Tibetan
ཀའི་སྲོལ་མཐུན་ནོ། །ཐོབ་མཚམས་གོང་ལྟར་རོ། །གཉིས་པ་དོན་དམ་ སེམས་བསྐྱེད་ནི། མཐོང་ལམ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ནོ། །ཚོགས་སྦྱོར་གཉིས་ཀྱི་དུས་ན་དོན་དམ་སེམས་བསྐྱེད་དངོས་གནས་པ་མེད་དེ། དེ་ཡང་མདོ་ལམ་དུ། སྤང་སྐོང་ཕྱག་རྒྱ་ལས། བླ་ན་མེད་པའི་དོན་དམ་པའི་སེམས་བསྐྱེད་དོ་ཞེས་ཟེར་ན། དེ་ནི་དམ་བཅའ་ལྟ་བུའོ། །སྔགས་ལམ་དུ་ཡང་ཆོ་གར་བརྟེན་པ་དོན་དམ་སེམས་བསྐྱེད་ལེན་པ་ཡོད་དོ་ཞེ་ན། །དེ་ནི་དོན་དམ་པའི་སེམས་བསྐྱེད་མ་ཡིན་ཏེ་མཐར་ཐུག་དོན་དམ་པའི་སེམས་བསྐྱེད་སྐྱེ་བའི་རྟེན་འབྲེལ་བསྒྲིགས་པ་ཡིན་ནོ། །མདོར་ན་ཀུན་རྫོབ་སེམས་བསྐྱེད་ནི་ཆོ་ག་ལ་བརྟེན་པའོ། །དོན་དམ་སེམས་བསྐྱེད་ནི་སྒོམ་སྟོབས་ལས་སྐྱེ་བའོ། །བར་དུ་སྡོམ་པ་མི་ཉམས་པ་བསྲུང་བའི་ཚུལ་ལ། དེ་ཡང་ཐོབ་པ་ཙམ་གྱིས་མི་ཆོག་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་བསླབ་བྱ་སྙིང་པོའོ། །དེ་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་རྩ་ལྟུང་བཅོ་བརྒྱད་དང་ཉེས་བྱས་བརྒྱད་ཅུ་སྟེ་སྡེ་གཉིས་སོ། །དེ་ལ་ཟབ་མོ་ལྟ་རྒྱུད་དང་རྒྱ་ཆེན་སྤྱོད་རྒྱུད་ཀྱི་སྲོལ་གཉིས་ལས། འདིར་ཟབ་མོ་ལྟ་རྒྱུད་དུ་ནམ་མཁའི་སྙིང་པོའི་མདོའི་རྗེས་སུ་འབྲང་སྟེ་ཀླུ་སྒྲུབ་རྒྱལ་སྲས་ཞི་བ་ལྷ་རྗེས་འབྲང་དང་བཅས་པའི་ཕྱག་བཞེས་ལྟར་ན། རྩ་ལྟུང་བཅོ་བརྒྱད་ནི། བར་དུ་མི་ཉམས་བསྲུང་བའི་སོགས་ཤྭ་ལོ་ཀ་ལྔ་ དང་ཚིག་རྐང་གཅིག་གིས་སྟོན་ཏེ། ཐོག་མར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། ཉེས་སྡོམ་ཆོས་སྡུད་སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་དོ། །ངོ་བོ་ཚུལ་ཁྲིམས་གཅིག ༈ ལྡོག་ཆའི་གསུམ་གྱི་ཐ་སྙད་དབྱེ། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་རང་རྒྱུད་ལ་བཅས་ལྟུང་དང་ཉེས་ལྟུང་གཉིས་སྡོམ་སྟེ་དགེ་བ་ཐམས་ཅད་རང་རྒྱུད་ལ་སྡུད་པ་སྟེ་གསུམ་ཀར་ཚང་བའོ། །དབྱེ་ན་ཉེས་སྤྱོད་སྡོམ་པ་ལ། རྒྱལ་བློན་ཕལ་གསུམ་ལས་རྫས་བཅུ་བཞིའོ། །དཀོན་མཆོག་དཀོར་འཕྲོག་པ་ཆོས་སྤོང་བ། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པ་དང་འཆལ་བའི་དགེ་སློང་ལ་ཁྲིམས་ཆད་དང་བསླབ་འབེབས་མཚམས་མེད་དང་ལོག་ལྟ་སྟེ་རྒྱལ་པོའི་ལྔ། དཀོར་འཕྲོག་སོགས་བཞི་དང་ཁྱིམ་གཅིག་པ་གྲོང་དང༌། མི་རིགས་བཞི་ཡོད་པ་ལྗོང་དང༌། བཟོ་སྣ་བཅོ་བརྒྱད་དང་ལྡན་པ་གྲོང་ཁྱེར་དང༌། ཚོང་སྣ་འགའ་འདུ་བ་གྲོང་རྡལ་དང༌། ཙམ་པ་ཀ་ལྟ་བུའི་ཡུལ་ཆེན་པོ་ཡུལ་འཁོར་ཏེ་དེ་དག་ལ་དམག་དཔོན་བྱེད་ནས་འཇོམས་པ་གསོད་པ་ཁང་ཁྱིམ་གཏོར་བ་རྣམས་བློན་པོའི་ལྔ། །བློ་མ་སྦྱང་པ་ལ་སྟོང་ཉིད་བསྟན་པས་ཐེ་ཚོམ་བྱ
Chinese
甲的规矩相同。获得的界限如上所述。第二，胜义菩提心是见道时无分别的智慧。在资粮道和加行道的时候，实际上没有胜义菩提心。也就是说，在经道中，《舍弃和圆满之手印》中说：“无上的胜义菩提心。”这就像誓言一样。在密咒道中，如果说也有依靠仪轨而接受胜义菩提心，那不是胜义菩提心，而是最终生起胜义菩提心的缘起。总之，世俗菩提心是依靠仪轨的。胜义菩提心是从禅定力中产生的。中间守护不失坏誓言的方法是，仅仅获得是不够的，实践的教诲是核心。也就是菩提心的相违品，十八根本堕和八十粗罪，分为两类。其中，甚深见传承和广阔行传承两种传统中，这里在甚深见传承中，追随虚空藏经，按照龙树、圣天、寂天等追随者的实践，十八根本堕是：中间守护不失坏等五颂和一句偈颂来显示。首先是菩萨的三种戒律，即摄律仪戒、摄善法戒、饶益有情戒。本体是一种戒律。区分三种反体的术语。为了众生的利益，在自相续中守护遮止罪和粗罪，并将一切善法都摄集于自相续中，这三者都齐全。如果区分摄律仪戒，从国王、大臣、平民三种身份中有十四种事物。夺取三宝的财物，舍弃正法，对具有戒律和破戒的比丘进行惩罚和驱逐，无间罪和邪见，这是国王的五种。夺取财物等四种，以及拥有一户人家的村庄，拥有四种姓氏的地区，拥有十八种工艺的城市，聚集一些商业的城镇，以及像瞻波迦花一样的大地方，即乡村，对这些地方担任军队首领并摧毁、杀戮、摧毁房屋等，这是大臣的五种。对没有训练心的人宣讲空性，使之产生怀疑。
English
