Tibetan
་བརྟེན་པར་སྣང་བས་བཏགས་པ་སྟེ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཉི་མ་དང་ཟེར་ལྟར་དབྱེར་མེད་དུ་བརྟེན་ཏེ་ཡེ་ནས་འདུ་འབྲལ་མེད་པར་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་དང༌། ཁྱད་པར་ཐེག་མཆོག་མཛོད་དུ། ཐོག་མའི་གཞི་ལ་འཁྲུལ་པ་མེད་ཀྱང་གཞི་སྣང་དུ་ཤར་དུས་རང་ངོ་མ་རིག་པའི་ཤེས་པ་ལུང་མ་བསྟན་མ་རིག་པའི་རྩ་བ་ཅན་དེས་གཞི་སྣང་རིས་སུ་བཅད་པས་སེམས་ཅན་དུ་འཁྲུལ་སྟེ། མུ་ཏིག་ཕྲེང་བ་ལས། ཁྱད་པར་ཆེན་པོའི་སྣང་བ་ལས། ཡོད་དང་མེད་པ་གཉིས་འབྱུང་སྟེ། །སྤྱི་ལ་འཁྲུལ་གཞི་ཞེས་བྱ་སྟེ། །མ་རིག་ཉིད་དང་སྦགས་པའི་ཕྱིར། །ཤེས་བྱ་ཉིད་ཀྱང་ཕྲི་བར་སྣང༌། །ཞེས་པ་དང༌། ཆོས་སྐུ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་ལ། །གློ་བུར་སེམས་ཅན་སྤྲིན་གྱིས་བསྒྲིབ། །མ་འཁྲུལ་པ་ཡི་ཆོས་ཉིད་ཀྱང༌། །བློ་ལ་འཁྲུལ་བའི་ཚུལ་དུ་སྣང༌། །ཞེས་དང༌། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ སྙིང་གི་མེ་ལོང་ལས། །ཁམས་གསུམ་གྱི་སེམས་ཅན་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ནི། །གཞི་ཅི་ཡང་མ་ཡིན་པ་ལས་འཁྲུལ་ལོ། །ཞེས་དང༌། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་འཁྲུལ་པ་མི་མངའ་ཡང༌། །སེམས་ཅན་ལ་འཁྲུལ་པའི་ཚུལ་སྟོན་པའོ། །ཞེས་སོགས་དྲངས་ནས་གསུངས་ཤིང༌། ཁྱད་པར་རྐྱེན་གྱིས་སྐྱོན་ཡོན་ཆར་དབྱེ་བ་འདི་ལྟར་གསུངས་ཏེ། ག་བུར་དེ་ཚད་ནད་དུ་ཡོན་ཏན་སྣང་ལ། གྲང་ནད་ལ་སྐྱོན་དུ་ཤར་ཡང༌། ག་བུར་གྱི་ངོ་བོ་ལ་སྐྱོན་དང་ཡོན་ཏན་མ་གྲུབ་པ་བཞིན་དུ་གཞི་དང་གཞི་སྣང་གི་འཆར་ཚུལ་དེ་ཡང་རང་ངོ་ཤེས་པ་རྣམས་ལ་གྲོལ་རྐྱེན་ལྟར་དུ་སྣང་བས་ཡོན་ཏན་ལྟར་ཤར་ལ། མ་ཤེས་ན་ཆ་དེས་འཁྲུལ་པའི་གཞི་བྱེད་པའི་སྐྱོན་ལྟར་སྣང་ཡང༌། གཞི་དེ་དང་དེས་སྣང་བ་སྐྱོན་ཡོན་ཏུ་གྲུབ་པ་མེད་དོ་ཞེས་སོགས་གསལ་བར་བཤད་པ་ལྟར་ཡིན་ཞིང༌། དེར་མ་ཟད་འཁྲུལ་སྣང་འཁོར་བ་ལྟར་སྣང་བའི་དུས་ནའང༌། རང་ངོ་གདོད་མའི་གཞི་ལས་གཞན་དུ་གཡོ་བ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་ལ་གཞི་སྣང་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རྩལ་ལས་ཤར་བའི་འཁོར་འདས་གཉིས་ཀྱང་བཟང་ངན་སྐྱོན་ཡོན་ཏུ་འབྱེད་པ་ཅུང་ཟད་མེད་དེ། དག་མཉམ་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བར་གཏན་ལ་འབེབས་པ་ནི་ཐེག་ཆེན་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ཡང་དག་གི་ལྟ་བ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བ་མེད་པར་བསྟན་པའི་མདོ་ལས། ལྟ་དང་ལྟ་མིན་གཉིས་ཀ་ཚུལ་གཅིག་སྟེ། །མཉམ་དང་ མི་མཉམ་དེ་བཞིན་མཉམ་པ་ཡིན། །སངས་རྒྱས་མེད་ཅིང་ཆོས་དང་དགེ་འདུན་མེད། །དེ་ལྟར་སུས་ཤེས་དེ་ནི་མཁས་པ་ཡིན། །ཞེས་དང༌། ཀུན་བྱེད་ལས། སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་ལས་དང་བག་ཆགས་དང༌། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ལས་མ་གཏོགས་ཆོས་གཞན་མེད། །ཅེས
Chinese
因为依赖而显现，所以是假立的。涅槃的诸法如同太阳和光芒一样无别地依赖，本来就无有聚散地安住的缘故。又，特别是《胜乘藏》中说：最初的基上没有错乱，但当基显现时，不认识自性的知识，即无记无明的根本，将基显现分割成各种形象，因此错乱为有情。如《摩尼宝鬘》中说：从大特殊的显现中，产生有和没有两种。总的来说，称为错乱之基，因为与无明相杂的缘故，所知本身也显得减少。又说：法身如虚空，忽然有情被云遮蔽，无错乱的法性，也显现为在心识上错乱的方式。又，《金刚萨埵心之明镜》中说：三界的一切有情，都是从什么也不是的基上错乱的。又说：金刚萨埵没有错乱，却示现为有情错乱的方式。等等，引用后这样说。特别是，因缘所致的过患和功德的差别是这样说的：樟脑在热病中显现为功德，在寒病中却显现为过患，但樟脑的自性上并没有成立过患和功德。同样，基和基显现的呈现方式，对于认识自性的人来说，如同解脱的助缘一样显现，因此显现为功德；如果不认识，那么那部分就成为错乱之基的过患一样显现。但是，基和基显现并没有成立为过患和功德。等等，就像清楚地阐述的那样。不仅如此，即使在错乱显现如同轮回显现的时候，也丝毫没有从自性本初的基上动摇，而且从基显现法性的力量中显现的轮回和涅槃二者，也丝毫没有好坏过患功德的分别。确定清净平等离戏论，是大乘不共的真实见解。如《宣说一切法无生经》中说：见与不见二者都是一种方式，平等与不平等同样是平等。没有佛，没有法，没有僧，这样谁知道，谁就是智者。又，《普作王续》中说：除了佛、有情、业和习气，以及菩提心之外，没有其他的法。
