Chinese
無有滯礙。 猶如珍寶黃金之殿堂。 錯覺境之顯現此。 無境法身自清淨故。 佛陀之意無間斷。 猶如大江之水流。 邪分別之垢染此。 於本性界中自清淨故。 本初智慧明朗之狀態。 猶如珍寶水晶之清澈。 分別念輪迴涅槃之顯現此。 於五身剎土中自成就故。 離取捨分別揀擇。 猶如珍寶金洲圓滿。 顯現內外二者此。 自性智慧自清淨故。 顯空明滅透徹此。 猶如幻化鏡子之重疊。 於劫中所積之黑暗此。 智慧明燈自顯現故。 無明黑暗未除而清明。 猶如舉起光明之燈。 不定顯現紅白此。 虛空光明智慧自明亮故。 無有晝夜明暗無別。 猶如旭日東昇於天空。 有相事物之種種此。 法性無生自顯現故。 無有可見對境之執著。 猶如虛空中清淨之冰雹。 無有二取之法性此。 無尋任運自解脫故。 無有造作尋覓之顯現。 猶如無別黑暗之濃霧。 自性清淨智慧此。 不作保持自空性故。 超越尋思執著之對境。 猶如無邊廣闊之天空。 執著佛與有情二者此。 以道無整自覺故。 無有希求廣大之勤作。 猶如轉輪聖王。 無生自生智慧此。 不尋不修自性中。 無礙解脫而示解脫道。 猶如虛空幻化之閃電。 未生未成之精華此。 無名自地而覺悟。 不可示人亦不可言說。 猶如少女之安樂。 本初法身周遍此。 無有邊際而自清淨故。 功德圓滿無增無減。 猶如所需皆生之如意寶。 超離心識無邊法性此。 無師自解脫故。 無尋大樂自性中得。 猶如馬尾蛇身之結。 未悟低劣之迷亂障礙此。 於明點界中自寂滅故。 所障能障本來清淨。 猶如虛空融入於虛空。
English
Without obstruction. Like a precious golden palace. This appearance of illusory realms, Because the Dharmakaya is naturally clear without realms, The Buddha's intention is without interruption. Like the flow of a great river. This stain of wrong thoughts, Because it is self-purified in the realm of reality, In the state of primordial wisdom, bright and clear, Like a precious crystal, pure and transparent. This appearance of samsara and nirvana, conceptual thoughts, Because it is self-accomplished in the realm of the five kayas, Free from taking and rejecting, separating and distinguishing. Like a precious golden island, complete. This appearance of inner and outer duality, Because the wisdom of mind-essence is naturally clear, This transparent clarity of appearance and emptiness, light and shadow, Like layers of illusory mirrors. In this darkness accumulated over eons, Because the lamp of wisdom dawns on its own, The darkness of ignorance is cleared without being dispelled. Like raising a lamp of clarity. This uncertain appearance of red and white, Because the clear wisdom of space is naturally bright, Without day or night, there is no distinction between light and shadow. Like the sun rising in the sky. These various objects of characteristics, Because the unborn nature of reality appears on its own, There is no grasping at the object of perception. Like pure hailstones in the sky. This nature of reality without dualistic appearance, Because it is naturally liberated without searching, There is no appearance of contrived searching. Like the impenetrable darkness of obscurity. This pure wisdom of mind-essence, Because it is naturally empty without contrivance, Transcending the objects of thought and attachment. Like the vast expanse of endless sky. This grasping at the duality of Buddha and sentient beings, Because it is self-aware without being contrived by the path, There is no striving for great hope and aspiration. Like a universal monarch. This unborn, self-arisen wisdom, Without searching or cultivating, from its own nature, Unobstructed liberation, showing the path of liberation. Like illusory lightning in the sky. This essence that has not come into being, not born, Without being named, awakened in its own place, Cannot be shown to others, nor can it be spoken. Like the bliss of a young maiden. This primordial Dharmakaya, all-pervading, Because it is naturally clear without limit, Perfect in qualities, without increase or decrease. Like a wish-fulfilling jewel that produces all that is needed. This limitless nature of reality beyond mind, Because it is self-liberated without a teacher, Great bliss is found from its own nature without searching. Like a knot of horsehair and snake. This confusion and obscuration of unenlightened inferiority, Because it is self-pacified in the realm of bindus, The object to be obscured and the obscurer are primordially pure. Like space dissolving into space.
