Tibetan
འདོད། །རྫས་ཀྱང་ཐ་མི་དད་པའི་ཕྱིར། །གང་ཚེ་དེ་ཡི་ངོ་ཡིན་ན། །ཚད་མ་དང་ནི་ཚད་མིན་ལ། །དེ་ཚེ་དེ་དག་ཁྱད་ཅི་ཡོད། །ཚད་མའམ་་ནི་ཚད་མིན་པ། །རངབཞིན་གྱིས་ནི་ནམ་མཁས་ཁྱབ། །གཞལ་བྱ་གཞལ་བྱ་མ་ཡིན་པ། །སྲོག་གི་འབྱུང་བ་ལ་བརྟེན་ཏེ། །བླང་དང་དོར་བའི་རྟོག་པ་ནི། །ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ཡོད་མ་ཡིན། །དངོས་པོ་ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་ནི། །ནམ་མཁའ་ཆེན་པོ་གཅིག་པུ་ཉིད། །ཉོན་མོངས་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། །ལམ་སྒོམ་པ་ཡང་དོན་མེད་དོ། །སྤངས་པའམ་ནི་མ་སྤངས་པ། །ཉོན་མོངས་ཤེས་བྱ་ནམ་མཁའ་ཆེ། །འགོག་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དང་། །དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་ཐར་361༄༅། །པ་འདོད། །སེམས་ཅན་འཆིང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། །ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་འཁོར་བ་ཡིན། །དེ་ལྟར་གང་ཞིག་ལྟ་དམན་པའི། །གྲུབ་མཐའ་སྲིད་པའི་བཅིངས་སྟེར་བ། །དེ་ལ་དེ་ལྟར་ཁོ་ན་ཉིད། །མདོར་བསྡུས་པས་ནི་བཤད་པར་བྱ། །ཉོན་མོངས་བཅོམ་པ་ཉིད་གཅིག་ཕྱིར། །བཅིང་དང་ཐར་པ་གཅིག་ཡིན་ཏེ། ཁྱབ་བྱེད་སེལ་བྱ་མིན་པའི་ཕྱིར། །གཉིས་པོ་དེ་དག་མཁའ་དང་མཚུངས། །ནམ་མཁའ་ནམ་མཁའ་དང་སྦྱོར་བ། །ཐམས་ཅད་ནམ་མཁའ་ནམ་མཁའ་ཆེ། །ས་དང་ཆུ་དང་མེ་དང་རླུད་། །ཕུང་པོ་ལྔ་དང་དབང་པོ་དྲུག །གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཡུལ་ཚོགས་ནི། །ཐམས་ཅད་ནམ་མཁའ་བཞིན་དུ་མིན། །ཁྱབ་བྱ་དང་ནི་ཁྱབ་བྱེད་བློ། །ནམ་མཁའ་ཡི་ནི་ངོ་བོ་ཉིད། །སངས་རྒྱས་མ་ཐོབ་པ་ཉིད་མེད། །འགྲོ་བ་དེ་ཉིད་ལ་ནི་གནས། །སྒོམ་པ་དོན་མེད་པ་ཉིད་དེ། །དེ་ནི་འབའ་ཞིག་ངལ་བ་ཡིན། །དེ་ཕྱིར་ཆོས་རྣམས་མཁའ་དང་མཚུངས། །ནམ་མཁའ་ཡང་ནི་ཡེ་ཤེས་མཆོག །ཡེ་ཤེས་ནམ་མཁའ་ཕན་ཚུན་ནི། །དོན་དམ་པར་ནི་དབྱེར་མེད་པའོ། །སྲོག་གི་འབྱུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱུད་ཆེན་པོ་ལས། ཐེག་པ་དམན་པ་སེལ་བ་བསྟན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ལེའུ་སྟེ་དང་པོའོ།། །།དེ་ནས་གཞན་ཡང་བཤད་བྱ་བ། །ང་རྒྱལ་པ་ཡི་ཡང་དག་གཞུང་། །དེ་ཡི་ལམ་དང་སེལ་བ་དང་། །གང་གིས་འཇིག་རྟེན་འགྲོལ་བར་འགྱུར། །གཟུངས་བའི་ཆ་ནི་ཚད་མ་ཡིན། །གནོད་པར་362འགྱུར་བས་ཡོད་མ་ཡིན། །འཛིན་པའི་ཆ་ནི་ཚད་མ་ཡིས། །གྲུབ་པ་ཉིད་དུ་ཡོད་མ་ཡིན། །རྣམ་ཤེས་བསྐྱེད་པའི་ཤུགས་ཀྱིས་ནི། །རྗེས་སུ་དཔག་པས་གཏན་ལ་ཕབ། །གཟུང་བའི་ཆ་ཡང་ཡོད་མ་ཡིན། །འདི་ལ་འདི་ལྟར་རིག་པར་ལྡན། །རྒྱུ་མེད་པས་ནི་འབྲས་བུ་ནི། །ཁ་ཅིག་ཏུ་ནི་མཐོང་མ་ཡིན། །ས་བོན་མེད་པས་མྱུ་གུ་དག །གང་དུ་ཡང་ནི་སྲིད་མ་ཡིན། །དེ་ཕྱིར་གཟུང་བའི་ཆ་བཞིན་དུ། །འཛིན་པའི་ཆ་ཡང་ཡོད་མ་ཡིན། །ཕྱེད་ཡོད་པ་དང་ཕྱེད་མེད་ཅེས། །རིག་པར་སྨྲ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །གཟུང་བའི་ཆ་ནི་མེད་གྱུར་ན། །དོན་དམ་པ་སྟེ་ཡོད་མ་ཡིན། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ང་རྒྱལ་པས། །འདོད་པའི་སྨྲ་བའི་རིག་ལྡན་མིན། །གཟུང་བ་དང་ནི་འཛིན་པའི་ཆ། །ཡོད་གཅིག་དང་ནི་མེད་གཅིག་སྟེ། །སྲོག་གི་འབྱུང་བ་གཅིག་ཤེས་པས། །དེ་དག་ལ་ནི་ཁྱབ་པར་གནས། །ཇི་ལྟར་པདྨ་ར་ག་སོགས། །གཟུགས་དང་ཁ་དོག་ཐ་དད་པས། །དེ་ཀུན་ལ་ནི་ནོར་བུ་ཉིད། །ཁྱབ་པ་ཉིད་དུ་གནས་པ་སྟེ། །རྟེན་ཅིང་འབྱུང་བའི་ཆོས་བསྟན་པས། །དེ་བཞིན་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ལ། །སྲོག་འབྱུང་བ་ནི་གཅིག་པུ་ཉིད། །ནམ་མཁའ་བཞིན་དུ་ཁྱབ་པར་གནས། །ཇི་ལྟར་ཆུ་དང་ཆུ་བྲན་ཀུན། །རྒྱ་མཚོ་ལ་ནི་ཞུགས་འགྱུར་བ། །དེ་བཞིན་འཁོར་བ་མྱ་ངན་འདས། །ནམ་མཁའ་ཆེ་ལ་རབ་ཏུ་གནས། །འཆིང་བ་དང་ནི་གྲོལ་བ་སྟེ། །དོན་དམ་པར་ནི་སུ་ཞིག་ཡོད། །སྐྱེ་བོ་འཇིག་པ་འཁོར་བ་དང་། །ཐར་པ་363༄༅། །འབའ་ཞིག་ནམ་མཁའ་ཡིན། །གཟུང་བའི་ཆ་དང་འཛིན་པའི་ཆ། །ཡང་ན་ཕྱེད་ཆ་གང་ཡིན་པ། །དེ་ཉིད་ཤིན་ཏུ་ཟབ་པ་ཡི། །ནམ་མཁའི་བདག་ཉིད་གཞན་དུ་མིན། །མེད་པ་གང་ཞིག་ལ་རིགས་ཏེ། །ཡང་ན་ཡོད་པ་གང་ལ་རིགས། །ངོ་བོ་གཅིག་པའི་ནམ་མཁའ་ལ། །དབྱེ་བ་གཉིས་ནི་ངོ་ཚ་ཡིན། །རང་རིག་ཉིད་ཀྱི་འཛིན་པའི་ཆ། །གལ་ཏེ་ཚད་མ་ཉིད་ཡིན་ན། །རང་རིག་མ་ཡིན་ཚད་མ་ཡིན། །ཁྱོད་ལ་གང་ལ་ངེས་པ་ཡོད། །ཤེས་པ་དེའམ་གཞན་མ་དེ། །དེ་ལྷར་རྟོག་པ་ཉིད་ལ་ནི། །དེས་ན་འདིར་ནི་འགལ་འགྱུར་ཏེ། །རལ་གྲི་སོས་ནི་རང་གཅོད་བཞིན། །གལ་ཏེ་གཞན་གྱི་དེ་ཡི་ཚེ། །རང་རིག་ལ་ནི་གནོད་ཐལ་འགྱུར། །དེ་ཡང་གཞན་གྱིས་དེ་བཞིན་གྱིས། །དེ་ལྟར་མཐར་ཐུག་མེད་ཐལ་འགྱུར། །སྐྱོན་གཉིས་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། །འཛིན་པའི་ཆ་ནི་རིག་ལྡན་མིན། །གཟུང་ཆ་ཕྱེད་ཡོད་ཕྱེད་མེད་ལྟར། །འདི་འདྲ་བྱིས་པའི་སྨྲ་བ་ཡིན། །རིག་པ་མིན་པའི་གྲུབ་པའི་མཐའ། །སྨྲ་བ་པོ་རྣམས་འདི་ལྟར་གནས། །དེ་ཕྱིར་གཟུང་བ་ཡོད་མེད་དམ། །འཛིན་པ་ཡང་ནི་ཡོད་མེད་གཅིག །འབའ་ཞིག་ཡེ་ཤེས་བདག་ཉིད་ཆེ། །ཕྱོགས་འདི་ལ་ནི་རྣམ་པར་རོལ། །བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་ཡེ་ཤེས་ཆེ། །དེ་ཉིད་གཅིག་ལ་ཡིད་ཞུགས་པ། །མཁས་པས་གང་ཞིག་བཀག་པ་འམ། །གང་ཞིག་ངེས་པར་བཞག་པར་བྱེད། །དེ་ཕྱིར་ལོག་པའི་ལྟ་བ་འདི། །གལ་ཏེ་ལྟ་བ་364བཟང་འདོད་ན། །བརྫུན་དང་རྫུན་མིན་ང་རྒྱལ་འདི། །ཐམས་ཅད་ནམ་མཁའ་དང་མཚུངས་པའོ། །སྲོག་གི་འབྱུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱུད་ཆེན་པོ་ལས། བསེ་རུའི་ཐེག་པ་སེལ་བ་ཞེས
Chinese
欲。 物质亦无差别故。 何时彼之面目是， 量与非量， 彼时彼等有何别？ 量或是非量， 自性则为虚空所遍。 所量非所量， 依赖于命之生起， 取舍之分别念， 本性中实无有。 万物之自性， 唯有广大虚空。 为遣除烦恼之故， 修道亦无意义。 已断或未断， 烦恼所知虚空大。 止息之等持与， 阿罗汉即解脱。 欲。 为系缚有情之故， 烦恼诸法乃轮回。 如是何者见劣者， 宗派施与有之系缚。 彼于彼如是唯独， 以简要而宣说之。 烦恼摧毁即唯一故， 系缚与解脱即一， 以非遍及遣除之故。 二者彼等同于空。 虚空与虚空相合， 一切虚空广大虚空。 地与水与火与风， 五蕴与六根， 色等境之聚， 一切皆非如虚空。 所遍及与能遍及之识， 乃虚空之体性。 未得佛陀者实无有， 住于彼行者。 修行实无意义， 彼乃徒劳。 是故诸法同于空， 虚空亦乃胜妙智。 胜妙智与虚空互相， 胜义中无有差别也。 命之生起名为大续部中， 宣说遣除下劣乘之品第一。 自此之后复当说， 我慢者之真实正法。 彼之道与遣除及， 以何能解脱世间。 所取之分乃量， 以能损害故实无有。 能取之分乃以量， 成立之性实无有。 由生起诸识之势力， 以比量而决定之。 所取之分亦实无有， 于此如是具足智慧。 无因故果， 于某处实未见。 无有种子故苗芽， 于何处亦不可能。 是故如所取之分般， 能取之分亦实无有。 半有
English