English
It is designated as dependent on appearance. The dharmas of nirvana depend inseparably like the sun and its rays, and abide without separation from the beginning. Moreover, in particular, in the "Treasury of the Supreme Vehicle," it says: Although there is no delusion in the initial ground, when the ground appears, the knowledge that does not recognize its own nature, the root of unindicated ignorance, divides the ground appearance into forms, thus deluding into sentient beings. As it says in the "Garland of Pearls": From the appearance of great distinction, the two, existence and non-existence, arise. Generally, it is called the basis of delusion, because it is mixed with ignorance. The knowable itself also appears to diminish. And: The Dharmakaya is like the sky, suddenly sentient beings are obscured by clouds. The nature of non-delusion also appears as a way of delusion in the mind. And: In the "Mirror of the Heart of Vajrasattva": All these sentient beings of the three realms are deluded from a basis that is nothing at all. And: Vajrasattva has no delusion, yet he shows the way of delusion to sentient beings. Etc., quoted and said. In particular, the distinction between faults and virtues due to conditions is explained as follows: Camphor appears as a virtue in fever, but it appears as a fault in cold sickness. However, just as faults and virtues are not established in the nature of camphor, the way the ground and ground appearance arise also appears as a virtue to those who know their own nature, as a condition for liberation. If one does not know, then that part appears as a fault that is the basis of delusion. However, the ground and its appearance are not established as faults and virtues. Etc., as clearly explained. Moreover, even when the deluded appearance appears as samsara, there is not the slightest movement from the self-nature's primordial ground. And there is not the slightest distinction between good and bad, faults and virtues in the two, samsara and nirvana, which arise from the power of the ground appearance's nature. Establishing purity, equality, and freedom from elaboration is the unique and authentic view of the Great Vehicle. As it says in the "Sutra Teaching That All Dharmas Are Without Arising": Seeing and not seeing are both one way, equality and inequality are likewise equal. There is no Buddha, no Dharma, no Sangha. Whoever knows this is wise. And: In the "All-Creating King Tantra": Other than Buddha, sentient beings, karma and habitual tendencies, and bodhicitta, there is no other Dharma.
