Tibetan
། །ངོ་བོ་མི་གཙང་བ་ཡིན་པ། འབྲས་བུ་གནོད་པ་མང་བ་ལ་སོགས་ལ་བསམ་ནས་ཡུལ་བུད་མེད་ཀྱི་སྲེད་པ་ལས་བློ་ལོག་ངེས་བྱ། གཞན་ཡང་ཆོས་བརྒྱད་ཚེ་འདི་སྒྲུབ་པའི་རྣམ་རྟོག་ཐམས་ཅད་དགྲ་ལྟར་བལྟས་ཏེ་ཞེ་འདོད་ངན་པའི་རྟོག་ངན་ཇི་ཙམ་སྐྱེས་ཀྱང་དེ་དག་གི་ཉེས་དམིགས་ཡུན་རིང་དུ་བསམ་ནས་རང་ལ་རང་གི་ཁྲེལ་བཏབ་སྟེ་སྙིང་ཐག་པ་ནས་སྤང་བར་བྱའོ། །གཉིས་པ་དངོས་གཞི་བསམ་གཏན་བསྒོམ་པ་ལ། སྒོམ་ཚུལ་མང་ཡང་འདིར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྒོམ་པ་ལ་གཉིས། བདག་གཞན་མཉམ་པ་བསྒོམ་པ་དང༌། བདག་གཞན་བརྗེ་བ་བསྒོམ་པ་གཉིས། དང་པོ་ནི། བདག་དང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བདེ་བ་འདོད་མཉམ་དུ་གཅིག་སྡུག་བསྔལ་མི་འདོད་ མཉམ་པ་ལ་བདག་གཅིག་པུ་བསྲུང་ཞིང་གཞན་མི་བསྲུང་བ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་པས་བདག་གཞན་མཉམ་པར་སྒོམ་དགོས་ཏེ། བདག་དང་གཞན་དུ་མཉམ་པ་ནི། །དང་པོ་ཉིད་དུ་འབད་དེ་བསྒོམ། །བདེ་དང་སྡུག་བསྔལ་མཉམ་པས་ན། །ཐམས་ཅད་བདག་བཞིན་བསྲུང་བར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་ཐོག་མར་བདག་གཞན་མཉམ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་བསྒོམ་མོ། །དེའི་ཚུལ་འདི་ལྟར་དགོས་ཏེ། ནམ་མཁའི་མཐའ་དང་མཉམ་པའི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བདག་གི་ཕ་མ་གཉེན་ཚོར་མ་གྱུར་པ་གང་ཡང་མེད་དེ། སློབ་དཔོན་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས། །མ་ཡི་གྲངས་མཐའ་རྒྱ་ཤུགས་ཚིག་གུ་ཙམ། རིལ་བུར་དྲིལ་ཀྱང་ས་ཡིས་ལང་མ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་ལ་སོགས་པའི་ལུང་དང་རིགས་པས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་རང་གི་ཉེ་དུར་ཐག་བཅད་ལ། དེ་ནས་བཟུང་བདག་ལ་བདེ་བ་སྐྱེས་པ་ན་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བདག་གི་བདེ་བ་དང་བདེ་བའི་རྒྱུ་འདི་ལྟ་བུ་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་ཞེ་ཐག་པ་ནས་བསྒོམ། ཡང་བདག་ལ་སྡུག་བསྔལ་ཞིག་སྐྱེས་པ་ན་བདག་དང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སྡུག་བསྔལ་དང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་འདི་ལྟ་བུ་དང་བྲལ་བར་གྱུར་ཅིག་སྙམ་དུ་སྙིང་གི་ཁོང་རུས་པའི་གཏིང་ནས་བསྒོམ། དེའི་ཚེ་བསམ་པ་ལ་གེགས་འདི་ལྟ་བུ་སྐྱེ་སྲིད་དེ། བདག་གི་སྡུག་བསྔལ་སེལ་བ་གཞན་ལ་མི་རེ། གཞན་གྱིས་སྡུག་བསྔལ་བསལ་བ་དག་གིས་མི་འགྲུབ་སྙམ་པ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་བློ་སྐྱེ་ན། སྤྱོད་འཇུག་ལས། །མ་འོངས་པ་ཡི་སྡུག་བསྔལ་ཡང༌། །གནོད་མི་བྱེད་ ན་ཇི་ལྟར་བསྲུང༌། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རང་ཉིད་ཀྱིས་ནང་པར་ཕན་ཆད་ཀྱི་ནད་མེད་པ་དང་ཟས་གོས་ལ་སོགས་ཐོབ་པའི་འབད་པ་ཇི་སྟེ་བྱེད། བདག་སྐད་ཅིག་གིས་འགགས་ནས་དེ་ཕན་ཆད་གཞན་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་འདི་སྙམ་དུ་མ་རིག་པའི་བག་ཆགས་ཀྱིས་ནང་པར་ཕན་ཆད་ཀྱང་བདག་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན་
Chinese
。想到其自性是不清净的，果报是诸多损害等等，就一定要从对女子之贪欲中转变心意。此外，对于为了今生而修持的八法，都要像对待仇敌一样看待，无论生起多少恶劣的贪欲之念，都要长久地思索那些过患，自己责备自己，从内心深处加以舍弃。第二，正行修习禅定，修习的方法有很多，但此处修习菩提心分为两种：修习自他平等和修习自他交换。第一种是：自己和一切众生都同样希求安乐，同样不愿遭受痛苦，如果只守护自己而不守护他人，这是不合道理的，所以必须修习自他平等。如经中所说：“自己与他人平等性，最初即应努力修，安乐痛苦同等故，一切如同自己护。”因此，首先要修习自他平等的菩提心。其方法如下：与虚空边际等同的一切众生，没有谁不是我的父母亲眷。如龙树菩萨所说：“母亲数量若集成，枣核大小之丸团，大地亦难承其重。”等等，通过教证和理证，确定一切众生都是自己的亲人。从那时起，当自己生起安乐时，就从内心深处修习，愿一切众生都具有我的安乐和安乐之因。又当自己生起痛苦时，就从内心深处修习，愿我和一切众生都脱离痛苦和痛苦之因。此时，可能会生起这样的思维障碍：消除自己的痛苦不需要依靠他人，他人消除痛苦自己也无法成就。如果生起小乘的念头，如《入行论》中所说：“未来痛苦亦如是，若不损害何需护？”。既然如此，自己为何要努力获得明天以后的无病、衣食等等呢？因为自己刹那间灭亡，之后就会转变为他人。对此，如果因为无明的习气，认为明天以后也是自己，那么
