Tibetan
་མིན་མཁའ་སྤྱོད་ཀྱི་གནས་སམ་ཟངས་མདོག་དཔལ་རི། བདེ་བ་ཅན་ལ་སོགས་པར་ངེས་པར་འགྲོ་ཆོག་པས་རེ་དགའ། དག་པའི་ཞིང་ཁམས་དེ་དག་ཏུ་འགྲོ་བར་བྱའོ་སྙམས་པའི་འདུན་པ་དྲག་པོ་མ་བརྗེད་པར་བྱ། ད་ལྟའི་རང་རྒྱུད་ཀྱི་ཉམས་ལེན་གང་གསལ་དེ་གའི་ངང་དུ་བློ་ལྷོད་ཀྱིས་བཞག་ནས་ཚེའི་འདུ་བྱེད་གཏོང་བ་ལས། ད་ལྟ་གོམ་འདྲིས་མེད་པའི་མན་ངག་གཞན་དེའི་ཚེ་ཉམས་སུ་མི་ལོན་པས་ད་ལྟ་རང་གི་ཉམས་ལེན་གང་གསལ་བ་དེའི་ངང་དུ་འཇོག་པ་དང༌། ཟངས་མདོག་དཔལ་རི་སོགས་དག་པའི་ཞིང་དུ་འགྲོ་སྙམས་པའི་འདུན་པ་གཉིས་པོ་འདི་ལས་ལྷག་པ་མེད་དོ། །ཁྱད་པར་རང་ཉིད་གང་ལ་འདུན་པ་གཏད་པའི་དག་པའི་ཞིང་ཁམས་དེར་འགྲོ་བར་བྱའོ་སྙམས་པའི་འདུན་པ་ཡང་དང་ཡང་དུ་ཡིད་ལ་བྱ་བ་ནི་གནད་ཁྱད་པར་ཅན་ཡིན་པས་ད་ལྟའནག་ཉིན་མཚན་རྒྱུན་དུ་ཡིད་ལ་མི་འབྲལ་བར་ཤེས་པར་གནད་གལ་པོ་ཆེ་ཡིན་ནོ།། ༈ །།ཐེག་ཆེན་ལམ་གྱི་རྩ་བ་དམ་པ་གསུམ་ཡིན་ཏེ། དེ་གང་ཞེ་ན་འདི་ལྟར། དང་པོ་དགེ་བ་ཐབས་ཀྱིས་ཟིན་པའི་སེམས་བསྐྱེད། དངོས་གཞིའི་དགེ་བ་རྐྱེན་གྱིས་མི་བཤིག་པའི་དམིགས་མེད། མཇུག་དགེ་བ་གོང་འཕེལ་དུ་འགྲོ་བའི་བསྔོ་བ་རྣམས་ནི་དམ་པ་གསུམ་ཡིན་ལ། དང་པོ་སྦྱོར་བ་སེམས་བསྐྱེད་དམ་པ་ནི། འདི་ལྟར་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པའི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཡེ་ཐོག་མའི་དུས་ནས་ད་ལྟའི་བར་དུ་རང་གི་ཕ་མར་མ་གྱུར་པ་ནི་གཅིག་ཀྱང་མེད། ཕ་མར་གྱུར་པའི་དུས་སུ་ད་ལྟའི་ཕ་མ་བཞིན་དུ་ཟས་ཀྱི་ཕུད་བྱིན། གོས་ཀྱི་བརྩེས་གཡོག །ཤིན་ཏུ་བྱམས་པའི་བསམ་སྦྱོར་གྱིས་བསྐྱེད་བསྲེངས་པའི་དྲིན་ཆེན་ཤ་སྟག་ཡིན་མོད། དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་འདོད་པ་བདེ་བ་རེ་འདོད་ཀྱང་བདེ་བའི་རྒྱུ་དགེ་བ་བཅུ་པོ་བསྒྲུབ་མི་ཤེས། སྡུག་བསྔལ་མི་འདོད་ཀྱང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་མི་དགེ་བ་བཅུ་པོ་འཆོལ་ཉོག་ཏུ་སྤྱོད་ནས་ལམ་ལོག་མགོ་རྨོངས་ལོང་བ་ཐང་དཀྱིལ་དུ་འཁྱམས་པ་ལྟ་བུའི་སྐྱབས་མེད་མགོན་མེད་དུ་གྱུར་པའི་སེམས་ཅན་འདི་རྣམས་སྙིང་རེ་རྗེ། འདི་དག་ཐམས་ཅད་རྣམས་མཁྱེན་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གོ་འཕང་ཐོབ་པའི་ཆེད་དུ་བདག་གིས་དམ་པའི་ཆོས་འདི་ཉན་ནས་ཉམས་སུ་བླང་བར་བགྱིའོ། །སྙམ་པ་ཐེག་པ་ཐུན་མོང་གི་སེམས་བསྐྱེད་ཡིན། གསང་སྔགས་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་ཁྱད་པར་ནི་བདག་དང་མཐའ་ཡས་པའི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཡེ་ནས་སངས་རྒྱས་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་ཀྱང༌། རང་ངོ་མ་ཤེས་པས་འཁྲུལ་པས་འཁོར་བའི་ལམ་ལ་ཁ་འཁྱམས་པ་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ལ་རང་གནས་གྱི་ཡེ་ཤེས་ངོ་སྤྲད་ནས་
Chinese
确信无疑能够前往空行净土或铜色吉祥山，以及极乐世界等地，对此心怀喜悦。不要忘记要生起强烈的愿望，决心前往那些清净的刹土。 放下对当前自身相续中任何清晰的修持，放松身心，顺其自然。因为如果现在没有习惯其他的诀窍，那么此生也无法修持。所以，安住于当前自身清晰的修持中，并且怀着前往铜色吉祥山等清净刹土的愿望，这两者足矣。特别是，对于自己所向往的清净刹土，要反复忆念并决心前往，这一点至关重要。因此，务必日夜不断地忆念，这一点非常重要。 大乘道的根本是三殊胜。那是什么呢？如下所示：首先，以方便摄持的善心生起菩提心；正行之善不被因缘所破坏的无缘；最后，善根增长的迴向。这三者是殊胜的。首先，加行殊胜的菩提心是这样的：如同虚空般的无量众生，从原始之初到现在，没有一个不是自己的父母。在成为父母的时候，如同现在的父母一样，给予食物的精华，穿上珍贵的衣服，以极其慈爱的思想和行为来养育，都是恩重如山。然而，他们都渴望得到安乐，却不知道如何修持安乐之因的十善业。 不想要痛苦，却混乱地造作痛苦之因的十不善业，就像迷途的盲人在空旷的平原上徘徊一样，这些无依无靠的众生真是可怜。为了使他们都获得圆满正等觉的佛果，我将听闻并修持这殊胜的佛法。这是共同大乘的菩提心。密咒金刚乘的特点是，我和无边无际的众生，本来就是佛的自性，但是因为不认识自己的本性，被迷惑而流浪于轮回之中。为了让所有这些众生认识到自己本来的智慧