Tibetan
གཉིས་འཛིན་གཟུང་ཡིད་ཞགས་པ་འདི། །དབྱེ་བསལ་མེད་པར་རང་ཆད་པས། །སྲིད་པའི་འཆིང་བ་མ་ལུས་གྲོལ། །མདུད་རྒྱའི་སྤྱི་མདུད་བཅད་པ་འདྲ། །ཉོན་མོངས་བརྒྱད་ཁྲིའི་དམག་དཔུང་འདི། །རྟེན་པ་མེད་པར་རང་བརླགས་པས། །འཁོར་བའི་གཡུལ་ངོ་མ་ལུས་བཟློག །རྡོ་ཚན་ཁ་བ་བབས་པ་འདྲ། །སྣང་བརྟགས་གཟུང་ཞེན་སྤྲོས་པ་འདི། །མཐའ་གསལ་བར་སྣང་རང་བཅད་དེ། །བདག་གཞན་ཕྱོགས་བྲལ་མིང་མེད་པ། །མཚོན་ཆའི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བ་འདྲ། །དྲང་དོན་ཐེག་པའི་བྱ་བཙལ་འདི། །བླང་དོར་མེད་པར་རང་བཞག་པས། ། དགེ་སྡིག་ལས་ཀྱི་མཐའ་ལས་གྲོལ། །མཁའ་ལ་མདུད་པ་བོར་བ་འདྲ། །བཙལ་མེད་ཤུགས་འབྱུང་ཐུགས་རྗེ་འདི། །འགག་པ་མེད་པར་རང་འཆར་བས། །རྩོལ་བའི་ཕྲིན་ལས་སྤྱད་དུ་མེད། །ནམ་མཁའི་ངང་ནས་ཆོ་འཕྲུལ་འདྲ། །ཡང་དག་ངེས་དོན་གནས་ལུགས་ལ། །འདྲ་བཞི་ཕྱོགས་མཐུན་དང་པོ་ཡི། །རང་ངོར་དཔེ་ཡིས་མཚོན་ཚུལ་འདས། །ང་ཡི་དགུ་རྩེ་སྤྱི་ཏི་འདིར། །སྤྲོས་པ་རང་གི་ཐོག་ཏུ་བཅད། །རང་ངོ་རང་གིས་རང་ལ་སྤྲད། །རང་གདང་རང་གྲོལ་ཐོག་ཏུ་བཅའ། །ཆོས་འདས་རང་ལ་རང་གིས་བཟླའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །རིན་པོ་ཆེ་བདུད་རྩི་བཅུད་ཐིགས་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དགོངས་པ་འདུས་པའི་རྒྱུད་ལས། འཁྲུལ་པའི་རྩ་བ་སྤྲོས་པ་རང་ཐོག་ཏུ་བཅད་པའི་ལེའུ་སྟེ་བརྒྱད་པའོ།། །།དེ་ནས་ཀུན་རིག་ཁྱེའུ་ཆུང་གིས། །གསང་བདག་སྟོན་པ་ལ་ཞུས་པ། །དོན་ལ་འཁྲུལ་རྩད་མ་ཆོད་ན། །ཚིག་ཏུ་འབྱམས་པའི་ཉེས་པ་གང་། །ངོ་སྤྲོད་གནད་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་སྤྲད། །དོན་གྱི་ཀློང་དུ་བཞག་ཐབས་གང་། །ཞེས་ཞུས་པས། སྟོན་པས་འཁོར་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། །ཁྱོད་ཀྱིས་དེ་ལྟར་ཞུས་པ་ལེགས། །ཚིག་ཏུ་མཚོན་གྱིས་ལེགས་པར་ཉོན། །མ་རྟོགས་ཚིག་ལ་འབྱམས་པ་འདིས། །སྤྱི་ཏི་མི་མཐོང་འཁོར་བར་འཁྱམས། །འཁོར་བའི་མཚན་ཉིད་མ་ཤེས་ན། །འཁྲུལ་སྣང་འདི་ལ་བློ་མི་བཟློག །འཇིག་རྟེན་བྱ་བ་མ་བཏང་ན། །བདེ་ཆེན་རྣམ་གྲོལ་ལམ་མི་རྙེད། །དུག་ལྔ་རང་སར་མ་ཟད་ན། །རིག་པ་འཆིང་བ་ལས་མི་གྲོལ། །དྲན་རིག་དབྱིངས་སུ་མ་ཐིམ་ན། །ཆེ་བའི་ཡེ་ཤེས་དོན་མི་རྙེད། །རང་སྣང་རང་སར་མ་གྲོལ་ན། །སྐྱེ་མེད་ཆོས་སྐུའི་ངོ་མི་མཐོང་། །འཁོར་འདས་ཀློང་དུ་མ་གྲོལ་ན། །སྣང་སྲིད་གཉིས་འཛིན་འཕྲང་དུ་ཆུད། །གནས་ལུགས་རང་ངོ་མ་ཤེས་ན། །བསྐལ་པར་བཙལ་ཡང་རང་ཚི་ཆད། །རང་བྱུང་རྟེན་དང་མ་བྲལ་ན། །ཕུག་པས་རི་རྡིབ་བརྟེན་རྗེ་ཕུང་། །འདུ་འབྲལ་མེད་པར་མ་རྟོགས་ན། །གཞན་ནས་ཐོབ་བྱེད་ནོར་བའི་ལམ
Chinese
此二取执著之意念， 无有分别自然断绝故， 轮回之系缚无余解脱， 如断结之总结。 八万烦恼之军队， 无有依凭自然消灭故， 轮回之战场无余退却， 如降冰雹。 显现分别执着之戏论， 尽显明了自然断绝故， 离我他方无有名相， 如转动轮之兵器。 正义乘之所作所为， 无有取舍自然安住故， 解脱善恶业之边， 如向空中抛结。 无寻自然生之大悲， 无有止息自然显现故， 无有勤作之事业可为， 如空中之神变。 于真实决定之实相， 四相似一致之最初， 自面以譬喻表示之方式已过。 我之九顶总集于此， 戏论于自身之上断绝， 自面自己给予自己， 自解自脱于当下安置， 超法自己对自己说。 如是说。珍宝甘露精华滴，诸佛之意总集之续部中，错乱之根本戏论于自身之上断绝之第八品。之后，具种姓童子向秘密主导师请问：若于意义上未断除错乱之根源，于词句上繁杂之过患为何？以介绍之要点如何给予？于意义之界中安放之方法为何？如是请问。导师向眷属开示：汝等如是请问甚好。以词句表示好好谛听。未证悟于词句上繁杂，不见总集漂泊于轮回。若未了知轮回之体性，于此错乱显现不转变。若未舍弃世间之事，不得大乐解脱之道。若五毒未于自处穷尽，智慧不从束缚中解脱。若念智未融入法界，不得广大智慧之义。若自显未于自处解脱，不见无生法身之面。若未解脱于轮回涅槃之界中，堕入能所二取之险地。若未识自性之本面，纵经劫寻求亦自欺。若未离自生之所依，如洞穴崩山依者亡。若未证悟无有聚散，从他获得乃错谬之路。
English
