང་དུ་མིན། །དེ་ཉིད་དཀའ་བ་རྟོགས་པའི་365༄༅། །ཕྱིར། །དེ་ཡི་ངོ་བོ་སྤྱོད་པ་ཡིན། །ཕྲ་བར་ལྟ་བའི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས། །དེ་ནི་ཕྲ་ཕྱིར་རང་རིག་ཡིན། །བདག་དང་འདྲ་བའི་བློ་རགས་པས། །རང་གནས་ཀྱང་ནི་མཐོང་མི་འགྱུར། །དེ་ལྟར་རྣམ་ཤེས་སྣ་ཚོགས་པ། །སྨྲ་བ་པོ་གང་བློ་ཆེན་པོ། །རང་གི་གྲུབ་མཐའ་རབ་སྨྲ་བ། །དེ་ལ་དེ་ཉིད་བཤད་པར་བྱ། །འདི་ནི་ཐམས་ཅད་སེམས་ཙམ་ཞེས། །ཉན་ཐོས་པ་ལ་ཕན་པའི་ཕྱིར། །དྲང་བའི་དོན་དུ་བསྟན་ཡིན་གྱི། །ངེས་པའི་དོན་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །སེམས་ནི་སྔ་དང་ཕྱིར་གྱུར་པའི། །རང་རིག་སྐད་ཅིག་མའི་བདག་ཉིད། །མི་གནས་གནས་པའི་སྦྱོར་བ་ཡིས། །དེ་དང་འདྲ་བའི་རང་ངོ་མེད། །སྔ་མ་སྐད་ཅིག་འཇིག་པ་དང་། །མ་ཕྲད་པས་ནིཕྱི་མ་མེད། །ད་ལྟར་བྱུང་བ་མི་གནས་པས། །སེམས་ཙམ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཐུན་མོང་ཐུན་མོང་ཉིད་དག་གིས། །སེམས་ནི་ཡང་དག་གནས་པས་ནི། །ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཅེས། །བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ལོག་པར་བཏགས། །རྟོགས་པའི་བདག་ཉིད་ངོ་བོ་ནི། །སེམས་ཀྱི་ཐུན་མོང་གི་བདག་ཉིད། །ཁྱད་པར་དང་ནི་དབྱེར་མེད་པས། །ཐུན་མོང་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་གནས། །སྣང་བ་འམ་ནི་མི་སྣང་བ། །དེ་ནི་བློ་ཉིད་འབའ་ཞིག་སྟེ། །དོན་དང་དོན་མིན་ངོ་བོ་ཡིས། །ནམ་མཁའ་ཉིད་དུ་འགའ་ཞིང་སྣང་། །ཀ་བ་ཁང་དང་བུམ་སོག
Chinese
名为“行”之章，第二。 此后，当说真实。 以何能遣除唯心安住自性之宗派？ 以何能明了真实之彼性？ 外境事物是不存在的。 如同孩童们的臆想。 由习气搅动的内心， 极度执着于如事物般显现。 对外境不起作用， 那作用即是心本身。 因为事物是共同的， 而心识与此相反。 出家求欲者们， 对于女人的同一尸体， 有“尸体”、“嬉戏”、“食物”之说， 产生三种分别念。 无论显现什么， 那都是自证，这是所说的。 因为显现没有差别， 所以非事物，那不是识。 无论显现何种形象， 那都是识的显现。 心识如同水晶球， 一亦能变为多。 因此，彼即是解脱， 彼即是唯识。 真实之边也是彼， 彼即是如是，彼即是空性。 因为一切法都包含在内， 所以不远亦无处不在。 彼是难以证悟的， 因此，彼之体性是行。 以微细观察之佛陀， 彼是微细故为自证。 与我相似之粗大心识， 亦不能见其自处。 如是种种心识， 无论何者善说者， 善说自己之宗派， 当为彼说彼性。 此乃一切唯心之说， 为利益声闻者， 是为引导之义而宣说， 非为了义。 心识是先前和后来所变的， 自证刹那之自性。 以不住而住之结合， 与彼相似之自性不存在。 先前刹那坏灭， 因未相遇故无后有。 现在生起亦不住， 故唯心是不存在的。 以共同和共同性， 心识真实安住， 称之为非共同性， 这是孩童们的颠倒执着。 证悟之自性体性， 是心识的共同自性。 因与差别无别， 故于共同性中安住。 显现或不显现， 那只是心识本身， 以事物和非事物之体性， 于虚空中显现。 柱子、房屋和瓶子等。
English
The second chapter, named "Action". Then, the truth should be spoken. By what can the tenets of the Mind-Only Abiding Self be dispelled? By what can the truth of that nature be clarified? External objects do not exist. Like the imaginations of children. The mind stirred by imprints, Attaches greatly to appearances as things. It does not act on external objects, That action is the mind itself. Because things are common, And consciousness is the opposite of that. For those who desire to be ordained, Regarding the same corpse of a woman, There are sayings of "corpse", "play", "food", Three kinds of discriminations arise. Whatever appears, That is self-awareness, this is what is said. Because appearances are not different, Therefore it is not a thing, that is not consciousness. Whatever form appears, That is the appearance of consciousness. Consciousness is like a crystal ball, One can also become many. Therefore, that is liberation, That is Mind-Only. The true limit is also that, That is suchness, that is emptiness. Because all phenomena are included within, Therefore it is not far nor absent. That is difficult to realize, Therefore, its nature is action. By the Buddha who sees subtly, That is subtle, therefore it is self-awareness. The coarse mind similar to self, Also cannot see its own place. Thus, various consciousnesses, Whoever is a good speaker, Who speaks well of their own tenets, That nature should be spoken to them. This saying of all being Mind-Only, For the benefit of the Hearers, Is taught for the sake of guidance, Not for the definitive meaning. Consciousness is what has become before and after, The nature of self-awareness in an instant. By the combination of not abiding and abiding, A self-nature similar to that does not exist. The previous instant is destroyed, Because it does not meet, there is no subsequent. What arises now does not abide, Therefore, Mind-Only does not exist. By common and commonness, Consciousness truly abides, It is called non-commonness, This is the inverted attachment of children. The nature of realization, Is the common nature of consciousness. Because it is inseparable from distinction, Therefore it abides in commonness. Appearing or not appearing, That is only the mind itself, By the nature of things and non-things, It appears in the sky. Pillars, houses, and pots, etc.
Tibetan
ས་པ། །ཇི་ལྟར་ནམ་མཁའ་འབའ་ཞིག་ཁྱབ། །དེབཞིནཆོསརྣམསཐམས་ཅད་ལ། །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ནི་ཁྱབ་པར་366གནས། །ཕྱི་རོལ་དངོས་པོ་ཡོད་མིན་དང་། །སེམས་ནི་དངོས་པོ་སྣང་བ་སྟེ། །དེ་ལྟར་ཆུང་བ་ཡེ་ཤེས་ནི། །དེ་ཉིད་རིག་པས་རིག་སྨྲ་མིན། །ཁྱབ་བྱེད་རྒྱ་ཆེན་དག་པ་དང་། །ཐོག་པ་མེད་ཅིང་བསྟན་དུ་མེད། །ཐམས་ཅད་བདག་ཉིད་ཡེ་ཤེས་ནི། །ནམ་མཁའ་ཆེན་པོ་ཤེས་པར་བྱ། དེ་ཕྱིར་དེ་དག་ཕྱོགས་གཅིག་པ། །སེམས་ཙམ་རབ་ཏུ་སྨྲ་བ་སྟེ། །ནམ་མཁའི་སྤྱོད་ཡུལ་སེམས་ཉིད་ཆེ། །དེ་དག་སྙིང་རྗེའི་གནས་ཡིན་ནོ། །སྲོག་གི་འབྱུང་བ་ཞེས་བྱ་བའི་རྒྱུད་ཆེན་པོ་ལས། རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་གཞུང་སེལ་ཞེས་བྱ་བའི་ལེའུ་སྟེ་གསུམ་པའོ།། །།དེ་ནས་གཞན་ཡང་བཤད་བྱ་བ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལམ་གྱི་རིམ། །ཇི་ལྟར་རང་གཞུང་དེ་སྤངས་ནས། །ནམ་མཁའ་ཆེ་ལ་ཞུགས་པར་བྱ། །དངོས་པོ་ཀུན་ནི་རང་བཞིན་མེད། །གཅིག་དང་དུ་མ་བྲལ་བའི་ཕྱིར། གཟུགས་བརྙན་དང་མཚུངས་དེ་དག་ཀྱང་། །དེ་ཉིད་གཞན་ཉིད་རྣམ་སྤངས་བ། །ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་མི་དམིགས་པས། །དངོས་པོ་བརྟགས་པ་བདག་ཉིད་ཀྱི། །ཡང་དག་ངོ་བོ་ཡོད་མ་ཡིན། །དེ་མེད་པས་ཀྱང་དེ་རྣམས་མེད། །སྣང་བའམ་ནི་མི་སྣང་བ། །ཇི་ལྟར་ཀློང་ནི་ཡོད་མ་ཡིན། །སྣང་བའམ་ནི་མི་སྣང་བ། །དེ་བཞིན་དུ་ནི་དངོས་པོ་མེད། །ཇི་ལྟར་སྨིག་སྒྱུ་སོས་དུས་སུ། །རི་དྭགས་ཀྱིས་ནི་ཆུ་འཛིན་པ། །སེམས་ཀྱི་ཡུལ་ལ་སྣང་བ་ཡང་། །དེ་ལ་དངོས་པོ་ཡོད་མ་ཡིན། །ཕུང་པོ་འདི་དག་སྙིང་པོ་མེད། །རྟོག་པ་ལས་ནི་ཡང་དག་367༄༅། །བྱུང་། །གང་གིས་སྟོང་པ་ཞེས་བཏགས་པས། །རྟོག་པ་དེ་ཡང་སྟོང་པ་ཉིད། །ནང་ནི་སྙིང་པོར་ལྟ་བ་དང་། །ཕྱི་རོལ་ཡང་ནི་སྟོང་པར་ལྟ། །གང་གིས་སྟོང་པ་ཉིད་སྒོམ་པ། །དེ་ཡང་ཁ་ཅིག་ཡོད་མ་ཡིན། །བསམ་མེད་བསམ་གཏན་བསམ་བྱ་དང་། །སྤོང་བ་དང་ནི་བདེན་པ་མཐོང་། །འདི་དག་རྟོག་པ་ཙམ་ཉིད་དེ། །གང་གི་ཞེས་པ་དེ་གྲོལ་འགྱུར། །གཟུགས་ནི་ལྦུ་བ་ལྟ་བུར་བཤད། །ཚོར་བ་ཆུ་བུར་ལྟ་བུ་སྟེ། །འདུ་ཤེས་སྨིག་སྒྱུ་ལྟ་བུ་སྟེ། །འདུ་བྱེད་ཆུ་ཤིང་དང་མཚུངས་ཏེ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྒྱུ་མ་བཞིན། །ཁམས་རྣམས་མིག་ཡོར་ལྟ་བུ་སྟེ། །དབང་པོ་རྣམས་དང་ཡུལ་རྣམས་ནི། །དྲི་ཟའི་གྲོང་ཁྱེར་དང་འདྲ་བ། །དེ་ལྟར་གང་དག་དབུ་མ་པ། །སྨྲས་པ་དེ་ནི་མཆོག་མ་ཡིན། །ཆད་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་སྐྱོན་གྱིས་ནི། །བྱིས་པའི་བློ་གྲོས་དེ་དག་ཉིད། །སྣང་བ་སྒྱུ་མའི་རང་བཞིན་ཡིན། །དེ་ཚེ་རྟག་པའི་ཕྱོགས་སུ་འགྱུ
Chinese
萨瓦！ 犹如虚空普遍周遍， 如是法性亦周遍， 法身周遍而住。 外境实有与否， 心乃事物之显现。 如是微小之智慧， 非以觉性而说觉。 周遍广大清净且， 无始无终不可示现。 一切自性之智慧， 应知犹如大虚空。 是故彼等同一方， 唯心论者极赞叹， 虚空行境心性大， 彼等乃是大悲处。 《生命之源》大续中，《瑜伽行派释论》之第三品。 复次当说者，菩提萨埵道之次第， 如何舍弃自宗后， 入于广大虚空中？ 诸法皆无自性， 因其离于一与多。 如同影像彼等亦， 离于即彼与异彼。 因其周遍不可得， 事物分析自性之， 真实体性本无有。 因其无有故彼等亦无。 显现或不显现， 如何空性本无有？ 显现或不显现， 如是事物亦无有。 如夏日之阳焰， 野兽执以为水般， 心之境上之显现， 于彼事物本无有。 此等蕴聚无有实义， 乃是从分别而生。 以何名为空性者， 彼分别亦是空性。 内观为实有之心， 外观亦为空性见。 以何修习空性者， 彼亦某些本无有。 无思禅定所思及， 舍弃以及见真谛， 此等唯是分别念， 何者如是彼解脱。 色如水泡般宣说， 受如水疱之相， 想如阳焰之相， 行如芭蕉树之相， 识如幻术之相。 诸界如眼翳之相， 诸根与诸境乃， 如乾闼婆城之相。 如是何者中观者， 所说彼非为殊胜， 以断灭边之过失， 孩童之智慧如是。 显现乃是幻化性， 彼时转为常边也。
English