English
Be joyful and confident that you can definitely go to the abode of the Dakinis, or the Copper-Colored Glorious Mountain, and Sukhavati, etc. Do not forget to generate a strong aspiration to go to those pure realms. Let go of whatever clear practice you have in your current mindstream, relax your mind, and let things be. Because if you are not familiar with other instructions now, you will not be able to practice them in this life. Therefore, abide in whatever clear practice you have now, and have the aspiration to go to pure lands such as the Copper-Colored Glorious Mountain. These two are sufficient. In particular, it is crucial to repeatedly remember and resolve to go to the pure land that you aspire to. Therefore, it is very important to know that you should constantly remember this day and night. The root of the Great Vehicle path is the three excellences. What are they? They are as follows: First, the generation of bodhicitta, which is virtue taken by skillful means. The main part of the virtue is the absence of focus that is not destroyed by conditions. The end is the dedication of virtue that increases. These three are the excellences. First, the excellent application of bodhicitta is as follows: All sentient beings, as vast as the sky, from the beginningless time until now, there is not one who has not been our parent. When they were our parents, they gave us the essence of food, dressed us in precious clothes, and raised us with extremely loving thoughts and actions, just like our current parents. However, they all desire happiness, but they do not know how to practice the ten virtues, which are the cause of happiness. They do not want suffering, but they confusedly engage in the ten non-virtues, which are the cause of suffering. Like a blind person wandering in the middle of a vast plain, these helpless beings are truly pitiful. In order for all of them to attain the state of perfect and complete enlightenment, I will listen to and practice this sacred Dharma. This is the common Great Vehicle bodhicitta. The special feature of the Secret Mantra Vajrayana is that I and all limitless sentient beings are inherently the nature of the Buddha, but because we do not recognize our own nature, we are confused and wander in samsara. In order to introduce all these beings to their own innate wisdom,
Tibetan