English
Thinking about its nature being impure, the result being many harms, etc., one must definitely turn away from the desire for women. Furthermore, all thoughts of pursuing the eight worldly concerns should be regarded as enemies, and no matter how many evil thoughts of desire arise, one should contemplate their faults for a long time, blaming oneself and abandoning them from the bottom of one's heart. Second, the main practice of meditating on contemplation, there are many ways to meditate, but here, cultivating the mind of enlightenment is divided into two: cultivating self-other equality and cultivating self-other exchange. The first is: oneself and all sentient beings equally desire happiness and equally do not want suffering, it is unreasonable to protect only oneself and not others, so one must cultivate self-other equality. As it is said, "The equality of self and others, one should strive to cultivate from the very beginning, because happiness and suffering are equal, protect everything like oneself." Therefore, one should first cultivate the mind of enlightenment of self-other equality. The method is as follows: all sentient beings equal to the extent of space, there is no one who has not been my parents and relatives. As the teacher Nagarjuna said, "If the number of mothers were collected, even a small jujube seed-sized ball, the earth would not be able to bear its weight." etc., through scriptural and logical proofs, determine that all sentient beings are one's own relatives. From then on, when happiness arises in oneself, one should cultivate from the bottom of one's heart, may all sentient beings have my happiness and the cause of happiness like this. Also, when suffering arises in oneself, one should cultivate from the bottom of one's heart, may I and all sentient beings be separated from suffering and the cause of suffering like this. At that time, such obstacles to thought may arise: eliminating one's own suffering does not require relying on others, and others eliminating suffering cannot be accomplished by oneself. If the mind of the Hearer arises, as it is said in the "Entering the Path of Enlightenment", "Future suffering is also like this, if it does not harm, why protect it?". Since this is the case, why should one strive to obtain future freedom from illness, food, clothing, etc.? Because oneself ceases in an instant and will transform into another afterwards. To this, if because of the habits of ignorance, one thinks that the future is also oneself, then
