Tibetan
་པ་ཚུལ་ཇི་ལྟར་འཇུག་པའི་སྦྱོར་བ་ལ་ཉམས་ལེན་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ཏུ་འདུ་བས་དེ་དག་གི་ངོ་བོ་རིམ་པ་བཞིན། ཁྱད་ཆོས་བཞི་དང་ལྡན་པའི་གཏོང་སེམས། སྤོངས་ སེམས། མི་འཁྲུག་པའི་སེམས། སྤྲོ་བའི་སེམས། མི་གཡེང་བའི་སེམས། ཆོས་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་རྣམས་ཡིན། ཁྱད་ཆོས་བཞི་ནི། སྦྱིན་པ་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཉམས་དང༌། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ལྡན། །འདོད་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་རྫོགས་བྱེད། །སེམས་ཅན་ཡོངས་སྨིན་བྱེད་རྣམ་གསུམ། །ཞེས་གསུངས། མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ནི་རིམ་པ་བཞིན་སེར་སྣ། ཚུལ་འཆལ། ཁོང་ཁྲོ། ལེ་ལོ། །རྣམ་གཡེང༌། ཤེས་འཆལ་དྲུག །སེམས་ཅན་གྱི་འདོད་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་ཚུལ་ནི། སྦྱིན་པས་ལོངས་སྤྱོད་སོགས་སྦྱིན། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱིས་ཡིད་དངས་པར་བྱེད། །བཟོད་པས་གནོད་པ་དང་དུ་ལེན། །བརྩོན་འགྲུས་ཀྱིས་དགོས་པའི་གྲོགས་བྱེད། །བསམ་གཏན་གྱིས་རྫུ་འཕྲུལ་དང་མངོན་ཤེས་ཀྱིས་འདུན་པར་བྱེད། །ཤེས་རབ་ཀྱིས་བླང་དོར་གྱི་གནས་སྟོན་པར་བྱེད། དེ་དག་གིས་འདོད་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱས་ཏེ་དངོས་སམ་བརྒྱུད་ནས་ཉན་ཐོས་རང་རྒྱལ་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་གསུམ་གང་རུང་ལ་འགོད་པ་སེམས་ཅན་ཡོངས་སྨིན་བྱེད་པ་ཡིན། དེ་ལྟ་བུའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དེ་དག་ཀྱང་སེམས་སྦྱོང་བའི་སྤྱོད་པ་ལ་འདུ་བའི་ཚུལ། དང་པོ་སྦྱིན་པ་ནི་རང་གི་ལུས་ལོངས་སྤྱོད་དུས་གསུམ་ཀྱི་དགེ་བའི་རྩ་བ་དང་བཅས་པ་ཐམས་ཅད་མ་བཏང་བའི་ཉེས་དམིགས། བཏང་བའི་ཕན་ཡོན། གཏོང་དགོས་པའི་རྒྱུ་མཚན་སོགས་ལ་བསམ་ནས་སྙིང་ཐག་པ་ནས་གཏོང་སེམས་སྦྱོང་བ་དེ་ཡིན། གཉིས་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སྲུང་བྱེད་ཐབས་དང༌། དེས་ཇི་ལྟར་བསྲུང་ཚུལ་གཉིས། དང་པོ་སྲུང་བྱེད་ཀྱི་ཐབས་ ལ་འཇུག་ལྡོག་གི་གནས་ལ་གཟོབ་པའི་བག་ཡོད། བླང་དོར་མི་བརྗེད་པའི་དྲན་པ། སྒོ་གསུམ་གྱི་གནས་སྐབས་ལ་བརྟགས་པའི་ཤེས་བཞིན་དང་གསུམ། གཉིས་པ་དེས་ཇི་ལྟར་སྲུང་ཚུལ། དང་པོ་དྲན་པས་བླང་དོར་མི་བརྗེད་པར་བྱས་ཏེ་ཤེས་བཞིན་གྱིས་རང་གི་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གྱི་གནས་སྐབས་ལ་བརྟགས་ནས་བསྒྲུབ་བྱ་དགེ་བའི་ཕྱོགས་དང་དུ་མི་ལེན་པ་དང༌། སྤང་བྱ་མི་དགེ་བ་ལ་འཇུག་འདོད་ཀྱི་བསམ་པ་ནམ་སྐྱེས་ངོ་ཤེས་པར་བྱ། དེའི་ཚེ་བག་ཡོད་ཀྱིས་དགེ་བའི་ཕན་ཡོན་དྲན་ནས་དང་དུ་བླང་ཞིང༌། ཉེས་སྤྱོད་མི་དགེ་བའི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཉེས་དམིགས་དྲན་ནས་སྤང་བར་བྱ་བ་ལ་བསླབ། དེ་དག་གི་རྒྱུ་ཡང་ལས་འབྲས་ལ་ཡིད་ཆེས་པ་ཡིན་པས་རྒྱལ་བའི་བཀའ་འཁྲུལ་བ་མེད་པའི་རྗེ
Chinese
如何进入行为的修持，包含六度波罗蜜多，它们的体性依次是：具备四种特征的布施心，持戒心，不嗔恨心，精进心，不散乱心，以及如理辨别法。四种特征是：布施能消除不顺品，具备无分别的智慧，圆满一切愿望，成熟一切众生。如是说。不顺品依次是悭吝、毁戒、嗔恚、懈怠、散乱、恶慧这六种。令众生愿望圆满的方式是：布施能给予受用等，持戒能使心清净，忍辱能安忍损害，精进能作所需之友，禅定能以神变和神通满足愿望，智慧能指示应取应舍之处。以这些使愿望圆满，从而直接或间接地将众生安置于声闻、缘觉、圆满菩提这三者中的任何一个，这就是成熟一切众生。像这样的波罗蜜多也包含在修心行为中的方式：首先，布施是思念不舍弃自己的身体、受用以及三世的善根等一切的过患，舍弃的利益，以及必须舍弃的理由等，从而从内心深处修习布施心。第二，持戒包括守护的方法和如何守护两个方面。首先，守护的方法有三种：谨慎对待取舍之处的谨慎，不忘记取舍的忆念，以及观察三门状态的正知。第二，如何守护。首先，忆念不忘记取舍，然后以正知观察自己的身语意三门的状态，对于应修的善法不接受，对于应断的恶法生起想要做的念头时，要认识到。那时，以谨慎忆念善的利益而接受，忆念恶行不善之方的过患而学习断除。这些的因也是相信业果，因此要追随佛陀无误的教言。