Desire. Substances are also without difference. When is that its face? What is the difference between valid cognition and non-valid cognition? Whether it is valid cognition or non-valid cognition, its nature is pervaded by space. What is to be measured and what is not to be measured, depends on the arising of life. The thought of taking and abandoning, is not inherently existent. The nature of all things, is only the great space. For the sake of abandoning afflictions, meditating on the path is also meaningless. Whether abandoned or not abandoned, afflictions and knowable things are great space. Cessation's meditative absorption and, the Arhat is liberation. Desire. For the sake of binding sentient beings, afflictions are samsara. Thus, whoever has an inferior view, their tenets give the bondage of existence. To them, it is just like that alone. I will explain it in brief. Because the destruction of afflictions is the only one, bondage and liberation are one, because it is not pervasive and eliminable. Those two are like space. Space combines with space, all space is great space. Earth, water, fire, and wind, the five aggregates and six senses, the collection of objects such as forms, all are not like space. The object to be pervaded and the mind that pervades, are the nature of space. There is no one who has not attained Buddhahood. They abide in that very being. Meditation is meaningless, it is just tiring. Therefore, all phenomena are like space. Space is also the supreme wisdom. Wisdom and space are mutually, in ultimate truth, inseparable. The chapter called "The Origin of Life" from the Great Tantra, which explains the refutation of the inferior vehicle, is the first. Then, furthermore, what is to be explained, is the true doctrine of the arrogant. Its path, its elimination, and by what will the world be liberated? The part that is grasped is valid cognition. It does not exist because it is harmful. The part that grasps is not established as valid cognition. By the force of generating consciousness, it is determined by inference. The part that is grasped also does not exist. One should have knowledge like this. Because there is no cause, the result is not seen in some places. Because there is no seed, sprouts, are not possible anywhere. Therefore, like the part that is grasped, the part that grasps also does not exist. Half yes
Chinese
说有和半有半无，不是智者之言。 若所取之分不存在，则胜义谛也不存在。 因此，我慢者不是随欲而说的智者。 所取和能取之分，一有和一无。 知晓生命之源唯一，则周遍安住于彼等。 如红莲花等，形色各异。 然于彼等一切，唯有宝珠，周遍安住。 因宣说了缘起之法，如是万物中，生命之源唯一，如虚空般周遍安住。 如水和所有水滴，融入大海。 如是轮回涅槃，安住于广大虚空。 束缚和解脱，胜义谛中谁存在？ 众生死灭轮回和解脱，唯一是虚空。 所取之分和能取之分，或者一半之分是什么？ 彼甚深之性，不是其他的虚空自性。 于何者不存在而生嗔，或者于何者存在而生嗔？ 于本体唯一的虚空，二分是可耻的。 自识之能取分，若为量， 非自识为量，你对何者有定解？ 彼识或非彼识，于彼作意， 因此此处有相违，如利剑自斩。 若为他者之时，则自识有损害之过。 彼亦为他者所作，如是穷尽则有过。 因有二过之故，能取之分非智者。 如所取分半有半无，此乃孩童之语。 非理之宗派，说法者如是安住。 是故所取有无，或者能取亦一有无。 唯一大智慧自性，于此方而游乐。 不可思议大智慧，于彼唯一而入心。 智者遮止何者，或者决定安住何者？ 是故此邪见，若欲为善见， 虚假和非虚假此我慢，一切皆与虚空相同。 名为生命之源的大续部中，名为遣除犀牛乘。
