Tibetan
ས་པར་མ་བྱས་པས། །རིག་ཚོར་དྲན་པ་ཕྲ་མོ་རྒྱུ། །དེ་དོན་རྐུན་བུ་ཡང་ཡང་སྡང་། །མི་བརྗེད་དྲན་པའི་གཟུངས་ཀྱིས་ཟིན། །རྣམ་རྟོག་རང་བཞིན་རིག་པ་གསལ། །ཐམས་ཅད་ཆོས་སྐུ་འབྲས་བུ་མཆོག །ད་ཡང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉོན། །ལས་ནི་དང་པོའི་རྣལ་འབྱོར་པས། །ཡང་ཡང་གོམས་པར་མ་བྱས་ཤིང་། །ཞི་གནས་ལས་སུ་མ་རུངས་པས། །ཞེན་པ་རང་ལོག་ཉམས་དང་ བྲལ། །འཕྲོ་བ་རྐུན་བུའི་བདུད་ཞུགས་ཏེ། །གང་ཡང་རུང་བའི་ཚིག་རེ་ཙམ། །ཡིད་ལ་བྱས་པས་མི་གཡོ་བྲལ། །དེ་ཕྱིར་རང་རྒྱུད་སེམས་སུ་གོལ། །དད་པ་ཆུང་བས་གདམས་ངག་མེད། །ནན་ཏན་ཆུང་བས་ཉམས་དང་བྲལ། །མང་ཆད་རྐུན་བུ་ཡང་ཡང་ལྡང་། །ངེས་པའི་གདེང་དང་མ་ལྡན་ཕྱིར། །ཕྲ་མོའི་བདུད་ཀྱིས་བསླུས་པས་ལྟུང་། །ད་ཡང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉོན། །བསྒོམ་པའི་བདུད་ནི་དེ་དག་ཀྱང་། །ངེས་དོན་མེད་པ་རྣམས་ལ་འབྱུང་། །ལུང་ལྡན་རྣམས་ལ་གནོད་མི་ཚུག །མ་རྟོགས་ཅི་བསྒོམས་བདུད་དུ་འགྱུར། །རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ངེས་དོན་ཐམས་ཅད་འདུས་པ། ཡེ་ཤེས་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པའི་རྒྱུད་ལས། བསྒོམ་པའི་བདུད་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་དོན་གཅིག་པའོ།། །།ད་ཡང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉོན། །བྱ་བ་འདུ་འཛི་ལོངས་སྤྱོད་བདུད། །ཉམས་དགའ་ཞེན་པ་གནས་ཀྱི་བདུད། །བསླབ་པ་ཡོན་ཏན་གཡེང་བའི་བདུད། །འཁོར་ངན་སེམས་འཁྲུལ་བདུད་རྣམས་འབྱུང་། །ད་ཡང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉོན། །འདུ་འཛི་ལོངས་སྤྱོད་བདུད་བྱུང་ན། །མན་ངག་མེད་པར་ཚུལ་འཆོས་བྱེད། །མི་རྣམས་སྨོན་འདོད་གཞན་སེམས་འཛིན། །དོན་བྲལ་བདག་འཛིན་ཕྲག་དོག་ལྟུང་། །དེ་དག་དགྲ་ཞེས་ཞེན་པ་ཆུང་། །བུ་བཞིན་ཆགས་མེད་དོན་གྱིས་ཟིན། །ལོངས་སྤྱོད་རང་གྲོལ་རོལ་པར་རྟོགས། །ད་ཡང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉོན། །རྣལ་འབྱོར་རང་བྱུང་ངེས་པ་སྟེ། །དགོན་པར་གནས་ན་དད་ལྡན་འདུས། །ཚུལ་འཆོས་ཁ་གསག་མི་རྣམས་བརྟེན། །ཁ་ལན་པས་ནི་ཀུན་ལ་བསྟན། །འདུ་འཛི་ལོངས་སྤྱོད་བདུད་ཞུགས་ནས། །ཏིང་འཛིན་བཏང་ནས་གཞན་སེམས་འཛིན། །ཕུལ་དུ་རེ་བས་མཐོ་ལ་འཐམས། །ཆོས་པ་ཡིན་ཟེར་སྨོན་འདོད་ནས། །འདོན་ཀློག་མཚན་མའི་ཆོས་ལ་དགའ། །བསྒོམ་པའི་དོན་བོར་གཡེང་བའི་བདུད། །ཡོན་བདག་རྣམས་ལ་ང་བདག་འཛིན། །འདུ་འཛི་ཆེ་བས་རང་བསླུས་ལྟུང་། །ད་ཡང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉོན། །ཞེན་ཆགས་གནས་བདུད་དབྱེ་བ་ནི། །ཐོས་ ཆུང་མཁས་ཆེས་ཉམས་དགའ་རྩིགས། །བཀྲ་ཤིས་ཉམས་དགའ་འདྲེ་མེད་ཕྱིར། །འདྲེ་བསྟེན་མཐུ་ཡོད་གཞན་ལ་བསྡིགས། །གནས་ལ་མ་ཆགས་ཞེན་མེད་ཤེས། །བདག་གཞན་གཞི་ལ་མེད་ཤེས་པས། །གང་ལ་འདུག་པ་འོག་མིན་གནས། །ད་ཡང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉོན། །དབེན་པ་འདོད་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས། །རང་འཐད་པ་ཡི་གནས་ལ་ནི། །དབང་པོ་ཡུལ་ལ་བདག་ཏུ་འཛིན། །བཀྲ་ཤིས་འདྲེ་མེད་ལྷ་གཉན་པོ། །རང་བསྟོད་ཞེན་པའི་བདུད་ཞུགས་ཏེ། །ཏིང་འཛིན་བཏང་ནས་ཉམས་དགའ་བརྩིགས། །བསྲུང་མས་བསྲུངས་ནས་འགྲོ་དབང་མེད། །ཟེར་ཞིང་བདག་བསྟོད་དོན་མི་ལྡན། །དེ་ཕྱིར་འབྲས་བུ་དོན་མེད་པས། །རང་ཉམས་བདེ་བའི་བདུད་དུ་ལངས། །འཁོར་བའི་མཐར་ལྷུང་ཐར་པ་མེད། །གནས་ཀྱི་བདུད་ཀྱིས་རང་བསླུས་ལྟུང་། །ད་ཡང