Tibetan
སྡང་དང་ཆོས་བརྒྱད་ཀྱི་རྟོག་པ་ཤར་ཡང་འདི་ནི་ངན་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ནས་འགྱོད་པ་དང་དགག་པ་སོགས་མི་བྱ་བར་རང་ གྲོལ་གྱི་གཤིས་ལ་བཞག་པས་ན་སྤང་བྱས་མ་བསྒྱུར། དེ་ལྟར་བཟང་རྟོག་དགེ་བའི་རྣམ་པར་ཤར་ཡང་སེམས་ཀྱི་རང་ངོ་ལ་བཟང་པོར་བསྒྱུར་དུ་མེད་ཅིང༌། ངན་རྟོག་མི་དགེ་བའི་རྣམ་པར་ཡང་ངན་པར་བསྒྱུར་དུ་མེད་ལ་སེམས་ཅན་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བར་དུ་སེམས་ཀྱི་གཤིས་ལ་ཁྱད་པར་མེད་པས་གཤིས་དེ་རྫོགས་པ་ཆེ། དེ་ལྟ་བུའི་རང་བཞིན་རྟོགས་ན་གང་སྤང་བླང་མེད་པའི་ངང་དུ་ངོ་མཉམ་སྟེ་ད་ལྟའི་བླང་དོར་དང་རེ་དོགས་དགག་སྒྲུབ་དང་ཆགས་སྡང་འདི་ནི་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་མིན་ནོ་སྙམ་དུ་བདེན་ཞེན་གྱིས་བཅིང་བའི་ཆོས་དང་ཁྲིགས་སྣ་ཚོགས་སུ་ཡོད་པ་དེ་ཐམས་ཅད་མེད་པར་རང་རིག་ཟང་ཐལ་ཡུག་འབྱམས་ཀྱི་ངང་དུ་ཐམས་ཅད་སྤང་བླང་མེད་པར་དག་པས་ན་ཡོད་ནི་མེད་ལ། དེའི་ཚེ་ཉམས་ལེན་རང་རིག་རྗེན་པ་དེ་ཡང་དེའི་རང་བཞིན་འདི་དང་འདི་ལྟ་བུ་ཡིན་ནོ་ཞེས། བདེ་ལྷང་ངེ་བ་དང༌། གསལ་སང་ངེ་བ་དང༌། མི་རྟོག་པའི་ངང་དུ་ཆམས་སེ་བ་ལ་སོགས་གང་ཡང་མིན་པས་ཚིག་གི་བརྗོད་པ་དང་བློས་བསམ་པའི་ཡུལ་དུ་མེད་ལ་རྣལ་འབྱོར་བ་ལ་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་རང་རིག་ཟངས་མ་ཐལ་བྱུང་དུ་ལྷག་གེར་ཤར་བ་ཉིད་སོ་སོ་རང་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་ཡོད་པས་མེད་ལ་ཡོད་པའི་མཐའ། དེ་ལྟར་སེམས་ཉིད་མ་བཅོས་པའི་ངང་དུ་དངོས་པོ་བདེན་ཞེན་གྱི་ཆ་ཐམས་ཅད་རང་ཞིག་པས་ན་དངོས་ཀུན་བཤིགས་པས། བདེན་ཞེན་གྱི་འཆིང་བ་དང་བྲལ་བའི་རང་བབ་དེ་ཀ་རིག་སྟོང་གཉིས་སུ་མེད་པའི་སྟོང་ཉིད་ཡིན་པས་བློའི་ཡུལ་དུ་བྱས་པའི་སྟོང་ཉིད་ལོག་ནས་ཚོལ་མི་དགོས་པས་ན་སྟོང་པ་རྫོགས་པ་ཆེ། དེ་ལྟར་མ་ཤེས་པར་ཡོད་དཔྱོད་ཀྱི་སྟོང་པ་ལ་རེ་བ་རྣམས་སྣང་ཐོག་ཏུ་སྟོང་པ་ལོག་ནས་བཙལ་ཏེ་སྟོང་འཛིན་གྱི་ཞེན་པས་བཅིངས་ནས་བཅོས་ཤིང་བཅོས་ཤིང་བརྟག་པའི་སྟོང་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་པའི་བློས་གྲོལ་བར་འདོད་པས་ན། བཅོས་ཤིང་བཅོས་ཤིང་གྲོལ་བར་འདོད་པའི་མི། །དེ་ལྟ་བུ་དེ་ནི་སྣང་ཚོད་ལ་སྐུར་པ་བཏབ་ནས་སྟོང་པ་བཤིགས་པས་ཆད་པའི་མཐར་ལྟུང་ལ། སྟོང་པ་ལ་མཆོག་ཏུ་བཟུང་ནས་བདེན་པར་ཞེན་པས་རྟག་པའི་མཐར་ལྟུང་སྟེ། རྟག་ཆད་ཀྱི་གཡངས་ས་ལས་མི་ཐར་བས་ན། རྟག་ཆད་གཉིས་ཐར་པ་ཡོད་དམ་ཅི། །དཔེར་ན། འབྱུང་བཞིས་བསྡུས་པའི་སྣོད་བཅུད་ཐམས་ཅད་ནམ་མཁའ་ལ་བརྟེན་ནས་གནས་ཀྱང་ནམ་མཁའ་གང་ལའང་བརྟེན་ས་མེད་པ་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཉིད་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ལ་བརྟེན་ཀྱང་ཆོས་ཉིད་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ནི་གང་ལ་ཡང་མི་བརྟེན་ཏེ། བརྟེན་པའི་གཞི་མེད་པས་ན་གཞི་མེད་འཁོར་འདས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་གྱིས་མ་བསྐྱེད་པ་མེད་ཀྱང་ཆོས་ཉིད་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ནི་གང་གིས་ཀྱང་བསྐྱེད་པའི་རྩ་བ་མེད་པས་ན་རྩ་བྲལ། །གཞི་རྩ་མེད་པའི་ཆོས་ ཉིད་དེ་ནི་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་བཅོས་བསླད་མེད་པར་ཡེ་ནས་གནས་པས་ན་ཡེ་གནས་རྫོགས་པ་ཆེ། དེ་ལྟར་ཡེ་གནས་གཉུག་མའི་ཆོས་ཉིད་རང་བབས་སུ་གནས་པ་མི་ཤེས་པ་རྣམས་ཁ་ཅིག་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སྟོང་འཛིན་ལ་ཆེད་དུ་གཉེར་ནས་བསྒོམ། ཁ་ཅིག་ནི་སྣང་ཆ་གཟུགས་ཀྱི་རྣམ་པ་ལ་དོན་དུ་འཛིན་ཞིང་ལྷ་དང་ཐིག་ལེ་ལ་སོགས་མཚན་བཅས་ཀྱི་སྒོམ་ལ་རེ། ཁ་ཅིག་ནི་ཆོས་ཉིད་དོན་དམ་པ་དེ་ནི་འདི་དང་འདི་ལྟ་བུ་ཡིན་ནོ་ཞེས། བདེན་བདེན་རྟག་རྟག་ཨ་འཐས་སུ་བཟུང་ནས་བློས་གཏད་སོལ་སྒོམ་དུ་བཟུང་ནས་ཡོད་པར་སྒྲོ་འདོགས། ཁ་ཅིག་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་པས་འཁོར་བ་མེད་མྱང་འདས་མེད། ལས་འབྲས་མེད་ཅང་མེད་ཆད་པར་སྒོམ་ཞིང་མེད་པར་སྐུར་པ་འདེབས་པ། དེ་ལྟར་མ་རྟོགས་པ་རྣམས་རང་རང་གི་ཞེ་འདོད་སྣ་ཚོགས་ལ་དམ་པའི་དོན་དུ་འཛིན་ཞིང་བསྒོམ་པས་ན། སྟོང་དང་སྣང་དང་ཡོད་དང་མེད་པའི་སྒོམ། །དེ་ལྟར་བློས་བྱས་གཉིས་འཛིན་གྱི་སྒོམ་པ་སུ་ལ་ཡོད་པ་དེ་ལ་ཞེ་འདོད་གྲུབ་མཐའི་ལྟ་བའང་ཡོད། བླང་དོར་ཕྱོགས་རིས་ཀྱི་སྤྱོད་པའང་ཡོད་པས་ན། གང་ལ་བསྒོམ་ཡོད་ལྟ་དང་སྤྱོད་པ་ཡོད། །དེ་ལྟར་བློས་བྱས་བཅོས་མའི་ལྟ་སྒོམ་ལ་རེ་བ་རྣམས་ལ་ཡེ་གྲོལ་སྤང་བླང་དང་བྲལ་བའི་གནད་མེད་པས་འཁོར་འདས་ལ་བཟང་ ངན་དུ་འཛིན་པས་ན་དེ་ལ་སྲིད་ཡོད། དེ་ལྟར་སྲིད་པ་བདེན་པར་བཟུང་ནས་སྤང་བྱར་བྱེད་པ་དེས་ནི་སྲིད་པ་སྤངས་མི་ནུས་ཏེ་དཔེར་ན་ལུས་མ་སྤང་པར་གྲིབ་མ་སྤང་མི་ནུས་པ་ལྟར། འཁོར་བའི་རྩ་བ་བདེན་ཞེན་མ་སྤང་པར་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་སྤངས་མི་ནུས་པས་ན་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ཡོད། དེ་བཞིན་དུ་གཉིས་འཛིན་ཕྱོགས་རེ་ལ་ཞེན་པ་རྣམས་ཆོས་དང་ཐེག་པའི་ཞེན་འདོད་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་བཅིངས་ཏེ་འདི་ནི་བཟང་པོའོ། །འདི་ནི་ངན་པའོ། །འདི་ནི་རང་ལུགས་སོ། །འདི་ནི་གཞན་ལུགས་སོ། །ངེད་ནི་མཆོག་གོ །གཞན་ནི་དམན་ནོ་ཞེས་ཆགས་སྡང་དང་རྩོད་པ་མངོན་པར་འཕེལ་བས་ན། གང་ལ་ཆོས་ཡོད་ཐེག་པའི་ཞེ་འདོད་ཡོད། །དེ་ལྟ་བུ་དེ་ནི་རང་གཞན་གཉིས་འཛིན་གྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་གཟེབ་ཏུ་ཆུད་ཅིང་འཁོར་བའི་འཆིང་བ་ཐམས་
Chinese
即使生起嗔恨和世间八法的念头，也不认为这是坏事，不去后悔和否定，而是安住在自解脱的本性中，因此无需断除和改变。同样，即使生起善良的念头，显现为善的形态，也无法将心性的本来自性改变为善良。即使生起恶念，显现为不善的形态，也无法将其改变为恶。从众生到佛，心性的本性没有差别，因此本性是圆满的。如果证悟了这样的自性，就能在无取舍的状态中平等对待，现在的好坏取舍、希望和恐惧、否定和肯定、贪恋和嗔恨，认为“这是对的，这是错的”而被真实执着束缚的各种法和规矩，全部消失，在自明觉朗然通透的境界中，一切无取舍而清净，因此有即是无。那时，赤裸的自明觉的实修，也并非是“它的自性是这样这样”，并非是快乐、明亮、不作意等等，无法用语言表达，也非意识思维的对境，对于瑜伽士来说，所有时间里，自明觉如纯金般自然显现，各自存在于自明觉智慧的行境中，因此是无而有的边。这样，在心性不造作的状态中，一切对实有执着的方面都自然消融，因此一切事物都被摧毁。 脱离了实执束缚的自性，就是觉性与空性无二的空性，因此无需寻找被意识作为对境的空性，所以空性是圆满的。如果不是这样，而是希望存在性分析的空性，那么在显现上寻找颠倒的空性，被空执的执着所束缚，造作又造作，认为这是考察的空性，想要通过意识来解脱。想要造作又造作而解脱的人啊！这样的人，就是诽谤显现，摧毁空性，堕入断灭的边。如果将空性视为至高无上，并执着为真实，就会堕入常边的边。因为无法从常断的悬崖中解脱，那么，常断二边有解脱吗？例如，四大组成的器情世界，虽然依靠虚空而存在，但虚空不依赖任何事物一样，一切法都依赖于法性大圆满。
English