The rules for 'ka' are the same. The limits of attainment are as mentioned above. Secondly, the ultimate bodhicitta is the non-conceptual wisdom of the path of seeing. During the stages of accumulation and preparation, there is no actual ultimate bodhicitta. That is to say, in the Sutra path, in the 'Abandoning and Perfecting Mudra,' it says, 'The unsurpassed ultimate bodhicitta.' This is like a vow. In the Mantra path, if it is said that there is also taking ultimate bodhicitta based on rituals, that is not the ultimate bodhicitta, but rather arranging the interdependent origination for the ultimate bodhicitta to arise eventually. In short, conventional bodhicitta relies on rituals. Ultimate bodhicitta arises from the power of meditation. In the meantime, regarding the method of guarding the vows without deterioration, it is not enough to merely obtain them; the essential point is the precepts for practice. That is, the opposing factors to bodhicitta are the eighteen root downfalls and eighty coarse transgressions, divided into two categories. Among them, in the two traditions of the profound view lineage and the vast conduct lineage, here in the profound view lineage, following the Sutra of the Essence of Space, according to the practice of Nagarjuna, Aryadeva, Shantideva, and their followers, the eighteen root downfalls are: guarding against deterioration in the meantime, etc., shown by five shlokas and one verse. First, there are three types of Bodhisattva's ethics: the ethics of restraining negativity, the ethics of gathering virtue, and the ethics of working for the benefit of sentient beings. The essence is one ethics. Distinguish the terms for the three aspects of reversal. For the benefit of sentient beings, guarding against and restraining transgressions and coarse transgressions in one's own mind-stream, and gathering all virtues into one's own mind-stream, all three are complete. If distinguishing the ethics of restraining negativity, there are fourteen items from the three classes of king, minister, and commoner. Stealing the property of the Three Jewels, abandoning the Dharma, punishing and expelling monks who have ethics and those who are immoral, the five inexpiable sins, and wrong views, these are the five of the king. Stealing property, etc., four, and a village with one household, a region with four castes, a city with eighteen crafts, a town gathering some commerce, and a large area like Champaka, i.e., a rural area, acting as a military leader in these places and destroying, killing, destroying houses, etc., these are the five of the minister. Teaching emptiness to someone who has not trained their mind, causing them to have doubts.