English
Saying it is existent and half-existent, is not the speech of the wise. If the apprehended aspect does not exist, then the ultimate truth does not exist. Therefore, the arrogant one is not a wise one who speaks as he pleases. The aspect of the apprehended and the apprehending, one existent and one non-existent. Knowing that the source of life is one, it pervades and abides in them. Like lotuses and rubies, with different shapes and colors. But in all of them, it is only the jewel that pervades and abides. Because the law of dependent origination is taught, likewise in all things, the source of life is only one, pervading like the sky. Just as all water and water droplets, flow into the ocean. Likewise, samsara and nirvana, abide greatly in the vast sky. Bondage and liberation, who exists in the ultimate truth? Beings, death, samsara, and liberation, are solely the sky. The apprehended aspect and the apprehending aspect, or what is half of the aspect? That very profound nature, is none other than the nature of the sky. To what non-existent thing does one become angry, or to what existent thing does one become angry? In the sky, which is of one essence, the two divisions are shameful. The apprehending aspect of self-awareness, if it is valid cognition, non-self-awareness is valid cognition, what are you certain about? That awareness or that non-other, for the very thought of that, therefore, here there is contradiction, like a sharp sword cutting itself. If it is of another, then there is the fault of harming self-awareness. That is also done by another, thus there is the fault of endlessness. Because there is the fault of two faults, the apprehending aspect is not wise. Like the apprehended aspect being half existent and half non-existent, this is the speech of a child. The tenets of non-reason, the speakers abide in this way. Therefore, is the apprehended existent or non-existent, or is the apprehending also one existent or non-existent? Solely the great self-nature of wisdom, revels in this direction. The great inconceivable wisdom, when the mind enters into that one, what does the wise one prevent, or what does he definitely establish? Therefore, this wrong view, if it wants to be a good view, this arrogance of false and non-false, all are the same as the sky. From the great tantra called "The Source of Life", called "Dispelling the Rhinoceros Vehicle".