Even if thoughts of hatred and the eight worldly concerns arise, do not think of them as bad, and without regret or rejection, rest in the nature of self-liberation, so there is no need to abandon or transform them. Likewise, even if good thoughts arise, appearing as virtuous forms, the intrinsic nature of mind cannot be transformed into goodness. Even if bad thoughts arise, appearing as non-virtuous forms, they cannot be transformed into badness. From sentient beings to Buddhas, there is no difference in the nature of mind, so that nature is the Great Perfection. If you realize such a nature, you will be equal in a state without anything to abandon or adopt. The present adoption and rejection, hope and fear, negation and affirmation, attachment and aversion, thinking 'This is right, this is wrong,' and being bound by clinging to reality, all kinds of doctrines and rules disappear. In the state of self-awareness, clear and unobstructed, everything is pure without anything to abandon or adopt, so existence is non-existence. At that time, the practice of naked self-awareness is not 'Its nature is like this or that,' not happiness, clarity, non-conceptuality, etc. It cannot be expressed in words and is not an object of conceptual thought. For a yogi, at all times, self-awareness arises naturally like pure gold, each existing in the realm of the wisdom of self-awareness, so it is the extreme of non-existence and existence. Thus, in the uncorrected state of mind itself, all aspects of clinging to reality naturally dissolve, so all things are destroyed. The very nature of being free from the bondage of clinging to reality is emptiness, in which awareness and emptiness are non-dual, so there is no need to seek emptiness that has been made an object of the mind, so emptiness is the Great Perfection. If you do not understand this and hope for the emptiness of existential analysis, then you seek a reversed emptiness in appearance, bound by the clinging of emptiness, fabricating and fabricating, thinking that it is the emptiness of examination, wanting to be liberated by the mind. O you who want to fabricate and fabricate and be liberated! Such a person slanders appearance and destroys emptiness, falling into the extreme of nihilism. If you regard emptiness as supreme and cling to it as real, you will fall into the extreme of eternalism. Since you cannot escape from the precipice of eternalism and nihilism, is there liberation from eternalism and nihilism? For example, just as all the outer and inner worlds composed of the four elements depend on space to exist, but space does not depend on anything, so all phenomena depend on the Great Perfection of Dharmata.
