Tibetan
་བ་བསྟན་པ་ལ་གཉིས། དེ་ཡི་འཇིག་གིས་ལོངས་ སྐུའི་ངང་ལས་སྤྲུལ་ཚུལ་དང༌། གནས་རང་འདུལ་གྱིས་སྤྲུལ་པ་རང་གི་ངོ་བོ་བསྟན་པའོ། །གཉིས་པ་ཇི་ལྟར་འདུལ་བ་ལ་བསྟན་བཤད་བསྡུ་གསུམ། དང་པོ། ཕྱོགས་སྟོང་གདུལ་གྱིས་མདོར་བསྟན། གཉིས་པ་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ལ་བཞི། དེ་སྐུས་རྐུ་བསོད་ནམས་ཆེན་པོས་འདུལ་བ། གསུང་གང་ཉོན་ཆོས། གསུང་མ་རྣམ་གྱིས་གསུང་ཐེག་པ་སྣ་ཚོགས་པས་འདུལ་བ། ཐུགས་དུས་རང་གཞན་རྫུ་མངོན་གྱིས་ཐུགས་མངོན་པར་ཤེས་པས་འདུལ་བ། ཕྲིན་ཀུན་ཀུན་གྱིས་ཕྲིན་ལས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པས་འདུལ་བ་བསྟན་ནོ། །གསུམ་པ་གདུལ་བ་བཞིའི་དོན་བསྡུ་སྐུ་ཕྲིན་ཞེས་པས་བསྟན། གཉིས་པ་འདུལ་བྱེད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་བསྟན་པ་ལ་གཉིས། དེ་ཆོས་ཆོས་ཀྱིས་ཡེ་ཤེས་གཉིས་ཀྱི་དབྱེ་བ་དང༌། ཡེ་ཉེས་དེའི་བྱེད་ལས་བསྟན། གསུམ་པ་གདུལ་བྱར་སྣང་ཚུལ་བསྟན་པ་ལ་གསུམ། གང་ལ་གང་འདུལ་སྣང་ཚུལ། མ་ངེས་ལྔ་ལྡན་དུ་སྣང་ཚུལ། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་སྣང་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་གང་ལ་གང་འདུལ་དུ་སྣང་ཚུལ་བསྟན་པ་ལ་གསུམ། དེ་འགྲོས་གང་ལ་སྣང་བ་བསྟན། ལྷ་མི་དེས་མཐོ་རིས་འདུལ་བྱེད་བསྟན། བྱ་སེང་མདོར་འདུལ་སེམས་ཀྱིས་ངན་སོང་འདུལ་བྱེད་བསྟན་ནོ། །གཉིས་པ་མ་ངེས་ལྔ་ལྡན་ དུ་སྣང་ཚུལ་ལ། འདི་ལས་གནས་ཀྱིས་གནས། རང་ཞེས་པས་སྟོན་པ། ཆོས་ཞེས་པས་ཆོས། དུས་ཀྱིས་དུས། མ་ཞེས་པས་འཁོར་མ་ངེས་པར་བསྟན་པའོ། །གསུམ་པ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་སྣང་ཚུལ་བསྟན་པ་ལ། གང་རྨི་ངོ་བདག་ཟབ་ཀྱིས་མདོ་ལས་གསུང་ཚུལ་དང༌། འཁོར་སྣང་སྤྲུལ་མཇིས་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་བསྟན་པའོ། །གསུམ་པ་སྣ་ཚོགས་སྤྲུལ་པ་ལ། སེམས་མེད་ལྟར་སྣང་བ། སེམས་ཅན་ལྟར་སྣང་བ། དེ་གཉིས་ཇི་ལྟར་སྣང་བའོ། །དང་པོ་སེམས་མེད་ལྟར་སྣང་བ་ལ་གཉིས། དེ་རང་འབུར་གྱིས་བསོད་ནམས་གྱི་ཞིང་ལྟར་སྣང་བ་དང༌། གན་མྱ་པད་གྲུ་སེམས་ཀྱིས་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་ཡོ་བྱད་ལྟར་སྣང་བ་བསྟན། གཉིས་པ་སེམས་ཅན་ལྟར་སྣང་བ་སྐྱེ་ནད་སྲིན་མིས་བསྟན། གསུམ་པ་དེ་གཉིས་ཇི་ལྟར་སྣང་བ་སྤྲུལ་རྟོག་དོན་གྱིས་བསྟན་ནོ། །དོན་བཞི་པ་སྐུ་དང་ཕྲིན་ལས་དབྱིངས་སུ་ཐིམ་པར་བསྟན་པ་ལ་བཞི། གང་གདུལ་ཇི་སྤྲུལ་གདུལ་རང་གིས་སྤྲུལ་སྐུ་ལོངས་སྐུར་ཐིམ་ཚུལ། དེ་གཅིག་ནང་ལོངས་ཀྱིས་ལོངས་སྐུ་ཆོས་སྐུ་ཆེན་པོར་ཐིམ་ཚུལ། ཡེ་དབུ་བུ་ཞི་འདིར་ཕྲ་ཐིམ་གྱིས་ཐིམ་ནས་དབྱིངས་སུ་བཞུགས་ཚུལ། གང་འགགས་ཤིན་འབྲས་ཀྱིས་དོན་གཉིས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའོ། །ཡོན་ཏན་མཐར་ཕྱིན་གྱིས་ལེའུའི་མཚན་བསྟན
Chinese
