Tibetan
་སྒྲོ་སྐུར་འདོགས། །ཡང་དག་དོན་ལ་མ་མོས་པས། །འཁྲུལ་སྣང་དམྱལ་བར་འཕེན་པས་གསང་། །ཞེས་གསུངས་སོ། །རིན་པོ་ཆེ་བདུད་རྩི་བཅུད་ཐིགས་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དགོངས་པ་འདུས་པའི་རྒྱུད་ལས། སྣོད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་གསུམ་པའོ།། །།དེ་ནས་ཀུན་རིག་ཁྱེའུ་ཆུང་གིས། །གསང་བདག་སྟོན་པ་ལ་ཞུས་པ། །ཕྱི་རབས་སྐལ་ལྡན་དགུ་རྩེ་འདིར་དད་ནས། །འཇུག་སྒོ་གཡོ་བ་མེད་པར་བསྟན་པ་ལ། །རིམ་དང་ཅིག་ཅར་ཇི་ལྟར་འཇུག་པར་བྱ། །ཞེས་ཞུས་པས། གསང་བདག་སྟོན་པས་འཁོར་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། །ང་ཡི་སྐྱེ་མེད་ཀ་དག་ཕྱོགས་བྲལ་ལ། །དེ་ལས་མ་གཡོས་འཇུག་པའི་རྩོལ་བ་མེད། །གར་ཡང་མ་ཞུགས་འཇུག་པའི་མཆོག་ཡིན་པས། །དེ་ཉིད་མ་མཚོན་གཡོ་མེད་མི་རྟོགས་པས། །རྩོལ་མེད་འཇུག་པའི་གདམས་པ་བསྟན་གྱིས་ཉོན། །ཕྱི་རབས་འདིར་འཇུག་རིགས་གཉིས་ཏེ། །བློ་ལྡན་ཐེག་པར་སྦྱངས་མ་སྦྱངས། །ཐེག་པར་སྦྱངས་པ་རྣམ་གཉིས་ཏེ། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་ཐེག་པའོ། །རྒྱུ་ཡི་ཐེག་པར་སྦྱངས་པ་ལ། །འབྲས་བུའི་ཐེག་པ་ཀུན་བསྟན་ལ། །དེ་ནས་ཅིག་ཆར་དོན་འདིར་འཇུག །རྒྱུ་འབྲས་གཉིས་ཀར་སྦྱངས་པ་ལ། །ཅིག་ཆར་ཆོས་འདས་སྤྱི་ཏི་བསྟན། །བློ་ལྡན་གང་ཡང་མ་སྦྱངས་ན། །སྣོད་ངན་སྐྱོན་བཅོས་སྤྲོས་པ་བཅད། །དེ་ནས་བླ་མེད་དོན་ལ་སྦྱར། །སྣོད་ངན་ཐ་མལ་ལོག་ལྟ་དང་། ། ཐེག་དམན་གྲུབ་མཐའི་དྲི་མ་བསལ། །ཐ་མལ་གནས་ལུགས་མ་ཤེས་པས། །འཁྲུལ་སྣང་རང་རྒྱུད་གཟུང་འཛིན་སྤྱོད། །དེ་ལས་ལྡོག་ལ་ཐར་ལམ་དགོད། །ལོག་ལྟ་མུ་སྟེགས་རྟག་ཆད་དང་། །ཐུན་མོང་ཐེག་པའི་ལམ་ལ་ཞུགས། །དམན་པ་ཉན་ཐོས་རང་རྒྱལ་ཏེ། །རྒྱུ་ཡི་ཐེག་ཆེན་ལམ་ལ་ཞུགས། །སྤྲོས་པའི་འཆིང་བ་རྣམ་གསུམ་སྟེ། །སྤྱི་དང་བྱེ་བྲག་ཁྱད་པར་རོ། །སྤྱི་ནི་ཐེག་པ་གྲུབ་མཐའ་སྟེ། །བློས་བཏགས་གཟུང་ཞེན་སྤྲོས་པ་ཆོད། །བྱེ་བྲག་འབྲས་བུའི་ཐེག་པ་སྟེ། །རྩོལ་བསྒྲུབ་ཡིད་སྨོན་སྤྲོས་པ་ཆོད། །ཁྱད་པར་ཐེག་པའི་རྩེ་མོ་སྟེ། །ཨ་ཏི་སྡེ་གསུམ་སྤྲོས་པ་བཅད། །འདི་ནི་རིམ་འཇུག་མ་ཡིན་ཏེ། །དེ་ལྟར་མ་སྦྱངས་མ་བསྟན་ན། །ཆོས་འདས་ཀློང་ལས་མི་གྲོལ་བས། །ངེས་ཤེས་བསྟན་ཕྱིར་དེ་བསྟན་གཅེས། །དེ་ནས་བླ་མེད་དོན་ལ་སྦྱར། །བསྐུར་ཐོབ་མཐའ་སྟོངས་དབང་ལྡན་ཏེ། །སྐྱེ་མེད་ཆོས་འདས་རང་ངོ་སྤྲོད། །མ་བཙལ་རྫོགས་པར་མཐའ་ལས་འདས། །དེ་ནས་བྱ་བ་ཀུན་བཏང་ལ། །ཡོངས་རྫོགས་མཐའ་རླག་ཆོས་འདས་པའི། །གནས་ལུགས་སྤྱི་ཡི་རང་སར་ཞོག །རིམ་འཇུག་རྩོལ་བསྒྲུབ་ཀ་ནས་དག །
Chinese
