Tibetan
ག་ཞེས་བྱའི་འཁྲུལ་འཁོར་བྱུང་། །ང་ཡིས་གནས་ལུགས་རིག་སྙམ་པའི། །ཤེས་པ་དེ་ཉིད་འཁྲུལ་པར་སོང་། །མིང་མེད་མིང་དུ་སོང་བ་འདྲ། །རིག་པས་ཡུལ་བཅད་གཉིས་འཛིན་ཞུགས། །རང་གཅིག་བྱུང་ན་གཞན་ཡོད་འདྲ། །གཞི་ལས་མ་གྲུབ་གློ་བུར་འཁྲུལ། །ནམ་མཁའ་སྤྲིན་གྱིས་འཁྲུགས་པ་འདྲ། །རིག་པ་རང་ས་མ་ཟིན་འཕྱོས། །ཡུལ་བྲལ་འཁྱམ་པའི་དབུལ་པོ་འདྲ། །ཡིད་ཀྱིས་རང་ས་མ་ཟིན་འགྱུས། །སྤྲིན་པ་རླུང་གིས་བསྐྱོད་པ་འདྲ། །སེམས་ཀྱིས་རང་ས་མ་ཟིན་རྟགས། །བྲ་བྱི་ཁུང་སྟོར་ཚོལ་བ་འདྲ། །དེ་ཡིས་འཁོར་བའི་འཁྲུལ་བར་སྣང་། །སྨིག་རྒྱུ་ཆུ་རུ་འཁྲུལ་པ་འདྲ། །བདག་འཛིན་དབང་གིས་དུག་ལྔར་སྤྱོད། །རང་སྲོག་རང་གིས་གཅོད་པ་འདྲ། །རིགས་དྲུག་གནས་སུ་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་། །རི་དྭགས་རྒྱ་ལ་ཆུད་པ་འདྲ། །ཅི་བྱས་མར་འགྲོའི་གནས་སུ་སོང་། །གླང་ཆེན་འདམ་དུ་བྱིང་བ་འདྲ། །དེས་ན་ངར་འཛིན་རྩད་ཆོད་ལ། །ཡང་དག་ཆོས་འདས་ཀློང་དུ་སྡོད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །རིན་པོ་ཆེ་བདུད་རྩི་བཅུད་ཐིགས་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དགོངས་པ་འདུས་པའི་རྒྱུད་ལས། གནས་ས་སྤྱི་ས་ནས་འཁོར་འདས་སུ་སྣང་ཚུལ་གཏན་ལ་ཕབ་པའི་མཚན་མའི་ལེའུ་སྟེ་དྲུག་པའོ།། །།དེ་ནས་ཀུན་རིག་ཁྱེའུ་ཆུང་གིས། །གསང་བདག་སྟོན་པ་ལ་ཞུས་པ། །འཁྲུལ་པའི་ངོ་བོ་ངར་འཛིན་དེ། །དེ་མ་ཡིན་ལ་དེར་འཛིན་པས། །དེ་ཉིད་རྩད་ནས་གཅོད་པ་ལ། །ཀུན་བརྟགས་ཐེག་པ་ཇི་ལྟར་སྤྱོད། །ཅེས་ཞུས་པས། གསང་བདག་སྟོན་པས་བཀའ་སྩལ་པ། །ངར་འཛིན་རྩད་ནས་གཅོད་པ་ལ། །ཕྱི་ནང་ཐེག་པའི་ཆོས་སྒོ་ལ། །གཅོད་ཚུལ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་སྟེ། །ཕྱི་པ་བསྡུས་པས་རྟག་ཆད་གཉིས། །ནང་པ་བསྡུས་པས་རིམ་པ་དགུ། །རང་རང་འདོད་པ་རྣམ་མང་སྟེ། །སྤྱི་ཏི་མ་རྟོགས་གོལ་བར་ཆད། །དེ་ཡང་མུ་སྟེགས་རྟག་པ་ནི། །གཞི་ཡི་ངོ་བོ་འགྱུར་མེད་ལ། །བརྟགས་པས་ཁ་དོག་དབྱིབས་སུ་མཐོང་། །སྒྲོ་ འདོགས་ལོག་པའི་ལམ་ལ་སྤྱོད། །ཆད་པར་བལྟ་བའི་མུ་སྟེགས་པ། །རང་བཞིན་ཁ་དོག་དབྱིབས་མེད་ལ། །རྒྱུ་འབྲས་རྟེན་མེད་སྟོང་པར་མཐོང་། །སྐུར་འདེབས་འཁྲུལ་པའི་ལས་ལ་སྤྱོད། །ནང་པ་ཐེག་པ་ཆུང་ངུ་ཡི། །ཉན་ཐོས་སྣང་བ་ཕྲ་རགས་ཡུལ། །གང་ཟག་བདག་མེད་པར་རྟོགས་ཀྱང་། །ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་མ་རྟོགས་འཁྲུལ། །དམན་པའི་དཀའ་ཐུབ་མཚན་མར་སྤྱོད། །རང་རྒྱལ་ཅང་མེད་ཅིར་སྣང་ལ། །མ་རིག་འཁོར་བའི་གཞིར་མཐོང་བས། །རྟེན་འདྲེལ་འབྱུང་ལྡོག་ངན་རྟོག་སྤོང་། །སེམས་ཙམ་འགག་མེད་རང་གསལ་ལ། །སྣང་བ་སེམས་སུ་མཐོང་བ་ཡིས། །རང་རིག་རང་གསལ་འདོད་པ་གོལ། །དབུ་མ་སེམས་ཉིད་དངོས་མེད་ལ། །གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་དཔྱད་སྟོང་པར་མཐོང་། །ཅིར་ཡང་མེད་པའི་སྐྱེ་མཆེད་གོལ། །ཀྲི་ཡ་ཡེ་དག་ཆོས་ཉིད་ལ། །འཁོར་འདས་གཞི་མེད་མ་ཤེས་པས། །གཙང་སྦྲས་དངོས་གྲུབ་འདོད་པ་གོལ། །ཨུ་པ་རང་བཞིན་གནས་ལུགས་ལ། །འཁོར་འདས་གཉིས་མེད་ཡིན་པ་ལ། །མར་སྤྱོད་ཡར་ལ་བལྟ་བ་འཁྲུལ། །ཡོ་ག་གནས་ལུགས་ཡུལ་བྲལ་ལ། །སྐྱེ་འགག་གཉིས་སུ་མེད་བཟུང་ནས། །བྱང་ཆུབ་རྣམ་ལྔ་འདོད་པ་འཁྲུལ། །མ་ཧཱ་སྣང་སྟོང་དབྱེར་མེད་ལ། །རྟོག་ཚོགས་ལྷ་རུ་བསྒོམ་པས་གོལ། །ཨ་ནུ་ཀུན་གཞི་མཁའ་ཀློང་ལ། །དབྱིངས་དང་ཡེ་ཤེས་དབྱེར་མེད་མཐོང་། །བལྟ་སྤྱོད་རྩེ་གཉིས་རབ་ཏུ་གོལ། །ཨ་ཏི་ཕྱོགས་མེད་མཐའ་གྲོལ་ལ། །ལྷུན་གྲུབ་ཀ་དག་ངེས་མེད་མཐོང་། །བློས་བཏགས་ཁ་འཇམ་ཚིག་ཏུ་གོལ། །དེ་ལྟར་ཐེག་པའི་རིམ་པ་རྣམས། །ང་ལས་བྱུང་བའི་སྐུ་གསུམ་གྱིས། །རང་སྣང་འཁོར་གྱི་ངོ་བོ་ལ། །གང་འཐད་རིམ་པར་སྦྱར་ནས་བསྟན། །སྤྱི་ཏིའི་གནས་ལུགས་མ་རྟོགས་ན། །མཐོ་དམན་གྲུབ་མཐའ་གང་འདོད་ཀྱང་། །རྟག་ཆད་གཉིས་ལས་མ་འཕགས་པས། །ངར་འཛིན་སྤྱད་པས་སླར་ལ་འཛིན། །ང་ཡི་བླ་མེད་ཨ་ཏི་འདིར། །སྣ་ཚོགས་ཅིར་ཡང་སྣང་དུས་ན། །གང་ཡང་མ་བཀག་མ་ཞེན་པར། །རང་སྣང་རང་དག་ཆེན་པོར་གྲོལ། །གྲོལ་དང་མ་གྲོལ་མུ་མཐའ་སྟོངས། །ཞེས་གསུངས་སོ། །རིན་པོ་ ཆེ་བདུད་རྩི་བཅུད་ཐིགས་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དགོངས་པ་འདུས་པའི་རྒྱུད་ལས། ཐེག་པའི་གྲུབ་མཐའ་བཟུང་བས་གོལ་བར་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་བདུན་པའོ།། །།དེ་ནས་ཀུན་རིག་ཁྱེའུ་ཆུང་གིས། །གསང་བདག་སྟོན་པ་ལ་ཞུས་པ། །བློས་བཏགས་ཐེག་པ་ཀུན་གོལ་ན། །བཅུ་རྩེའི་འཁྲུལ་པ་ཇི་ལྟར་བཅད། །ཅེས་ཞུས་པ་དང་། གསང་བདག་སྟོན་པས་བཀའ་སྩལ་པ། །ང་ཡི་སེམས་ཉིད་སྤྱི་ཏི་འདིར། །གཅད་བྱ་གཅོད་བྱེད་མཐའ་སྟོངས་ཀྱང་། །དེ་ལྟར་མ་རྟོགས་བློ་ཅན་ལ། །རང་རིག་ཉིད་ཀྱི་རང་ངོ་དེ། །སྐྱེ་མེད་ཀ་དག་མཐོང་སྟོངས་སུ། །མ་ཤེས་ཤེས་པར་བྱ་བའོ། །མ་གོ་གོ་བར་བྱ་བ་ཙམ། །མ་རྟོགས་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཙམ། །མ་གྲོལ་གྲོལ་བར་བྱ་བ་ཙམ། །མ་མཐོང་མཐོང་བར་མཚོན་ཙམ་ལས། །བཙལ་བྱ་བསྒྲུབ་བྱ་ཐོབ་བྱའི་ཆོས། །རྡུལ་ཆ་ཙམ་ཡང་གུད་ན་མེད། །རྟོགས་བྱེད་ཐབས་སུ་ངས་མཚོན་གྱིས། །རང་དྭངས་རང་རིག་ངང་དུ་ལྟོས། །འཁྲུལ་པའི་གཞི་མ་ངར་འཛིན་འདི། །ཀ་དག་སྐྱེ་མེད་ཟང་ཀ་ཡིན། །ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་རང་བྱུང་བས། །བསམ་བརྗོད་ཀུན་བྲལ་ཐོགས་རྡུགས་མེད། །རིན་ཆེན་གསེར་གྱི་ཐོག་མཐོངས་འདྲ། །འཁྲུལ་རྐྱེན་ཡུལ་གྱི་སྣང་བ་འདི། །ཡུལ་མེད་ཆོས་སྐུ་རང་དངས་པས། །སངས་རྒྱས་དགོངས་པ་རྒྱུན་ཆད་མེད། །ཆུ་བོ་ཆེན་པོའི་རྒྱུན་དང་འདྲ། །ལོག་པར་རྟོག་པའི་དྲི་མ་འདི། །གནས་ལུགས་ཀློང་དུ་རང་དག་པས། །ཀ་དག་ཡེ་ཤེས་ཟང་ཀའི་ངང་། །རིན་ཆེན་མན་ཤེལ་དངས་པ་འདྲ། །རྣམ་རྟོག་སྣང་སྲིད་འཁོར་འདས་འདི། །སྐུ་ལྔའི་ཞིང་དུ་རང་གྲུབ་པས། །བླང་དོར་དབྱེ་གསལ་སེལ་དང་བྲལ། །རིན་ཆེན་གསེར་གླིང་ཕྱིན་པ་འདྲ། །ཕྱི་ནང་གཉིས་སུ་སྣང་བ་འདི། །སེམས་ཉིད་ཡེ་ཤེས་རང་དངས་པས། །སྣང་སྟོང་གསལ་འགྲིབ་ཟང་ཐལ་འདི། །འཕྲུལ་གྱི་མེ་ལོང་བརྩེགས་པ་འདྲ། །བསྐལ་པར་བསགས་པའི་མུན་པ་འདིར། །ཤེས་རབ་སྒྲོན་མ་རང་ཤར་བས། །མ་རིག་མུན་པ་མ་བསལ་སངས། །གསལ་བའི་སྒྲོན་མེ་བཏེགས་པ་འདྲ། །མ་ངེས་སྣང་བ་དཀར་དམར་འདི། །མཁའ་གསལ་ཡེ་ཤེས་རང་གསལ་བས། །ཉིན་མཚན་མེད་པར་གསལ་འགྲིབ་མེད། ། མཁའ་ལ་ཉི་མ་ཤར་བ་འདྲ། །མཚན་མའི་དངོས་པོ་སྣ་ཚོགས་འདི། །ཆོས་ཉིད་སྐྱེ་མེད་རང་སྣང་བས། །མཐོང་ཡུལ་དམིགས་པའི་ངོས་གཟུང་མེད། །བར་སྣང་དག་པའི་སེར་བུ་འདྲ། །གཉིས་སྣང་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་འདི། །བཙལ་མེད་ངང་བཞག་རང་སོ་བས། །བྱ་བཙལ་སྤྲོས་པའི་སྣང་བ་མེད། །འབྱེད་མེད་མུན་པའི་སྨག་དང་འདྲ། །སེམས་ཉིད་རྣམ་དག་ཡེ་ཤེས་འདི། །མ་བཅོས་སོར་བཞག་རང་སྟོང་པས། །བརྟགས་ཞེན་མཚན་མའི་ཡུལ་ལས་འདས། །མཐའ་མེད་ནམ་མཁའ་ཆེན་པོ་འདྲ། །སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་གཉིས་འཛིན་འདི། །ལམ་གྱིས་བཅོས་མེད་རང་རིག་པས། །ཆེ་བའི་རེ་སྨོན་བསྒྲུབ་རྩོལ་མེད། །འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོ་འདྲ། །སྐྱེ་མེད་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་འདི། །མ་བཙལ་མ་བསྒྲུབས་རང་ཉིད་ལས། །འགགས་མེད་གྲོལ་ནས་གྲོལ་ལམ་སྟོན། །བར་སྣང་འཁྲུལ་པའི་གློག་དང་འདྲ། །མ་བྱུང་མ་སྐྱེས་སྙིང་པོ་འདི། །མིང་དུ་བསྟན་མེད་རང་སར་སངས། །གཞན་ལ་བསྟན་ཅིང་སྨྲ་རུ་མེད། །གཞོན་ནུ་མ་ཡི་བདེ་བ་འདྲ། །ཀ་དག་ཆོས་སྐུ་ཀུན་ཁྱབ་འདི། །རྒྱ་ཆད་མེད་པར་རང་དངས་པས། །ཡོན་ཏན་ཀུན་རྫོགས་འཕེལ་འགྲིབ་མེད། །དགོས་འདོད་ཀུན་འབྱུང་ནོར་བུ་འདྲ། །བློ་འདས་མུ་མེད་ཆོས་འདས་འདི། །སློབ་དཔོན་མེད་པར་རང་གྲོལ་བས། །བཙལ་མེད་བདེ་ཆེན་རང་ལས་རྙེད། །རྟ་རྔ་སྦྲུལ་གྱི་མདུད་པ་འདྲ། །མ་རྟོགས་དམན་པའི་གོལ་སྒྲིབ་འདི། །ཐིག་ལེའི་ཀློང་དུ་རང་ཞི་བས། །བསྒྲིབ་བྱ་སྒྲིབ་བྱེད་ཀ་ནས་དག །ནམ་མཁར་ནམ་མཁའ་ཐིམ་པ་འདྲ། །