Tibetan
་པ་ལ་སོགས་རྒྱ་ཆེར་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་གདོད་མའི་གཞི་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་གཅིག་གི་རྩལ་དང་རོལ་པ་ལས་ཤར་བའི་འཁོར་འདས་གཉིས་ལ་བཟང་ངན་སྤང་བླང་དུ་འབྱེད་པ་ནི་ཅི་ཡང་མེད་དོ། །དེ་ལྟར་མ་ཡིན་པར་ཆོས་ཉིད་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་མ་ཡིན་པའི་འཁོར་འདས་སྤྱི་མཚན་ལ་ལྟོས་པའི་ཡེ་གཞི་ཟུར་པ་ཞིག་འདོད་ན་དེ་ལ་འདི་སྐད་དྲི་སྟེ། དེ་ལྟ་བུའི་གཞི་དེས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་བམ་མ་ཁྱབ། ཁྱབ་ན་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་ལས་གཞན་པའི་སྤྱི་གཞི་ཞིག་ཁྱབ་བྱེད་དུ་ཡོད་ན་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱང་རྒྱུད་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པ་དང༌། །ཡང་སེམས་ཅན་རེ་རེ་ལ་རྒྱུད་གཉིས་གཉིས་ཡོད་པར་འགྱུར་བ་དང་གཅིག་གྲོལ་དུས་ཐམས་ཅད་གྲོལ་བར་འགྱུར་བ་ལ་སོགས་པའི་སྐྱོན་འདུག་ཅིང་མུ་སྟེགས་གསང་བ་པ་རྣམས་འདོད་པའི་མཁའ་ལྟར་ཁྱད་པར་དགུ་ལྡན་དང་དབྱེ་བ་ཅུང་ཟད་མེད་པར་འགྱུར་ལ། །མ་ཁྱབ་ན་ནམ་མཁས་གར་ཁྱབ་སེམས་ཅན་གྱིས་ཁྱབ་པར་གནས་པའི་གོ་སྐབས་ ཀྱང་མི་རྙེད་ལ། འཁྲུལ་ཟིན་ནས་གྲོལ་བའང་མི་རིགས་ཤིང༌། བར་དོ་ལ་སོགས་པར་གཞི་སྣང་འཆར་བར་བཤད་པའང་མི་འཐད་ལ། དེ་ལྟ་བུའི་གཞི་བཤད་པ་ལ་དོན་མ་མཆིས་པར་འགྱུར་བ་ལ་སོགས་འགལ་འདུ་ཆར་ལྟར་འབབ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་གཞིའི་འཆད་ཚུལ་ལ་གཞུང་གཞན་དང་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་གཉིས་ཁྱད་པར་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དམ་ཞེ་ན། གདོད་མའི་ཡེ་གཞི་རང་གི་ངོ་བོ་འཆད་པ་ནི་ཁྱད་པར་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་ལ། དེ་ལས་འཁོར་འདས་སུ་སྣང་བའི་དུས་ན་གཞི་སྣང་ལྷུན་གྲུབ་རིན་པོ་ཆེ་སྒོ་བརྒྱད་ཀྱི་འཆར་ཚུལ་ཞིབ་པར་བཤད་པ་ནི་མདོ་རྒྱུད་གཞན་ན་ཤིན་ཏུ་གབ་པ་ཡོད་པ་ཉིད་རྫོགས་པ་ཆེན་པོར་རྩལ་དུ་བཏོན་ནས་བཤད་པའི་ཁྱད་ཡོད་པ་ཡིན་ལ། གནད་དེའི་དབང་ལས་ལམ་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་གནས་སྐབས་ན་ཡང་རབ་ཚེ་འདིར་གྲོལ་བ་འོད་གསལ་ཐོད་རྒལ་གྱི་གདམས་པ། འབྲིང་བར་དོར་གྲོལ་བ་ཆོས་ཉིད་རང་སྣང་གི་བར་དོ་གཞི་སྣང་གི་འཆར་ཚུལ་དང༌། ཐ་མ་སྲིད་པའི་བར་དོར་གཞི་སྣང་རང་བཞིན་སྤྲུལ་སྐུའི་ཞིང་དུ་གྲོལ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་ཆོས་གཞུང་འདིར་ཡོད་པ་གཞན་ལ་མེད་པ་ནི་ཤེས་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །མཁས་པ་ཤྲཱི་རྒྱལ་པོས་གསུངས་སོ། །དགེའོ། །དགེའོ། །དགེའོ།། །། འཇིགས་མེད་རྒྱལ་བའི་མྱུ་གུའི་འདས་རྗེས་ཞལ་ཆེམས་ཀྱི་འགྲེལ་བ་སེམས་ཉིད་གཅེར་མཐོང་།
Chinese
等等廣泛地闡述。因此，對於從原始的基礎——如來藏的一個力量和作用中顯現的輪涅二者，沒有好壞取捨的區別。如果不是這樣，而是認為存在一個獨立的本基，它依賴於並非法性如來藏的輪涅共相，那麼就這樣問它：這樣的本基是遍及一切有情還是不遍及？如果遍及，如果存在一個不同於如來藏的總體本基作為遍及者，那麼一切有情也將成為一個相續，並且每個有情都將有兩個相續，一個解脫時一切都將解脫等過失，並且會像外道秘密師所認為的虛空一樣，具有九種特點，沒有絲毫差別。如果不遍及，那麼虛空如何遍及？有情也無法找到遍及存在的機會，迷惑之後也無法解脫，並且在中陰等處顯現本基顯現也不合理，如此講述本基也毫無意義，等等矛盾會像雨水般降臨。那麼，對於基礎的闡述方式，其他論典和大圓滿之間沒有絲毫差別嗎？回答是，闡述原始本基的自性沒有絲毫差別。但是，從那裡顯現輪涅之時，對於本基顯現任運自成珍寶八門的顯現方式進行詳細闡述，這在其他經續中非常隱蔽，而大圓滿則突出了這一點並進行了闡述，這就是差別所在。從這個要點的力量來看，在修持道之時，也有上等者今生解脫的光明妥噶法，中等者中陰解脫的法性自顯中陰本基顯現的顯現方式，下等者有中陰本基顯現自性化身刹土解脫等等特點，這在本論中存在而其他論中沒有，這是應該了解的。智者吉祥王所說。善哉！善哉！善哉！ 無畏勝王苗裔的遺囑釋文《心性赤見》。
