Tibetan
ས་དོན་གོ་ཕྱིར། །ཕྱི་རབས་དད་ལྡན་རྣམས་ཀྱིས་གོ། །དེ་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་ད་ལྟ་ཉིད། །དེ་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཉོན། །སྐྱེ་ཤི་གཉིས་ཀྱི་བར་དོ་ལ། །ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་ཆོས་དྲུག་གིས། །དཔེ་དོན་རིག་པ་ཉམས་ལྡན་པས། །མ་རིག་དྲུག་བཅོམ་བདེན་པ་མཐོང་། །རྟོག་གཞི་ལ་སོགས་བཅུ་གཅིག་གིས། །འཁྲུལ་གཞི་ལ་སོགས་དགུ་པོ་ཡང་། །བརླག་ཅིང་སྟོངས་ཏེ་འཁོར་བ་མེད། །དེ་ཕྱིར་གོལ་སྒྲིབ་ མིང་མེད་དོ། །དེ་ཡང་འཁོར་གྱི་སྙིང་པོ་ཉོན། །ལུང་བསྟན་གདམས་ངག་མངོན་བསྟན་པས། །དེ་མ་ཐག་ཏུ་ཆོས་སྐུར་ཤེས། །རྣམ་སྨིན་ལུས་དང་མ་བྲལ་ཀྱང་། །སངས་རྒྱས་ས་ལ་ངེས་པར་འགྲོ། །རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ངེས་དོན་འདུས་པའི་ཡང་སྙིང་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ཡེ་ཤེས་ཀློང་གི་རྒྱུད། རིན་པོ་ཆེ་གསེར་གྱི་ཡང་ཞུན་ལས། རིག་འཛིན་གྲུབ་པ་ཐོབ་པའི་བཀའ་རྟགས་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་བཅོ་ལྔ་པའོ།། །།ཀུན་རིག་སྟོན་པས་ཡང་གསུངས་པ། །ངེས་དོན་རིག་པའི་བྱིན་རླབས་ཀྱིས། །ངེས་དོན་གདམས་ངག་བསྟན་པ་དང་། །མི་རྟོག་ཙམ་དུ་བྱིན་རླབས་དང་། །ཐབས་ཀྱི་བདེ་བས་བྱིན་རླབས་དང་། །ཉམས་ཀྱི་བདུད་ཀྱིས་བྱིན་རླབས་ཕྱིར། །དེ་དོན་དབྱེ་བ་ཤིན་ཏུ་གཅེས། །དེ་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཉོན། །ངེས་དོན་གདམས་ངག་རྣམ་བཞི་སྟེ། །དང་པོ་གཞི་ངེས་ལྟ་བ་ལ། །སྣང་བ་མ་བཅོས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས། །གོལ་ས་སྤོང་སྡུད་ཞེན་པ་སྟེ། །སྤོང་བ་དུག་དང་ཚེར་མ་འདྲ། །རང་ལུས་འབྱུང་བའི་དུག་ལྔ་ལ། །མི་རུང་བློ་ཡིས་སྤོང་བྱེད་པ། །གཉེན་པོ་མི་རྟག་བདག་མེད་དུ། །ཆེད་དུ་སྡུག་བསྔལ་སྤོང་བར་འདོད། །ཉོན་མོངས་རིས་སུ་སྤོང་བྱེད་པ། །རང་ལ་ཉོན་མོངས་གང་ཆེ་བ། །ཁ་བཀའ་གཉེན་པོས་སྤོང་བར་བྱེད། །གཉེན་ལ་ཉེ་རིང་བྱེད་པ་འདྲ། །ཉོན་མོངས་རྒྱུ་འབྲས་སྤོང་བྱེད་པ། །དགེ་བསྒྲུབ་སྡིག་སྤོང་འབྲས་བུ་ཚོལ། །བླང་དོར་རེ་དོགས་རྩོལ་བ་བྱེད། །འཇིག་རྟེན་སོ་ནམ་བྱེད་པ་འདྲ། །དེ་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཉོན། །སྡུད་པའི་རྟོག་པ་བསྟན་པ་ནི། །ཡུལ་སེམས་གཉིས་མེད་འདོད་པའི་ཆོས། །ཐམས་ཅད་རང་གི་སེམས་སུ་བསྡུ། །ཡུལ་སེམས་གཅིག་ཏུ་འདྲེ་མི་སྲིད། །བུ་རམ་རང་གིས་རོ་མི་མྱོང་། །སེམས་ཉིད་རང་སྣང་འདོད་པ་དེ། །ཕྱི་ནང་སེམས་ཀྱི་ཆོ་འཕྲུལ་གྱིས། །སྣང་བ་མ་ངེས་སྣ་ཚོགས་པ། །ཆུ་ནང་ཟླ་བ་ངོས་ཟིན་འདྲ། །ཆོས་ཀུན་སྟོངས་པར་འདོད་པ་དེ། །རང་གི་ སེམས་ཀྱིས་ཡུལ་གཞིག་ཀྱང་། །སྟོང་པར་སོང་བ་ཅི་ཡང་མེད། །སྲིན་འབུས་རི་རབ་བསྲེག་པ་འདྲ། །ཆོས་ཉིད་དོན་ནི་གང་རུང་ལ། །སྨྲར་མེད་བརྗོད་དུ་མེད་པར་འདོད། །གཡོ་སྒྱུ་ཅན་ནི་ཁས་མི་ལེན། །ཚུལ་འཆོས་ཅན་གྱི་སེམས་དང་འདྲ། །དེ་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཉོན། །ཡུལ་ལ་ཞེན་པའི་རྟོག་པ་དེ། །དང་པོ་གྲུབ་མཐའི་བློས་མ་བསྒྱུར། །མ་རིག་དབང་གིས་འཁྲུལ་པ་རྒྱས། །འཁོར་འདས་མི་ཤེས་གཏི་མུག་གིས། །ངོ་མི་ཤེས་པ་ཕྲད་པ་འདྲ། །ཡུལ་ལ་ཡེངས་པའི་རྟོག་པ་ནི། །ལྷ་མི་རྣམས་ནི་ཤེས་པ་རྩིང་། །ཁ་དོག་དབྱིབས་ཀྱི་འདོད་ཡོན་ལ། །རྟོག་པ་མང་བས་སྤྱོད་པ་ཡེངས། །རྨ་བྱས་མདངས་ལ་བལྟ་བ་འདྲ། །ཆོས་བརྒྱད་དམ་པར་བལྟ་བ་དེ། །བསྟོད་སྨད་ལ་སོགས་ཆོས་རྣམས་ལ། །དམ་པར་ཞེན་པའི་བློ་འཛིན་པས། །རང་རྒྱུད་གོལ་ས་ཡིན་པར་ངེས། །བུ་གཅིག་པ་ཡི་ཕ་མ་འདྲ། །སྐྱེ་རྒ་ན་འཆིས་མི་འཇིགས་པའི། །མ་རིག་བླུན་པོ་ཞེ་སྡང་ཅན། །གཟུང་འཛིན་འདི་ཡི་རྟོག་པས་ཕུང་། །ཕྱི་མ་དམྱལ་བས་མི་འཇིགས་པས། །རྒྱལ་པོས་བསྒོ་བའི་གཤེད་མ་འདྲ། །དེ་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཉོན། །སྤོང་སྡུད་ཞེན་པ་དེ་དག་ཀྱང་། །གཞི་ལ་མེད་པར་མ་ཤེས་པས། །འཁྲུལ་པའི་ཆོས་ལ་བདེན་འཛིན་ཕྱིར། །སྣང་བ་ཆོས་དབྱིངས་གོལ་སར་གསུངས། །ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ཡེ་ཤེས་ཀློང་གི་རྒྱུད་ལས། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་གོལ་ས་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་བཅུ་དྲུག་པའོ།། །།ཀུན་རིག་སྟོན་པས་ཡང་གསུངས་པ། །སྣང་བ་མ་བཅོས་ཆོས་དབྱིངས་ནི། །སྟེང་འོག་བར་གྱི་དབྱེ་བའི་ཕྱིར། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ནི་བསྟན་པ་ཡིན། །དེ་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཉོན། །སྟེང་གི་ཆོས་དབྱིངས་ཆོས་སྐུར་གཅིག །བར་དུ་ཡེ་ཤེས་སྒྱུ་མའི་དབྱིངས། །འོག་ཏུ་སྣང་བ་འབྱུང་བའི་དབྱིངས། །གཅིག་ལ་ཐ་དད་ངོས་ཟིན་ན། །འགལ་བ་མེད་དེ་ཀུན་ཀྱང་དབྱིངས། །ད་ལྟ་སྣང་བའི་ཆོས་རྣམས་ལ། །མི་བརྟག་མི་གཟུང་མི་འབྲང་བར། ། སྒོ་ལྔ་མི་དགག་རང་ཡན་ལ། །རིག་པ་གང་དྲན་དབྱིངས་ནས་འཕྱོ། །གང་ཡང་རུང་བ་ཅི་ལ་ཡང་། །སྒྲོ་སྐུར་མེད་པ་ཆོས་དབྱིངས་ཡིན། །དེ་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཉོན། །རིག་པ་དངོས་མེད་ཆོས་སྐུ་ཡི། །གནས་ནི་ནམ་མཁའི་ཀློང་ན་འཕྱོ། །ཡིན་དང་མིན་གྱིས་ཅི་ཞིག་བྱ། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཞེས་དེ་ལ་གདགས། །འཁྲུལ་པའི་རྟོག་པས་གཞི་མི་འགྱུར། །བཙལ་བའི་བསམ་པས་དབྱིངས་མི་བསྐྱོད། །ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ཡེ་ཤེས་ཀློང་གི་རྒྱུད། རིན་པོ་ཆེ་གསེར་གྱི་ཡང་ཞུན་ལས། གོལ་མེད་སྣང་བ་མ་བཅོས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་བཅུ་བདུན་པའོ།། །།དེ་ནས་འདུས་པའི་འཁོར་རྣམས
Chinese
为了理解其意义，后世的信徒们应当明白。因此，现在就听闻佛陀的聚集之精华。在生死之间的中阴阶段，通过普贤王如来的六法，以具有典范意义的智慧，摧毁六种无明，证悟真谛。凭借着诸如分别之基等十一种，以及诸如错乱之基等九种，将其摧毁并使其空无，从而脱离轮回。因此，没有迷途和遮蔽，也没有名称。现在就听闻其轮之精华。通过预言、口诀的显现，当下便知是法身。即使未与受生之身分离，也必定会到达佛地。大圆满究竟义聚集之甚深精华，普贤王如来智慧虚空续。珍宝黄金之精炼中，证悟持明果位之授记，第十五品。全知导师再次宣说，凭借究竟义智慧的加持，宣说究竟义口诀，以及无分别之加持，以及方便之乐的加持，以及体验之魔的加持。因此，区分其意义至关重要。现在就听闻其聚集之精华。究竟义口诀有四种，首先是确定基础之见，显现为未被改造的法界。迷途之处在于舍弃、收集和执着。舍弃如同毒药和荆棘。对于自身产生的五毒，以不悦之念进行舍弃。作为对治，将无常、无我，特意视为痛苦而舍弃。在烦恼的类别中进行舍弃，对于自身哪种烦恼最为强烈，就用对治之法进行舍弃，如同对亲人有亲疏之别。舍弃烦恼的因果，行善、舍恶、寻求果报，取舍、期望、疑虑，努力行持，如同世间农夫耕作。现在就听闻其聚集之精华。宣说收集之分别念，境与心无二的欲妙之法，将一切都收集于自己的心中。境与心不可能合二为一，蔗糖无法自己品尝自己的味道。心性自显的欲妙，通过内外心的幻化，显现出不确定的各种景象，如同水中之月难以捉摸。认为一切法皆为空性，即使自己的心摧毁了境，也没有任何东西变成空性，如同虫子焚烧须弥山。
English