Chinese
生起了名为“错觉”的幻轮。我本以为自己懂得了真理，但那份知识本身却成了错觉。仿佛无名之物变成了有名之物。意识分割了对象，陷入了二元对立。自己一旦出现，就好像他者也存在。并非从根本上成立，而是突然产生的错觉，如同天空被云朵扰乱一般。意识没有把握住自己的位置，漂浮不定，如同远离家乡的流浪乞丐。心没有把握住自己的位置，动摇不定，如同云朵被风吹动一般。心没有把握住自己的位置的标志，如同鼷鼠丢失洞穴四处寻觅一般。因此，显现出轮回的错觉，如同海市蜃楼被误认为水一般。由于我执的支配，造作五毒，如同自己断送自己的性命一般。在六道轮回中感受痛苦，如同野兽落入陷阱一般。无论做什么都走向衰败，如同大象陷入泥潭一般。因此，要彻底根除我执，安住在超越一切的法界之中。如是说。这是珍宝甘露精华，汇集了一切佛陀密意的续部，从处所总的方面，确立了显现为轮回与涅槃之相的具相品第六品。之后，一切明智的童子向金刚手导师请教道：错觉的自性就是我执，将非彼执为彼，为了从根本上断除它，应该如何行持一切分别的乘呢？如是请教后，金刚手导师开示道：为了从根本上断除我执，内外乘的法门中，断除的方法不可思议。外道总的来说有常断二见，内道总的来说有九次第。各自有多种不同的主张，如果不能通达总的意义，就会陷入歧途。其中，外道中的常见派认为，根本的自性是不变的，通过分别念，看到颜色和形状，行持增益的邪道。认为断灭的外道，认为自性没有颜色和形状，没有因果关系，是空性的，行持诽谤的错觉之业。内道小乘的声闻，将显现视为粗细的对境，虽然了悟了人无我，却没有了悟法无我而陷入错觉，行持低劣的苦行之相。缘觉认为一切皆无，显现为何物，将无明视为轮回的根本，因此舍弃缘起生灭的恶分别念。唯识宗认为，不间断的自明，显现是心
English
The illusory wheel called "delusion" arises. I thought I understood the truth, but that very knowledge became a delusion. It's as if the nameless has become named. Consciousness divides the object and falls into duality. Once self arises, it seems that the other also exists. It's not established from the root, but a sudden delusion, like the sky disturbed by clouds. Consciousness doesn't grasp its own place, floating aimlessly, like a wandering beggar away from home. The mind doesn't grasp its own place, wavering, like clouds blown by the wind. The sign that the mind doesn't grasp its own place is like a mouse losing its hole and searching everywhere. Therefore, the delusion of samsara appears, like a mirage mistaken for water. Due to the power of self-grasping, the five poisons are fabricated, like cutting off one's own life. Suffering is experienced in the six realms, like a wild animal caught in a trap. No matter what is done, it leads to decline, like an elephant sinking in the mud. Therefore, the root of self-grasping must be completely eradicated, and one must abide in