English
etc. are extensively explained. Therefore, regarding the two, samsara and nirvana, that arise from the power and play of the single primordial ground, the Sugata-garbha, there is no distinction of good or bad to be accepted or rejected. If it is not like that, but one posits a separate original ground that relies on the general characteristics of samsara and nirvana that are not the Dharmata-Sugata-garbha, then ask it this: Does such a ground pervade all sentient beings or not? If it pervades, if there is a general ground other than the Sugata-garbha as the pervader, then all sentient beings would also become one continuum, and each sentient being would have two continua, and when one is liberated, all would be liberated, etc., and it would be like the space that the secretist heretics believe in, having nine characteristics and no difference at all. If it does not pervade, then how does space pervade? Sentient beings would not find the opportunity to exist pervading, and it would not be reasonable to be liberated after being deluded, and it would also be unreasonable to explain the appearance of the ground appearance in the bardo, etc., and it would be meaningless to explain such a ground, and contradictions would fall like rain. So, regarding the way of explaining the ground, is there no difference at all between other texts and Dzogchen? The answer is, there is no difference at all in explaining the nature of the primordial original ground itself. However, when samsara and nirvana appear from that, the detailed explanation of the appearance of the ground appearance, the spontaneously accomplished jewel with eight doors, is very hidden in other sutras and tantras, while Dzogchen emphasizes and explains this, and that is the difference. From the power of that key point, even at the time of practicing the path, there are the instructions of the superior, liberation in this life through the Tögal of clear light; the intermediate, liberation in the bardo, the appearance of the ground appearance of the bardo of self-appearing Dharmata; and the inferior, liberation in the bardo of existence, the field of the self-nature Nirmanakaya of the ground appearance, etc. These special characteristics exist in this text but not in others, and this should be known. Spoken by the wise Shri Gyalpo. Good! Good! Good! The commentary on the last testament of Jikme Gyalwai Nyugu, "Naked Seeing of Mind Itself."