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉོན། །ཡོན་ཏན་གཡེངས་བདུད་དབྱེ་བ་ནི། །རིག་པ་ལྔ་ལྡན་བཀུར་སྡི་དྲན། །དོན་བོར་གཞན་དོན་རང་རྒྱུད་གོལ། །ཞེན་ལོག་དོན་དྲན་ཟིལ་གྱིས་གནོན། །བདུད་མེད་ཡེ་ཤེས་སྐུལ་མར་ཤེས། །གཡེང་བ་བདག་གཞན་ཆོས་སྐུར་གྲུབ། །ད་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཉོན། །རྣལ་འབྱོར་ཆོས་ལ་མོས་ལྡན་པས། །ཡོན་ཏན་སྣ་ཚོགས་ཤེས་པའི་མི། །རིག་པ་རྣམ་ལྔ་ལྡན་པས་ཀྱང་། །ཆེད་དུ་བྱས་པས་གཞན་དོན་བྱེད། །གཡེང་བའི་བདུད་ནི་ཁོང་དུ་ཞུགས། །གཞན་གྱིས་བསྟོད་པས་ཏིང་འཛིན་བཏང་། །ཆོས་འཆད་སྨན་དང་བཟོ་རྣམས་བྱེད། །འདོད་པའི་རྫས་ལ་ཞེན་པ་སྐྱེ། །བྱ་བའི་ལས་ཀུན་ཆེད་དུ་བྱེད། །གཡེང་བས་རང་སེམས་བདུད་དུ་ལངས། །དོན་དང་བྲལ་བས་རང་བསླུས་ལྟུང་། །ད་ཡང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉོན། །འཁོར་ངན་སེམས་འཁྲུགས་བདུད་བྱུང་ན། །བལྟ་དམན་འཁོར་ངན་སེམས་གདུང་དྲགས། །འགྲན་སེམས་ཆོག་ཤེས་མེད་པར་གནས། །དད་ལོག་སྒྲོ་སྐུར་ཞེ་སྡང་སྐྱེས། །གདུང་སེམས་བསྐྱུངས་པས་འདྲེལ་པ་བཅད། །བདུད་ཉིད་ཆོས་སྐུར་ཤེས་པ་ལས། །སྤངས་ཞིང་དོར་དུ་རྡུལ་ཙམ་མེད། །ད་ཡང་རྡོ་རྗེ་སེམས་ དཔའ་ཉོན། །ཐོས་ཆུང་རྣལ་འབྱོར་ཞེན་པ་ཅན། །འཁོར་ངན་གཉེན་ལ་གདུང་དྲགས་པས། །གཟུང་འཛིན་ཞེན་པས་རང་རྒྱུད་བྱེད། །ཕག་ཏུ་བསགས་ནས་ནོར་རྣམས་སྟེར། །དེ་ཚེ་སེམས་འཁྲུལ་བདུད་ཞུགས་ཏེ། །གསང་ཞིང་ཉེ་འཁོར་རྣམས་ལ་བྱིན། །འཁོར་ངན་གཅིག་ལ་གཅིག་འགྲན་ནས། །ཆོག་ཤེས་མེད་པར་རྟག་ཏུ་འདོད། །དེ་ཚེ་ཡོན་ཏན་དང་པ་ལྡོག །སྒྲོ་སྐུར་འདེབས་པས་ཞེ་སྡང་སྐྱེས། །དྲིན་དུ་མི་བཟོ་འཕྱར་ཀ་གཏོང་། །འཁོར་ངན་བདུད་ཀྱིས་རང་བསླུས་ལྟུང་། །ད་ཡང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉོན། །སྤྱོད་པའི་བདུད་ནི་དེ་དག་ཀྱང་། །འཇིག་རྟེན་ཆོས་བརྒྱད་ཞེན་ལས་འབྱུང་། །དེ་ཕྱིར་གཡེང་བ་དོན་དུ་གཉེར། །འཁོར་བ་དང་
Chinese
因为没有打好基础，细微的觉知感受和记忆持续不断。因此，要一次又一次地憎恨盗贼般的念头。用不忘失的陀罗尼来摄持。明了分别念的自性是觉性。一切都是法身果。现在再听金刚萨埵。作为最初的瑜伽士，没有反复地练习，也没有调伏寂止，因此，执着自行消退，远离了体验。 散乱是盗贼般的魔侵入，哪怕只是一句话，心中想着就无法动摇。因此，自己的相续迷失于心。因为信心小，所以没有诀窍。因为精进小，所以没有体验。念头时多时少，盗贼般的念头一次又一次地生起。因为没有确定的把握，所以被细微的魔所欺骗而堕落。现在再听金刚萨埵。这些就是修行的魔，只会在没有确定意义的人身上出现。对于具有传承的人来说，不会造成损害。没有证悟就修行，会变成魔。大圆满一切确定意义都包含其中。从与智慧虚空无别的续部中，讲述修行的魔的章节，意义相同。 现在再听金刚萨埵。行为上的喧嚣享乐是魔。喜爱体验和执着是处所的魔。学习功德是散乱的魔。恶劣的眷属和心识错乱都是魔。现在再听金刚萨埵。如果出现喧嚣享乐的魔，没有口诀就会伪装。人们渴望希求，执着于他人的想法。毫无意义地执着自我，嫉妒堕落。对这些敌人执着很小。像对待孩子一样没有贪恋，被意义所摄持。了知享乐是自然解脱的嬉戏。现在再听金刚萨埵。瑜伽士是自然生起的确定。如果住在寂静处，就会聚集有信心的人。依靠伪装和奉承的人。用花言巧语向所有人炫耀。喧嚣享乐的魔侵入后，放弃三摩地，执着于他人的想法。因为渴望供养而依附于高位。自称是修行人，渴望希求，喜欢念诵名相之法。放弃修行的意义，是散乱的魔。对于施主们，我执着于自我。因为喧嚣太大，所以自己欺骗自己而堕落。现在再听金刚萨埵。执着贪恋处所的魔的区别是，听闻 很少，却自认为很博学，喜欢体验，建造。因为吉祥喜欢体验，没有鬼。依靠鬼，有力量，恐吓他人。不对处所执着，没有贪恋。
English
Because the ground has not been prepared, subtle awareness, feelings, and memory continue. Therefore, one should hate thief-like thoughts again and again. Seize them with the dharani of unfailing memory. Clearly recognize the self-nature of conceptual thoughts as awareness. Everything is the supreme fruit of the Dharmakaya. Now listen again, Vajrasattva. Because the initial yogi has not practiced repeatedly, and has not