the realm of reality that transcends everything. Thus it is said. This is the precious nectar essence, the tantra that gathers the intent of all Buddhas, the sixth chapter, the chapter on characteristics, which establishes the appearance of samsara and nirvana from the general aspect of the place. Then, the all-knowing young boy asked the Vajrapani teacher: The nature of delusion is self-grasping, taking what is not that as that. In order to cut it off from the root, how should one practice the vehicle of all discriminations? After asking this, the Vajrapani teacher said: In order to cut off self-grasping from the root, in the Dharma gates of the outer and inner vehicles, the methods of cutting are inconceivable. The outer paths are generally the two views of permanence and annihilation. The inner paths are generally the nine stages. Each has many different assertions. If one cannot understand the general meaning, one will fall into error. Among them, the eternalists among the outer paths believe that the nature of the ground is unchanging. Through conceptual thought, they see colors and shapes, and practice the wrong path of superimposition. The annihilationists among the outer paths believe that nature has no color or shape, that there is no cause and effect, and that it is emptiness. They engage in the karma of slander and delusion. The Hearers of the Small Vehicle of the inner paths regard appearances as coarse and subtle objects. Although they realize the selflessness of persons, they are deluded because they do not realize the selflessness of phenomena. They practice inferior asceticism as a sign. The Pratyekabuddhas believe that everything is nothing, and that whatever appears is the basis of ignorance and samsara. Therefore, they abandon the evil discriminations of dependent origination and arising and ceasing. The Mind-Only school believes that uninterrupted self-luminosity, appearances are mind.
