Tibetan
་པའི་ཕྱིར། །ཡུལ་སེམས་ཐ་དད་བདག་མེད་བློས་བཏགས་ནོར། །ད་ཡང་འདུས་པའི་འཁོར་གྱི་སྙིང་པོ་ཉོན། །མདོ་སྡེའི་ལྟ་སྒོམ་རྣམ་པ་གཉིས་གསུངས་པ། །སེམས་ཙམ་སྣང་བ་སེམས་སུ་བློས་སྡུད་བྱེད། །བདེན་གཉིས་བཟང་ངན་རིས་སུ་འབྱེད་པའི་ཕྱིར། །ཡང་དག་སེམས་སུ་འཛིན་པ་རགས་པར་གསུངས། །རྣམ་རིག་བླང་དོར་ཆེད་དུ་ཡང་དག་བྱེད། །ཡུལ་རྣམས་འཁྲུལ་པ་གཉེན་པོས་སྦྱང་བར་འདོད། །དོན་དམ་འཁྲུལ་མེད་ཉམས་མྱོང་རང་གསལ་བ། །བླང་དོར་ཡོད་ཕྱིར་ངེས་པའི་དོན་དང་འགལ། །ད་ཡང་འདུས་པའི་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉོན། །ཐེག་ཆེན་དབུ་མའི་ཀུན་རྫོབ་སྒྱུ་མའི་ཡུལ། །དོན་དམ་མཐའ་གཉིས་བྲལ་བའི་དམིགས་མེད་དེ། །ཞི་གནས་དང་ནི་ལྷག་མཐོང་ཟུང་འདྲེལ་བསྒོམ། །རྗེས་ཐོབ་མཉམ་བཞག་རིམ་གྱིས་ཡོད་ཕྱིར་གོལ། །ཡུལ་ལ་རྟོག་པ་ཞུགས་ནས་སེམས་ཀྱིས་གཞིག །ཡིད་ཀྱིས་དམིགས་པ་ཞུགས་ནས་འཛིན་པ་སྐྱེས། །དེ་ཕྱིར་མ་རྟོགས་བདུད་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཏེ། །ལམ་ལ་རིམ་པར་བགྲོད་པའི་གྲངས་བྱུང་ན། །ཆོས་སྐུ་ཡང་དག་དོན་དུ་ག་ལ་འགྱུར། །རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ལྟ་བ་ཡེ་ཤེས་གཏིང་ནས་རྫོགས་པའི་ རྒྱུད་ལས། ཕྱོགས་མཚམས་འཛིན་པའི་ལེའུ་སྟེ་དགུ་པའོ།། །།དེ་ནས་ཀུན་རིག་ཆོས་རྗེས་ཡང་གསུངས་པ། །ཀྲི་ཡའི་བལྟ་བ་ཆོས་ཉིད་སྟོང་བསྒོམ་ནས། །སྣང་བ་ཀུན་རྫོབ་ཆོ་འཕྲུལ་རིགས་གསུམ་ལྷ། །རྗེ་འབངས་རིམ་པ་བཞིན་དུ་དངོས་གྲུབ་རེ། །གཞི་ལ་གཅིག་པར་མ་རྟོགས་དོན་དང་འགལ། །གཉིས་ཀ་རྒྱུད་ཀྱིས་ལྟ་སྤྱོད་ཡ་འགལ་སྟེ། །གོང་འོག་གཟུང་འཛིན་ཐེག་པས་མ་ཟིན་པས། །རྩ་བ་གཅིག་ཏུ་མ་ཤེས་དོན་དང་བྲལ། །ལྟ་སྤྱོད་གོང་འོག་གཉིས་འདོད་རང་ཉིད་འཁྲུལ། །རྣལ་འབྱོར་ཡོ་གས་ཆོས་དབྱིངས་དཀྱིལ་འཁོར་དུ། །སྤུན་དང་གྲོགས་པོ་མཉམ་ཉིད་ལྷར་བསྒོམས་པས། །ལུས་ངག་རྩོལ་བ་ཡོད་ཕྱིར་གོལ་བ་སྟེ། །ཇི་ལྟར་ནན་གྱིས་བསྒོམས་ཀྱང་ཆོས་སྐུ་མིན། །ད་ཡང་འདུས་པའི་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉོན། །ཆེད་དུ་བསྒྲུབ་དང་རྩོལ་བ་ཅི་སྤྱད་ཀྱང་། །བྱས་པ་དོན་མེད་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ནར་འཁྱམས། །རྩོལ་སེམས་བྱས་པས་ཐམས་ཅད་དོན་མེད་འཁྲུལ། །བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོའི་གེགས་སུ་ཆེ། །ཇི་སྲིད་དངོས་པོ་མཚན་མ་རགས་ཀྱི་བར། །དེ་བཞིན་ལྷ་ཡི་སྐུ་ཡང་ཤིན་ཏུ་རགས། །དེ་ཕྱིར་དངོས་པོ་མཚན་མ་མེད་ན་ནི། །ལྷ་ཡི་སྐུ་ཡང་གཞི་ལ་མེད་པའི་ཕྱིར། །བློ་དམན་དྲང་བའི་དོན་གྱི་གསང་སྔགས་ལ། །ངེས་དོན་སྙིང་པོ་དོན་གྱི་བལྟ་བ་མེད། །རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ལྟ་བ་ཡེ་ཤེས་ག
Chinese
的原因。境与识相异，无我为虚妄之念。今亦谛听聚集之轮之精要。经部所说之见修二者，唯识宗将显现收摄于心。为区分二谛善恶之故，执持为真实心，是粗略之说。唯识为取舍而作真实。欲以对治力清净诸境之错乱。若胜义无谬体验自明，以有取舍故，与了义相违。今亦谛听聚集之金刚萨埵。大乘中观之世俗如幻境，胜义离二边之无相，修止观双运。以有后得与等持次第之故，有过失。于境生起分别念，而以心衡量。以意趣入所缘，而生起执着。是故未证悟乃魔之行境。若于道上生起次第行之计数，又怎能成为法身真实义？大圆满见，智慧深处圆满之 续中。执持方隅品第九竟。之后昆瑞法王又说，作部的见，修习法性空性之后，显现世俗幻化三族天，如君臣次第般各得成就。若未证悟基为一，则与义相违。二者经续之见行相违，以上下能取所取，未为大乘所摄故，若未知根本为一，则与义相离。若欲见行上下二者，乃自心之错乱。瑜伽瑜伽士于法界坛城中，观修兄弟与朋友为平等之天，以有身语之勤作故，有过失。无论如何努力修习，亦非是法身。今亦谛听聚集之金刚萨埵。无论如何精勤修习与勤作，所作皆无意义，徒增痛苦。以勤作之心所为，一切皆无意义而错乱。乃无上大菩提之大障碍。乃至事物相状粗显之时，如是天之身亦甚粗大。是故若无事物相状，则天之身亦于基上不成立故。于劣慧者所说之不了义密咒中，无有甚深了义之见。大圆满见，智慧
English