English
How to engage in the practice of conduct, which includes the six paramitas. Their nature, in order, is: a giving mind with four characteristics, a mind of discipline, a mind of non-anger, a mind of diligence, a mind of non-distraction, and a mind of discriminating dharma. The four characteristics are: giving eliminates unfavorable conditions, possesses non-discriminating wisdom, fulfills all wishes, and ripens all beings. It is said. The unfavorable conditions are, in order, stinginess, moral transgression, anger, laziness, distraction, and wrong knowledge, these six. The way to fulfill the wishes of sentient beings is: giving provides enjoyment, etc., discipline purifies the mind, patience endures harm, diligence acts as a helpful friend, meditation fulfills wishes with miraculous powers and clairvoyance, and wisdom indicates what should be taken and abandoned. By fulfilling wishes with these, sentient beings are directly or indirectly placed in any of the three: Shravaka, Pratyekabuddha, or complete Bodhi, which is to ripen all sentient beings. The way in which such paramitas are also included in the practice of mind training: First, giving is to contemplate the faults of not giving up one's own body, possessions, and all the roots of virtue of the three times, the benefits of giving up, and the reasons why one must give up, etc., thereby cultivating the mind of giving from the depths of one's heart. Second, discipline includes the method of guarding and how to guard. First, there are three methods of guarding: caution in being careful about what to adopt and reject, mindfulness in not forgetting what to adopt and reject, and awareness in examining the state of the three doors. Second, how to guard. First, mindfulness does not forget what to adopt and reject, and then awareness examines the state of one's own body, speech, and mind, and when a thought arises to not accept the virtuous side to be cultivated and to engage in the non-virtuous to be abandoned, one must recognize it. At that time, with caution, one should remember the benefits of virtue and accept it, and remember the faults of misconduct and the non-virtuous side and learn to abandon it. The cause of these is also to believe in karma and its results, therefore, one should follow the infallible teachings of the Buddha.