ཚེ་ལུས་གཅིག་གིས་རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་གོ་འཕང་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་བདག་གིས་བསྐྱེད་རྫོགས་ཟབ་མོ་སོགས་ལ་བསླབ་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་སེམས་བསྐྱེད། །དངོས་གཞི་དམིགས་མེད་དམ་པ་ནི་སྣོད་བཅུད་དག་མཉམ་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་དུ་ཡེ་ནས་གནས་པ་དེ་ཡིན་པ་ལྟར་གསལ་བཏབ་ནས་ཆོས་བྱེད་པ་པོ་བདག་དང་བྱ་རྒྱུའི་ཆོས་བྱ་བ་དང་བཅས་པ་དམིགས་མེད་ཕྱམ་གདལ་དུ་ཐག་ཆོད་ན་དེ་ཡིན། དེ་མིན་ན་དེ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་རང་གིས་སྔར་བླ་མའི་དྲིན་གྱིས་རྟོགས་པའི་ལྟ་དོན་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་ཡིན་ཀྱང༌། དེའི་དང་ནས་རྣམ་རྟོག་གྱ་གྱུའི་དབང་དུ་མི་གཏོང་བར་དགེ་སྦྱོར་ལ་འབད་པར་བྱའོ། །རྗེས་སུ་བསྔོ་བ་དམ་པ་ནི། བདག་གཞན་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ དུས་གསུམ་གྱི་བསགས་པའི་དགེ་ཚོགས་ཐམས་ཅད་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་ཤིང་བཟླུམ་ཏེ་བསྡོམ་ནས་འདས་མ་འོང་ད་ལྟའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་བསྔོ་བ་ཇི་ལྟར་མཛད་པ་བཞིན་དུ་བདག་གིས་ཀྱང་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བར་བགྱི་སྙམ་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྗེས་སུ་བསྔོས་པ་ཡིན། འཇམ་དཔལ་དཔའ་བོ་དང་སྤྱན་རས་གཟིགས་སོགས་རྒྱལ་སྲས་རྣམས་ཀྱི་བསྔོ་བ་ལྟར་བསྔོས་ན་བྱང་སེམས་རྣམས་ཀྱི་རྗེས་སུ་བསྙོགས་ཏེ་བསྔོས་པ་ཡིན། གང་ལྟར་ན་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་དགེ་རྩ་བསྔོས་པའི་མཐུས་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གོ་འཕང་ཐོབ་པར་དམིགས་ཏེ་བསྔོ་བ་ཤེས་པར་བྱའོ། །མདོར་ན་དགེ་སྦྱོར་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐོག་མར་དོན་གཉིས་ལྡན་པའི་སེམས་བསྐྱེད། དངོས་གཞི་བྱ་བྱེད་ལས་གསུམ་གྱི་དམིགས་པ་དང་བྲལ་བ། རྗེས་སངས་རྒྱས་དང་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་རྗེས་སུ་བསྙེགས་ཏེ་བསྔོས་ན་དམ་པ་གསུམ་གྱིས་ཟིན་པའི་དགེ་བ་ཐར་བ་དང་ཆ་མཐུན་པ་ལགས།། ༈ སྤྱིར་དགེ་བ་གང་བྱེད་ཐམས་ཅད་དམ་པ་གསུམ་གྱིས་ཟིན་པ་གལ་ཆེ་སྟེ། དང་པོ་དགེ་བ་གང་བྱེད་ལ་ཐབས་ཀྱིས་ཟིན་པ་སྦྱོར་བ་སེམས་བསྐྱེད། དགེ་བ་རྐྱེན་གྱིས་མི་བཤིག་པར་བྱེད་པ་དངོས་གཞི་དམིགས་མེད། དགེ་བ་གོང་འཕེལ་དུ་འགྲོ་བ་མཇུག་བསྔོ་བའོ། །དང་པོ་སེམས་བསྐྱེད་ནི། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་དུ་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གོ་འཕང་ཐོབ་པར་བྱ། དེའི་ཆེད་དུ་དགེ་བ་སྒྲུབ་སྙམ་པ་དེ་ཡིན། སེམས་བསྐྱེད་འདི་ལ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་སྙམས་པ་དང༌། རྫོགས་ པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གོ་འཕང་ཐོབ་པར་བྱ་སྙམ་པ་དེ་གཉིས་ཚང་དགོས། འདི་གཉིས་མ་ཚང་ན་བྱམས་དང་སྙིང་རྗེ་ཙམ་གྱིས་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་གོ་མི་ཆོད། དངོས་གཞི་དམིགས་མེད་ནི། ཕྱག་རྫོགས་ཀྱི་ཉམས་ལེན་ཤེས་མཁན་ཡི
Chinese
为了以一个身体获得金刚持的果位，我应当修学生圆次第等甚深法门，如是发心。正行无缘殊胜者，如显现外器内情清净平等大性的自性本来存在一般，清楚地确定修行者我与所修之法以及能修之行为皆无缘普皆空性，如此即可。若非如此，也应当努力修持与此相符的，自己往昔因上师之恩而证悟的任何见解，从一开始就不受分别杂念的影响。后行回向殊胜者，即汇集、凝聚、总集我等他一切有情三世所积的一切善根，如同过去、未来、现在诸佛为利益有情所作回向一般，我也完全回向，如是思念即是随学诸佛回向。如文殊勇士和观世音等诸佛子一般回向，即是随学菩萨们而回向。无论如何，要知道为了有情们以回向善根的力量获得圆满佛果而作回向。总之，一切善行的开始是具有二种意义的发心，正行是远离能作、所作、作业三者的执着，后行是随学诸佛菩萨而作回向，如是即是以三殊胜所摄持的善根与解脱相顺应。总的来说，无论做什么善事，以三殊胜摄持都非常重要。首先，任何善事都以方便摄持，即前行发心；使善根不被违缘所毁坏，即正行无缘；使善根增长广大，即后行回向。首先，发心是：为了利益一切有情而获得圆满佛果，为此我要行善，如是思念。此发心必须具备为利有情之心和获得圆满佛果之心这二者。若不具备此二者，仅有慈悲心是不够格成为发心的。正行无缘是：通晓大手印和圆满次第修法者。
