Tibetan
་བདེ ཆེན་ལས།། རྣམ་པར་དག་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ།། སྣང་དང་སྲིད་པ་གཉིས་སུ་མེད།། སྣོད་དང་བཅུད་ཀྱང་གཉིས་སུ་མེད།། སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་གཉིས་ཀྱང་མེད།། བདེ་དང་སྡུག་བསྔལ་གཉིས་ཀྱང་མེད།། ཕྱི་ནང སྨོས་པའི་ཆོས་ཀྱང་མེད།། མེད་པའི་དོན་གྱི་སྙིང་པོ་ལ།། ཡོད་པའི་སྒྲོ་སྐུར་གདབ་མི་བྱ།། གང་ཞིག་མེད་པའི་དོན་མ་མཐོང།། འདི་ལ་ཡོད་པའི་སྒྲོ་འདོགས་པ།། དོན་གྱི་སྙིང་པོ་མི་ཤེས་པས།། མེད་པའི་བདེ་བ ཡུལ་མ་མཐོང།། དེ་ནི་མ་སྐྱེས་ཆོས་མ་རྟོགས།། དེ་ཡིས་དབྱིངས་ཀྱི་ལམ་མ་མཐོང།། དེ་ནི་གཅིག་པུ་མུན་འཐོམ་ནས།། སྒྲོས་མེད་གནས་ནི་མཐོང་མི་འགྱུར།། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི།། སྒྲོ་དང་སྐུར་པ ཀུན་དང་བྲལ།། གང་གིས་སེམས་དེ་མ་མཐོང་བས།། བསྐལ་པ་དུ་མར་གྲངས་བགྲངས་ཀྱང།། སྙིང་པོ་རང་བཞིན་སེམས་མ་མཐོང།། བདེན་པའི་དོན་དང་འཕྲད་མི་འགྱུར།། ཞེས་གསུངས་སོ།། བྱང་ཆུབ་སེམས ཀྱི་མདོ་ལས།དཔེ་དོན་གཅིག་པའི་ལེའུ་སྟེ་གསུམ་པའོ།།།། དེ་ནས་ཡང་འདུས་པའི་ཚོགས་དེ་དག་ཐམས་ཅད། སེམས་དཔའ་རྡོ་རྗེའི་འཁོར་དུ་དད་པའི་སེམས་ཀྱིས་འཁོད་དེ་མོས་པས་འདུན་ཏོ།། དེ་ནས་སེམས་ དཔའ་རྡོ་རྗེ་དེས་འཁོར་འདུན་པ་དེ།རྩ་བ་བྱང་ཆུབ་སེམས་སུ་གཅིག་པ་དང།། རྟགས་དང་གཏན་ཚིགས་ལ་འདུན་པར་རིགས་ནས། ཡང་གསུངས་པ། ཀྱེ་འདུས་པའི་ཚོགས་ཆེན་ད་ཉོན་ཅིག། རྩ་བ་གཅིག་པའི་ ཆོས་འདི་ནི།། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཏེ།། ཆོས་རྣམས་ཀུན་གྱི་རྩ་བ་ཡིན།། ཐམས་ཅད་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཡིན།། དུས་གསུམ་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ལ།། སྐུ་གསུང་ཐུགས་སུ་བདག་མེད་ཀྱང།། བདག་ལ སྙིང་པོ་འདི་ལ་འདུས།། སྣང་དང་སྲིད་པར་སྨོས་པའི་ཆོས།། ཐམས་ཅད་མངོན་དུ་སྣང་བ་ཡང།། ཐམས་ཅད་འབྱུང་བ་འདི་ལ་འདུས།། འདི་ནི་སྣང་སྲིད་སྙིང་པོ་ཡིན།། སྙིང་པོ་བྱང་ཆུབ་སེམས་འདི་ལ།། ཐམས་ཅད འདུས་ཤིང་འབྱུང་བས་ན།། དེ་ཕྱིར་སྙིང་པོ་བྱང་ཆུབ་སེམས།། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་ནི།། གཅིག་ཏུ་ཡོད་ལ་བགྲང་དུ་མེད།། བགྲངས་ན་མཐའ་ཡས་བརྗོད་མི་ལངས།། གཅིག་ལ་རྣམ་པ བགྲང་དུ་མེད།། གཅིག་གིས་ཀུན་གྱི་རྣམ་པ་འཛིན།། ཐམས་ཅད་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཡིན།། དེ་ཕྱིར་སྙིང་པོ་བྱང་ཆུབ་སེམས།། ཐམས་ཅད་འབྱུང་བ་རྒྱུ་རུ་སྣང།། དེས་ན་རྒྱུ་གཅིག་བྱང་ཆུབ་སེམས།། ཐམས་ཅད་བྱང ཆུབ་སེམས་ལ་སྤྲོས།། འདུས་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་སེམས་སུ་འདུས།། གནས་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་སེམས་ལ་གནས།། བསྐྱེད་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་སེམས་ལས་བསྐྱེད།།
Chinese
出于大乐。于极清净之法性中，显现与有二者皆无，器与情亦无二，佛与有情亦无二，乐与痛苦亦无二，内外所言之法亦无。于无之义之精要，不应施加有之诽谤。若未见何为无之义，于此施加有之执着，因不识意义之精要，未见无之乐之境，彼未证无生之法，彼未见法界之路，彼独自于黑暗中迷茫，不见无有戏论之境。菩提心之自性，远离一切诽谤与诋毁。何人未见彼心，纵然历经无数劫，数算劫数，亦未见精要自性之心，不与真谛相遇。如是说。出于菩提心经，譬喻意义合一之品，即第三品。之后，聚集之所有会众，皆以信心安住于金刚萨埵之坛城中，以虔诚之心祈愿。之后，金刚萨埵以理劝导聚集之会众，根本在于菩提心为一，于征象与理由上劝导，又如是说：诸位聚集之大会众，现在谛听！此根本唯一之法，即是菩提心之自性，是诸法之根本，是万物聚集之精要。于三世一切诸佛，虽身语意上无我，然于我，精要皆集于此。显现与有中所言之法，一切显现之现象，一切生起皆集于此，此乃显有之精要。精要菩提心于此，一切聚集且生起，是故精要乃菩提心。菩提心之名相，唯一而不可数，若数则无边无法言说。一有无数之相，一执持一切之相，是万物聚集之精要，是故精要乃菩提心。一切生起显现为因，因此一因乃菩提心，一切皆于菩提心中开展，聚集亦集于菩提心中，安住亦安住于菩提心中，生起亦从菩提心中生起。
English
From Great Bliss. In the utterly pure Dharma-nature, there is no duality of appearance and existence, no duality of vessel and essence, no duality of Buddha and sentient beings, no duality of happiness and suffering, and no Dharma to be spoken of as internal or external. In the essence of the meaning of non-existence, one should not impose the slander of existence. Whoever has not seen the meaning of non-existence, and attaches the imputation of existence to this, does not know the essence of the meaning, and does not see the realm of the bliss of non-existence. That one has not realized the unborn Dharma, that one has not seen the path of the Dharmadhatu, that one is lost in darkness alone, and will not see the state without elaboration. The nature of Bodhicitta is free from all imputation and defamation. Because whoever has not seen that mind, even if counting kalpas for many kalpas, has not seen the mind of essential nature, and will not meet the meaning of truth. Thus it is said. From the Sutra of Bodhicitta, the chapter on the unity of metaphor and meaning, which is the third chapter. Then, all those assembled gatherings, abiding in the mandala of Vajrasattva with faithful minds, aspired with devotion. Then, that Vajrasattva reasonably exhorted the assembled gathering, the root being one in Bodhicitta, exhorting on signs and reasons, and again said: O great gathering of assembled ones, listen now! This Dharma of one root is the nature of Bodhicitta, it is the root of all Dharmas, it is the essence of all that is assembled. In all the Buddhas of the three times, although there is no self in body, speech, and mind, yet in me, the essence is gathered in this. The Dharmas spoken of in appearance and existence, all the phenomena that appear manifestly, all arising is gathered in this, this is the essence of appearance and existence. In this essence, Bodhicitta, all is gathered and arises, therefore the essence is Bodhicitta. The names of Bodhicitta are one and uncountable, if counted, they are infinite and cannot be expressed. One has countless aspects, one holds all aspects, it is the essence of all that is assembled, therefore the essence is Bodhicitta. All arising appears as a cause, therefore the one cause is Bodhicitta, all expands in Bodhicitta, gathering also gathers in Bodhicitta, abiding also abides in Bodhicitta, arising also arises from Bodhicitta.