For the sake of. Differentiated from objects and mind, the absence of self is a mistaken notion. Now also listen to the essence of the assembled circle. The sutra school speaks of two types of view and meditation, the Mind-Only school mentally gathers appearances into the mind. For the sake of distinguishing between the two truths, good and bad, holding onto the true mind is said to be coarse. Mind-Only makes distinctions for the sake of acceptance and rejection. It is desired to purify the delusions of objects with antidotes. The ultimate, unerring experience is self-illuminating, but because there is acceptance and rejection, it contradicts the definitive meaning. Now also listen to the assembled Vajrasattva. The conventional illusory realm of the Great Vehicle Madhyamaka, the ultimate devoid of the two extremes, is without an object of focus. Meditate on the union of calm abiding and insight. Because there is subsequent attainment and a gradual process of equipoise, there is a fault. Conceptualization enters into objects, and the mind measures them. The mind enters into the object of focus, and grasping arises. Therefore, non-realization is the realm of activity of demons. If a count of gradual progress on the path arises, how can it become the true meaning of the Dharmakaya? The Great Perfection view, the wisdom that is completely perfected from the depths. From the Tantra. The ninth chapter, Holding to Directions and Boundaries, is complete. Then Kunrig Chöje also said, the view of the Kriya class, after meditating on the emptiness of reality, the appearance of conventional magical emanations, the three families of deities. Each attains accomplishment in the order of lord and subjects. If the basis is not realized as one, it contradicts the meaning. The view and conduct of the two tantras contradict each other. Because the upper and lower, grasper and grasped, are not encompassed by the Great Vehicle, if the root is not known as one, it is separate from the meaning. If one desires both the upper and lower view and conduct, one's own mind is confused. The yogi meditates on brothers and friends as equal deities in the Dharmadhatu mandala. Because there is physical and verbal effort, there is a fault. No matter how diligently one meditates, it is not the Dharmakaya. Now also listen to the assembled Vajrasattva. No matter how diligently one practices and exerts effort, the actions are meaningless, and one wanders in suffering. With a mind of effort, everything is meaningless and confused. It is a great obstacle to the unsurpassed Great Bodhi. As long as the characteristics of things are coarse, so too is the body of the deity very coarse. Therefore, if there are no characteristics of things, then the body of the deity does not exist on the basis. In the provisional meaning secret mantra spoken to those of inferior intelligence, there is no view of the profound definitive meaning. The Great Perfection view, wisdom.
Tibetan
ཏིང་ནས་རྫོགས་པའི་རྒྱུད་ལས། རྩོལ་བ་ཕྲ་རགས་ཀྱི་གོལ་ས་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་བཅུ་པའོ།། །།དེ་ཡང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ལེགས་པར་ཉོན། །གཉིས་སུ་མེད་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་ལྟ་བའི་གཞི། །སྣང་བ་འདི་ཉིད་ཡེ་ནས་སྐྱེ་བ་མེད། །སྐྱེ་མེད་ཉིད་ན་གང་ཡང་ཐམས་ཅད་སྐྱེས། །སྐྱེས་ཙམ་ཉིད་ན་རང་སེམས་ངང་གིས་སྟོང་། །དཔེར་ན་ཆུ་དང་མེ་ལོང་གཟུགས་བརྙན་བཞིན། །སྣང་དང་སྟོང་པ་དབྱེར་མེད་གདོད་ནས་དག །ད་ཡང་འཁོར་གྱི་སྙིང་པོ་ལེགས་པར་ཉོན། །ཆགས་གྲོལ་གཉིས་ཀྱི་ལམ་དུ་བསྟན་པ་ཡང་། །ཏིང་འཛིན་རྣམ་གསུམ་ལ་སོགས་དམིགས་བསྒོམ་པ། །གཞི་ལ་རྩོལ་མེད་ལམ་ལ་རྩོལ་ཡོད་ཕྱིར། །རྟོག་ཚོགས་ལྷར་བསྒྱུར་དོན་དང་འགལ་ བར་གསུངས། །དེ་ཕྱིར་ལམ་ནོར་འབྲས་བུ་མི་འབྱུང་བས། །ཡེ་སངས་རྒྱས་སུ་འདོད་པ་ཆོས་སྐུ་བྲལ། །དེ་བས་མ་ཧཱ་ལྟ་བ་ཡུལ་སེམས་བསྲེས། །ནན་གྱིས་གཉིས་མེད་ལྟ་བ་འབྲས་བུ་མེད། །ད་ཡང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཉོན། །ཨ་ནུ་ཡོ་ག་སྣང་བ་སྐྱེ་མེད་ལ། །ཀུན་ཏུ་བཟང་མོའི་མཁའ་དབྱིངས་བྷ་གར་བརྟགས། །ཡུལ་ལ་རྣམ་རྟོག་འཛིན་པ་ཅིར་སྣང་བ། །ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་རོལ་པ་ཡིན་པར་བརྟགས། །གཉིས་མེད་བདེ་ཆེན་སྲས་དང་རྩལ་དུ་འགྱུར། །དེ་ལ་རང་གིས་རྒྱུན་དུ་མ་ཡེངས་བསྒོམ། །དེ་ཉམས་བདེ་གསལ་རྩལ་ནི་བཏང་མི་བྲ། །ཇི་བཞིན་པ་ཡི་དོན་གྱི་ཆོས་ཉིད་ལ། །མ་བཅོས་མ་ཡེངས་ཆེད་དུ་བློ་བཞག་གོ། །དེ་དོན་མི་བརྗེད་སྤྱོད་པའི་འབྲས་བུ་ཡང་། །ཆེད་དུ་བྱར་མེད་ངང་ངམ་ཤུགས་ལས་གསལ། །དེ་ལ་ཡིད་འཇོག་རྩོལ་བ་ཕྲ་མོ་ཡོད། །དེ་ཕྱིར་ལུང་གིས་ཡུལ་སེམས་གཅིག་འདོད་གོལ། །དེ་དག་རྒྱུད་ལུང་ཡུལ་གྱིས་བསྒྲིབས་པའི་ཕྱིར། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་དོན་མ་རིག་པའི་ལམ། །དེ་དོན་རིམ་གྱིས་དད་དུ་བཞག་དགོས་པས། །ཡེངས་པ་འབྱུང་ཕྱིར་མ་ནོར་དོན་དང་བྲལ། །རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ལྟ་བ་ཡེ་ཤེས་གཏིང་ནས་རྫོགས་པའི་རྒྱུད་ལས། རྒྱུད་ལུང་དང་བསྒོམ་གྱིས་དོན་མ་རེག་པར་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་བཅུ་གཅིག་པའོ།། །།དེ་ནས་ཀུན་རིག་རྒྱལ་པོས་བཀའ་སྩལ་པ། །ཐེག་བརྒྱད་མྱ་ངན་འདས་པར་བསྟན་པ་ཡང་། །གོང་འོག་ས་ལམ་རིམ་པར་ཕྱེ་བ་སྟེ། །ལ་ཤན་དྲང་དོན་ཡིན་ཏེ་ངས་བཤད་ཉོན། །ཉན་ཐོས་རང་རྒྱལ་མདོ་སྡེ་བྱེ་བྲག་པ། །མུན་ལས་ནམ་ལངས་བྱང་ལྟས་ཉི་མེད་བཞིན། །བསྐལ་པར་ལམ་ལྔར་རིམ་གྱིས་བགྲོད་གྱུར་ཀྱང་། །ཕྱོགས་ཙམ་རྟོགས་ཀྱང་བག་ལ་ཉལ་ཡོད་ཕྱིར། །གནས་སྐབས་བདེ་ཙམ་མཐར་ཐུག་འབྲས་བུ་མེད། །ད་ཡང་རྡོ་རྗེ་སེམས་ད
Chinese
从胜义俱生智续中，开示勤作粗细之过失品第十。 再次，金刚萨埵，善谛听。 无二续之见之基，此显现本初无生。 无生之性中，任何一切生。 才生起，自心自然空。 譬如水与镜中影像般，显现与空性无别，本来清净。 现在，善谛听轮涅之精要。 开示解脱与系缚二道，三摩地等所缘修习。 于基无勤作，于道有勤作故，将分别念转为本尊，说是与义相违。 因此，道错则不生果，欲求本初成佛，则离法身。 因此，大（梵文：Mahā）见混合境心，强制无二见则无果。 现在，金刚萨埵大士谛听。 阿努瑜伽显现无生中，观想普贤佛母之虚空莲花。 于境执持分别念，无论显现何者，观想为普贤王如来之游舞。 无二大乐转为佛子与力量，于彼自以恒常不散乱修。 彼体验乐明力量则不舍，于如是之义法性上，不作意不散乱，特意安住。 彼义不忘失，行之果亦，不特意为，自然任运而明。 于彼注意，有细微勤作，因此经说境心为一，是错谬。 彼等经文为境所障蔽故，不识自生智慧之义之道。 彼义需渐次安立于信解，因有散乱故，不谬离义。 大圆满见智慧深处圆满之续中，开示以经文与修习不触及义品第十一。 之后，普明王说道，开示八乘涅槃，上下地道次第分判，是为不了义，我当说，谛听。 声闻缘觉经部宗与毗婆沙宗，如暗夜转亮，北斗无日般，虽于劫中次第行五道，仅悟少分，然有习气故，仅是暂时之乐，无究竟之果。 再次，金刚萨
English