妄加诽谤，不信真实义，以错觉抛入地狱而隐秘。如是说。珍宝甘露精华滴，汇集一切佛之密意之续中，开示法器之相的章节，即第三。之后，具光童子向秘密主导师请问：后世具缘者于此九顶生信后，为了开示不动的入门，如何次第和顿然进入？如是请问后，秘密主导师向眷属开示：我的无生本来清净离边，不离此而无进入之勤作，何处也不入乃进入之殊胜，若不认识此，则不证无动，故请听闻无勤进入之教诲。后世入此有两种，有智者于法乘修与未修。于法乘修者有两种，因乘和果乘。于因之法乘修者，开示一切果之法乘，之后顿然进入此义。于因果二者修习者，顿然开示超法之总诀。有智者若未修习任何法乘，则调伏恶器之过失，断除戏论，之后结合无上义。恶器者，即平凡之邪见者， 消除下乘宗派之垢染，因不识平凡之实相，故行持错觉自续之能取所取，从此逆转乃解脱道。邪见外道，即常见断见者，进入共同乘之道。下劣者，即声闻缘觉，进入因之大乘道。戏论之束缚有三种，总相、别相、和差别相。总相即法乘宗派，断除以分别念假立之能取所取戏论。别相即果之法乘，断除勤作修习和希求之戏论。差别相即法乘之顶峰，断除阿底三部之戏论。此非次第进入，若不如此修习和开示，则不能从超法之界中解脱，为示决定之见故，故开示此甚为重要。之后结合无上义，获得灌顶，证得无边自在，认识无生超法之自性，不寻而圆满，超越边。之后舍弃一切作为，于完全圆满、灭尽边际之超法，安住于总相之自处。次第进入，从勤作修习之“迦”字开始舍弃。
English
Adding slanders, not believing in the true meaning, and secretly throwing into the hell of delusion. Thus it was said. In the Tantra of the Precious Nectar Essence Drop, which gathers the intentions of all Buddhas, the third chapter, which shows the characteristics of the vessel. Then, Kunrig Khyuchung asked the Secret Lord Teacher: How should future fortunate ones, who have faith in these Nine Peaks, enter gradually and suddenly, in order to show the immovable entrance? After asking this, the Secret Lord Teacher instructed the retinue: My unborn, originally pure, and impartial, without moving from this, there is no effort to enter. Not entering anywhere is the supreme entrance. If you do not recognize this, you will not realize the immovable. Therefore, please listen to the teachings of effortless entry. There are two types of entry in the future: intelligent ones who have practiced the vehicle and those who have not. There are two types of those who have practiced the vehicle: the cause vehicle and the result vehicle. For those who have practiced the cause vehicle, all the result vehicles are taught, and then they suddenly enter this meaning. For those who have practiced both cause and result, the total key of transcendence is suddenly taught. If intelligent ones have not practiced any vehicle, then subdue the faults of the bad vessel, cut off the elaboration, and then combine with the supreme meaning. The bad vessel is the ordinary wrong view, Eliminate the defilements of the lower vehicle sects. Because they do not know the true nature of the ordinary, they practice the grasping and the grasped of the deluded self-continuum. Reversing from this is the path to liberation. Wrong views, heretics, are those who hold to permanence and annihilation, and enter the path of the common vehicle. Inferior ones are Shravakas and Pratyekabuddhas, who enter the path of the cause