关于调伏的开示有二：一是示现从彼之灭尽中化现色身之方式；二是安住于自调伏而示现化身自身之体性。二是调伏之方式有开示、解说、总结三部分。第一，以“遍及十方调伏”作简要开示。第二，广说分四部分：以彼身以大福德调伏；语，凡所听闻皆是法；语，以种种语及各种乘调伏；意，时而自，时而他，以神变与神通，以意与神通调伏；行，以一切不可思议之事业调伏。第三，以“身行”总结四种调伏之义。二是开示调伏者之智慧有二：以彼法，以法开示二种智慧之差别；以智慧，开示彼之作用。三是开示所调伏者显现之方式有三：于何者显现何种调伏之方式；显现为不确定之五种圆满之方式；显现为如幻化之方式。第一，开示于何者显现何种调伏之方式有三：以彼行，开示显现于何者；以天人，开示调伏天界；以鸟狮，简要开示以调伏心调伏恶趣。二是显现为不确定之五种圆满之方式：以此，以处所表示处所；以“自”表示导师；以“法”表示法；以“时”表示时间；以“无”表示眷属不确定。三是开示显现为如幻化之方式：以何梦境本体甚深，从经中开示讲述之方式；以眷属显现化身不断绝。三、种种化现：显现为如无情物；显现为如有情众生；以及此二者如何显现。第一，显现为如无情物有二：以彼自身显现为福德之田；以饮食莲花舟船等，以心显现为受用之资具。二是显现为如众生，以生老病死魔等开示。三是此二者如何显现，以化现、分别、意义开示。第四，开示身与事业融入法界有四：以何所调伏，如何化现，调伏自身，化身融入色身之方式；以彼一内证，色身融入广大法身之方式；以智慧、顶髻、童子寂静，在此微细融入，从融入而安住于法界之方式；以何灭尽，真实之果，二种意义任运成就。以功德究竟开示本品之名称。
English
The teaching on taming has two aspects: first, how the nirmāṇakāya emanates from the state of cessation; and second, how the nature of the emanation itself is shown through self-taming while abiding in its own state. Secondly, how to tame has three parts: teaching, explanation, and summary. First, the summary teaching is given by "taming in all directions." Second, the detailed explanation has four parts: taming through the body with great merit; speech, whatever is heard is dharma; speech, taming through various speeches and vehicles; mind, sometimes self, sometimes others, taming through miraculous powers and direct cognition; activity, taming through all inconceivable activities. Third, the meaning of the four taming methods is summarized by "body and activity." Secondly, the teaching on the wisdom of the tamer has two aspects: through that dharma, the distinction between the two wisdoms is taught; through wisdom, its function is taught. Thirdly, the teaching on how beings appear to be tamed has three aspects: how things appear to be tamed; how things appear to be the five uncertain perfections; how things appear to be like illusions. First, the teaching on how things appear to be tamed has three aspects: through that conduct, it is taught how things appear; through gods and humans, the taming of the higher realms is taught; through birds and lions, the taming of the lower realms is taught by taming the mind. Secondly, how things appear to be the five uncertain perfections: through this, the place is indicated by the place; the teacher is indicated by "self"; the dharma is indicated by "dharma"; the time is indicated by "time"; the retinue is indicated by "uncertain." Thirdly, the