Tibetan
ཡང་བསྐལ་བརྒྱར་ཟོས་ནུས་མེད། །མགོན་པོ་མཆོག་དེའི་མཚན་དཔེ་མཚུངས་མེད་ཞལ། །ཉི་མ་བཞིན་དུ་སྲིད་ན་ལྷང་ངེ་བ། །མཐོང་བའི་སྐལ་བས་བདག་ཅག་དགུས་ལགས་ཀྱང༌། །དམ་ཆོས་འོད་སྣང་ད་དུང་ནུབ་པ་མེད། །བདེ་གཤེགས་ཆོས་ལ་བརྩོན་པ་མ་བསྐྱེད་ན། །བསྟན་པ་རིན་ཆེན་ ད་ནི་ནུབ་ལ་ཉེ། །འགྲོ་བའི་དམིགས་བུ་ད་ནི་སྟོར་ལ་ཉེ། །སྲིད་པའི་སྣང་བྱེད་དུ་ནི་ཉམས་ལ་ཉེ། །ངན་སོང་འགྲོ་བ་ཤིན་ཏུ་བཟོད་དཀའ་བའི། །གནས་དེར་སོང་ན་ཕན་མཛད་བསྟན་པ་འདིའི། །མཚན་ཐོས་ལ་ཡང་རྙེད་པ་མ་ལགས་ན། །ཡང་དག་མདོ་སྡེ་མཐོང་བར་ཇི་ལྟར་དབང༌། །སྐལ་བཟང་གྲོགས་དག་བརྩོན་པའི་སྟོབས་བསྐྱེད་ལ། །ཐུབ་པའི་མདོ་སྡེ་ཉན་དང་ཀློག་པ་དང༌། །དོན་སེམས་པ་ལ་སྒྲིམ་པར་བྱོས་ཤིག་དང༌། །ཞི་བའི་ལམ་བཟང་ཁྱེད་ལ་མཛའ་བར་འགྱུར། །ཡང་དག་བཤེས་བྲལ་བསྟན་པ་བདུད་སྡེས་དཀྲུགས། །སྣ་ཚོགས་ཚུལ་བརྒྱས་འཁྲུལ་པ་བསྐྱེད་དུས་འདིར། །ཡིད་ཆེས་གཅིག་པུ་བདེ་གཤེགས་རྒྱལ་བའི་བཀའ། །ཐུབ་པའི་མདོ་སྡེ་ནམ་ཡང་འཁྲུལ་པ་མེད། །རྟོག་གེས་རྩོད་མེད་ཞེ་འདོད་འཐེན་འཁྱེར་མེད། །ཕྱིས་བློས་བསླད་མེད་ཐུབ་པའི་མདོ་སྡེ་ནི། །བྱིན་རླབས་ཉི་མ་སྙིང་ལ་འོད་སྣང་སྦྱིན། །ཚིག་གཅིག་ཐོས་ཀྱང་བསྐལ་མང་སྡིག་སྒྲིབ་སྤྱོད། །ཡིད་བཞིན་ནོར་མཆོག་འདི་ངོ་ཤེས་བྱོས་ལ། །རྩོད་མེད་ཆོས་འདི་ཡས་བར་མ་འདོར་དང༌། །སྐྱེ་དང་སྐྱེ་བར་པདྨོའི་སྟན་གནས་པས། །བདེ་གཤེགས་ཆོས་ཉན་སྐལ་བ་ཡོན་པ་ཡིན། །གསུང་གི་མཛད་པ་བདེ་གཤེགས་མཛད་རྣམས་ལས། །གཙོ་བོར་ གསུངས་ན་ཐུབ་གསུང་རིན་པོ་ཆེ། །འདི་ལས་གཞན་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱང་མེད་ཀྱིས། །གུས་པས་མཇལ་ན་བདེ་གཤེགས་མཐོང་བ་ཡིན། །ཐུབ་པ་དེ་རྗེས་འཇུག་པར་རློམ་བཞིན་དུ། །ཕན་མཛད་དེ་ཡི་དྲིན་ཡང་མི་ཤེས་པར། །རྐང་འཁྱམས་རྒྱལ་བུ་དམན་འདྲར་ཉམ་ཐག་པ། །ཡང་དག་མདོ་སྡེ་མ་མཐོང་སྐྱོན་ལས་ཡིན། །ཆོས་ལས་བྱུང་བའི་དད་པའི་མཐུ་མེད་པས། །སྐྱབས་གསུམ་སྒྲ་ཙམ་ཚིག་ཏུ་བརྗོད་ན་ཡང༌། །ཡང་དག་སངས་རྒྱས་རྗེས་སུ་དྲན་མེད་པ། །དེ་འདྲ་མདོ་སྡེ་མ་མཐོང་སྐྱོན་ལས་ཡིན། །གང་ལ་གཏོང་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་ཐོས་ལ་སོགས། །ཐུབ་པའི་བསླབ་ལ་གུས་པ་མེད་སྐྱེས་པས། །བག་མེད་གཡེངས་ནས་ངན་སོང་གཅོང་རོང་དུ། །ལྷུང་ཞིང་འཁྱམས་པ་མདོ་སྡེ་མ་མཐོང་སྐྱོན། །གོ་ཡུལ་ཙམ་དུ་རྟེན་འབྱུང་རྒྱུ་འབྲས་ཆོས། །ཡོད་པར་ཐོས་ཀྱང་ལག་ལེན་རྒྱབ་འགལ་བས། །རྨོངས་བཞིན་འཆི་ཞིང་རྨོངས་བཞིན་སྐྱེ་འགྱུར་བ། །ཐུབ་པའི་མདོ་སྡེ་མ་
Chinese
又经百劫亦难尽，怙主胜者无等相，如日一般照世间，虽有幸见吾等众，然正法光仍未灭，若不勤修善逝法，珍贵教法今衰微，众生目标今将失，有情明灯亦将逝，恶趣痛苦极难忍，若堕彼处此教法，名号亦难得听闻，何能得见真实经？具缘道友发精进，听闻读诵能仁经，专注思维其义理，寂静善道将亲近。远离真友教法乱，恶魔百端生迷惑，唯一可信善逝语，能仁经典永不谬。无诤论，无偏执，后人未改能仁经，加持如日心放光，闻一句亦净多劫罪。如意宝珠应识此，无诤之法莫抛弃，生生世世莲花座，听闻善逝法是幸。善逝事业语为首，若言最胜是能仁语，此外无佛当知，恭敬顶礼见善逝。自诩追随能仁者，不知利者之恩德，如跛脚王子般可怜，不见正经之过也。无法生起法生信，虽口诵皈依三宝名，然未忆念真实佛，此乃不见经之过。于布施持戒闻等事，不敬能仁之教诲，放逸散乱堕恶趣，漂泊不定不见经。仅于耳闻知缘起，因果之法虽有闻，然与实修相违背，迷茫而死复转生，不见能仁经之过。
English