Mahayana. There are three types of bonds of elaboration: general, specific, and differentiated. The general is the vehicle sect, cutting off the grasping and the grasped elaboration that is falsely established by the mind. The specific is the result vehicle, cutting off the elaboration of effort, practice, and aspiration. The differentiated is the peak of the vehicle, cutting off the elaboration of the three sections of Ati. This is not a gradual entry. If you do not practice and teach in this way, you will not be liberated from the realm of transcendence. Therefore, it is very important to teach this in order to show the definite view. Then combine with the supreme meaning, receive empowerment, attain boundless freedom, recognize the self-nature of the unborn transcendence, complete without searching, and transcend the limits. Then abandon all actions, and in the completely perfect, extinguished limits of transcendence, abide in the self-place of the general. Gradual entry, starting from the letter "Ka" of effortful practice, abandon.
Tibetan
ཅེས་གསུངས་སོ། །རིན་པོ་ཆེ་བདུད་རྩི་བཅུད་ཐིགས་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དགོངས་པ་འདུས་པའི་རྒྱུད་ལས། རྒྱ་ཆད་མེད་པའི་འཇུག་ཚུལ་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་བཞི་པའོ།། །།དེ་ནས་ཀུན་རིག་ཁྱེའུ་ཆུང་གིས། །གསང་བདག་སྟོན་པ་ལ་ཞུས་པ། །ཡང་དག་ཆོས་འདས་སྤྱི་ཏི་ཡི། །གནས་ལུགས་བསྟན་དུ་ཡོད་དམ་མེད། །ཡོད་ན་བློ་ཡི་ཡུལ་དུ་འགྱུར། །མེད་ན་ཇི་ལྟར་རྟོགས་པར་བྱེད། །ཅེས་ཞུས་པས། གསང་བདག་སྟོན་པས་བཀའ་སྩལ་པ། །གནས་ལུགས་ཆོས་འདས་མཚོན་མེད་ལ། །བསྟན་བྱ་སྟོན་བྱེད་མཐའ་ལས་གྲོལ། །འདི་ཞེས་གཅིག་ཏུ་མཚོན་དུ་མེད། །བསམ་འདས་བརྗོད་མེད་ཚུལ་དུ་མཚོན། །ཀ་དག་ང་ཡི་གནས་ལུགས་ནི། །རྒྱུ་རྐྱེན་མེད་པར་ཀུན་འཆར་བས། །རྒྱ་ཆད་ཕྱོགས་ལྷུང་གྲོལ་བར་གནས། །རྟོགས་ཐབས་མཚན་མ་མིང་མེད་པས། །མི་རེ་དོགས་པའི་གཞི་དང་བྲལ། །ཕྱི་ནང་བར་གསུམ་རང་ བརླག་པར། །གསལ་དག་ཡེ་ཤེས་འཆར་ནུབ་མེད། །ཅིར་སྣང་ཆོས་ཉིད་ཟང་ཀ་ལ། །གཉིས་འཛིན་རྟོག་པའི་སེལ་མ་ཞུགས། །ཤེས་པ་འཛིན་མེད་རྒྱ་ཡན་ལ། །ཏིང་འཛིན་བསམ་བཞག་གནས་པ་མེད། །སྲིད་གསུམ་རྒྱལ་བའི་ཞིང་ཁམས་ལ། །འཁོར་བའི་སྣོད་བཅུད་གདོད་ནས་དག །མཐོང་མེད་ཡེ་ཤེས་ཟང་ཐལ་ལ། །གསལ་འགྲིབ་གཉིས་འཛིན་མཐའ་ལས་གྲོལ། །མིང་མེད་ཆོས་དབྱིངས་ངང་གསལ་ལ། །འབྱུང་འཇུག་མེད་པར་ཡེ་ནས་གནས། །ས་ལམ་རྣམ་གྲོལ་གཅིག་རྫོགས་ལ། །འགྲོ་འཇུག་ལམ་ལ་བགྲོད་དང་བྲལ། །གྲུབ་མཐའ་འཛིན་མེད་དགོངས་པ་ལ། །ལྟ་བའི་འདོད་པ་ཉིད་མཐའ་སྟོང་། །བསྒོམ་མཁན་རིག་པ་རང་བཅུད་པས། །མཐོང་བྲལ་དངོས་མེད་ཟང་ཀར་དངས། །འགག་མེད་སྣང་ཚུལ་མ་ངེས་པས། །རང་རྒྱུད་རྟག་ཞེན་མཐའ་དང་བྲལ། །ཀ་དག་རིག་པ་གཞིར་སྨིན་པས། །རྩོལ་བསྒྲུབ་ཡིད་སྨོན་རེ་འདོད་ཆད། །ཆོས་རྣམས་རིག་པས་ཕར་བཏགས་པས། །ཝལ་པོ་འགག་མེད་ཚིག་ལས་འདས། །ཅིར་སྣང་སེམས་ཉིད་རང་སྣང་བས། །གཉིས་འཛིན་གོལ་ས་གདོད་ནས་དག །རང་བྱུང་རང་ཤར་རང་གསལ་བས། །གཉེན་པོས་བཅོས་མེད་རང་སར་སངས། །གནས་ལུགས་དོན་རྟོགས་སངས་རྒྱས་པས། །རྟོགས་པའི་ངང་ལ་བོགས་འདོན་མེད། །མ་བཅོས་ལྷུག་པར་ཡེ་གྲོལ་བས། །ཉམས་ལེན་གོམས་འདྲིས་ཀ་ནས་དག །རྟོགས་ཐོབ་དུས་གཅིག་གཅིག་ཏུ་རྫོགས། །བསག་སྦྱང་དགེ་ལ་རེ་ལྟོས་མེད། །འཁོར་འདས་རྒྱབ་ཤ་ཆོད་པ་ཡིས། །སྤྲོས་མཐའ་མ་བཅད་རང་སར་ཆོད། །ཕྱོགས་བྲལ་ཡེ་ཤེས་རང་ཤེས་པས། །བསྒོམ་བྱ་སྒོམ་བྱེད་རྩོལ་དང་བྲལ། །ཡེ་ནས་གདོད་དག་སྐྱོན་བྲལ་བས། །མཚན་མའི་བསྲུང་མཚམས་ཕྱོགས་རིས་
Chinese
如是说。宝贵甘露精华，汇集一切佛之意之续部中，开示无边际之进入方式品第四。之后，具一切智童子向金刚手导师请问：真实超法之总集，其体性可否指示？若可指示，则成为心识之境；若不可指示，则如何证悟？如是请问。金刚手导师开示：体性超法无所表诠，能诠所诠皆离边。此物不可用一物表示，以超思绝言之方式表示。原始清净我之体性，无因无缘而自然显现，安住于远离边际偏颇。证悟之方法无相无名，故远离众人疑惑之基础。外内中间皆自 消融，光明清净之智慧无生无灭。无论显现为何，皆于法性空性中，二取分别之尘垢不入。觉性无执广大中，无有禅定思择安住。三有诸佛之刹土中，轮回之器情自始清净。无可见之智慧通透中，光明隐没二取皆离边。无名法界自性光明中，无有生灭本来安住。地道解脱一圆满中，无有趋入道之行进。无有宗派执着之意中，见解之欲求自性皆空。修持者觉性自圆满，不见实有空明朗。无碍显现不定故，自续常执皆离边。原始清净觉性成熟故，勤作修饰意愿皆断绝。诸法由觉性而假立，瓦解无碍超言诠。无论显现为何皆心性自显现，二取迷途自始清净。自生自显自光明，以对治不作任运解脱。体性通达成佛故，于证悟之境无须提升。不作自然任运解脱故，修习串习本自清净。证悟获得一时一圆满，不需积累净治希求善。轮回涅槃断绝关系故，不破除戏论自性解脱。离边智慧自证知，无有能修所修勤作。本来自始清净无过失，相之守护界限偏袒
English
Thus it was said. From the tantra, the Precious Nectar Essence, the Condensed Intent of All Buddhas: The Fourth Chapter, which teaches the way to enter without limits. Then, the all-knowing young boy asked the master, the secret lord: The true, transcendent dharma, the essence of totality, is its nature able to be shown or not? If it can be shown, it becomes an object of the mind. If it cannot be shown, how is it realized? Thus he asked. The master, the secret lord, replied: The nature, transcendent dharma, is without representation. What is to be shown and the one who shows are free from extremes. It cannot be represented as one thing. It is represented as a state beyond thought and expression. The primordially pure, my nature, is that all arises without cause or condition. It abides free from limits and partiality. The means of realization is without characteristics or name. Therefore, it is free from the basis of doubt for