Tibetan
ས་ཏེ་ཉན་རང་གི་སར་སྨོན་པ། གང་ཟག་རྫོགས་བྱང་བསྐྱེད་པའི་བློ་ཐེག་དམན་དུ་འཇུག་པར་བྱེད་པ། སོ་ཐར་གྱི་ཐེག་པ་སྤངས་ཏེ་ཐེག་ཆེན་སློབ་པ། ཉན་རང་གི་ཐེག་པས་དུག་གསུམ་མི་ཟློག་པར་འཛིན་ཅིང་བཤད་པ། ཕྲག་དོག་གིས་རང་བསྟོད་གཞན་སྨོད་བྱེད་པ། ཟང་ཟིང་རྙེད་པ་དང་མལ་སྟན་གྱི་བཀུར་སྟིའི་ཆེད་དུ་རང་ཉིད་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་ནོ་ཞེས་མིའི་ཆོས་བླ་མའི་རྫུན་གྱི་བདག་འཚོང་བ་དང༌། ཡུལ་གྱི་རྒྱལ་པོ་ལྟ་བུ་ལ་ཆོས་འདིར་ཞུགས་པའི་དགེ་སློང་གཉིས་ལ་ཕྲ་མ་བཏབ་སྟེ་འགྲས་པ་བྱས། དགེ་སློང་དེ་ལ་ཁྱོད་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་དེ་ལ་སུག་འབུལ་མ་བྱིན་ན་ཁྱོད་གསོད་དོ་ཞེས་སྨྲས་ཤིང་དེའི་དཀོན་མཆོག་གི་དཀོར་ལྟ་བུ་ཞིག་བརྐུས་ཏེ་དེ་ལ་བྱིན་པ་དང༌། སྤོང་བ་བསམ་གཏན་ལ་ཞུགས་པའི་ཡོ་བྱད་རྣམས། ཀློག་པ་ཐོས་བསམ་པ་རྣམས་ལ་བྱིན་པ་དང༌། བསམ་གཏན་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་བར་ཆད་བྱེད་པའི་ཁྲིམས་ངན་པ་བཅས་པ་སོགས་ཏེ་རྩ་ལྟུང་བརྒྱད་པོ་ལས་དང་པོའམ་ཕལ་པ་ལ་ངེས་སོ། །དེ་དག་རྒྱལ་པོ་ལྟ་བུ་ལ་རང་དང་ཉེ་བའི་དབང་དུ་བྱས་པ་ཙམ་མ་གཏོགས་རྒྱལ་བློན་དམང་ཕལ་སོགས་ཀུན་ལ་རྩ་ལྟུང་དེ་དག་འབྱུང་ངེས་པའི་ཀུན་གྱིས་དེ་ལྟར་བསླབ་བྱ་ལ་བསྔོ་བ་གྲང་བྱ་དགོས་སོ། །ཡང་སྨོན་འཇུག་གི་སེམས་བློས་བཏང་སྟེ་ཉན་རང་གི་བསམ་པ་སྐྱེས་ན་རྩ་ལྟུང་གཉིས་ཏེ། དེ་ཡང་རྒྱལ་སྲས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལམ་ལ་སློབ་པར་དམ་བཅའ་བའི་སྐབས་རྒྱལ་བ་སྲས་བཅས་དཔང་པོར་བཞག །ནམ་མཁས་ གར་ཁྱབ་ཀྱི་འགྲོ་བ་རྣམས་གནས་སྐབས་དང་མཐར་ཐུག་གི་བདེ་བ་དམ་པ་སྦྱིན་པར་ཁས་བླང་བས་དམ་བཅའ་ཉམས་པའི་རྩ་ལྟུང་ཉི་ཤུའོ། །གསང་ཆེན་ཐབས་མཁས་ཀྱི་མདོ་ལྟར་དང༌། དོན་དུ་ནི་ཕྱིན་དྲུག་སོགས་གང་ལ་ཡང་མི་སློབ་ན་ཡང་བསླབ་པ་སྤོང་བའི་རྩ་ལྟུང་འབྱུང་བ་དཀོན་མཆོག་བརྩེགས་པ་ལས་བཤད་པའོ། །ཀུན་བསྡོམ་པས་རྩ་ལྟུང་ཉི་ཤུའོ། །ཉེས་བྱས་ཀྱི་སྡེ་ལ། ཡན་ལག་གི་ཉེས་བྱས་བརྒྱད་ཅུ་སྟེ་བསླབ་བཏུས་ལས། བདེ་སྡུག་ཡལ་བར་འདོར་བ་ཉེར་བཞི། བསྒྲུབ་པ་ཡལ་བར་འདོར་བ་བཅུ་དྲུག །དེ་གཉིས་ལས་དབྱེ་བའི་བརྒྱད་ཅུའོ། །གཉིས་པ་རྒྱ་ཆེན་སྤྱོད་རྒྱུད་རྒྱལ་སྲས་ཐོག་མེད་ཀྱི་ལུགས་ལ་སྨོན་པའི་བསླབ་བྱ་དང༌། འཇུག་པའི་བསླབ་བྱ་གཉིས་སོ། །དང་པོ་སྨོན་པའི་བསླབ་བྱ་ལ་ལྔ་སྟེ། སྨོན་སེམས་མི་འཆོར་བའི་ཆེད་དུ་སེམས་ཅན་བློས་མི་གཏོང་བ། བྱང་སེམས་མི་ཉམས་པའི་ཆེད་དུ་ཕན་ཡོན་དྲན་པ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་སྟོབས་བསྐྱེད་པ་ཚོགས་གཉིས་གསོགས་པ། བྱང་
Chinese
那是希求声闻和自证菩提的地位：使生起圆满菩提之心的人，进入低劣的道途；舍弃声闻乘的道，而学习大乘。 执持并宣说声闻和自证菩提的道不能遮止三种毒害；以嫉妒心自赞毁他；为了财物利养和床座的恭敬，自己贩卖具备功德的虚假上师人法；又如对地方的国王，离间进入此法的两位僧人，使他们争斗。对那位僧人说，如果你不向国王进贡，就会杀了你，并偷取他的如三宝之物，给予他人；以及给予舍弃修行禅定的资具，给予阅读听闻思惟者；以及制造障碍禅定者的恶劣法律等，这些都是根本堕罪八条中的第一条或相似者。那些只是以国王为例，就近说明，实际上国王、大臣、百姓等所有人，都必定会发生这些根本堕罪，因此所有人都必须如此学习，并加以劝勉。又如果舍弃发愿和趣入之心，生起声闻和自证菩提之心，就是两条根本堕罪。也就是在发誓修学佛子菩萨道的时候，将诸佛菩萨作为见证。虚空 所遍及的众生，承诺给予暂时和究竟的殊胜安乐，因此违背誓言，就是二十条根本堕罪。如同大秘密方便的经典所说，实际上即使对六度等任何法都不修学，也会发生舍弃学处的根本堕罪，这是《宝积经》中所说的。总共是二十条根本堕罪。属于恶作的类别中，有八十条支分恶作，如《学集论》中所说：舍弃安乐和痛苦有二十四条，舍弃修持有十六条。从这两者中区分出八十条。第二，广大行传承无著菩萨的宗派中，有发愿的学处和趣入的学处两种。首先，发愿的学处有五种：为了不失坏发愿心，不舍弃众生；为了不衰退菩萨心，忆念利益；为了增长菩提心的力量，积聚二资粮；菩提
English