In order to understand its meaning, future faithful ones should understand. Therefore, listen now to the essence of the Buddha's gathering. In the bardo between birth and death, through the six dharmas of Kuntuzangpo, with exemplary wisdom, destroy the six ignorances and realize the truth. By means of eleven such as the basis of discrimination, and nine such as the basis of delusion, destroy them and make them empty, thereby escaping samsara. Therefore, there is no straying or obscuration, and no name. Now listen to the essence of its wheel. Through the prophecy and the manifestation of the instructions, immediately know it as the Dharmakaya. Even if not separated from the body of fruition, one will surely reach the Buddha-ground. The Great Perfection, the innermost essence of the definitive meaning gathering, the Kuntuzangpo Yeshe Long gi Gyü. From the refining of precious gold, the prophecy of attaining the state of Vidyadhara, the fifteenth chapter. The Omniscient Teacher spoke again, by the blessing of definitive meaning wisdom, proclaiming the definitive meaning instructions, and the blessing of non-discrimination, and the blessing of the bliss of means, and the blessing of the demon of experience. Therefore, distinguishing its meaning is extremely important. Now listen to the essence of its gathering. There are four kinds of definitive meaning instructions, first is the view of establishing the ground, appearance is the unadulterated Dharmadhatu. The place of straying lies in abandoning, collecting, and attachment. Abandoning is like poison and thorns. For the five poisons arising from one's own body, one abandons them with a displeased mind. As an antidote, one intentionally regards impermanence and selflessness as suffering and abandons them. Abandoning within the categories of afflictions, whichever affliction is strongest in oneself, one abandons it with the antidote, like having closeness and distance to relatives. Abandoning the cause and effect of afflictions, doing good, abandoning evil, seeking results, taking and abandoning, hoping and doubting, striving to practice, like a farmer cultivating in the world. Now listen to the essence of its gathering. Explaining the thought of collecting, the Dharma of desire, in which object and mind are non-dual, collecting everything into one's own mind. Object and mind cannot be mixed into one, sugar cane cannot taste its own flavor. The desire that is the self-appearance of mind, through the magical manifestations of the inner and outer mind, manifests various uncertain appearances, like the moon in water that is difficult to grasp. Believing that all dharmas are empty, even if one's own mind destroys the object, nothing becomes empty, like a worm burning Mount Meru.
