English
Please enlighten me! In the uncorrected, spontaneous state, What designation can be applied to oneself? Therefore, because it is without practice, If characteristics arise, there is no need to correct them. In the great, self-arising view, How can non-practice not become a fault? Having asked thus, the command was bestowed: The essence is one's own power, And from the penetration of the guru's mind of the oral instructions, By the guru who has realized the lineage of awareness, In that which arises as it is, Because the non-appearing Dharmakaya itself is symbolized, Therefore, the entity of characteristics does not arise, Like the means of medicine and the doctor, What is separated from the absence of mind and desire? Therefore, listen to the heart essence of the gathering, Because the bindu is pervaded by the Dharmakaya, Because it arises spontaneously as suchness, If one does not regard anything as sacred, Everything is liberated in its own place as it is. Therefore, not abiding at the extremes, With the samadhi of no abandonment and no grasping, One abides in the state of uncorrected spontaneity. Now again, listen to the heart essence of the gathering, From the Dharmata that is without practice, Whatever conceptual characteristics arise, One should not intentionally make them clear through contemplation. For example, in this very sky, Clouds and vapors and so on, Just as they arise and then disappear, As suchness, through self-remembering, Simultaneous clarity is the truth, Therefore, there is no need to correct it with antidotes. Verbal expressions are said to be corrected by self-clarity. Now again, listen to the heart essence of the gathering, Because the objectless bindu arises spontaneously, Therefore, there is no fear of the true meaning, Having become the nature of self-being, Therefore, there is nothing to accomplish. Because there is no wavering, no difference between before and after, Therefore, there is no need to intentionally practice, It is separate from the meaning of focusing on an object. Not seeking meaning is like having no enemy. Therefore, the gathering again asked, In the practice of no abandonment and no grasping, What is meant by saying that disharmony does not arise? If the yogi is without effort and not distracted, What is meant by saying that there is no action and no cessation? Therefore, how is the teaching of freedom from extremes shown, Which does not bind that very nature? I beseech the all-knowing one to explain! The all-knowing Dharma Lord replied: In all aspects of the three times, Because wisdom arises primordially without birth and death, Even all the non-appearing attachments and thoughts, In whatever Dharmakaya is clear, How can abandonment, grasping, and effort arise? Because it abides in the expanse without changing, There is no disharmonious characteristic whatsoever. Now again, Vajrasattva, listen, All forms and characteristics, Knowing that they are not established on the ground, Self-clarity has no thought towards objects.