Tibetan
སངས་རྒྱས་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱང།། སེམས་ཉིད་གཟུང་འཛིན བྲལ་བ་ཡིན།། དེས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་སྐུ།། སེམས་ཅན་ལུས་དང་བག་ཆགས་ཀྱང།། སེམས་ཀྱི་བསྐམ་ཆགས་ལྔ་ལས་བྱུང།། དེས་ན་འབྱུང་བའི་བྱང་ཆུབ་སེམས།། བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་གཟུང་འཛིན་བྲལ།། བྱང ཆུབ་སེམས་ནི་སྤྲོས་དང་བྲལ།། བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་རྣམ་པར་དག། བྱང་ཆུབ་སེམས་ལ་དབྱིབས་མ་མཆིས།། བྱང་ཆུབ་སེམས་ལ་ཁ་དོག་མེད།། བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་སྒྲོ་སྐུར་བྲལ།། ཐམས་ཅད་སྤང་བའི་བྱང་ཆུབ སེམས།། ཆོས་རྣམས་ཀུན་གྱི་རྩ་བ་རུ།། གཅིག་པ་ཆོས་ཀུན་རྩ་བ་ཡིན།། རྩ་བ་བྱང་ཆུབ་སེམས་འདི་ནི།། ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་འདིས་བྱས་པས།། ཐམས་ཅད་བྱེད་པའི་རྒྱལ་པོ་ཡིན།། བྱེད་པའི་རྒྱལ་པོས་ཀུན་བྱས པས།། དངོས་སུ་གྲུབ་པ་གང་ཡང་མེད།། གང་ཞིག་དངོས་སུ་གྲུབ་འདོད་པས།། དེ་ཡིས་ཆོས་ཀུན་གང་མི་འགྲུབ།། དེ་བས་དངོས་མེད་ཀུན་གྱིས་གྲུབ།། དངོས་མེད་གང་གིས་གྲུབ་པ་དེ།། དེས་ནི་རྩ་བ་སེམས་གྲུབ སྟེ།། ཆོས་རྣམས་ཀུན་གྱི་རྩ་བ་གྲུབ།། བྱེད་པའི་རྒྱལ་པོ་གྲུབ་པ་ཡིན།། དེ་བས་སུ་ཡང་རུང་བ་དེས།། དངོས་མེད་གང་གིས་མངོན་གསལ་བ།། དེས་ནི་ཐམས་ཅད་ཀུན་འགྲུབ་པས།། མི་གནས་དངོས་མེད་རྒྱལ་པོ གྲུབ།། འདི་ཡིས་ཐམས་ཅད་བྱེད་པ་གྲུབ།། འདི་ཡིས་ཐམས་ཅད་བྱེད་པར་འགྱུར།། དེ་ལས་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བར་འགྱུར།། དེ་ལས་འབྱུང་བ་ཐམས་ཅད་འབྱུང།། དེ་ལས་སྲིད་པ་ཐམས་ཅད་འབྱུང།། སྣང་བའི ཆོས་ཀྱང་དེ་ལས་བྱུང།། ཐམས་ཅད་ཐམས་ཅད་ཀུན་འབྱུང་བས།། དེ་ཕྱིར་སྙིང་པོ་བྱང་ཆུབ་སེམས།། ཆོས་རྣམས་ཀུན་གྱི་རྩ་བའོ།། ཞེས་གསུངས་སོ།། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་མདོ་ལས། རྩ་བ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ལེའུ སྟེ་བཞི་པའོ།།།། དེ་ནས་འདུས་པའི་ཚོགས་དེ་དག་ཐམས་ཅད། སྟོན་པ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་སྤྱན་སྔར་རབ་ཏུ་ཤིན་ཏུ་འདུད་པའི་སྒོ་ནས་འཁོད་དེ།། ཐམས་ཅད་མགྲིན་གཅིག་པའི་སྒོ་ནས་ཞུས་པ། སྟོན་པ ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ཡིས།། ཆོས་རྣམས་ཀུན་ཏུ་སྣང་བར་མཛད།། སྟོན་པ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཡིས།། དོན་དེ་རྩ་བ་གཅིག་ཏུ་བསྟན། རྩ་བ་གཅིག་གི་དོན་བསྟན་ན།། ཆོས་རྣམས་ཀུན་གྱི་རྩ་བ་རྟོགས།། ཞེས་ཞུས སོ།། དེ་ནས་སེམས་དཔའ་རྡོ་རྗེ་དེས།། ཆོས་ཐམས་ཅད་རྩ་བ་གཅིག་པའི་མདོ་དང་འགྲེལ་པ་འདི་གསུངས་སོ།། ཆོས་ཀུན་རྩ་བ་གཅིག་པ་འདི་ལྟ་སྟེ།། ཆོས་ཉིད་སེམས་ཉིད་གཅིག་ཏུ་བསྟན་པ ལ།། གྲངས་དང་རྣམ་པ་ཡོད་ཀྱིས་བགྲང་དུ་མེད།། མ་བཅོས་རྟོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ།། ཏི་བྱ་ན
Chinese