Again, it is difficult to exhaust even after hundreds of kalpas. The face of the supreme protector is unparalleled. Like the sun, it shines brightly in the world. Although we have the fortune to see it, the light of the sacred Dharma has not yet disappeared. If we do not diligently cultivate the Sugata's Dharma, the precious teachings are now in decline. The goal of sentient beings is now about to be lost. The light of existence is also about to disappear. The suffering of the lower realms is extremely difficult to endure. If we go to that place, even hearing the name of this beneficial teaching is difficult to obtain. How can we have the power to see the true Sutra? Fortunate friends, generate the strength of diligence. Listen to and read the Sutra of the Able One. Focus on thinking about its meaning. The good path of peace will become close to you. Far from true friends, the teachings are disturbed by the hordes of demons. At this time when hundreds of kinds of appearances create confusion, the only trustworthy words are those of the Sugata Victorious One. The Sutra of the Able One is never mistaken. There is no dispute, no partiality, and no alteration by later people in the Sutra of the Able One. Blessings are like the sun, giving light to the heart. Hearing even one word purifies the sins of many kalpas. You should recognize this wish-fulfilling jewel. Do not abandon this undisputed Dharma. May we be seated on a lotus seat in life after life. It is fortunate to hear the Sugata's Dharma. The speech activity is the foremost of the Sugata's activities. If we say what is most excellent, it is the speech of the Able One. Know that there is no Buddha other than this. Paying homage with respect is seeing the Sugata. While claiming to follow the Able One, without knowing the kindness of the benefactor, being as miserable as a crippled prince, is the fault of not seeing the true Sutra. Because there is no power of faith born from the Dharma, even though the name of the Three Jewels is recited, there is no remembrance of the true Buddha. Such is the fault of not seeing the Sutra. Because there is no respect for the teachings of the Able One in matters such as giving, keeping morality, and hearing, being heedless and distracted, falling into the ravine of the lower realms, wandering aimlessly is the fault of not seeing the Sutra. Although one hears that dependent arising, the Dharma of cause and effect, exists only in the realm of understanding, because practice contradicts it, dying in confusion and being reborn in confusion is the fault of not seeing the Sutra of the Able One.
