Tibetan
ཏགས།། ཅི་སྟེ་ལས་ཀྱི་དབང་གྱུར་ན།། རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས ཡོད་མ་ཡིན།། རྒྱུ་ཉིད་རྡོ་རྗེ་རྐྱེན་དང་འདྲ།། མ་སྐྱེས་པས་ན་འཇིག་པ་མེད།། གདོད་ནས་སྙིང་པོ་བྱང་ཆུབ་ལ།། རྩལ་བའི་བསམ་པས་དབྱིངས་མི་བསྐྱོད།། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་འགྲོ་བ་ལས་ཀྱིས་མི་འཁོལ་བའི་ལེའུ སྟེ་བཅུ་གསུམ་པའོ།།།། ཡང་འཁོར་གྱི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རྩོལ་སེམས་དང་བྲལ་བ་དེ་རེ་བ་འཇོག་པ དང་སྨོན་ལམ་གནས་ལགས་སམ།ཞེས་གསོལ་བ་དང། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ཡོན་ཏན་ཆེན་པོའི་བསམ་གཏན་ནི།། བསམ་གཏན་ཉིད་པས་བསམ་དུ་མེད།། མ་བསམ་མ་སྦྱངས་ཆོས་བཞིན་ དུ།། རྣམ་རྟོག་ཉིད་ལས་ཡེ་ཤེས་སྐྱེ།། འཕྲ་བའི་སྒོ་མོར་མིང་བཏགས་ཤིང།། སེམས་ཀྱི་དབེན་པས་ལམ་ཚོལ་ཞིང།། དགོན་པའི་རྒྱུད་དུ་དབེན་འཛིན་ཞིང།། བཏགས་ན་རྣམ་པར་རྟོག་འགྱུར་བསྒོམ།། རྒྱུ་དང འབྲས་བུར་མིང་བཏགས་ཤིང།། དགེ་སྡིག་གཉིས་ཀ་རྣམ་པར་སེལ།། འཇིག་རྟེན་འདི་ལ་འབྱུང་ངོ་ཞེས།། བླང་དོར་བྲོད་པ་མཆོག་ཏུ་བསྐྱེད།། ཅེས་བཀའ་རྩལ་ཏོ།། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རྩོལ་སེམས་དང་བྲལ་བའི ལེའུ་སྟེ་བཅུ་བཞི་པའོ།།།། ཡང་འཁོར་གྱི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་གསོལ་བ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རྩོལ་སེམས་དང་བྲལ་བ། བསམ་དུ་མེད་པ་དེ་ཉིད་གཉིས་སུ མེད་པའི་སྐྱོན་དང་བྲལ་བ་ལགས་སམ་མ་ལགས།ཞེས་གསོལ་པ་དང། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་བ། ཆགས་དང་མ་ཆགས་ཚིག་གི་ལམ། དབུ་མ་བཞིན་ཏེ་བྲག་ཆ་འདྲ། བདེ་ དང་སྡུག་བསྔལ་རྒྱུ་མཐུན་ཞེས།བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་གཉིས་སུ་མེད་པའི་སྐྱོན་དང་བྲལ་བའི་ལེའུ་སྟེ་བཅོ་ལྔ་པའོ།།།། ཡང་འཁོར་གྱི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ གསོལ་པ།བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་དེ། རང་ལས་ཡེ་ཤེས་བྱུང་བ་ལགས་སམ་མ་ལགས། ཞེས་གསོལ་བ་དང། བཅོམ་ལྡན་ འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ།འདོད་ཆགས་ཞེ་སྡང་གཏི་མུག་ཀྱང།། བྱང་ཆུབ་ཆེན་པའི་ལམ་ལས་བྱུང།། ཀུན་སྤྱོད་ཡོད་ཏན་རྣམ་ལྔ་ཡང།། ཆོས་ཉིད་མ་སྐྱེས་ཉིད་ཀྱི་རྒྱན།། ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ།། ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་ རང་ལས་བྱུང་བའི་ལེའུ་སྟེ་བཅུ་དྲུག་པའོ།།།། ཡང་འཁོར་གྱི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་གསོལ་པ།། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཀུན
Chinese
标志。如果为业所支配，则无自生智慧。因如金刚缘相似，因无生故无坏灭。从初即于菩提心，以勤奋之念不摇动法界。菩提心不为业所转之品第十三。又眷属之如来等请问：世尊，如来普贤，菩提心离勤作心，是希望处与发愿处吗？如是请问时，世尊告曰：大功德之三摩地，以三摩地自性不可思议。不思不修如法性，从分别念自生智慧。于细微之门立名，以心之寂静寻路，于寂静之续流中执持寂静，若立名则修习分别转变。于因与果立名，善与不善二者皆遣除。于此世间将生起，生起取舍之欢喜。如是宣说。菩提心离勤作心之品第十四。又眷属之如来等请问：世尊，如来普贤，菩提心离勤作心，不可思议，彼即是远离二边过失吗？如是请问时，世尊告曰：贪与不贪言词道，如中观犹如断崖。乐与苦因相同，世尊如是宣说。菩提心离二边过失之品第十五。又眷属之如来等请问：世尊，如来普贤，菩提心大本体，是从自性生出智慧吗？如是请问时，世尊告曰：贪欲嗔恚愚痴，亦从大菩提道中生。行持功德五种，亦是法性无生之庄严。如是宣说。大智慧从自性生出之品第十六。又眷属之如来等请问：世尊，如来普
English
Mark. If one is under the power of karma, there is no self-originated wisdom. The cause is like a vajra, similar to a condition. Because it is unborn, it is indestructible. From the beginning, in the essence of bodhichitta, the realm of reality is not moved by diligent thought. The thirteenth chapter: Bodhichitta is not controlled by karma. Again, the Tathāgatas of the retinue asked: Blessed One, Tathāgata Samantabhadra, is the bodhichitta, which is free from effort and mind, a place of hope and aspiration? When they asked this, the Blessed One said: The great qualities of samādhi are inconceivable by samādhi itself. Without thinking or cultivating, like the Dharma, wisdom arises from conceptualization