Tibetan
ས་སུ་འབྲང་སྟེ་ཡིད་ཆེས་བསྐྱེད། དེ་ནས་མི་དགེ་བ་བྱས་ན་ངན་སོང་དུ་འགྲོ་ངེས། ངན་སོང་དུ་སྐྱེས་ན་སྡུག་བསྔལ་འདི་ལྟ་བུ་ཡོད་པས། གཞན་དོན་ལྟ་ཅི་རང་དོན་ཡང་མི་འགྲུབ་སྙམ་དུ་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་དྲན་པ་འདི་སྙིང་ནས་རྒྱུད་ལ་སྐྱེ་ངེས་བྱ། བསྲུང་བྱ་རྣམ་གྲངས་མང་ཡང་སྨོན་སེམས་ཀྱི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་སེམས་ཅན་བློས་བཏང་བ། ཉན་རང་གི་སར་སེམས་བསྐྱེད་པ། །ནག་པོའི་ཆོས་བཞི་སྤང་པ་གསུམ་གཙོ་བོར་སྲུང༌། །ནག་པོའི་ཆོས་བཞི་ནི། མཆོད་འོས་བསླུ་དང་འགྱོད་མེད་འགྱོད་པ་བསྐྱེད། །དམ་པར་སྐུར་འདེབས་འགྲོ་ལ་གཡོ་སྒྱུས་སྤྱོད། །ནག་པོའི་ཆོས་བཞི་སྤངས་ཤིང་ལྡོག་པ་ནི། །དཀར་པོའི་ཆོས་བཞི་ཡིན་པས་ཀུན་ཏུ་སྤྱད། ཅེས་གསུངས། མཐུན་ཕྱོགས་འབྲས་བུ་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་དང་དེའི་རྒྱུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ལ་སྙིང་ཐག་པ་ནས་མོས་པ། གཞན་གྱི་དགེ་བ་གང་བྱེད་ཀུན་ལ་སྙིང་ནས་སྤྲོ་བས་ཡི་རང༌། དེ་དག་གི་དགེ་རྩ་གཞན་དོན་རྫོགས་བྱང་དུ་བསྔོ་བ་སྟེ། ཐེག་ཆེན་གྱི་བསྒོམ་ལམ་གསུམ་པོ་འདི་ཁོ་ན་ཉམས་སུ་བླངས། འཇུག་སྡོམ་གྱི་མི་ཐུན་ཕྱོགས་སྤྱིར་གཞན་གནོད་གཞིར་བཅས་སྤོངས་པ་དང༌། ཁྱད་པར་ཉེས་དམིགས་ཆེ་ཤོས། དཀོན་མཆོག་གི་དཀོར་ཕྲོག་པ། བྱང་སེམས་ལ་སྐུར་བ་འདེབས་པ། ཆོས་སྤོང་གི་ལས་བྱེད་པ་སོགས་སྲོག་དང་བསྡོས་ཏེ་བསྲུང༌། མཐུན་ཕྱོགས་དགེ་རྩ་ཕྲ་མོ་ཚུན་ཆད་ཁྱད་དུ་མི་གསོད་པར་དམ་པ་གསུམ་གྱིས་ཟིན་པར་ཉམས་སུ་བླང་བར་བྱའོ། །གསུམ་པ་བཟོད་པའི་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་ལ། བཟོད་པའི་ཡུལ་བདག་ལ་བརྙས་པ་བྱེད་པ་དང༌། ཚིག་རྩུབ་སྨྲ་བ། ལྐོག་ཏུ་མི་སྙན་སྨྲ་བ། སྡུག་བསྔལ་བྱེད་པ་དང་བཞི། བདག་གི་བླ་མ་དང་མཛའ་བཤེས་སོགས་ལ་དེ་ལྟར་བཞི་བྱེད་པ་དང༌། བདག་གི་དགྲ་དང་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་བདེ་བ་བྱེད་པ། རྙེད་བཀུར་བྱེད་པ། བསྟོད་པ། སྙན་པར་སྨྲ་བ་བཞི་སྟེ་མི་འདོད་པ་བཅུ་གཉིས། དེ་དག་ལས་ལྡོག་པ་འདོད་པ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་གེགས་བྱེད་པ་སྟེ་བཟོད་པའི་ཡུལ་ཉི་ཤུ་རྩ་བཞིའོ། །དེ་དག་རེ་རེ་བཞིན་ཡང་རྒྱུ་མཚན་དང་རྒྱུ་དེ་དག་ལས་བྱུང་བའི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་མི་སྐྱོ་བ་སྡུག་བསྔལ་དང་ལེན། བྱེད་པ་པོ་གང་ཟག་ལ་མི་ཁྲོ་བ་གནོད་བྱེད་ལ་ཅི་མི་སྙམ་པ་ སྟོང་ཉིད་ཟབ་མོའི་དོན་ལ་བློ་འཇོག་པ་དང་གསུམ་གསུམ་གྱིས་བཟོད་པར་བྱེད་པའི་ནང་ཚན་བཟོད་པའི་རྣམ་གྲངས་བདུན་ཅུ་རྩ་གཉིས་ལ་གོམ་པར་བྱེད་པའོ། །དེ་ཡང་རྒྱུ་མཚན་གསུམ་གྱིས་སྡུག་བསྔལ་དང་དུ་ལེན་ཏེ། སྡུག་བསྔ
Chinese
依止于地生起信心。之后若作不善业，必定堕入恶趣。堕入恶趣，有如是痛苦。莫说利他，自利亦不能成，如是忆念轮回之痛苦，务必从内心深处生起。当守护之法虽多，然与发心相违者，即舍弃众生，于声闻、缘觉之地发心。四黑法与三弃舍为主守护。四黑法者：欺骗应供养者，于无悔生后悔；诋毁圣者，以虚伪待人。舍弃四黑法，反之则是四白法，故当恒常行持。 如是说。顺品之果为圆满菩提，及其因菩提之行，从内心深处生起欢喜。他人所作之任何善业，皆从内心深处生起欢喜而随喜。彼等之善根回向于利他圆满菩提，此乃大乘之三种修道。入行之相违品，总的来说，断除以损害他者为基础的一切行为。特别是过患极大者，盗取三宝之物，诋毁菩萨，造作舍法之业等，当舍命守护。顺品方面，乃至微小之善根，亦不轻视，以三殊胜摄持而修持。第三、安忍波罗蜜多。安忍之境，于自身作侮辱，说粗语，背后说坏话，施加痛苦等四事。于自身之上师与道友等作如是四事。于自身之仇敌与不和之方，作安乐，给予利养恭敬，赞叹，说悦耳语等四事，即不悦意之十二事。彼等之反面，即障碍悦意之十二事，是为安忍之境二十四事。于彼等一一之事，亦不因理由与彼等理由所生之痛苦而厌烦，安忍痛苦。不嗔恨作者，于损害者不放在心上。 于甚深空性之义理专注，如是三三而行安忍，于安忍之类别七十二种中，当勤奋修习。又以三种理由安忍痛苦，痛苦
English