Chinese
舍。 法性之义任何也， 说无言说不可说， 狡诈者不予承认， 如同虚伪者之心。 彼等会集之精要谛听， 执着于境之分别念， 最初未被宗派之见所改变， 因无明之故错乱增长， 不知轮涅以愚昧， 如同不识之人相遇。 散乱于境之分别念， 诸天人等之觉知粗糙， 对于颜色形状之欲妙， 因分别念多故行为散乱， 如同孔雀观视光彩。 视八法为殊胜者， 对于赞毁等诸法， 以殊胜执着之执念， 确信乃是自相续之歧途， 如同独子之父母。 不畏惧生老病死之， 无明愚者嗔恨者， 此能取所取之分别念所毁， 因不畏惧后世地狱， 如同国王所派遣之刽子手。 彼等会集之精要谛听， 舍取执着彼等亦， 因未了知于基无有， 故于错乱之法执为真实， 显现乃是法界歧途所说。 普贤智慧界续中， 显示法界歧途之品第十六竟。 遍知导师复说， 显现未修饰法界者， 以上下中间之差别故， 乃是显示法界。 彼等会集之精要谛听， 上之法界与法身一， 中间智慧幻化之界， 下方显现生起之界， 若能认知一中之差别， 则无有相违一切皆是界。 如今显现之诸法， 不思不取不随逐， 五门不遮任其自便， 觉性随意于界中游动， 任何皆可于任何， 无有增损乃是法界。 彼等会集之精要谛听， 觉性无实法身之， 处乃于虚空界中游动， 以是与非能作何事？ 名之为法界。 错乱之分别念不改基， 寻觅之念不动界。 普贤智慧界续， 珍宝黄金之精炼中， 显示无歧途显现未修饰法界之品第十七竟。 彼时会集之眷属等
English
Sha. The meaning of Dharma-nature is whatever, It is considered unspeakable and inexpressible. The deceitful are not accepted, Like the mind of the hypocritical. Listen to the essence of that gathering, The concept of attachment to objects, Initially not transformed by the mind of philosophical tenets, Due to the power of ignorance, confusion increases. Not knowing samsara and nirvana due to ignorance, Like meeting someone you don't recognize. The concept of distraction to objects, Deities and humans have coarse knowledge. For the desirable qualities of color and shape, Due to many concepts, behavior is distracted, Like a peacock looking at its plumage. Seeing the eight worldly dharmas as sacred, For dharmas such as praise and blame, Holding onto the mind of attachment as sacred, It is certain to be a deviation of one's own continuum, Like parents of an only child. Not fearing birth, aging, sickness, and death, The ignorant fool is hateful, Destroyed by the concept of grasping and being grasped. Not fearing hell in the future, Like an executioner sent by the king. Listen to the essence of that gathering, Abandoning and gathering attachment, Because it is not known that they are absent from the ground, Therefore, clinging to the truth of confused dharmas, Appearance is said to be a deviation of the Dharmadhatu. From the Kuntuzangpo Yeshe Long gi Gyud, The sixteenth chapter, showing the deviation of the Dharmadhatu, is complete. The all-knowing teacher also said, Appearance, the uncorrected Dharmadhatu, For the sake of distinguishing above, below, and in between, Is the teaching of the Dharmadhatu. Listen to the essence of that gathering, The Dharmadhatu above is one with the Dharmakaya, In between is the realm of wisdom and illusion, Below is the realm of arising appearances. If one can recognize the differences within the one, Then there is no contradiction, everything is the realm. For all the dharmas that appear now, Without examining, grasping, or following, Without rejecting the five gates, let them be free, Whatever awareness arises, wanders from the realm. Whatever it may be, for anything, Without adding or subtracting, is the Dharmadhatu. Listen to the essence of that gathering, Awareness, the insubstantial Dharmakaya, Its place wanders in the expanse of space. What can be done with yes and no? It is called the Dharmadhatu. Confused concepts do not change the ground, The thought of searching does not move the realm. From the Kuntuzangpo Yeshe Long gi Gyud, In the refining of precious gold, The seventeenth chapter, showing the undeviated appearance of the uncorrected Dharmadhatu, is complete. Then the assembled retinue etc.