itself. Naming the subtle gate, seeking the path with the solitude of the mind, holding solitude in the lineage of solitude, if named, then contemplate the transformation of conceptualization. Naming cause and effect, both virtue and non-virtue are eliminated. In this world, it will arise, generating the joy of acceptance and rejection. Thus he spoke. The fourteenth chapter: Bodhichitta is free from effort and mind. Again, the Tathāgatas of the retinue asked: Blessed One, Tathāgata Samantabhadra, is the bodhichitta, free from effort and mind, inconceivable, free from the faults of duality? When they asked this, the Blessed One said: Attachment and non-attachment are the path of words, like the Middle Way, like a cliff. Happiness and suffering have the same cause, thus the Blessed One spoke. The fifteenth chapter: Bodhichitta is free from the faults of non-duality. Again, the Tathāgatas of the retinue asked: Blessed One, Tathāgata Samantabhadra, does the great essence of bodhichitta arise from its own nature? When they asked this, the Blessed One said: Desire, hatred, and delusion also arise from the path of great bodhi. The five kinds of conduct and qualities are also the adornment of the unborn nature of Dharma. Thus he spoke. The sixteenth chapter: Great wisdom arises from its own nature. Again, the Tathāgatas of the retinue asked: Blessed One, the Tathāgata
Tibetan
་ཏུ་བཟང་པོ། ཐབས་དང་ཤེས་རབ་གཉིས་སུ་མེད པའི་ལྟ་བ་དང།ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་དགོངས་པའི་དོན་ཇི་ལྟར་བུ་ལགས། ཞེས་གསོལ་པ་དང། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་བ། ནམ་མཁའི་རྟོག་པ་སྐྱེ་མེད་ཅིང།། རྟོག་པ་དེ་ཉིད་ནམ་མཁའ་འདྲ།། མ་ ཆགས་ནམ་མཁའ་སྔོ་བ་ལགས།། རང་དོན་ཆེན་པོ་ནམ་མཁའ་འབྱུང།། ཞེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ།། ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་དང་སྦྱོར་ཐབས་ཀྱི་ལེའུ་སྟེ་བཅུ་བདུན་པའོ།།།། ཡང་འཁོར་གྱི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ རྣམས་ཀྱིས་གསོལ་བ།བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ། ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྦྱོར་ཐབས་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བ་ལགས་སམ་མ་ལགས། ཞེས་གསོལ་བ་དང། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ བཀའ་སྩལ་པ།ད་ལྟའི་བདེ་དང་ཕྱི་མའི་བདེ།། མངོན་སུམ་པ་དང་རྒྱབ་ལ་འབྱུང།། དེ་ཡང་རྣམ་པའི་སྐྱོན་ཡིན་པའི།། དེ་ལ་བརྟེན་པར་མི་བྱའོ།། ཞེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ།། ཆགས་པ་དང་བྲལ་བའི་ལེའུ་སྟེ་བཅོ་བརྒྱད་ པའོ།།།། ཡང་འཁོར་གྱི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་གསོལ་བ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ། ཆགས་པ་དང་བྲལ་བའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དེ་གདོད་མ་ནས་ཆེ་བའི་སྙིང་པོ ལ་རང་བཞིན་གྱིས་གནས་པ་ལགས་སམ་མ་ལགས།ཞེས་གསོལ་པ་དང། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དུས་གསུམ་གཅིག་སྟེ་ཁྱད་པར་མེད།། སྔོན་མེད་ཕྱིས་མེད་གདོད་ནས་འབྱུང།། ཆོས་སྐུས་ཁྱབ་ པས་གཅིག་པའི་ཕྱིར།། ཆེ་བས་ཆེན་པོ་རང་བཞིན་གནས།། ཞེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ།། གདོད་མ་ནས་ཆེ་བའི་སྙིང་པོ་རང་བཞིན་གྱིས་གནས་པའི་ལེའུ་སྟེ་བཅུ་དགུ་པའོ།།།། ཡང་འཁོར་གྱི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ རྣམས་ཀྱིས་གསོལ་བ།བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ། རང་བཞིན་གྱིས་གདོད་མ་ནས་མ་སྐྱེས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དེ་སྨོན་ལམ་དང་བྲལ་བ་ལགས་སམ་མ་ལགས། ཞེས་གསོལ་བ་ དང།བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། སྲིད་པ་གསུམ་ན་སྦྱོར་བ་ཡང།། མིང་ཙམ་སྒྱུ་མར་སྣང་བ་སྟེ།། འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་གནས་ཆེན་ཡང།། སྒྱུ་མ་སྦྱོར་བའི་བསྟི་གནས་ཡིན།། རྣམ་སྤྱོད་དུས་ལ་བལྟས་ པ་རྣམས།། དུས་འདི་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་ཏེ།། བྱ་བྲལ་སྨོན་པ་སྤྱོད་པས་ན།། སྟོང་པའི་མཚན་ཉིད་གསུངས་པ་བཞིན།། ཞེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ།། ཀུན་ཏུ་སྨོན་ལམ་དང་བྲལ་བའི་ལེའུ་སྟེ་ཉིད་ཤུ པའོ།།།། ཡང་འཁོར་གྱི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་གསོལ་བ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྨོན་ལམ་དང་བྲལ་བ་དེ་ལ། ལུང་བསྟན་པ
Chinese
具德贤善！无二之方便与智慧之见，以及圆满究竟之意，其义为何？如是请问。 世尊开示：虚空之分别，无生且无灭，分别即是如同虚空。无染著之虚空，即是蓝色。自身之大利益，即是虚空所生。如是开示。 圆满究竟及结合之品第十七。 复次，眷属之如来众请问：世尊，如来普贤！方便与智慧之结合，是离染著，或非离染著？如是请问。 世尊开示：现今之乐与未来之乐，显现于前与隐于后，彼等亦是分别之过患，故不应依赖之。如是开示。 离染著之品第十八。 复次，眷属之如来众请问：世尊，如来普贤！离染著之菩提心，彼从本初即具足大精要，以自性而安住，或非安住？如是请问。 世尊开示：三时为一，无有差别。无有先前，亦无后来，从本初而生。法身遍布故，为一。以大故，伟大自性安住。如是开示。 从本初即具足大精要，以自性而安住之品第十九。 复次，眷属之如来众请问：世尊，如来普贤！以自性从本初即无生之菩提心，彼是远离愿，或非远离愿？如是请问。 世尊开示：三有之中，结合亦仅是名称，如幻而显现。转轮圣王之大处所，亦是幻化结合之根本。观察行为之时，此等时机不会到来。若以无为之愿而行持，如是宣说空性之体性。如是开示。 一切远离愿之品第二十。 复次，眷属之如来众请问：世尊，如来普贤！菩提心远离愿，于彼，授记之……
English
O Excellent and Virtuous One! What is the meaning of the view of non-duality of skillful means and wisdom, and the meaning of the complete and ultimate intention? Thus they inquired. The Blessed One spoke: The conceptualization of space is unborn and unceasing. Conceptualization itself is like space. Undefiled space is blue. The great benefit for oneself arises from space. Thus he taught. The seventeenth chapter, on complete perfection and union. Again, the assembly of Tathagatas asked: Blessed One, Tathagata Samantabhadra! Is the union of skillful means and wisdom free from attachment or not? Thus they inquired. The Blessed One spoke: Present happiness and future happiness, appearing in front and hidden behind, these are also faults of discrimination, so one should not rely on them. Thus he taught. The eighteenth chapter, on being free from attachment. Again, the assembly of Tathagatas asked: Blessed One, Tathagata Samantabhadra! Does the Bodhicitta free from attachment, which from the beginning possesses the great essence, abide by its own nature, or does it not? Thus they inquired. The Blessed One spoke: The three times are one, without difference. There is no before, nor after, it arises from the beginning. Because the Dharmakaya pervades, it is one. Because of its greatness, the great nature abides. Thus he taught. The nineteenth chapter, on abiding by its own nature with the great essence from the beginning. Again, the assembly of Tathagatas asked: Blessed One, Tathagata Samantabhadra! Is the Bodhicitta, which by its own nature is unborn from the beginning, free from aspiration or not? Thus they inquired. The Blessed One spoke: In the three realms, union is only a name, appearing as an illusion. Even the great place of the Universal Monarch is the basis for illusory union. When observing actions in time, these times will not come. If one practices with desirelessness, then the characteristic of emptiness is taught. Thus he taught. The twentieth chapter, on being completely free from aspiration. Again, the assembly of Tathagatas asked: Blessed One, Tathagata Samantabhadra! In that Bodhicitta free from aspiration, the prophecy of...