This dualistic clinging mind, Without discrimination, it is naturally cut off, Therefore, the bonds of existence are completely liberated, Like cutting the general knot of knots. This army of eighty thousand afflictions, Without reliance, it is naturally destroyed, Therefore, the battlefields of samsara are completely turned back, Like falling hailstones. This proliferation of appearances, thoughts, clinging, Appearing clearly, it is naturally cut off, Devoid of self, other, and direction, without name, Like turning the wheel of weapons. This activity of the definitive meaning vehicle, Without acceptance or rejection, it naturally abides, Liberated from the extremes of good and evil karma, Like throwing a knot into the sky. This compassion arising spontaneously without seeking, Without cessation, it naturally arises, There is no need to exert effort in activities, Like miraculous displays from the sky. In the reality of the definitive meaning, Of the first of the four similarities, The way of representing oneself with examples is surpassed. Here, in my nine-peaked totality, Proliferation is cut off at its own source, One's own face is given to oneself by oneself, Self-liberation is established at the moment of its arising, Transcendental Dharma is recited to oneself by oneself. Thus it is said. From the tantra of the essence drop of precious nectar, the combined intention of all Buddhas, the eighth chapter, which cuts off the root of delusion, proliferation, at its own source. Then, Kunrig Khyuchung asked the secret lord teacher: If the root of delusion is not cut off in meaning, what is the fault of being verbose in words? How to give the key of introduction? What is the method of placing it in the realm of meaning? Thus he asked. The teacher instructed the assembly: It is good that you have asked thus. Listen well to the expression in words. This verbosity in words without realization, does not see the totality and wanders in samsara. If the characteristics of samsara are not known, the mind will not turn away from this deluded appearance. If worldly activities are not abandoned, the path of great bliss liberation will not be found. If the five poisons are not exhausted in their own place, wisdom will not be liberated from bondage. If mindfulness and awareness are not absorbed into the expanse, the meaning of great wisdom will not be found. If self-appearance is not liberated in its own place, the face of the unborn dharmakaya will not be seen. If one is not liberated in the realm of samsara and nirvana, one will fall into the dangerous place of grasping at duality. If one does not know the face of one's own nature, even if one seeks for kalpas, one will deceive oneself. If one does not separate from the self-born support, like a cave collapsing a mountain, the dependent will perish. If one does not realize that there is no gathering and scattering, obtaining from others is a mistaken path.