Tibetan
ཡང་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་དང་དབྱེར་མེད་པས་ན་རང་བཞིན། ཆོས་ཉིད་དེའི་ཀློང་དབྱིངས་དོན་དམ་པའི་ངང་དུ་སྣང་སྲིད་གཞི་ལས་མ་གཡོས་པར་རྫོགས་པས་ན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ། དཔེར་ན་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་ནམ་མཁས་ཁྱབ་ཅིང་ནམ་མཁས་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་མ་སྤངས་པ་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ཆོས་ཉིད་རྫོགས་པ་ཆེན་པོས་ཆོས་གང་ཡང་མ་སྤང་བས་ན་གང་ཡང་མ་སྤངས། དངོས་པོའི་མཚན་ཉིད་དབྱིབས་དང་ཁ་དོག་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ནམ་མཁའ་ལ་མེད་ཅིང་ནམ་མཁའ་དེ་དག་གི་ཡུལ་ལས་འདས་པ་ལྟར། ཆོས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཡོད་པའི་དངོས་པོ་དང་མཚན་མ་དང་སྨྲར་བརྗོད་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཉིད་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ལ་མེད་ཅིང་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་དེ་དག་གི་ཡུལ་ལས་འདས་པས་ན་ཀུན་ལས་འདས་པའི་དོན། དེ་ལྟར་དབྱིངས་ཆོས་ཉིད་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་གཞིའི་གནས་ལུགས་གཉུག་མའི་ཡེ་ཤེས་རང་གི་ངོ་བོ་བསྟན་ནས་དེ་ཉིད་ཤར་གྲོལ་གཉིས་མེད་ཀྱི་ཆོས་ སྐུ་ཀ་དག་ཁྲེགས་ཆོད་ཀྱི་ལྟ་བར་ཐག་བཅད་པ་ནི། ཐོལ་སྐྱེས་ཀྱི་རྣམ་རྟོག་ཡུལ་ལ་ཤར་བའི་ཚེ། ཤར་བའི་ཡུལ་དང་ཤར་བའི་རྣམ་རྟོག་གཉིས་ཀ་ལ་ཞེན་འཛིན་གྱི་སྤང་བླང་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་བྱེད་པར་གང་ཤར་གྱི་ངོ་བོ་ལ་བལྟས་པས་རྣམ་རྟོག་རང་དག་སྟེ་རང་རིག་མ་བཅོས་པར་ཤར་བ་དེ་ལྷུན་གྲུབ་སྐུ་གསུམ་གྱི་ངང་དུ་འབྱམས་པའི་རིག་པ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཀློང་ཆེན་པོ་ཡིན་པས་ན། གང་ཤར་ཞེན་མེད་ལྷུན་འབྱམས་རིག་པའི་ཀློང༌། །དེ་ལྟར་ལྟ་བའི་རང་ངོ་མཐོང་བ་དེའི་ངང་དུ་སེམས་མ་བཅོས་པར་ཅོག་གེ་བཞག་པས་རྣམ་རྟོག་རང་དག་སྟེ་རང་བཞིན་བབས་ཀྱི་བསམ་གཏན་ལ་གནས་པ་ནི་ཅོག་བཞག །དེའི་ཚེ་སྐྱེ་མེད་ཀྱི་ངང་ནས་འགགས་མེད་རིག་རྩལ་སྣ་ཚོགས་སུ་ཤར་ཡང་ཞེན་མེད་ཀྱི་ངང་དུ་གྲོལ་བས་ན་རང་གྲོལ། རྣམ་རྟོག་གང་སྐྱེས་ཀྱི་ངོ་བོ་ལ་གཅེར་གྱིས་བལྟས་པས་རྣམ་རྟོག་རང་ཡལ་བའི་ཚེ་གཉུག་མའི་ངོ་བོ་ལྷག་གིས་མཐོང་བ་ནི་གཅེར་མཐོང༌། དེ་ལྟ་བུའི་སྒོམ་དེ་ཡང་བདེ་གསལ་མི་རྟོག་ལ་སོགས་པའི་ཉམས་ཀྱི་ཞེན་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་ཏེ་རང་བཞིན་འདི་ལྟ་བུ་ཞིག་གོ་ཞེས་བློས་བསམ་པའི་ཡུལ་ལས་འདས་པས་ན་བསམ་ཡུལ་མེད། སེམས་མ་བཅོས་པ་འདི་རང་ངོ་རང་ཤེས་དྲན་པས་སྐྱོང་བ་ཙམ་ཉམས་ལེན་གྱི་གནད་འགག་ཡིན་པས་ན་རང་བཞིན་རང་བབས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བློས་ནན་གྱིས་བཟུང་ནས་སེམས་ལ་བཟོ་བཅོས་ན་ཅི་ ཙམ་བཅོས་པ་དེ་ཙམ་ལམ་གོལ་དུ་འགྲོ་བས་ན་བཅོས་བསླད་མ་བྱེད་ཅིག །དེ་ལྟར་མ་བཅོས་པའི་ཆོས་ཉིད་རང་ངོ་མ་ཤེས་པ་རྣམས་ནི་རང་བཞིན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་ལམ་ལ་རྨོངས་པ་ཡིན་པས་ན་རྨོངས་པ་གང་གིས་དེ་ལྟ་བུའི་རྨོངས་པ་རྣམས་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་མ་བཅོས་པ་དེ་བོར་ཞིང༌། བཅོས་མ་ལ་ལམ་དུ་བྱེད་པས་ན་ངོ་བོ་དེ་བོར་ཏེ། གཉུག་མའི་སེམས་ཡེ་གྲོལ་དུ་གནས་པ་ཉིད་ལ་རིག་པ་སྒྲིམ་པོའི་རྟོག་དབྱེད་སྣ་ཚོགས་བཏང་ནས་རེ་དོགས་ཀྱི་གཟེབ་ཏུ་ཚུད་པས་ན། གཉུག་མའི་སེམས་ལ་སྒྲིམ་པོའི་གཟེབ་བསྐུར་ནས། །དེ་ལྟར་རེ་དོགས་ཀྱི་གཟེབས་སུ་ཚུད་པ་འདི་ནི་ཡིན་ནོ་འདི་ནི་མིན་ནོ་སྙམ་དུ་བློས་ཡང་དང་ཡང་དུ་བཅོས་ཤིང་བཅོས་ཤིང་ཅི་ཙམ་བཅོས་པ་དེ་ཙམ་དུ་སྙིང་པོའི་དོན་མི་མཐོང་ཞིང་བློས་བྱས་ཀྱི་ལྟ་སྒོན་གྱིས་ས་མི་ཆོད་པས་ན་སྙིང་པའི་དོན་ལ་སྒྲིབ། །ནམ་མཁའ་ལ་ཡེ་ནས་མདུད་པ་བྱར་མེད་པས་ན་བཀྲོལ་རྒྱུ་ཡང་མེད་པ་ལྟར་སེམས་ཉིད་ཡེ་གྲོལ་དུ་གནས་པ་ལ་གཟོད་འབད་པས་གྲོལ་བར་རློམ་པས་མི་གྲོལ་བས་ན་གྲོལ་བ་མེད། དེ་ལྟར་འབད་ནས་བཅོས་པས་གྲོལ་བར་འདོད་པ་རྣམས་ནི་སྲིན་བུའི་ཁ་ཆུས་རང་ཉིད་བཅིང་བ་ལྟར་ཞེ་འདོད་ཀྱི་གྲུབ་མཐས་སླར་བཅིང་བས་ན་དེ་ཡིས་སླར་འཆིང་བྱེད། དེ་དག་གི་གནད་དོན་ཧྲིལ་དྲིལ་ན་ད་ལྟ་ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པ་བློའི་བཟོ་བཅོས་གང་ཡང་མ་སོང་བ་འདི་ཀ་གཞི་གནས་ཀྱི་རིག་པ་ཡང་ཟེར། རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ཡང་ཟེར། དེ་བཞིན་དུ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ། །དབུ་མ་ཆེན་པོ། །སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བ། སྐྱེ་བ་མེད་པ་ལ་སོགས་མིང་ཅི་བཏགས་ཀྱང་དོན་དུ་ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པ་རང་རིག་རྗེན་པ་འདི་ཀ་ཡིན་པས་དེ་རང་ངོ་ཤེས་པ་ལ་ལྟ་བ་ཟེར་བ་ཡིན་ཏེ་དེ་ཡན་གྱིས་ས་བཅད་དང་པོའོ། །གཉིས་པ་ནི། དེ་ལྟར་རང་ངོ་ཤེས་པའི་ལྟ་བའི་གནས་ཚུལ་མ་བཅོས་པ་དེ་ཀའི་ངང་དུ་སེམས་བཅོས་མ་དང་བྲལ་བར་ལྷོད་དེ་འཇོག་པ་ནི་བསྒོམ་པ་ཡིན་པས་ན། གང་ལ་བློ་ཡི་ཁོངས་ན་ལྷོད་ཡོད་ན། །དེ་ལྟར་རང་བབས་ཀྱི་ངང་དུ་མ་ཡེངས་ཙམ་དུ་བཞག་ན་རིག་པ་ལ་རང་གནས་ཀྱི་བསམ་གཏན་ཡོད་པས་རང་བཞིན་ཉིད་དེ་དེ་ལ་བཅོས་མི་དགོས། དེ་ལྟར་རང་བབས་སུ་བཞག་པས་དེ་རྩལ་གྱི་རྣམ་རྟོག་སྣ་ཚོགས་ཡུལ་ལ་འཕྲོ་ཞིང་འགྱུ་བའི་ཚེ། དང་པོ་རྣམ་རྟོག་འགྱུ་བ་དེ་ངོ་ཤེས། དེ་ནས་རང་ངོ་མཐོང་བའི་ངང་དུ་བཞག་པས་རྣམ་རྟོག་རང་སར་དག་སྟེ་ཤར་གྲོལ་རྗེས་མེད་དུ་འགྲོ་བས་ན་འགྱུ་མཐོང་རང་དག །དེ་ཡང་བཟང་རྟོག་དགེ་བའི་རྣམ་པ་ཅི་ཤར་ཡང་འདི་ནི་བཟང་པོ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་དེ་ལ་ཞེན་འཛིན་གྱི་འཁྲི་ས་མི་གདགས་པར་ཞེན་མེད་དུ་བཞག་པས་རང་ཡལ་བས་ན་གཉེན་པོས་མ་བསླད་ཅིང༌། ངན་རྟོག་ཆགས་
Chinese
再者，一切法的自性与空性无别，故为自性。彼法性之界，于胜义谛之状态中，显有未离于基而圆满，故为大圆满。譬如虚空遍布一切事物，而虚空未舍弃一切事物，如是，法性大圆满于一切法未舍弃任何法，故为无舍。事物之体相，形状与颜色等等，皆不存在于虚空之中，且虚空超越彼等之境，如是，一切有法所具有之事物与相状及言说等等，皆不存在于法性大圆满之中，且大圆满超越彼等之境，故为一切超越之义。如是，界法性大圆满之基位，于本初之智慧自性显现后，彼即是显解无二之法身，于本来清净立断之见解中，确定为：于刹那生起之分别念于境显现之时，对于显现之境与显现之分别念二者，不作丝毫之执着取舍，而观照所显现之自性，则分别念自净，即是自明无改而显现，彼即是任运成就三身之状态中，广大无垠之觉性智慧之界，故云：所显现者无执任运广大觉性之界。如是，于见解之自性面见之状态中，不改造心而安住，则分别念自净，即是安住于自性安住之禅定，是为安住。彼时，虽从无生之状态中，无碍之明分以各种方式显现，然于无执之状态中解脱，故为自解脱。观照任何生起之分别念之自性，当分别念自灭之时，更清楚地见到本初之自性，是为赤见。如是之禅修，亦远离对乐明无念等等之体验之执着，且超越以心思维此自性是如此这般之境，故为不可思议。此不改造之心，仅以自识自知之正念守护，即是修持之要诀，故为自性自安住之故，若以心强行执持而改造心，则改造多少，即偏离正道多少，故勿作改造。如是，未改造之法性，若未识自性者，则为自性。
English
Furthermore, since the nature of all dharmas is inseparable from emptiness, it is called self-nature. The expanse of that dharmata, in the state of ultimate truth, is complete without moving from the ground of appearance and existence, hence it is called the Great Perfection. Just as the sky pervades all things and the sky does not abandon all things, so the dharmata of the Great Perfection does not abandon any dharma in all dharmas, hence it is called non-abandonment. Just as the characteristics of things, such as shape and color, do not exist in the sky, and the sky transcends those realms, so all things, characteristics, and expressions that exist in all phenomena do not exist in the dharmata of the Great Perfection, and the Great Perfection transcends those realms, hence it is called the meaning of all transcendence. Thus, the ground state of the expanse of dharmata, the Great Perfection, reveals the intrinsic wisdom of its own nature, and that itself is the Dharmakaya of the inseparability of appearance and liberation. In the view of original purity and cutting through, it is determined that: when spontaneous thoughts arise in the realm, without making any clinging or rejection of both the arising realm and the arising thoughts, by looking at the nature of whatever arises, the thoughts are self-purified, that is, self-awareness arises without alteration, and that is the vast expanse of awareness and wisdom that pervades the state of the spontaneously accomplished three bodies. Therefore, it is said: Whatever arises, without clinging, spontaneously pervades the realm of awareness. Thus, in the state of seeing the self-face of the view, by leaving the mind uncorrected and still, the thoughts are self-purified, that is, abiding in the meditation of self-abiding nature is called abiding. At that time, although unimpeded clarity manifests in various ways from the state of non-arising, it is liberated in the state of non-clinging, hence it is called self-liberation. By looking nakedly at the nature of whatever thought arises, when the thought self-vanishes, the original nature is seen more clearly, which is called naked seeing. Such meditation is also free from all clinging to experiences such as bliss, clarity, and non-thought, and transcends the realm of thinking with the mind that this nature is such and such, hence it is called inconceivable. This uncorrected mind, only guarding it with self-knowing and self-aware mindfulness, is the key point of practice, hence it is self-nature and self-abiding. Therefore, if you forcefully grasp it with the mind and correct the mind, then the more you correct it, the more you deviate from the path, so do not make corrections. Thus, the uncorrected dharmata, if those who do not know their own nature, then it is self-nature.