Tibetan
མཐོང་སྐྱོན་ལས་ཡིན། །བརྩོན་པས་དུས་རིང་ངལ་བ་ཆོས་ཕྱོགས་སུ། །བྱས་པར་རློམ་ཡང་ཐབས་ལ་མཁས་མེད་པས། །རྐྱེན་གྱིས་བཅོམ་ནས་ངན་འགྲོར་འཁྱམས་འགྱུར་བ། །ཐེག་ཆེན་མདོ་སྡེ་མ་མཐོང་སྐྱོན་ལམ་ཡིན། །བསྟན་པ་རིན་ཆེན་འདི་ཡི་ཁྱད་ཆོས་ཀྱང༌། །ཤེས་པ་མེད་ན་ཉམས་སུ་ ཇི་ལྟར་ལེན། །ནོར་བུ་བཟུང་ནས་སློང་ལ་འཇུག་འདྲ་བ། །ཡང་དག་མདོ་སྡེ་མ་མཐོང་སྐྱོན་ལས་ཡིན། །ཡང་དག་དམ་ཆོས་བདུད་རྩིའི་རོ་བདའ་བ། །མྱང་བའི་ཐོས་དང་བསམ་དང་སྒོམ་སྤངས་ནས། །བྲན་ཁོལ་བཞིན་ཏུ་འབྲས་མེད་ལས་བརྩོན་པ། །ཡང་དག་མདོ་སྡེ་མ་མཐོང་སྐྱོན་ལས་ཡིན། །འདི་ན་ངུར་སྨྲིག་ཐར་བའི་རྒྱལ་མཚན་གྱིས། །དཀྲིས་པས་མཛེས་ཀྱང་མདོ་སྡེ་མི་ཤེས་པས། །གསེར་སྣོད་ཡིད་འོང་ངན་སྐྱུགས་བཀང་འདྲ་བ། །དེ་ལས་ཕུང་བར་གྱུར་པ་ཅི་ཞིག་ཡོད། །སྒྲུབ་དང་བརྩོན་པས་ཉམས་སུ་མ་ལོན་ཀྱང༌། །མཆོག་ཏུ་གུས་ལྡན་ཐེག་ཆེན་མདོ་སྡེ་ཡི། །ཚིག་གཅིག་ཐོས་ནས་དད་བཞིན་ཤི་ན་ཡང༌། །ངན་སོང་འགྲོ་གནས་སྤོང་ཞེས་རྒྱལ་བས་གསུངས། །ཐུབ་པའི་བསྟན་འདིར་མཇལ་བའི་དོན་གོ་ལ། །ཡང་དག་སངས་རྒྱས་ཆོས་དང་དགེ་འདུན་ལ། །ཤེས་ནས་དད་པ་ཐོབ་པ་ཡོད་དགོས་ཀྱི། །དེ་སླད་མདོ་སྡེ་བལྟ་ལ་བརྩོན་པར་གྱིས། །སྐྱོབ་པ་མཆོག་དང་དེ་གསུང་རིན་པོ་ཆེ། །རྒྱལ་སྲས་རྣམས་ཀྱི་སྐུ་དྲིན་མི་དྲན་ཞིང༌། །མཆོག་གསུམ་དམ་པའི་ཆེ་བ་མི་ཤེས་ན། །དམ་ཆོས་སྒྲུབ་རློམ་མཁས་པས་བཞད་གད་གནས། །ཐེག་པ་དམན་ལས་དགྲ་བཅོམ་འབྲས་ཐོབ་ལས། །ཐེག་མཆོག་ཆོས་ཐོས་ལོག་པར་ལྟ་ལྡན་པས། །དམྱལ་བར་ལྷུང་དེས་སེམས་དཔའ་ཆེ་དགྱེས་ན། །གུས་ལྡན་ སུ་ཞིག་འདི་མཉན་བརྩོན་མི་བགྱིད། །སངས་རྒྱས་ཡུལ་དང་སེམས་དཔའ་ཆེ་རྣམས་ཀྱི། །དཔག་དཀའི་མཛད་བཟང་ཕ་མཐའ་མེད་གྱུར་པ། །ཐོས་ནས་དད་པའི་བ་སྤུ་ལྡང་འགྱུར་ཞིང༌། །དེ་འདྲ་དེ་ཡང་བསོད་ནམས་ཕ་མཐའ་མེད། །རྒྱལ་སྲས་རྣམས་ཀྱི་ཆེ་བའི་བདག་ཉིད་དང༌། །ཕན་པར་མཛད་པའི་ཐབས་མཁས་མ་ཐོས་ན། །ཐེག་མཆོག་ལམ་འདིར་སུ་ཞིག་དགའ་འགྱུར་ཏེ། །སེམས་སྟོབས་གོ་ཆ་ཇི་ལྟར་བགོ་བར་འགྱུར། །ཡོན་ཏན་མཆོག་གིས་ཀུན་ཏུ་གང་ཆེན་མཚོ། །ཐུབ་པའི་ཐེག་མཆོག་བདུད་རྩིའི་གཏེར་འདྲ་བའི། །མདོ་སྡེ་མཆོག་མཐོང་ཡོན་ཏན་མཐའ་ཀླས་པ། །རྡོ་རྗེའི་ལྕེས་ཀྱང་འཆད་པར་སླ་བ་མེད། །སྐལ་པ་བཟང་རྣམས་དགའ་བར་འགྱུར་སྙམ་ནས། །ཕྱོགས་ཙམ་སྨྲས་མོད་ཡོན་ཏན་རྒྱ་མཚོ་ལས། །སྐྲ་རྩེས་བླངས་ཙམ་ད་དུང་སྤོབས་བགྱིད་ཀྱིས། །རབ་དགའ་བསྐྱེད་ལ་དེ་དོན་ཡོད་པར་བྱོ
Chinese
这是由于不见（大乘）的过失。 虽然勤奋长时在佛法方面努力，却因不精于方法，被障碍摧毁而流转恶趣，这是不见大乘经部的过失。 如果不了解这珍贵教法的殊胜之处，又该如何修持呢？ 这就像拿着宝珠却去乞讨一样，这是不见真正经部的过失。 舍弃了品尝真正妙法甘露滋味的闻、思、修，像奴隶一样勤奋于无果之事，这是不见真正经部的过失。 在这里，虽然身披象征解脱的袈裟而显得庄严，却因不了解经部，就像用金器盛满呕吐物一样，还有什么比这更糟糕的呢？ 即使没有通过修行和努力获得证悟，但如果对大乘经部极度恭敬，即使只是听闻一句，并怀着信心死去，佛陀也说会舍弃恶趣的去处。 在释迦牟尼的教法中，领会见面的意义至关重要，必须在了解之后，才能对真正的佛、法、僧产生信仰，因此要努力阅读经部。 如果不忆念救护者（佛陀）的恩德和他的珍贵教言，以及诸位菩萨的恩德，不了解三宝的伟大之处，那么自诩修持正法，会被智者嘲笑。 相较于从小乘获得阿罗汉果位，听闻大乘佛法却持有邪见，堕入地狱，更能令大菩萨欢喜，那么还有哪个恭敬的人不会努力听闻这些呢？ 听闻佛陀的净土和伟大菩萨们难以估量、无边无际的善行，会生起信心，汗毛竖立，而这样的功德也是无边无际的。 如果没有听闻菩萨们的伟大功德和利益众生的善巧方便，谁会对大乘道感到欢喜呢？ 又该如何披上精进的盔甲呢？ 充满殊胜功德的广大如海，如同佛陀大乘甘露宝藏般的经部，其无边功德，即使用金刚之舌也难以宣说。 我想，善缘之人会感到欢喜，所以略说一二，但相对于功德大海，这只是像用发梢沾取一滴水而已，但我仍然感到自豪，愿能生起极大的欢喜，并使之有意义。
English