tamed quiescence, therefore, attachment spontaneously subsides, and one is separated from experience. Distraction is the demon of a thief entering, even if it's just a single word, thinking about it in the mind makes one unable to move. Therefore, one's own continuum is lost in the mind. Because faith is small, there are no instructions. Because diligence is small, there is no experience. Thoughts are sometimes many, sometimes few, thief-like thoughts arise again and again. Because one does not have definite certainty, one falls by being deceived by subtle demons. Now listen again, Vajrasattva. These are the demons of meditation, which only arise in those who do not have definite meaning. For those who have lineage, they do not cause harm. Meditating without realization turns into a demon. Great Perfection, all definite meanings are included within it. From the tantra that is inseparable from the wisdom of space, the chapter on showing the demons of meditation, the meaning is the same. Now listen again, Vajrasattva. The demon of activity, busyness, and enjoyment is a demon. The delight in experience and attachment is the demon of place. Learning and qualities are the demon of distraction. Bad retinues and mental confusion are all demons. Now listen again, Vajrasattva. If the demon of busyness and enjoyment arises, without instructions, one pretends to be virtuous. People desire and crave, clinging to the thoughts of others. Meaninglessly clinging to self, jealousy leads to downfall. Attachment to these enemies is small. Like a child, without attachment, one is seized by meaning. Realize that enjoyment is the play of natural liberation. Now listen again, Vajrasattva. The yogi is the certainty of natural arising. If one stays in a solitary place, faithful people will gather. Rely on those who pretend and flatter. Showing off to everyone with eloquent words. After the demon of busyness and enjoyment enters, abandoning samadhi, one clings to the thoughts of others. Clinging to high positions, hoping for offerings. Claiming to be a practitioner, craving and desiring, one delights in the Dharma of nominal signs. Abandoning the meaning of meditation, it is the demon of distraction. Towards the patrons, I cling to self. Because the busyness is too great, one deceives oneself and falls. Now listen again, Vajrasattva. The distinction of the demon of attachment to a place is, hearing little, but thinking oneself very learned, one delights in experience, building. Because auspiciousness delights in experience, there are no ghosts. Relying on ghosts, one has power, threatening others. Not being attached to a place, without greed.
Chinese
了知。 了知自他在基上本无， 居于何处乃是色究竟天。 如今再听金刚萨埵言， 希求寂静之瑜伽士， 于自适之处所， 诸根执境为我。 吉祥无魔大力神， 自赞执著魔入故， 舍弃三摩地而建悦意， 护法守护无有去之权， 云云自赞无有实义。 是故果实无意义故， 自身成为安乐之魔， 堕入轮回边际无有解脱。 处所之魔自欺而堕落。 如今再听金刚萨埵言， 功德散乱魔之差别者， 具五种明觉受敬慢忆念， 舍弃意义他利自续错， 厌离忆念意义以威压制伏。 无魔了知乃是智慧之鞭策。 散乱自他成就法身。 如今再听总集之精要， 瑜伽士具足信乐于法， 乃是了知种种功德之人， 虽具五种明觉， 然以造作而行他利， 散乱之魔入于其内。 他人赞叹而舍弃三摩地， 讲经说法行医及工艺等， 于所欲之物生起贪著， 所作之事皆为造作而行， 以散乱自心成为魔， 与义相离故自欺而堕落。 如今再听金刚萨埵言， 若生恶眷属心绪紊乱之魔， 观视低下恶眷属心痛苦剧烈， 竞争之心安住于不知足， 舍弃正信妄加诽谤生嗔恨， 压抑悲悯之心断绝关系。 魔性了知乃是法身之故， 舍弃抛弃丝毫也无有。 如今再听金刚萨
English
Knowing. Knowing that self and other are originally non-existent on the basis, Where one dwells is Akanishta. Now listen again to Vajrasattva, The yogi who desires solitude, In a place that suits oneself, The senses grasp objects as self. Auspicious, demonless, powerful deity, Due to self-praise and attachment, the demon enters, Abandoning samadhi and building pleasure, Protected by protectors, there is no power to go. Saying such things, self-praise is meaningless. Therefore, since the fruit is meaningless, One's own experience becomes the demon of bliss, Falling to the edge of samsara, there is no liberation. The demon of place deceives and falls. Now listen again to Vajrasattva, The distinction of the demon of merit and distraction is: Having five kinds of awareness, respect, disdain, and remembrance, Abandoning meaning, others' benefit, one's own continuum is mistaken, Aversion, remembering meaning, suppressing with power. Knowing that the absence of demons is the spur of wisdom. Distraction, self and other, are accomplished as the Dharmakaya. Now listen again to the essence of the gathering, The yogi who has faith and devotion to the Dharma, Is a person who knows various merits, Even though having five kinds of awareness, Doing others' benefit through deliberate action, The demon of distraction enters within. Abandoning samadhi due to others' praise, Explaining Dharma, practicing medicine, and crafts, Attachment arises to desired objects, All actions are done deliberately, With distraction, one's own mind becomes a demon, Separated from meaning, one deceives oneself and falls. Now listen again to Vajrasattva, If the demon of bad retinue and disturbed mind arises, Looking down, the bad retinue's mind is intensely painful, A competitive mind dwells without contentment, Abandoning faith, falsely accusing, anger arises, Suppressing compassion, severing connections. Since the nature of demons is known as the Dharmakaya, There is no abandonment or rejection, not even a particle. Now listen again to Vajra