Having relied on the ground, generate faith. Then, if one commits non-virtuous deeds, one will definitely fall into the lower realms. If born in the lower realms, there will be such suffering. Not to mention benefiting others, even one's own benefit will not be achieved. Therefore, remembering the suffering of samsara in this way, it is necessary to generate it from the depths of one's heart. Although there are many things to protect, those that are contrary to the aspiration mind are abandoning sentient beings and generating the mind in the place of Hearers and Solitary Realizers. The four black dharmas and the three abandonments should be mainly protected. The four black dharmas are: deceiving those worthy of offerings, generating regret for what is not regrettable; slandering the holy ones, and acting deceitfully towards beings. Abandoning the four black dharmas, and the reverse are the four white dharmas, so always practice them. Thus it is said. The result of the concordant side is perfect enlightenment, and its cause is the practice of enlightenment, from the depths of the heart, generate joy. Whatever virtuous deeds others do, from the depths of the heart, generate joy and rejoice. Dedicating those roots of virtue to the perfect enlightenment for the benefit of others, this is the three paths of meditation of the Great Vehicle. The discordant side of entering the vows, in general, abandon all actions based on harming others. In particular, the greatest faults are stealing the property of the Three Jewels, slandering Bodhisattvas, and engaging in activities that abandon the Dharma, etc., protect them even at the cost of one's life. On the concordant side, even the smallest roots of virtue should not be underestimated, but should be practiced by being grasped by the three superiorities. Third, the perfection of patience. The objects of patience are being insulted by oneself, speaking harsh words, speaking ill behind one's back, and inflicting suffering, these four things. Doing these four things to one's own guru and friends, etc. Making happiness for one's own enemies and discordant parties, giving gain and respect, praising, and speaking pleasant words, these four things, are the twelve unpleasant things. The opposite of these, which obstruct the twelve pleasant things, are the twenty-four objects of patience. In each of these things, one should not be annoyed by the reasons and the suffering arising from those reasons, and endure suffering. Not being angry with the doer, not taking the harmer to heart. Focusing on the meaning of profound emptiness, practicing patience in threes, one should diligently practice the seventy-two categories of patience. Furthermore, one should endure suffering for three reasons, suffering.