Tibetan
ཡང་མྱ་ངན་ལས་འདས་ཏེ། གཉིས་སུ་མེད་པའི་དོན་རྟོགས་ནས་ལ་བཟླས་ཏེ་མི་ གཡོ་བའི་ཚུལ་དུ་བཞུགས་པ་ལས།། བྱང་ཆུབ་སེམས་རྨད་དུ་བྱུང་བའི་དོན་དབུས་མཐའ་མེད་པར་བསྟན་ཏོ།། བྱང་ཆུབ་སེམས་རྨད་དུ་བྱུང་བ་ལས། ཆོས་ཐམས་ཅད་དབུས་མཐའ་རྣམ་པར་མེད་པར་བསྟན་པའི ལེའུ་སྟེ་སུམ་ཅུ་གཅིག་པའོ།།།། ལེའུ་འདིས་ཆོས་ཉིད་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཡེ་ནས་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་དུ་གནས་པར་བསྟན་ཏེ། དེ་ཡང་ཆོས་ཉིད་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་གནས་པ་ལས དབྱིངས་དང་ཡེ་ཤེས་འདུ་འབྲལ་མེད་པས།ཡོ་ག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་ཨ་ཏི་ཡོ་གར་འདུས་པར་སྟོན་ལ། ཨ་ཏི་ཡོ་གའི་དོན་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་རྨད་དུ་བྱུང་བར་འདུས་པར་སྟོན་ཏོ།། བྱང་ཆུབ་སེམས་རྨད་དུ་བྱུང་བ་ ལས།ཡོ་ག་ཐམས་ཅད་ཨ་ཏི་ཡོ་གར་འདུས་པའི་ལེའུ་སྟེ་སུམ་ཅུ་སོ་གཉིས་པའོ།།།། ལེའུ་འདིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡེ་ནས་སངས་རྒྱས་པར་བསྟན་ཏེ། མྱ་ངན་འདས་འདས་པའི་དབྱིངས་ན་མི་དམིགས་ པའི་རྒྱལ་པོ་ལ།བླ་འོག་དང་ཕྱོགས་ཆ་མེད་པར་བཞུགས་ཀྱང། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོས་སྤྲུལ་པ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པ་ཅིར་ཡང་མཛད་པར་སྟོན་པ་ནི། ཐམས་ཅད་དག་པའི་ཞིང་དུ་སྦྱོར་ཞིང། ཐམས་ཅད་དག་ པའི་དབྱིངས་སུ་སྒྲོལ་བར་སྟོན་ཅིང་བཞུགས་སོ།། དེ་ཉིད་ཀྱང་ཁམས་གསུམ་ལས་འདས་ཤིང། མི་འཕོ་མི་འགྱུར་མི་འཁོར་མི་གནས་པའི་རིན་པོ་ཆེ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་ངང་ལ་གནས། བྱང་ཆུབ་སེམས་རྨད་དུ་བྱུང བ་ལས་མི་འཕོ་མི་འགྱུར་བའི་ལེའུ་སྟེ་སུམ་ཅུ་སོ་གསུམ་པའོ།།།། ལེའུ་འདིས་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ཀློང་ན། སྐུའི་འོད་དང་གསུང་གི་ཟེར་ལ་རོལ་ཅིང་ཇི་ལྟར་འབྱུང་བ་བསྟན་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ཀློང་ན།སྐུའི་འོད་དང་གསུང་གི་ཟེར་ལས་ཀུན་རིག་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོས། ཡུམ་འདོད་པའི་དབང་མོ་ལ། གཉིས་སུ་མེད་པས་གནས་ཤིང་སྣང་སྲིད་ཐམས་ཅད་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོའི་ངང་དུ་གྱུར་ཏེ། ཡང་ འཁོར་བའི་ཆོས་དང་སྲིད་པ་ཀུན་ཡང་དག་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་བསྟན་ཏོ།། བྱང་ཆུབ་སེམས་རྨད་དུ་བྱུང་བ་ལས། ཚིག་དང་ཡི་གེ་ལས་འདས་པར་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་སུམ་ཅུ་སོ་བཞི་པའོ།།།། ལེའུ་འདིས ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡེ་ནས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་བསྟན་ཏེ།དེ་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡང་དོན་གསུམ་སྟེ། ཡེ་ནས་སངས་རྒྱས་པའི་དབྱིངས་ན་མི་དམིགས་པའི་རྒྱལ་པོ་རྟོག་པ་མི་མངའ་ བར་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་ཡེ་ཤེས་སུ་གྱུར་པ་བཞུགས་པ་དང།སྲིད་པ་གསུམ་དུས་གཅིག་ཏུ་གསལ་བར་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས
Chinese
又，从涅槃中解脱，证悟了无二之义，念诵“拉”字，安住于不动之态。由此，显示了殊胜菩提心的无中边之义。从殊胜菩提心中，显示了一切法无有中边的篇章，即第三十一品。 此品阐述了法性菩提心本自安住于大智慧之自性中。即是说法性安住于大菩提之自性中，界与智慧无有分离，从而显示了一切瑜伽之义都汇集于阿底瑜伽中。而阿底瑜伽之义则汇集于殊胜菩提心中。从殊胜菩提心中，一切瑜伽汇集于阿底瑜伽的篇章，即第三十二品。 此品阐述了一切法本自成佛。在超越涅槃之界中，无所缘之王，虽无上下方所而安住，却以智慧之大悲，示现种种化身，将一切都结合于清净刹土，并将一切都救度于清净之界中而安住。其自身也超越三界，安住于不迁不变、不转不动的珍宝普贤之状态中。从殊胜菩提心中，不迁不变之篇章，即第三十三品。 此品阐述了在大乐之界中，如何享用身之光芒和语之光芒。菩提心，在大乐之界中，从身之光芒和语之光芒中，普明法王对欲母自在母，以无二而安住，一切显有都转变为大悲之状态，又将轮回之法和有寂一切都显示为清净菩提。从殊胜菩提心中，显示了超越言辞和文字的篇章，即第三十四品。 此品阐述了一切法本自涅槃。即是说，菩提心涅槃也有三重意义：在本自成佛之界中，无所缘之王，不具分别念，以大悲转变为智慧而安住；以及同时明了一切三有之智慧。
English
Furthermore, having passed beyond sorrow, realizing the meaning of non-duality, reciting "la," and abiding in an unmoving state, it reveals the meaning of the wondrous Bodhicitta without center or edge. From the wondrous Bodhicitta, it reveals the chapter on all dharmas being without center or edge, which is the thirty-first chapter. This chapter elucidates that the nature of reality, Bodhicitta, abides from the beginning in the essence of great wisdom. That is, the nature of reality abides in the essence of great Bodhi, and since the realm and wisdom are inseparable, it shows that the meaning of all yogas is gathered into Ati Yoga. And the meaning of Ati Yoga is shown to be gathered into the wondrous Bodhicitta. From the wondrous Bodhicitta, the chapter on all yogas being gathered into Ati Yoga, which is the thirty-second chapter. This chapter elucidates that all dharmas are enlightened from the beginning. In the realm beyond sorrow, the King of Non-objectification, although abiding without above or below, or directions, through the great compassion of wisdom, manifests in various forms, joining everything into pure realms, and liberating everything into the pure realm, and abides. That itself also transcends the three realms, and abides in the state of the unchanging, unmoving, non-revolving, non-abiding precious Samantabhadra. From the wondrous Bodhicitta, the chapter on the unchanging and unmoving, which is the thirty-third chapter. This chapter elucidates how, in the expanse of great bliss, one enjoys the light of the body and the rays of speech. Bodhicitta, in the expanse of great bliss, from the light of the body and the rays of speech, the all-knowing Dharma King, to the desiring queen, abides in non-duality, and all appearances and existence are transformed into the state of great compassion, and again, all the dharmas of samsara and existence are shown to be pure Bodhi. From the wondrous Bodhicitta, the chapter on elucidating transcendence of words and letters, which is the thirty-fourth chapter. This chapter elucidates that all dharmas are from the beginning beyond sorrow. That is, Bodhicitta beyond sorrow also has three meanings: In the realm of original enlightenment, the King of Non-objectification, without conceptual thought, abides as great compassion transformed into wisdom; and the wisdom that clearly knows all three existences at once.