Chinese
以愚昧之见观之，欲求自知自明则误矣。视中观心性为无实，以理智分析则见为空性。执着于一无所有的生处则误矣。事部（Kriya）本净法性中，若不了知轮回涅槃无基，欲以清净得成就则误矣。行部（Upa）自性本住之法性中，轮回涅槃本为二无别，若舍下而向上仰望则谬矣。瑜伽部（Yoga）本性离境中，若执着于生灭二者，欲求五种菩提则谬矣。大瑜伽（Maha）显空无别中，以分别念观想本尊则误矣。阿努瑜伽（Anu）阿赖耶（kun gzhi，梵文：ālayavijñāna，梵文罗马拟音：阿赖耶识，汉语字面意思：一切种子的储藏处）虚空界中，若见法界与智慧无别，则于见行二者皆大错矣。阿底瑜伽（Ati）无偏无执中，若见任运自成之本初清净为无定，以分别念之甜言蜜语则误矣。如是诸乘之次第，乃我所生之三身，于自显轮回之体性中，随其所宜次第配合而宣说。若未证悟普贤王如来（spyi ti）之本性，无论欲求高下何种宗派，亦不能超脱常断二边，以我执而行持，终将复执于我。我之无上阿底瑜伽（Ati）中，种种显现之时，不遮止亦不贪执任何事物，自显自净而得大解脱。解脱与未解脱，其边际皆空寂。如是宣说。 珍宝甘露精华续，诸佛之意总集续中，以执着宗派而示误之品第七竟。此后，具明童子（kun rig khye'u chung）向金刚手（gsang bdag）导师请问：若一切分别念之乘皆为错谬，则如何断除十万之错谬？如是请问后，金刚手导师开示道：我之心性普贤王如来（spyi ti）中，虽无所断与能断，然于如是不悟之有情，自知之自性，于无生本初清净之见中，未能知晓者，当令其知晓。未能领会者，当令其领会。未能证悟者，当令其证悟。未能解脱者，当令其解脱。未能见者，仅作指引而已。除此以外，再无所寻、所修、所证之法，纵如微尘亦不可得。我仅以方便示之，于自明自知之状态中观之。错谬之根本，此我执，乃本初清净无生之空性。以大智慧自然生起，远离思议言说，无有障碍。
English
By seeing with ignorant views, desiring self-knowing and self-illumination is a mistake. Viewing Madhyamaka mind-essence as unreal, analyzing with logic sees emptiness. Holding onto the birth-source of nothingness is a mistake. In the Kriya's (Kriya) pure Dharma-nature, not knowing the basis of samsara and nirvana, desiring accomplishment through purification is a mistake. In the Upa's (Upa) self-nature abiding Dharma-nature, samsara and nirvana are non-dual, looking upwards while acting downwards is delusion. In the Yoga's (Yoga) nature of being apart from objects, holding onto birth and cessation as two, desiring the five enlightenments is delusion. In the Maha's (Maha) inseparability of appearance and emptiness, meditating on deities with conceptual thoughts is a mistake. In the Anu's (Anu) all-ground (kun gzhi, Sanskrit: ālayavijñāna, phonetic: ālayavijñāna, literal meaning: storehouse of all seeds) space, seeing the Dharmadhatu and wisdom as inseparable, both view and conduct are greatly mistaken. In the Ati's (Ati) impartiality and freedom from extremes, seeing spontaneous perfection and primordial purity as indeterminate, sweet words of conceptual fabrication are a mistake. Thus, the order of the vehicles, the three bodies arising from me, in the nature of self-appearing samsara, are shown by appropriately applying them in order. If the nature of Samantabhadra (spyi ti) is not realized, whatever high or low philosophical system is desired, it will not transcend the two extremes of permanence and annihilation, and by practicing self-grasping, one will again grasp at self. In my unsurpassed Ati, when various things appear, without blocking or clinging to anything, self-appearing and self-purifying, one is greatly liberated. Liberation and non-liberation are boundless. Thus it was said. From the Tantra of Precious Nectar Essence, the collection of all Buddhas' intentions, the seventh chapter: Showing mistakes by holding onto philosophical systems of vehicles is complete. Then, Kunrig Khyuchung asked the Vajrapani (gsang bdag) teacher: If all conceptual vehicles are mistaken, how are the hundred thousand mistakes of the ten points cut? After asking thus, the Vajrapani teacher replied: In my mind-essence, Samantabhadra (spyi ti), although there is no cutting or being cut, for sentient beings who do not understand this, the self-nature of self-knowing, in the view of unborn primordial purity, those who do not know should be made to know. Those who do not understand should be made to understand. Those who do not realize should be made to realize. Those who are not liberated should be made to liberate. Those who do not see should be shown only as an indication. Apart from this, there is no dharma to be sought, practiced, or attained, not even as small as a dust particle. I only show it as a means of realization, look into the state of self-clear self-knowing. The root of delusion, this self-grasping, is the emptiness of primordial purity and unborn. With great wisdom arising naturally, it is free from thought and speech, without obstruction.