Chinese
然而，法性大圆满不依赖于任何事物。因为没有依赖的基础，所以没有基础。轮回和涅槃的一切法，虽然没有不是由因和缘产生的，但法性大圆满没有任何产生它的根源，所以没有根。没有基础和根源的法性，在任何时候都无有改造和错乱，本来就存在，所以是本有大圆满。像这样，不认识本有、本初的法性自然安住的状态的人们，有些人认为一切法都是空性，特意执着于空性而修习。有些人执着于显现部分的色相为实有，依赖于本尊和明点等有相的修法。有些人则认为法性胜义谛就是这个和那个，执着于“真真、常恒、牢牢抓住”，以分别念来守护，以臆想的修法来增益。有些人认为一切法都是空性，所以没有轮回，没有涅槃，没有业果，什么都没有，修习断灭见，并诽谤为无有。像这样，不证悟的人们将各自的意愿执着为殊胜的意义而修习，因此有空、有显现、有存在和没有存在的修法。像这样，凡是有分别念造作的二取修习的人，他也有意愿和宗派的见解。也有取舍和偏袒的行为。因此，凡是有修习的，就有见解和行为。像这样，依赖于分别念造作的见修行的人们，因为没有远离取舍的本初解脱的要诀，所以将轮回和涅槃执着为好坏，因此他有实有。像这样，执着实有为真实，并作为所断除的对象，这样是无法断除实有的，譬如不舍弃身体就无法舍弃影子一样。不舍弃轮回的根本——实有执着，就无法舍弃轮回的痛苦，所以有轮回的痛苦。同样，执着于二取和偏颇的人们，被对法和乘的各种意愿所束缚，认为“这是好的，这是坏的，这是自宗，这是他宗，我是殊胜的，他人是低劣的”，贪嗔和争论明显增长。因此，凡是有法的，就有对乘的意愿。这样的人，追随自他二取，陷入烦恼的牢笼，一切轮回的束缚
English
However, the Dharmata Great Perfection does not rely on anything. Because there is no basis for reliance, it is without basis. Although all phenomena of samsara and nirvana are produced by causes and conditions, the Dharmata Great Perfection has no root by which anything produces it, so it is rootless. That Dharmata without basis and root abides primordially without any alteration or corruption at all times, so it is the Primordial Abiding Great Perfection. Like this, some who do not recognize the natural abiding state of the Primordial Abiding, Innate Dharmata think that all phenomena are emptiness, and deliberately cultivate by clinging to emptiness. Some grasp the appearance aspect of form as real, and rely on the meditation with signs such as deities and bindus. Some say that the ultimate Dharmata is like this and that, clinging to "true, true, permanent, permanent, firmly grasped," guarding it with conceptual mind, and exaggerating it with fabricated meditation. Some think that all phenomena are emptiness, so there is no samsara, no nirvana, no karmic results, nothing at all, cultivating nihilistic views, and slandering as non-existence. Like this, those who do not realize hold their various desires as the supreme meaning and cultivate, so there are meditations on emptiness, appearance, existence, and non-existence. Like this, whoever has the dualistic meditation fabricated by conceptual mind also has the views of desire and philosophical tenets. They also have actions of acceptance and rejection, and partiality. Therefore, whoever has meditation has views and actions. Like this, those who rely on the fabricated views and meditation of conceptual mind do not have the key point of primordial liberation free from acceptance and rejection, so they grasp samsara and nirvana as good and bad, therefore they have existence. Like this, grasping existence as true and making it the object to be abandoned, they cannot abandon existence, just as one cannot abandon the shadow without abandoning the body. Without abandoning the root of samsara—the clinging to reality—one cannot abandon the suffering of samsara, so there is the suffering of samsara. Similarly, those who cling to dualistic grasping and partiality are bound by various desires for Dharma and vehicles, thinking, "This is good, this is bad, this is my own tradition, this is another's tradition, I am superior, others are inferior," and attachment, hatred, and disputes clearly increase. Therefore, whoever has Dharma has desires for vehicles. Such a person follows the dualistic grasping of self and other, falls into the cage of afflictions, and all the bonds of samsara.