Tibetan
་ལ་མ་འགགས་པར་གསལ་ཞིང་དག་པ་དང། དག་པར་མཁྱེན་པ་དང། ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྣོད་ དང་བཅད་དུ་གྱུར་པའོ།། དེ་ལྟར་ཀུན་གྱི་སྙིང་པོར་གྱུར་པས། སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་དོ།། བྱང་ཆུབ་སེམས་རྨད་དུ་བྱུང་བ་ལས། སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཆོས་ཉིད་དུ་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་སུམ་ཅུ་སོ་ལྔ པའོ།།།། ལེའུ་འདིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་རྨད་དུ་བྱུང་བའི་དགོས་ཆེད་བསྟན་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་རྨད་དུ་བྱུང་བ་འདིའི་མགོ་མཇུག་ཏུ་དགོས་ཆེད་ཀྱི་དོན་རྣམ་པ་བརྒྱད་ཀྱིས་བསྟན་ཏེ། འབྲས་བུ་སྐུ གསུང་ཐུགས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་བསྟན་ཏོ།། དེ་ཡང་གང་ཞེ་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་སེམས་རང་བཞིན་བསྟན་པ་དང། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཁྱབ་གདལ་ཆེན་པོ་བསྟན་པ་དང། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ངེས་ཚིག་བསྟན པ་དང།བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་དོན་བསྟན་པ་དང། བྱང་ཆུབ་སེམས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཆེན་པོ་བསྟན་པ་དང། བྱང་ཆུབ་སེམས་སྟོང་པ་ཆེན་པོའི་ཡེ་ཤེས་མི་འགྱུར་བའི་བདག་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་དང། བྱང་ཆུབ་སེམས་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ཡེ་ཤེས་ཡེ་ནས་སངས་རྒྱས་ཏེ། རྟག་པ་ཆེན་པོའི་གཡུང་དྲུང་དུ་བསྟན་པ་དང། བྱང་ཆུབ་སེམས་མཐར་ཐུག་མེད་པ་དང་བརྒྱད་དོ།། དེ་ཡང་དབྱེ་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན བསྟན་ལ་ཡང་དོན་གཉིས་ཏེ།། སྣང་ཞིང་སྲིད་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡེ་ནས་མ་བཅོས་པར་སངས་རྒྱས་པར་བསྟན་པ་དང། དེ་ལྟར་རིག་ཅིང་རྟོགས་ན་འབྲས་བུ་གཞན་ནས་བཙལ་དུ་མེད་པར་བསྟན་པའོ།། བྱང་ཆུབ སེམས་ཀྱི་ངེས་ཚིག་བསྟན་པ་ལ་ཡང་དོན་གསུམ་སྟེ།ལུང་ངེས་པ་དང། མན་ངག་གསང་བ་འདི་སྤྲོས་པ་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་སུ་བསྟན་པ་དང། དཔེ་དང་ཚིག་ལ་འདས་པས་གཟུང་འཛིན་གྱི་ཡུལ་དང་བྲལ་ བར་བསྟན་པ་དང།བྱང་ཆུབ་སེམས་ལས་མ་གཏོགས་པའི་ཆོས་འཇིག་རྟེན་གཞན་ནས་བཙལ་དུ་མེད་པར་བསྟན་པའོ།། བྱང་ཆུབ་སེམས་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་དོན་བསྟན་པ་ལ་བཞི་སྟེ། ཐམས་ཅད་འབྱུང་བའི་ རྒྱུ།ཡུམ་ཀུན་ཏུ་བཟང་མོའི་དབྱིངས། ཀློང་ཡངས་པའི་ཐིག་ལེར་འབྲས་བུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོར་ཤར་བར་བསྟན་པ་དང། མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རིག་པ་རང་ལས་འཆར་བར་བསྟན་པ་དང། ཆོས་སྐྱེ་ འགག་དང་བྲལ་བའི་ངང་ལས་ཀྱང།ཐུགས་རྗེ་ཐབས་མཁས་པའི་བྱེ་བྲག་སྣ་ཚོགས་སུ་བསྟན་པ་དང། ཕུང་པོ་དང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་ལྷའི་སྐུ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོར་བསྒོམས་པས། དུས་གསུམ་དུ་འདུས་མ་བྱས་པའི་སྙིང་ པོ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རིག་པ་ཙིཏྟའི་དཀྱིལ་དུ་འཆར་བར་བསྟན་པའོ།། བྱང་ཆུབ་སེམས་མཐར་ཐུག་
Chinese