English
With the thought of attaining the state of Vajradhara in one lifetime, I shall train in the profound stages of generation and completion, and so forth. The main practice, the supreme absence of focus, is to clarify that the nature of the great purity and equality of the outer world and inner beings is inherently present, and to decisively determine that the practitioner, the practice to be done, and the act of practicing are all without focus and completely open. If not, then one should strive in virtuous practice without letting oneself be influenced by confused thoughts from the beginning, according to whatever view one has previously realized through the kindness of the lama that is in accordance with this. The subsequent supreme dedication is to gather, condense, and combine all the accumulations of merit of myself and all other sentient beings of the three times, and to think, "Just as the Buddhas of the past, present, and future dedicate for the benefit of sentient beings, so too shall I completely dedicate," which is to dedicate following the Buddhas. To dedicate like Manjushri the Hero and Avalokiteshvara and other bodhisattva sons is to dedicate following the bodhisattvas. In any case, one should know that the dedication is aimed at sentient beings attaining the state of perfect Buddhahood through the power of dedicating merit. In short, at the beginning of all virtuous practices, there is the generation of bodhicitta that possesses two meanings; the main practice is to be free from the focus on the three actions of doer, deed, and action; and the subsequent practice is to dedicate following the Buddhas and bodhisattvas. Thus, virtue that is in harmony with liberation is taken hold of by the three supremes. In general, it is very important that all virtuous actions be taken hold of by the three supremes. First, whatever virtuous action is taken hold of by skillful means is the preliminary generation of bodhicitta; the main practice of absence of focus is what prevents virtue from being destroyed by adverse conditions; and the final dedication is what causes virtue to increase. First, the generation of bodhicitta is: "I shall attain the state of perfect Buddhahood for the benefit of all sentient beings. For that purpose, I shall perform virtuous deeds," that is the thought. This generation of bodhicitta must have both the thought of benefiting sentient beings and the thought of attaining the state of perfect Buddhahood. If these two are not complete, then mere loving-kindness and compassion are not sufficient to be considered bodhicitta. The main practice of absence of focus is for those who know the practice of Mahamudra and Dzogchen.