Tibetan
ག་དང་མ་དག་ཐམས་ཅད་ཀུན། །གང་ཡང་དགག་བསྒྲུབ་མེད་པའི་ཕྱིར། །བཞག་དང་བླང་བར་ཡོངས་མེད་དོན། །འབྱུང་འཇུག་མེད་པར་བསྒོམ་མི་དགོས། །རྩོལ་བ་མེད་ཕྱིར་སྤྱོད་པའི་མཆོག །ད་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཉོན། །བདག་གཞན་ཀ་ནས་མ་གྲུབ་ཕྱིར། །བྱ་བྱེད་མ་ལུས་ཐམས་ཅད་ཀུན། །འགྲོ་དྲུག་ལས་དང་བདེ་གཤེགས་མཛད། །ཅི་སྤྱོད་ཆོས་སྐུར་ཡེ་ཤར་བས། །གང་ཡང་མཚན་ཉིད་དབྱེར་མེད་དེ། །བྱེད་པ་ཉིད་ནས་གྲོལ་བར་བྱེད། །བླང་དང་དོར་བར་ངང་གིས་མེད། །དེ་ཡིས་འཆིང་བར་ཅི་ལ་འགྱུར། །རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་དོན་འདུས་རིག་པའི་གསུང་། རང་བྱུང་བདེ་བའི་འཁོར་ལོའི་རྒྱུད་ལས། རྡོ་ རྗེ་སེམས་དཔའི་ཐུགས་བརྟོལ་བའི་ལེའུ་སྟེ་བཅུ་དགུ་པའོ།། །།རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔས་ཡང་གསོལ་པ། །ཏིང་འཛིན་ཉམས་དང་ལྡན་པ་ལ། །ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་པ་ཉམས་ཀྱི་བདུད། །མཉམ་པའི་རྒྱལ་པོས་བཤད་དུ་གསོལ། །དེ་སྐད་ཞུས་པའི་དོན་གསན་ནས། །འདུས་པའི་ཚོགས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། །ཏིང་འཛིན་ཉམས་དང་ལྡན་པ་ལ། །སྣང་བ་འོད་དང་གྲག་པ་སྒྲ། །འཇིགས་པ་གཟུགས་དང་བསླུ་བ་བརྫུན། །ལྟ་བར་ཤེས་ན་དམ་པའི་ལམ། །ད་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཉོན། །རྣལ་འབྱོར་དམ་པ་མཉམ་བཞག་ཚེ། །མཚན་མོ་མུན་ནག་སྤྲིན་རུམ་ན། །ནམ་ལངས་ཉི་ཤར་བཞིན་དུ་གསལ། །ཁམས་གསུམ་སེམས་ཅན་དགེ་སྡིག་ལས། །གང་ཡང་མ་ལུས་སྔ་ཕྱི་ཤེས། །དེ་ཚེ་སྙིང་རྗེའི་བདུད་ཞུགས་ཏེ། །སེམས་ཅན་སྙིང་རེ་རྗེ་སྙམ་བྱེད། །ཏིང་འཛིན་བཏང་ནས་གཞན་དོན་བརྩམ། །དེ་ཕྱིར་བདུད་ཀྱི་དབང་དུ་འགྱུར། །དེ་ཡང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉོན། །ནམ་མཁའ་སྟོང་ལས་སྒྲ་བྱུང་ནས། །བདེ་གཤེགས་ཆོས་རྣམས་སྣ་ཚོགས་སྟོན། །ཞིང་ཁམས་རྒྱན་གྱིས་བརྒྱན་པ་དང། །ཡིད་དུ་འོང་བའི་སྒྲ་ཐོས་ནས། །ཏིང་འཛིན་བཏང་ནས་གླུ་གར་བྱེད། །ངོམ་ཞིང་ངོ་མཚར་དགའ་སེམས་སྐྱེད། །དེ་ལ་ཞེན་གྱུར་ཉམས་དང་བྲལ། །དགའ་བའི་བདུད་ཀྱིས་རང་བསླུས་འགྱུར། །དེ་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཉོན། །བསྒོམ་ཉམས་རྨི་ལམ་གང་ཡང་རུང་། །འཇིགས་པའི་གཟུགས་སོགས་མི་དགེ་བས། །ངང་ལ་གནས་ལ་བསྡིག་འགྱུར་བས། །ཏིང་འཛིན་བཏང་ནས་མྱ་ངན་བདུད། །མི་དགའ་སྡུག་བསྔལ་ཉམ་ཐག་འབྱུང་། །དེ་ཚེ་ལས་ལ་ཡི་མུག་སྟེ། །ལྕེབ་དང་གཅིག་པུར་ཕག་ཏུ་ངུ་། །གཟུགས་ཀྱི་བདུད་དབང་གྱུར་ནས་ལྟུང་། །ད་ཡང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉོན། །ཉམས་དང་རྨི་ལམ་གང་དུ་ཡང་། །ཡིད་དུ་འོང་བའི་གཟུགས་བསྟན་ཏེ། །དུས་གསུམ་ཉེས་ལེགས་ཐམས་ཅད་སྟོན། །གཞན་ལ་བསྟན་པས་བདེན་པ་འབྱུང་། །དེ་ཚེ་ང་རྒྱལ་བདུད་ཞུགས་ཏེ། །ཏིང་འཛིན་བཏང་ནས་གྲོང་ཁ་ཡན། །བར་དུ་ཕྱེད་བདེན་ཕྱེད་མི་བདེན། །ཐ་མ་སྨྲ་བ་ཐམས་ཅད་ རྫུན། །བསླུ་བའི་བདུད་ཀྱིས་རང་བསླུས་ལྟུང་། །ད་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཉོན། །ལྟ་བའི་བདུད་ནི་དེ་དག་ཀྱང་། །ཡུལ་གྱི་གོལ་སར་མ་ཤེས་ཕྱིར། །སྣང་བ་གཟུགས་སོགས་ཞེན་པ་སྟེ། །ཡུལ་ལ་སེམས་ཞུགས་ཅི་སྤྱོད་བདུད། །རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་དོན་འདུས་རིག་པའི་གསུང་། རང་བྱུང་བདེ་བའི་འཁོར་ལོའི་རྒྱུད་ལས། རྣལ་འབྱོར་ལྟ་བའི་བདུད་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་ཉི་ཤུ་པའོ།། །།ད་ཡང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉོན། །སྒོ་ལྔ་བྱིང་བ་གསལ་བའི་བདུད། །དྲན་མེད་རྨུགས་པ་བདེ་བའི་བདུད། །རྐྱེན་གྱིས་རྒོད་པ་མི་རྟོག་བདུད། །འཕྲོ་བ་མི་གཡོའི་བདུད་རྣམས་འབྱུང་། །དེ་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཉོན། །ཏིང་འཛིན་མྱུར་དུ་འགྲུབ་འདོད་ནས། །ཡུན་རིང་བསྒོམས་པས་ཚད་མ་ཟིན། །མྱོས་པའི་བདུད་ཞུགས་བསལ་བའི་ཕྱིར། །མ་རིག་དབང་གིས་གཉིད་དུ་སོང་། །གསལ་བ་བོར་ནས་བྱིང་པོར་སོང་། །དེ་ཉིད་བཙལ་བས་ཏིང་འཛིན་ཉམས། །མ་བཙལ་རྨི་ལམ་བཟང་ངན་བྱུང་། །དེ་ཕྱིར་བྱིང་བའི་བདུད་ཀྱིས་བསླུས། །དེ་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཉོན། །རང་རིག་ཆོས་སྐུར་མ་ཟིན་པས། །མ་རིག་དབང་གིས་ཡེ་ཤེས་བསྒྲིབས། །དྲན་པ་མེད་པའི་བདུད་ཞུགས་ཏེ། །ངང་བསྒོམ་རྨུགས་པས་བདེ་བ་ཉམས། །རང་རིག་མེད་པས་ཞི་གནས་བྱིང་། །ལྷག་མཐོང་མེད་པས་དོན་དང་བྲལ། །བསྒོམས་ཀྱང་དོན་མེད་བདུད་ཀྱིས་བསླུས། །དེ་ཕྱིར་ལུང་ལྡན་མན་ངག་གཅེས། །ད་ཡང་འཁོར་གྱི་སྙིང་པོ་ཉོན། །གཅིག་པུར་མི་དགའ་འདུས་ལ་དགའ། །གཞན་གྱི་རྐྱེན་བྱས་བདུད་ཞུགས་ཏེ། །ཏིང་འཛིན་བཏང་ནས་ཡིན་མིན་གྱི། །ཡུལ་ལ་ཞེན་པ་སྣ་ཚོགས་ཞེན། །མི་རྟོག་མེད་པར་ཉོན་མོངས་འབྱུང་། །སྤང་སྡུད་ཞེན་པ་རང་རྒྱུད་བྱེད། །དེ་ཕྱིར་གཡེང་བའི་བདུད་ཀྱིས་བསླུས། །ད་ཡང་འཁོར་གྱི་སྙིང་པོ་ཉོན། །ཡང་ཡང་གོམས་པར་མ་བྱས་པས། །འཕྲོ་བ་རྐུན་བུའི་བདུད་ཞུགས་ཏེ། །གང་ཡང་རུང་བའི་ཚིག་རེ་ཙམ། །ཡིད་ལ་བྱས་པས་མི་གཡོ་བྲལ། །ནན་ཏན་ཆུང་བས་ཉམས་མེད་ཕྱིར། །ལང་ཅན་རྐུན་བུ་ཡང་ཡང་ལྡང་། །ངེས་པའི་གདེང་དང་མི་ལྡན་ པས། །འཕོ་བའི་བདུད་ཀྱིས་བསླུས་ཕྱིར་ལྟུང་། །ད་ཡང་འཁོར་རྣམས་ལེགས་པར་སོམས། །བསྒོམ་པའི་བདུད་ནི་དེ་དག་ཀྱང་། །གདམས་ངག་མེད་པ་རྣམས་ལ་འབྱུང་། །ལུང་ལྡན་རྣམས་ལ་གནོད་མི་ཚུགས། །མ་རྟོགས་ཅི་བསྒོམ་བདུད་དུ་འགྱུར། །རྫོགས་པ
Chinese
清净与不清净一切诸法，因为没有任何可破斥与可建立的，所以没有安立和取舍的意义。无需修习没有生起和融入之法，因为无有勤作是行为之殊胜。现在再听总集之精华，因为自他从根本上未成立，所以一切能作所作，六道之业和善逝之行，无论做什么都于法身中显现为智慧，任何事物都无有差别，从行为本身获得解脱，自然没有取舍，那又怎么会成为束缚呢？大圆满义集智慧之语，出自《自生乐轮续》，石头
English
All pure and impure phenomena, because there is nothing to refute or establish, there is no meaning of setting up and taking. There is no need to meditate on that which has no arising and dissolving, because there is no effort, it is the supreme of conduct. Now listen to the essence of the gathering again, because self and other are not established from the root, so all actions and agents, the karma of the six realms and the deeds of the Sugatas, whatever is done, appears as wisdom in the Dharmakaya, there is no difference in anything, liberation is obtained from the action itself, there is naturally no taking and abandoning, so how can it become a bondage? The words of the Great Perfection Meaning Gathering Wisdom, from the Tantra of the Self-Arisen Wheel of Bliss, stone
Chinese
那时我慢魔入，舍弃禅定往村口去，中间半真半假，最后所说一切皆是谎言，被欺骗的魔自己欺骗自己而堕落。现在再听聚集的精要，见解的魔也是那些，因为不了解境的歧途，对显现色等执着，心入于境，无论做什么都是魔。大圆满顿聚智慧语，出自《自生乐轮续》，瑜伽士见解之魔的开示第二十章。 现在再听金刚萨埵，五根沉没是明亮的魔，无记昏沉是乐的魔，因缘散乱是不作意的魔，散乱不动的诸魔生起。 那个也是聚集的精要，听着，想要迅速成就禅定，长久修习却未得证量，为了遣除昏沉的魔入，被无明所控而入睡，舍弃明亮而陷入沉没，寻找那个反而禅定退失，不寻找则出现好坏梦境，因此被沉没的魔所骗。 那个也是聚集的精要，听着，因为未证悟自性为法身，被无明所控而遮蔽智慧，无念的魔入，安住修习昏沉而失去安乐，因为没有自性而寂止沉没，因为没有胜观而远离意义，即使修习也无意义，被魔所骗。因此具传承的口诀珍贵。 现在再听眷属的精要，不喜独自而喜聚集，被他缘所趁魔入，舍弃禅定而陷入是非，对境产生各种执着，没有不作意则生起烦恼，断除收集执着自续，因此被散乱的魔所骗。 现在再听眷属的精要，因为没有再三串习，散乱如盗贼的魔入，无论什么词句，心中一想便失去不动，因为精进微小而无验相，懒惰盗贼屡屡生起，因为没有决定的把握，被动摇的魔所骗而堕落。 现在再好好思考眷属们，修习的魔也是那些，发生在没有口诀的人身上，对于具传承者则无法造成损害，不证悟修习什么都会变成魔。大圆满
English
Then, the demon of pride entered, abandoning samadhi and going to the edge of the village. In between, it was half true and half untrue. In the end, everything spoken was a lie. Falling by being deceived by the deceiving demon, deceiving oneself. Now listen to the essence of the gathering again. The demons of view are also those, because they do not understand the wrong path of the object. Attachment to appearances, forms, etc. When the mind enters the object, whatever is done is a demon. The words of the Great Perfection, the Wisdom of the Spontaneous Union, from the Tantra of the Wheel of Spontaneous Bliss, the chapter on showing the demon of the yogi's view, the twentieth. Now listen to Vajrasattva again. The dullness of the five senses is the demon of clarity. The oblivion of drowsiness is the demon of bliss. The agitation caused by conditions is the demon of non-thought. The demons of distraction and immovability arise. That is also the essence of the gathering. Listen. Wanting to quickly accomplish samadhi, practicing for a long time without gaining realization. In order to dispel the entrance of the demon of intoxication, being controlled by ignorance, one falls asleep. Abandoning clarity, one falls into dullness. Searching for that, samadhi is lost. Without searching, good and bad dreams arise. Therefore, one is deceived by the demon of dullness. That is also the essence of the gathering. Listen. Because one does not realize self-awareness as the Dharmakaya, wisdom is obscured by the power of ignorance. The demon of no-mind enters, abiding in meditation, drowsiness diminishes bliss. Because there is no self-awareness, peaceful abiding becomes dull. Because there is no insight, one is separated from meaning. Even if one meditates, it is meaningless, deceived by the demon. Therefore, the oral instructions of the lineage are precious. Now listen to the essence of the retinue again. Not liking to be alone, but liking to gather. Being influenced by others, the demon enters. Abandoning samadhi, one falls into right and wrong. Various attachments arise to objects. Without non-thought, afflictions arise. Abandoning and collecting attachments creates one's own stream. Therefore, one is deceived by the demon of distraction. Now listen to the essence of the retinue again. Because one has not repeatedly familiarized oneself, the demon of distraction, like a thief, enters. Whatever words, just a little. Thinking about it in the mind, one loses immovability. Because diligence is small, there is no experience. The lazy thief arises again and again. Because one does not have definite confidence, one falls because one is deceived by the demon of wavering. Now think well about the retinue. The demons of meditation are also those. They arise in those who do not have oral instructions. For those who have the lineage, harm cannot arise. Whatever one meditates on without realization becomes a demon. Great Perfection.