Sapa! Just as the sky pervades everywhere, Likewise, the nature of Dharma also pervades, The Dharmakaya abides pervadingly. Whether external objects exist or not, The mind is the appearance of things. Thus, the small wisdom, Is not spoken of as awareness by awareness. Pervading, vast, pure, and, Without beginning or end, unmanifest. The wisdom of all self-nature, Should be known as the great sky. Therefore, they are of one side, The Mind-Only proponents greatly praise, The realm of the sky is the greatness of mind, They are the place of great compassion. From the great tantra called "The Source of Life," the third chapter called "Explanation of the Yogachara School." Furthermore, what is to be said, the stages of the Bodhisattva path, How, having abandoned one's own tenets, Enter into the vast sky? All things are without self-nature, Because they are separate from one and many. Like reflections, they also, Are completely separated from being the same or different. Because their pervasiveness is imperceptible, The true nature of the analyzed nature of things, Has no real essence. Because it does not exist, they also do not exist. Appearing or not appearing, How can emptiness not exist? Appearing or not appearing, Likewise, things also do not exist. Like a mirage in the summer, When a wild animal grasps for water, The appearance on the mind's object, In that, things have no reality. These aggregates have no essence, But truly arise from discrimination. By what is named emptiness, That discrimination is also emptiness. Internally viewing as essence, Externally also viewing as emptiness. By what one meditates on emptiness, That also, some do not exist. Non-thought, meditation, what is to be thought, Abandoning and seeing the truth, These are only discriminations, Whoever is like that will be liberated. Form is spoken of as like a bubble, Feeling is like a blister, Perception is like a mirage, Volition is like a plantain tree, Consciousness is like an illusion. The elements are like eye disease, The faculties and the objects are, Like a city of gandharvas. Thus, whoever are Madhyamikas, What is said is not supreme, By the fault of the side of annihilation, The intelligence of children is like that. Appearance is the nature of illusion, At that time, it turns to the side of permanence.