teaching on how things appear to be like illusions: through what dreams, the essence is profound, the way of speaking from the sutras; through the retinue, the appearance of emanations is continuous. Third, various emanations: appearing as inanimate objects; appearing as sentient beings; and how these two appear. First, appearing as inanimate objects has two aspects: through that self-arising, appearing as fields of merit; through food, lotus, boats, etc., appearing as objects of enjoyment through the mind. Secondly, appearing as sentient beings is taught through birth, sickness, demons, and humans. Thirdly, how these two appear is taught through emanation, discrimination, and meaning. Fourth, the teaching on how the body and activity dissolve into the dharmadhātu has four aspects: how the nirmāṇakāya dissolves into the sambhogakāya, through what is to be tamed, how it emanates, and self-taming; how the sambhogakāya dissolves into the great dharmakāya, through that one inner realization; how it dissolves subtly here, through wisdom, uṣṇīṣa, and boyish peace, and how it abides in the dharmadhātu from dissolution; how the two meanings are spontaneously accomplished, through what ceases and the true result. The title of the chapter is indicated by the perfection of qualities.
Tibetan
་པའོ།། །། ཐ་མ་དགེ་བ་མཇུག་གི་དོན། ༈ དོན་གསུམ་པ་ཐ་མར་དགེ་བ་མཇུག་གི་དོན་ལ། དེ་ལྟར་རྩམ་པའི་དགེ་བ་བསྔོ་བ། གང་གིས་བརྩམ་པའི་བརྩམ་བྱང་གཉིས། དང་པོ་བསྔོ་བ་ལ། བསྔོ་རྒྱུའི་དགེ་རྩ་བསྟན་པ་དང༌། བསྔོ་བ་དངོས་གཉིས། དང་པོ་བསྔོ་རྒྱུའི་དགེ་རྩ་བསྟན་པ་ལ། བདག་འཇིག་ཞལ་ལམ་གྱིས་བསྟན་བཅོས་བརྩམ་པའི་རྒྱུ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་བསྟན། དེ་བླ་ཐོས་རང་གིས་གཅོམ་བསྐྱུང་སྟེ་མཐོལ་བཤགས་མཛད། ཆོས་མཉམ་ཇི་ཡང་གིས་གཟེངས་བསྟོད་དེ་རྗེས་འཇུག་ལ་གདམས་པའོ། །གཉིས་པ་བསྔོ་བ་དངོས་ལ་གསུམ། དགེ་རྒྱལ་སྒྲིབ་བྱང་གིས་མཐར་ཐུག་རྫོགས་བྱང་དུ་བསྔོས། ནགས་དུས་དྲང་སྙིང༌། སྤྲུལ་སྐྱོ་ཅ་དབང་གིས་གནས་སྐབས་དབེན་པར་བསྔོས། ལྟ་སྤྱོད་ནམ་རླབས་ཀྱིས་ལྟ་སྤྱོད་ཕུན་ཚོགས་སུ་བསྔོ་བའོ། །གཉིས་པ་བརྩམ་བྱང་ལ་བཞི། བརྩམ་བྱ་བསྟན་བཅོས། བསྐུལ་བ་པོ་སློབ་མ། མཛད་པ་པོ་སློབ་དཔོན། གང་དུ་བརྩམ་པའི་གནས་དང་བཞི། ཡོན་ཏན། ལ་སྟོད། སངས་རྒྱས། དཔལ་ལྡན་ཞེས་པ་རྣམས་རིམ་པ་ལྟར་རོ།། །།དེ་ལྟར་ཆོས་ཚུལ་ཤིན་ཏུ་རྨད་བྱུང་བ། །ལམ་དང་འབྲས་བུ་ཡོན་ཏན་དུ་མའི་མཛོད། །གདུལ་བྱའི་ཞིང་སར་སྐུ་ བཞིའི་འབྲས་བསྐྱེད་པ། །རབ་དགའ་སྦྱིན་པའི་ཞི་བསིལ་ཆར་བ་ཡིན། །བསྟན་པ་ཡོངས་རྫོགས་ཀུན་མཁྱེན་རྒྱུད་པའི་གཞུངས། །ཚིག་གཅིག་ཐོས་ཀྱང་ཐར་པའི་ལམ་འགྲོ་ཞིང༌། །དོན་ཀུན་རྟོགས་ན་ཚེ་གཅིག་འཚང་རྒྱ་བའི། །གཞུང་བཟང་འདི་འདྲ་སྔོན་མེད་རིན་པོ་ཆེ། །ཐུབ་པ་ཉི་མ་རྒྱལ་བས་གང་བསྟན་པའི། །ཆོས་ཚུལ་དྲི་མེད་ཤིན་ཏུ་མཐའ་ཡས་པ། །མ་ལུས་གཞུང་ལམ་གཅིག་ཏུ་སྟོན་པའི་མཛོད། །བསྟན་བཅོས་འདི་འདྲ་རྙེད་པར་དཀའ་བ་རྙེད། །སྐལ་བཟང་གྲོགས་དག་རབ་དགའི་ཤུགས་བསྐྱེད་ལ། །དད་དང་བརྩོན་འགྲུས་ཤེས་རབ་དྲན་སེམས་ཀྱིས། །ཉན་འཆད་བསྒོམ་ལ་འབད་པར་མཛོད་ཅིག་དང༌། །དོན་གཉིས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་འདིར་འབྱུང་ངེས། །དེ་སླད་ཁོ་བོ་འཆད་རྩོད་རྩོམ་པའོ། །དབང་བ་མིན་ཡང་བརྒྱུད་པ་རིན་པོ་ཆེར། །མོས་བློས་བྱིན་ལས་གཞུང་དོན་མེ་ཏོག་གི །ཕྲེང་བཞིན་བསྡེ་བ་འདི་སྤྱི་བོའི་བླངས་པར་རིགས། །དགེ་བ་དེ་ཡིས་མ་ལུས་འགྲོ་བ་ཀུན། །རྒྱལ་བའི་རིང་ལུགས་རྙོགས་མེད་འདིར་ཞུགས་ནས། །བྱང་ཆུབ་སྤྱོད་པ་ཡིད་འོང་མཐར་བགྱིས་ཏེ། །རྒྱལ་བས་གང་གཟིགས་རྒྱལ་བ་ཉིད་གྱུར་ཅིག །བདག་ཀྱང་དེང་ནས་ནམ་མཁའ་ཇི་སྲིད་དུ། ། རྒྱལ་བའི་སྲས་པོ་ཤེས་དང་བརྩེ་བའི་བློ། །རྒྱས་པར་གྱུར་ནས་སྲས་བཅས་རྒྱལ་བའི་གཞུང༌།
Chinese
པའོ།། ཐ་མ་དགེ་བ་མཇུག་གི་དོན། 第三，善妙之结尾意义。 ༈ 第三，善妙之结尾意义。如是，将著作之善根回向，以及著作之缘起二者。首先，关于回向，有宣说回向之善根与真实回向二者。首先，关于宣说回向之善根，即我（བདག་）以“摧毁（འཇིག་）面孔（ཞལ་）之路（ལམ་）”宣说了著作之圆满因缘。此后，喇托让（བླ་ཐོས་རང་）进行了忏悔和缩减。秋年杰扬（ཆོས་མཉམ་ཇི་ཡང་）赞扬并劝诫了后学者。其次，关于真实回向，有三点。格嘉哲江（དགེ་རྒྱལ་སྒྲིབ་བྱང་）将之回向于究竟圆满菩提。纳杜仲宁（ནགས་དུས་དྲང་སྙིང）和竹觉嘉旺（སྤྲུལ་སྐྱོ་ཅ་དབང་）将之回向于暂时的寂静。塔觉南拉（ལྟ་སྤྱོད་ནམ་རླབས་）将之回向于见修行圆满。其次，关于著作缘起，有四点。著作之论典，劝请者——弟子，作者——上师，以及著作之地。功德。拉托（ལ་སྟོད），桑杰（སངས་རྒྱས），华丹（དཔལ་ལྡན）等依次排列。 如此殊胜之佛法，乃是道路与果实，以及众多功德之宝藏。在所化众生之田地里，生起四身之果实，是拉嘉（རབ་དགའ）布施的清凉甘露。是圆满教法，遍知传承之根本。即使听闻一句，也能走向解脱之路，如果通达一切意义，则能一生证得菩提。如此殊胜之论典，是前所未有的珍宝。导师日王（ཐུབ་པ་ཉི་མ་རྒྱལ་བ）所宣说的一切，无垢且极其广大之佛法，全部汇集于此论典之中。如此论典，实难获得。具缘善友们，请发起拉嘉（རབ་དགའ）的力量，以信心、精进、智慧和正念，努力听闻、讲说和修持。如此，二利定能自然成就。因此，我进行讲说、辩论和写作。虽然并非自主，但对珍贵传承的虔诚信仰，如同以恩赐和论典意义之花朵编织的花环，理应顶戴于头顶。愿此善根，令一切众生，皆能进入这无垢之胜者宗风，最终圆满菩提之行，成为胜者所见之胜者。愿我自此直至虚空尽头， 增长胜者之子，智慧与慈悲之心，弘扬圣子胜者之教法。
English
pa'o. thA ma dge ba mjug gi don. The third, the meaning of the auspicious conclusion. ༈ The third, the meaning of the auspicious conclusion. Thus, the dedication of the merit of the composition, and the origin of the composition, two things. First, regarding the dedication, there are two aspects: the explanation of the root of merit to be dedicated and the actual dedication. First, regarding the explanation of the root of merit to be dedicated, I (བདག་) explained the perfect cause for composing the treatise through the "Path (ལམ་) of Destroying (འཇིག་) the Face (ཞལ་)." After that, Latho Rang (བླ་ཐོས་རང་) confessed and reduced it. Chönyam Jiyang (ཆོས་མཉམ་ཇི་ཡང་) praised and advised the followers. Second, regarding the actual dedication, there are three points. Ge Gyal Drip Jang (དགེ་རྒྱལ་སྒྲིབ་བྱང་) dedicated it to the ultimate perfect enlightenment. Nak Dü Drang Nying (ནགས་དུས་དྲང་སྙིང) and Trulkyo Jawang (སྤྲུལ་སྐྱོ་ཅ་དབང་) dedicated it to temporary solitude. Ta Chö Namla (ལྟ་སྤྱོད་ནམ་རླབས་) dedicated it to the perfection of view and practice. Second, regarding the origin of the composition, there are four points: the treatise being composed, the prompter—the disciple, the author—the teacher, and the place of composition. Qualities. Latho (ལ་སྟོད), Sangye (སངས་རྒྱས), Phaldan (དཔལ་ལྡན), etc., are arranged in order. Thus, this extremely wonderful Dharma is a treasure trove of paths and fruits, and numerous qualities. In the field of those to be tamed, it produces the fruits of the four bodies, and is the cool nectar of Rabga's (རབ་དགའ) generosity. It is the root of the complete teachings and the omniscient lineage. Even hearing one word leads to the path of liberation, and if one understands all the meanings, one can attain enlightenment in one lifetime. Such a wonderful treatise is an unprecedented treasure. All that the Teacher Sun King (ཐུབ་པ་ཉི་མ་རྒྱལ་བ) taught, the immaculate and extremely vast Dharma, is gathered in this treatise. Such a treatise is difficult to find. Fortunate friends, please generate the power of Rabga (རབ་དགའ), and with faith, diligence, wisdom, and mindfulness, strive to listen, explain, and meditate. Thus, the two benefits will surely be accomplished naturally. Therefore, I engage in explanation, debate, and writing. Although not autonomous, the devout faith in the precious lineage, like a garland woven with the flowers of grace and the meaning of the treatise, should be placed on the crown of one's head. May this merit cause all beings to enter this immaculate Victorious tradition, ultimately perfect the conduct of enlightenment, and become the Victorious One as seen by the Victorious Ones. May I, from now until the end of space, increase the wisdom and loving heart of the sons of the Victorious Ones, and propagate the teachings of the Victorious Ones and their sons.