Chinese
因为对大圆满的道迷惑，以什么样的迷惑，那些迷惑者的心之本性未被改变而舍弃，以改变了的作为道，所以舍弃了本性。本来心安住于原始解脱的状态，却施加了严厉的分别念，落入了希望和恐惧的盒子中，所以，给本来的心安上了严厉的盒子。像这样落入希望和恐惧的盒子中，认为“这是，这不是”，用分别念反复地改造，越是改造，就越是看不到精要的意义，被分别念所造作的见解所蒙蔽，所以遮蔽了精要的意义。如同虚空本来就无法打结，所以也没有解开的必要一样，心性安住于原始解脱的状态，却自以为通过努力可以解脱，因为不能解脱，所以没有解脱。像那样努力改造而想要解脱的人们，就像虫子用自己的口水束缚自己一样，被自己想要的宗派再次束缚，所以那会再次束缚。如果将那些要点总结起来，就是现在这种普通的念头，没有任何分别念的造作，这本身也叫做基位之觉性。 也叫做大圆满。同样地，大手印，大中观，离戏，无生等等，无论取什么名字，实际上都是这种普通的念头，赤裸的自明自知，因此认识它本身就叫做见，以上是第一部分。第二部分是：像这样认识自性的见解，安住在未被改变的状态中，放松，不造作地安住，这就是禅修。心中有放松，像那样安住在自然的状态中，不散乱，觉性就具有自住的禅定，因为是自性，所以不需要改造。像那样安住在自然的状态中，当其力量的各种念头向外境散发和流动的时候，首先认识到念头的流动。之后，安住在见到自性的状态中，念头在自身清净，显现解脱，无有痕迹，所以流动和见到同时解脱。而且，无论是善念还是善的显现，也不要认为“这是好的”，不要对它产生执着，无有执着地安住，自然消失，所以没有被对治所染污，恶念
English
Because of being confused about the path of Atiyoga, with what kind of confusion do those confused ones abandon the unaltered nature of their minds, and take the altered as the path, so they abandon the nature. Originally, the mind abides in the state of primordial liberation, but they apply strict discriminating thoughts and fall into the box of hope and fear, so they put a strict box on the original mind. Like this, falling into the box of hope and fear, thinking "this is, this is not," repeatedly modifying with discriminating mind, the more they modify, the more they cannot see the essential meaning, and are obscured by the fabricated views of discriminating mind, so they obscure the essential meaning. Just as the sky can never be tied into a knot, so there is no need to untie it, the nature of mind abides in primordial liberation, but they presume that they can be liberated through effort, because they cannot be liberated, so there is no liberation. Those who strive and modify, wanting to be liberated, are like worms binding themselves with their own saliva, being bound again by the tenets of their own desires, so that binds them again. If we summarize those key points, it is that this ordinary awareness, without any fabrication of discriminating mind, is also called the awareness of the ground. It is also called Atiyoga. Similarly, Mahamudra, Mahamadhyamaka, freedom from elaboration, no arising, etc., whatever name is given, in essence it is this ordinary awareness, naked self-knowing, so recognizing it itself is called view, that is the end of the first section. The second is: Like this, the view of recognizing self-nature, abiding in that unaltered state, relaxing and abiding without fabrication, that is meditation. If there is relaxation in the mind, abiding in that natural state, without distraction, awareness has self-abiding samadhi, because it is self-nature, so there is no need to modify it. Like that, abiding in the natural state, when the various thoughts of its power radiate and flow to external objects, first recognize the flow of thoughts. Then, abiding in the state of seeing self-nature, thoughts are purified in themselves, appearing liberated, without trace, so flowing and seeing are simultaneously liberated. Moreover, whether it is a good thought or a good appearance, do not think "this is good," do not attach to it, abide without attachment, naturally disappearing, so it is not defiled by antidotes, evil thoughts