Tibetan
ན་ན་རང་རང་གི་ཉམས་ལེན་སྐྱོང་བ་དེས་འཐུས། མཇུག་བསྔོ་བ་ནི། རྒྱལ་བ་སྲས་དང་བཅས་པས་ཇི་ལྟར་བསྔོས་པ་དེ་ལྟར་བསྔོ་སྙམ་པ་དེ་འཁོར་གསུམ་ཡང་དག་གི་བསྔོ་བ་རྗེས་མཐུན་པ་ཡིན་པས་དེ་ལས་ལྷག་པ་མེད། དུས་རྒྱུན་གསོལ་བ་འདེབས་པའི་ཡུལ་བླ་མ་སངས་རྒྱས་ཀུན་འདུས། དཀོན་མཆོག་ཀུན་འདུས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡིན་པས་འདི་གཅིག་པུ་ལ་གསོལ་བ་བཏབ་པས་འཐུས། དེ་ཡང་བླ་མའི་ཐུགས་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་སྣང་སྟོང་དབྱེར་མེད་དེ་ཡེ་སངས་རྒྱས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་པས། སངས་རྒྱས་སྐུ་གསུམ་འདི་ལ་འདུས། བླ་མའི་ཐུགས་རྒྱུད་ན་བཞུགས་པའི་ཐོས་བསམ་སྒོམ་གསུམ་གྱི་ཡོན་ཏན་རྣམས་ཆོས་ཡིན་ཏེ། ཐོས་བསམ་ལུང་དང་སྒོམ་པ་རྟོགས་པ་གཙོ་ཆེ། བླ་མའི་ཐུགས་ཡེ་ཤེས་དང་ཐུགས་རྒྱུད་ཀྱི་ཡོན་ཏན་གཉིས་དབྱེར་མི་ཕྱེད་པའི་ཆ་ནི་དགེ་འདུན་ཡིན་ཏེ། ཚོགས་རྣམས་ཀྱི་མཆོག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་སངས་རྒྱས་ལ་གསོལ་བ་བཏབ་ཀྱང་འདི་དང་འདྲ་ཞིང་བླ་མ་ཡང་དེར་འདུ། བླ་མ་དང་སངས་རྒྱས་གཉིས་གནས་སྐབས་གདུལ་བྱ་ལ་སྣང་ཚུལ་གྱི་ཁྱད་པར་ལས་ངོ་བོ་གཅིག་སྟེ། ཚེས་གསུམ་གྱི་ཟླ་བ་དང་བཅོ་ལྔའི་ཟླ་བ་བཞིན་ནོ། །ཡི་དམ་དང་མཁའ་འགྲོ་སོགས་ཀྱང་འདི་གཉིས་ལ་ མ་འདུས་པ་མེད་དོ། །ཤེར་ཕྱིན་གྱི་དོན་ནི། མི་གནས་པའི་གནས་པ་ནི་ཕྱི་ཡུལ་གྱི་བཟང་ངན་གཉིས་ཀྱི་ཞེན་པ་བཅད། མི་སྦྱོར་བའི་སྦྱོར་བ་ནི། མི་བསམ། མི་ཡེང་མི་སྒོམ། རང་བབ་འདུག་པའོ།། །།དགེའོ།། །།དགེའོ།། །།དགེའོ།། གསོ་སྦྱོང་།
Chinese
那么各自修持自己的修法就可以了。最后的回向是，如诸佛菩萨如何回向，我也如是回向，这与三轮清净的回向相符，没有比这更好的了。平时祈祷的对境是上师、诸佛的总集，是三宝的总集之体性，所以只向这一个祈祷就足够了。因为上师的心是智慧，是空明无二，是本初成佛的智慧。诸佛三身都汇集于此。上师的心续中存在的闻、思、修三种功德是法，其中闻思重在教理，修持重在证悟。上师的智慧心和心续的功德二者不可分割的部分是僧，因为是众中之尊。因此，即使向佛祈祷也与此相同，上师也汇集于此。上师和佛，二者只是暂时对所化众生显现方式的差别，本体是一样的，如同初三的月亮和十五的月亮一样。本尊和空行等也全部都包含在这二者之中。般若波罗蜜多的意义是：不住之住，是断除对外境好坏二者的执着；不作之作是：不思、不散乱、不修，自然安住。善哉！善哉！善哉！ 布萨。