佛陀之身与智慧，心性离于能取所取。因此菩提心之身，有情众生之身与习气，皆从心之五种干涸生起。因此生起之菩提心，菩提心离于能取所取，菩提心离于戏论，菩提心极为清净，菩提心无有形状，菩提心无有颜色，菩提心离于增益损减，舍弃一切之菩提心，为诸法之根本。唯一是诸法之根本，根本此菩提心，以一切之自性所作故，是一切之作者国王。作者国王作一切故，实有成立者任何皆无。何者欲实有成立，彼者一切法皆不成就，因此无实有由一切成就。无实有由何成就者，彼者成立根本心，成立诸法一切之根本，成立作者国王。因此任何随顺者，无实有由何显现，彼者一切皆成就故，不住无实有国王成立。此者成就一切作者，此者将成为一切作者，从彼一切将生起，从彼生起一切，从彼存在一切，显现之法亦从彼生。一切一切皆生起故，因此心髓菩提心，是诸法一切之根本。如是说。菩提心经中，根本菩提心之章节，即第四品。之后聚集之彼等一切众，于导师普贤王如来之前，以极度恭敬之门安住。一切以同一声音祈请：导师普贤王如来，使一切法皆显现。导师金刚萨埵，将彼意义显示为唯一根本。若显示唯一根本之意义，则了悟一切法之根本。如是祈请。之后，彼心之勇士金刚，宣说了此一切法唯一根本之经与解释。一切法唯一根本是如此，法性心性显示为一，有数量与相状亦无法计数，未作造作证悟之瑜伽士，底雅纳。
English
Buddha's body and wisdom, the nature of mind is free from grasping and being grasped. Therefore, the body of Bodhicitta, the body and karmic imprints of sentient beings, all arise from the five drynesses of the mind. Therefore, the arising Bodhicitta, Bodhicitta is free from grasping and being grasped, Bodhicitta is free from elaboration, Bodhicitta is extremely pure, Bodhicitta has no shape, Bodhicitta has no color, Bodhicitta is free from addition and subtraction, the Bodhicitta that abandons everything, is the root of all dharmas. The one is the root of all dharmas, this root Bodhicitta, because it is made by the nature of all, is the king who does everything. Because the king who does everything does everything, there is nothing that is actually established. Whoever wants to be actually established, that person will not accomplish all dharmas, therefore the unreal is accomplished by everything. Whoever accomplishes the unreal, that person establishes the root mind, establishes the root of all dharmas, establishes the king who does everything. Therefore, whoever is agreeable, the unreal is manifested by what, that person accomplishes everything, therefore the non-abiding unreal king is established. This one accomplishes all doers, this one will become all doers, from that everything will arise, from that everything arises, from that everything exists, the appearing dharma also arises from that. Because everything arises from everything, therefore the heart essence Bodhicitta, is the root of all dharmas. Thus it is said. In the Bodhicitta Sutra, the chapter on the root Bodhicitta, that is the fourth chapter. Then all those assembled, in front of the teacher Samantabhadra, abide with extreme reverence. All prayed with one voice: Teacher Samantabhadra, makes all dharmas appear. Teacher Vajrasattva, shows that meaning as the only root. If the meaning of the only root is shown, then the root of all dharmas is realized. Thus they prayed. Then, that mind warrior Vajra, spoke this sutra and explanation of the only root of all dharmas. The only root of all dharmas is like this, the nature of dharma and the nature of mind are shown as one, there is no counting with numbers and appearances, the yogi who realizes without fabrication, Dhyana.