That is aspiring to the status of Hearers and Solitary Realizers: causing a person who has generated the mind of perfect enlightenment to enter an inferior path; abandoning the path of the Hearer Vehicle and studying the Great Vehicle. Holding and proclaiming that the path of Hearers and Solitary Realizers cannot counteract the three poisons; praising oneself and disparaging others out of jealousy; selling oneself as a false superior human being with virtues for the sake of material gain and the respect of bedding; and, like a local king, sowing discord between two monks who have entered this Dharma, causing them to quarrel. Saying to that monk, "If you do not offer tribute to your king, he will kill you," and stealing something like the property of the Three Jewels from him and giving it to another; and giving the implements of renunciation and meditation to those who read, listen, and contemplate; and enacting evil laws that obstruct the samadhi of meditators, etc., these are definitely the first or similar of the eight root downfalls. Those are just examples using a king as a reference, but in reality, all people, such as kings, ministers, commoners, etc., will definitely commit these root downfalls, so everyone must learn in this way and exhort others. Furthermore, if one abandons the mind of aspiration and engagement and generates the mind of Hearers and Solitary Realizers, there are two root downfalls. That is, when vowing to study the path of the Bodhisattva, one establishes the Buddhas and Bodhisattvas as witnesses. The beings pervading space promise to bestow temporary and ultimate supreme happiness, so violating the vow is twenty root downfalls. As stated in the sutra of great secret skillful means, in reality, even if one does not study any of the six perfections, the root downfall of abandoning the training will occur, as stated in the *Ratnakuta Sutra*. In total, there are twenty root downfalls. In the category of misdeeds, there are eighty branch misdeeds, as stated in the *Compendium of Trainings*: abandoning happiness and suffering has twenty-four, abandoning practice has sixteen. Differentiating from these two, there are eighty. Second, in the tradition of the Great Conduct Lineage of the Bodhisattva Asanga, there are two types of trainings: the training of aspiration and the training of engagement. First, there are five trainings of aspiration: in order not to lose the mind of aspiration, not abandoning sentient beings; in order not to degenerate the Bodhisattva mind, remembering the benefits; in order to increase the power of the Bodhicitta, accumulating the two accumulations; Bodhi