From the Tantra of Complete Fulfillment from the Very Beginning: The Tenth Chapter, Showing the Mistakes of Subtle and Gross Effort. Furthermore, Vajrasattva, listen well. The basis of the view of the non-dual Tantra: This very appearance is primordially unborn. In the state of unbornness, anything and everything arises. The moment it arises, one's own mind is naturally empty. Like water and reflections in a mirror, Appearance and emptiness are indivisible, primordially pure. Now, listen well to the essence of samsara and nirvana. The teachings on the paths of attachment and liberation, Such as the three samadhis and other object-focused meditations, are because there is no effort on the ground but effort on the path. Transforming conceptual thoughts into deities is said to contradict the meaning. Therefore, if the path is mistaken, the result will not arise. Desiring to be enlightened from the beginning is devoid of the Dharmakaya. Therefore, the Mahā view mixes objects and mind. Forcibly holding a non-dual view is fruitless. Now, listen, great Vajrasattva. In the Anuyoga appearance of unbornness, Contemplate the space of Samantabhadrī's lotus. Whatever appears as grasping at conceptual thoughts towards objects, Contemplate it as the play of Samantabhadra. Non-dual great bliss transforms into sons and power. Thereupon, constantly meditate without distraction. That experience, the power of bliss and clarity, should not be abandoned. On the Dharma nature of suchness, Place your mind intentionally, without contrivance or distraction. Not forgetting that meaning, the result of practice also, Is not intentionally done, but naturally and spontaneously clear. There, paying attention, there is subtle effort. Therefore, the scriptures say that considering object and mind as one is a mistake. Because those Tantric scriptures are obscured by objects, The path of not recognizing the meaning of self-arisen wisdom. Therefore, that meaning must be gradually established in faith. Because distraction arises, it is not mistaken and devoid of meaning. From the Tantra of Complete Fulfillment from the Depths of Wisdom, the Great Perfection View: The Eleventh Chapter, Showing How the Meaning Is Not Touched by Tantric Scriptures and Meditation. Then, Kunrig Gyalpo spoke: The teachings on the eight vehicles of Nirvana, Dividing the upper and lower grounds and paths in order, are provisional meanings. I will explain, listen. The Shravakas, Pratyekabuddhas, Sutrantikas, and Vaibhashikas, Like dawn breaking from darkness, the North Star without the sun, Although they gradually traverse the five paths over eons, They only realize a small part, and because there are latent tendencies, There is only temporary happiness, not ultimate fruit. Again, Vajrasattva