Tibetan
འཁྲུལ་ཏེ། སྤྱོད་འཇུག་ལས། །བདག་གིས་དེ་ནི་མྱོང་སྙམ་པའི། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལོག་པ་སྟེ། །འདི་ལྟར་སྐྱེ་བའང་གཞན་ཉིད་ལ། །འཆི་བ་ཡང་ནི་གཞན་ཞིག་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །དཔེར་ན་བླུན་པོ་དག་འབབ་ཆུ་འདིས་ན་ནིང་ངའི་གོས་ཁྱེར་རོ་སྙམ་པ་དང་ནང་པར་ཆུ་འདི་བརྒལ་ལོ་སྙམ་དུ་སེམས་མོད་ཀྱང༌། ན་ནིང་གོས་ཁྱེར་བའི་ཆུ་དེ་ཡང་གཞན་ཡིན་ལ། ནང་པར་བརྒལ་བའི་ཆུ་དེ་ཡང་གཞན་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་འདས་པའི་སེམས་ཀྱང་བདག་མ་ཡིན་ལ། མ་འོངས་པའི་སེམས་ཀྱང་བདག་མ་ཡིན་པར་གཞན་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་འདི་སྙམ་དུ་མ་འོང་པའི་སེམས་ད་ལྟར་གྱི་བདག་མ་ཡིན་ཡང་བདག་གི་སེམས་ཀྱི་རྒྱུན་ཡིན་ནོ་སྙམ་པའི་སེམས་ཀྱིས་རང་དོན་སྒྲུབ་པོ་ཞེ་ན། སེམས་ཅན་གཞན་བདག་མ་ཡིན་ཡང་བདག་གི་སེམས་ཅན་ཡིན་ནོ་སྙམ་པའི་འདུ་ཤེས་ཀྱིས་གཞན་གྱི་དོན་ལ་འཇུག་པར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་མགོ་གང་གི་ཁབ་སྦུག་སྙམས་པའི་ཚུལ་གྱིས་རང་རང་གི་དོན་ལ་འབད་ཀྱིས། ཕན་ཚུན་གཅིག་གི་དོན་གཅིག་གིས་བསྒྲུབ་མི་ནུས་སོ་སྙམས་ན། སྤྱོད་འཇུག་ ལས། །རྐང་པའི་སྡུག་བསྔལ་ལག་པས་མིན། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡང་རྐང་པ་ལ་ཚེར་མ་ཟུག་པ་ཡང་ལག་པས་ཅི་སྟེ་འདོན། དེ་བཞིན་དུ་མིག་ཏུ་རྡུལ་སོང་བ་ལག་པས་དང༌། བུ་ཚའི་དོན་ཕ་མ་དང༌། ཁར་ཟས་འཛུད་པ་ལག་པ་ལ་སོགས་པ་ཡང་རང་རང་གི་དོན་བྱེད་དགོས་པར་འགྱུར་ཏེ་ཧ་ཅང་ཐལ་ལོ། །མདོར་ན་ཕན་ཚུན་གཅིག་གིས་གཅིག་གི་དོན་མ་བྱས་པར་རང་རང་གི་དོན་བསྒྲུབ་དགོས་ན་འགྲུབ་པ་ཤིན་ཏུ་དཀའོ། །དེས་ན་དེ་ལྟར་ཤེས་པར་བྱས་ལ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ལ་འཇུག་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་བདག་གཞན་བརྗེ་བ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྒོམ་པ་ཡང༌། སྤྱོད་འཇུག་ལས། །བདག་བདེ་གཞན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་དག །ཡང་དག་བརྗེ་བར་མ་བྱས་ན། །སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་མི་འགྲུབ་ཅིང༌། །འཁོར་བ་ན་ཡང་བདེ་བ་མེད། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་བདག་གི་བདེ་བ་སེམས་ཅན་ལ་སྦྱིན། སེམས་ཅན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་བདག་གིས་བླང་ངོ༌། །དེའི་དམིགས་པ་ཡང༌། །དམན་སོགས་བདག་ཏུ་བྱས་པ་དང༌། །གཞན་ཉིད་དུ་ནི་བདག་བྱས་ནས། །རྣམ་རྟོག་མེད་པའི་སེམས་ཀྱིས་སུ། །ཕྲག་དོག་འགྲན་སེམས་ང་རྒྱལ་བསྒོམ། །ཞེས་གསུངས་པའི་དོན་ནི། རང་ལས་དམའ་བའི་གནས་སུ་དགྲ་བཞག །དགྲ་འམ་གཞན་མཐོན་པོའི་གནས་སུ་རང་བཞག་ལ་རང་མཐོ་བ་དེ་ལ་དགྲ་དམའ་བ་དེས་ཕྲག་དོག་སྒོམ་དུ་གཞུག །བསྒོམ་དེ་ཚར་བ་ན་འདི་ལྟ་བུའི་བསྒོམ་པའི་བསམ་པ་འབྱུང་སྟེ། རང་མཐོན་པོར་བསྒོམ། གཞན་དམའ་བར་བསྒོམ་པ་དེས་རང་
Chinese
错误在于，《入行论》中说：“我感受它”的想法，是一种错误的分别念。因为这样生也是另一个人，死也是另一个人。就像愚人认为这条河去年带走了我的衣服，明天我要过这条河一样。但是，去年带走衣服的河水也是另一条，明天要过的河水也是另一条。同样，过去的念头也不是我，未来的念头也不是我，而是其他的。如果有人认为，虽然未来的念头不是现在的我，但它是我的念头之流，以此来成办自己的利益。那么，对于其他众生，虽然不是我，但认为“是我的众生”的想法，也应该为了他人的利益而努力。如果像头和针眼一样，各自努力自己的事情，认为彼此不能互相成办事情，那么《入行论》中说：“脚的痛苦不是手。”脚上扎了刺，为什么手要去拔呢？同样，眼睛里进了灰尘用手，父母为了子女，用手把食物放进嘴里等等，也都要各自做各自的事情，那就太过分了。总之，如果彼此不互相成办事情，而各自成办自己的事情，那就很难成功。因此，要这样认识，然后为了众生的利益而努力。第二，修持自他交换的菩提心。《入行论》中说：“若未将自乐，圆满换他苦，不成佛菩提，轮回亦无乐。”因此，将自己的快乐给予众生，将众生的痛苦自己承担。它的所缘是：“将下等视为我，将他人视为我，以无分别的念头，修持嫉妒、竞争心、傲慢。”意思是，将敌人放在比自己低下的位置，将敌人或他人放在高位，让高位的自己对低位的敌人修持嫉妒。修持结束时，会产生这样的修持想法：将自己修持为高位，将他人修持为低位，这样自己
English
The error lies in thinking, as stated in the Bodhisattvacaryāvatāra (Entering the Path of Enlightenment): "The thought 'I experience it' is a false conceptualization. For in this way, birth is another, and death is yet another." It's like a fool thinking, 'This river carried away my clothes last year, and tomorrow I will cross this river.' But the river that carried away the clothes last year is another, and the river to be crossed tomorrow is another. Similarly, the past mind is not me, and the future mind is not me, but another. If someone thinks, 'Although the future mind is not the present me, it is the continuum of my mind, and thus I accomplish my own benefit,' then, regarding other sentient beings, even though they are not me, the thought 'they are my sentient beings' should lead to engaging in the benefit of others. If, like a head and the eye of a needle, each strives for its own sake, thinking that they cannot accomplish things for each other, then, as stated in the Bodhisattvacaryāvatāra: "The suffering of the foot is not by the hand." If a thorn pierces the foot, why should the hand remove it? Similarly, dust entering the eye being dealt with by the hand, parents caring for their children, putting food into the mouth with the hand, and so on, would all have to be done by each for their own sake, which would be excessive. In short, if one does not accomplish things for each other, but each accomplishes their own things, it is very difficult to succeed. Therefore, one should understand this and then strive for the benefit of sentient beings. Second, the cultivation of exchanging oneself for others, the mind of enlightenment. As stated in the Bodhisattvacaryāvatāra: "If one does not perfectly exchange one's own happiness for the suffering of others, one will not attain Buddhahood, and even in samsara, there will be no happiness." Therefore, give one's own happiness to sentient beings and take on the suffering of sentient beings. Its object of focus is: "Having made the inferior etc. as oneself, and having made others as oneself, with a non-conceptual mind, cultivate jealousy, competitiveness, and pride." The meaning is to place the enemy in a position lower than oneself, and to place the enemy or others in a high position, and to have the self in the high position cultivate jealousy towards the enemy in the low position. When the cultivation is finished, such a thought of cultivation will arise: cultivating oneself as high, cultivating others as low, thus oneself