It is due to the fault of not seeing (Mahayana). Although diligently striving for a long time in the Dharma, due to not being skilled in methods, being destroyed by obstacles and wandering in the lower realms, this is the fault of not seeing the Mahayana Sutras. If one does not understand the special qualities of this precious teaching, how can one practice it? This is like holding a jewel but going to beg, it is the fault of not seeing the true Sutras. Abandoning the hearing, thinking, and meditating that savor the nectar of the true Dharma, striving like a slave in fruitless tasks, this is the fault of not seeing the true Sutras. Here, although adorned with the saffron robes, the victory banner of liberation, due to not understanding the Sutras, it is like filling a beautiful golden vessel with vomit, what could be worse than that? Even if one has not attained realization through practice and effort, if one has extreme reverence for the Mahayana Sutras, even if one only hears one word and dies with faith, the Victorious One said that one will abandon the state of going to the lower realms. In the teachings of Shakyamuni, it is crucial to understand the meaning of meeting, one must have faith in the true Buddha, Dharma, and Sangha after understanding them, therefore strive to read the Sutras. If one does not remember the kindness of the protector (Buddha) and his precious words, and the kindness of the Bodhisattvas, and does not understand the greatness of the Three Jewels, then claiming to practice the Dharma will be a laughingstock to the wise. Compared to obtaining the Arhatship from the Hinayana, hearing the Mahayana Dharma but holding wrong views and falling into hell, the great Bodhisattvas are more pleased, so who with reverence would not strive to listen to these? Hearing of the immeasurable and boundless good deeds of the Buddha's Pure Land and the great Bodhisattvas, faith will arise and the hairs will stand on end, and such merit is also boundless. If one has not heard of the great qualities of the Bodhisattvas and their skillful means of benefiting beings, who would be happy on this Mahayana path? And how would one put on the armor of diligence? The vast ocean filled with supreme qualities, the Sutras, like a treasure of nectar of the Buddha's Mahayana, its boundless qualities are not easy to explain even with a vajra tongue. I thought that those with good fortune would be happy, so I spoke a little, but compared to the ocean of qualities, it is only like taking a drop with the tip of a hair, but I still feel proud, may it generate great joy and make it meaningful.