people. Outer, inner, and intermediate are self- vanished. Clear and pure wisdom has no arising or ceasing. Whatever appears is in the nature of reality, emptiness. The stain of dualistic thought does not enter. In the vast expanse of awareness without grasping, there is no abiding in meditative contemplation. In the buddhafields of the three realms, the environment and beings of samsara are primordially pure. In the unobstructed wisdom without seeing, clarity and obscuration, dualistic grasping are free from extremes. In the self-luminous, nameless dharmadhatu, there is no arising or ceasing, it abides from the beginning. In the one perfection of ground, path, and liberation, there is no traversing on the path of going and entering. In the intention without sectarian clinging, the desire for views is empty in its own nature. The practitioner's awareness is self-contained. The unseen, non-existent is clear and transparent. Because the unobstructed appearances are not definite, the self-stream is free from the extreme of permanence and attachment. Because primordially pure awareness is matured as the ground, effort, accomplishment, mental wishes, and hopes are cut off. All dharmas are imputed by awareness. The words are dissolved, unobstructed, beyond expression. Whatever appears is the self-appearance of mind. The mistaken ground of dualistic grasping is primordially pure. Self-arisen, self-appearing, self-luminous, it is liberated in its own place, without artificiality through antidotes. Because the meaning of the nature is realized as buddhahood, there is no need to improve the state of realization. Because it is naturally and freely liberated from the beginning, practice and familiarity are pure from the start. Realization and attainment are perfected at once, in one. There is no reliance on accumulation, purification, or virtue. Because the relationship between samsara and nirvana is severed, the extremes of elaboration are not cut off, but are self-liberated. Because the impartial wisdom is self-knowing, there is no object of meditation, meditator, or effort. Because it is primordially pure and free from defects from the beginning, the protective boundaries of characteristics are partial.