不间断地显现清净，清净地了知，成为一切的容器和间隙。如是成为一切的精华，是身和智慧的法性。从殊胜菩提心出发，开示身和智慧法性的章节，即第三十五品。此品开示了殊胜菩提心的必要性，此殊胜菩提心从头到尾以八种方式开示了必要性的意义，开示了果身、语、意任运成就。那又是什么呢？开示菩提心的心性，开示菩提心的广大遍布，开示菩提心的定义，开示菩提心的因果之义，开示菩提心的大涅槃，开示菩提心大空性的智慧是不变的自性，开示菩提心大乐的智慧本自成佛，开示为大常恒的雍仲，以及菩提心无有终极，共八种。进一步区分，开示菩提心的自性又有两种意义：开示显现和存在的诸法本自未经改造即已成佛，以及如是了知和证悟，则无需从他处寻求果。开示菩提心的定义又有三种意义：确定的教证，以及这个无有戏论的秘密口诀即是菩提心，开示超越比喻和词句，远离能取所取的对境，以及开示除了菩提心之外，无法从其他世间寻求佛法。开示菩提心因果之义有四种：一切生起的因，是普贤佛母的法界，在广阔虚空的明点中，开示果菩提心显现为普贤菩萨，以及开示不分别的智慧之明从自身显现，以及从诸法生灭分离的自性中，也开示大悲方便的种种差别，以及观修五蕴、十二处、十八界为天神之身大印，开示在三时中未曾造作的精华智慧之明在 चित्त（藏文：སེམས་，梵文天城体：चित्त，梵文罗马拟音：citta，汉语字面意思：心）的中心显现。菩提心究竟
English
Appearing clearly and purely without interruption, knowing purely, becoming the container and interval of all. Thus, becoming the essence of all, it is the nature of body and wisdom. From the wondrous Bodhicitta, the chapter that reveals the nature of body and wisdom, is the thirty-fifth chapter. This chapter reveals the necessity of the wondrous Bodhicitta. This wondrous Bodhicitta, from beginning to end, reveals the meaning of necessity in eight ways, revealing the spontaneously accomplished result of body, speech, and mind. What are they? Revealing the mind-nature of Bodhicitta, revealing the great pervasiveness of Bodhicitta, revealing the definition of Bodhicitta, revealing the meaning of the cause and effect of Bodhicitta, revealing the great Nirvana of Bodhicitta, revealing that the wisdom of the great emptiness of Bodhicitta is the unchanging self-nature, revealing that the wisdom of the great bliss of Bodhicitta is originally enlightened, revealing it as the great eternal Yungdrung, and that Bodhicitta has no ultimate end, totaling eight. Further distinguishing, revealing the self-nature of Bodhicitta also has two meanings: revealing that all phenomena of appearance and existence are originally enlightened without being fabricated, and that if one knows and realizes in this way, there is no need to seek the result from elsewhere. Revealing the definition of Bodhicitta also has three meanings: the definitive scripture, and this secret oral instruction without elaboration is Bodhicitta, revealing that it transcends metaphors and words, and is separated from the object of grasping and being grasped, and revealing that apart from Bodhicitta, there is no Dharma to be sought from other worlds. Revealing the meaning of the cause and effect of Bodhicitta has four aspects: the cause of all arising is the Dharmadhatu of Samantabhadri, in the bindu of the vast space, revealing that the result, Bodhicitta, appears as Samantabhadra, and revealing that the non-discriminating wisdom-awareness arises from itself, and also from the nature of the separation of arising and ceasing of phenomena, also revealing the various distinctions of skillful means of compassion, and by meditating on the aggregates, elements, and sense bases as the divine body of the great mudra, revealing that the essence of wisdom-awareness, uncreated in the three times, appears in the center of citta (Tibetan: སེམས་, Sanskrit Devanagari: चित्त, Sanskrit Romanization: citta, Chinese literal meaning: mind). The ultimate Bodhicitta