Tibetan
་དང་གཅིག་ཡིན་ན། ལུས་དང་གཅིག་ཡིན་ནམ། སེམས་དང་གཅིག་ཡིན། ལུས་དང་གཅིག་ཡིན་ན། ལུས་ཀྱི་ཡན་ལག་ཚོགས་ཙམ་དང་གཅིག་ཡིན་ནམ། རེ་རེ་བ་རྣམས་དང་གཅིག་ཡིན། ལུས་ཀྱི་ཡན་ལག་ཚོགས་ཙམ་དང་གཅིག་ཡིན་ན། ལུས་སེམས་བྲལ་ནས་ལུས་མལ་ན་གནས་ཚེ་ང་ཡང་དེར་གནས་པ་དང་། ལུས་མེས་བསྲེགས་ནས་རྒྱུན་ཆད་པའི་ཚེ་ང་ཡང་རྒྱུན་ཆད་པ་སོགས་སུ་ཐལ། ང་ལུས་ཀྱི་ཡན་ལག་ཚོགས་ཙམ་དང་གཅིག་ཡིན་པའི་གང་ཟག་གི་ལུས་དེ་ལྟར་གྱུར་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། ང་འགྲོ་བ་རིགས་དྲུག་སོགས་སུ་སྐྱེ་བ་རྒྱུན་ཆད་པར་ཐལ་ལོ། །ང་ལུས་ཀྱི་ཡན་ལག་རེ་རེ་བ་རྣམས་དང་གཅིག་ཡིན་ན། ང་རྐང་པའི་སེན་མོའི་བར་གྱི་ཆ་རེ་རེ་ནས་དང་། མགོ་བོའི་སྐྲ་རེ་རེ་དང་ཡང་གཅིག་ཡིན་པར་ཐལ། ང་ལུས་ཀྱི་ཡན་ལག་རེ་རེ་བ་རྣམས་དང་དེ་ལྟ་བུའི་གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར།འདོད་ན། སྐྱེས་བུ་གཅིག་གི་རྐང་པའི་སེན་མོའི་བར་གྱི་ཆ་རེ་རེ་ནས་མགོ་བོའི་སྐྲ་ཇི་སྙེད་ཡོད་པ་དེ་སྙེད་ཀྱི་གྲངས་དང་མཉམ་པའི་ང་དང་གང་ཟག་སྐྱེས་བུ་གཅིག་པོ་དེ་ལ་ཡོད་པར་ཐལ་ལོ། །ང་ད་ལྟར་གྱི་སེམས་དང་གཅིག་ཡིན་ན་རྣམ་ཤེས་ཚོགས་དྲུག་ཀ་དང་གཅིག་ཡིན་ནམ། ཡིད་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་དང་གཅིག་ཡིན། རྣམ་ཤེས་ཚོགས་དྲུག་ཀ་དང་གཅིག་ཡིན་ན་སྐྱེས་བུ་གཅིག་གི་རྒྱུད་ལ་ཚོགས་དྲུག་ཅིག་ཅར་སྐྱེས་པའི་ཚེ་གང་ཟག་དེ་རྒྱུད་ཐ་དད་པ་དྲུག་ཏུ་ཐལ། རྣམ་ཤེས་ཚོགས་དྲུག་ 18-8-4b ཀ་དང་གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ང་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་དང་གཅིག་ཡིན་ན། འདུ་ཤེས་མེད་པའི་སྙོམས་འཇུག་ལ་གནས་པ་དང་ང་བརྒྱལ་བའི་ཚེ་ང་རྒྱུན་ཆད་པར་ཐལ། དེའི་ཚེ་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་རྒྱུན་ཆད་པའི་ཕྱིར། ཡིད་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་མགོ་དང་ལག་པ་ན་བ་སོགས་ཀྱང་ཡོད་པར་ཐལ་ལོ། །དེས་ན་ང་དང་ཕུང་པོ་གཉིས་སྣང་ཚུལ་དེ་ལྟར་དུ་གྲུབ་པའི་གཅིག་མ་ཡིན་པར་ངེས་སོ། །གཉིས་པར་ང་དང་ངའི་ཕུང་པོ་གཉིས་ངེས་པར་དོན་སྟེང་ནས་གྲུབ་པའི་ཐ་དད་མ་ཡིན་པར་ངེས་པ་ནི། ང་དང་ཕུང་པོ་གཉིས་ངེས་པར་དོན་སྟེང་ནས་གྲུབ་པའི་ཐ་དད་ཡིན་ན་འབྲེལ་མེད་སོ་སོ་བར་འགྱུར་བས། ཕུང་པོ་བླང་བྱ་དང་ང་ལེན་པ་པོར་མི་འཐད་ལ། མིག་གིས་གཟུགས་མཐོང་བ་ལ་ངས་མཐོང་བ་དང་། ལག་པ་ན་བ་ལ་ང་ན་བ་སོགས་ཀྱི་ཐ་སྙད་མི་འཐད་པར་ཐལ། ང་དང་ཕུང་པོ་གཉིས་འབྲེལ་མེད་སོ་སོ་བར་འདུག་པའི་ཕྱིར། ཐ་དད་ཀྱང་མ་ཡིན་པར་ངེས་པ་ནི། ཕྱོགས་ཆོས་ངེས་པའོ། །ཡང་ང་དེ་རྟག་མི་རྟག །རྟག་ན། སྐྱེ་ཤི་རྒྱུན་ཆད་ལ། མི་རྟག་ན། ངའི་ཆ་ཤས་རྣམས་དང་གཅིག་གམ་ཐ་དད། གཅིག་ན། ང་སྐྱེས་ཙམ་ན་སྨྲ་མི་ཤེས་པ་བཞིན་ང་རྒས་ནས་ཀྱང་སྨྲ་མི་ཤེས་པ་དང་། ཕྱིས་རབ་ཏུ་བྱུང་ན་སྐྱེས་ཙམ་ནས་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་དང་། ང་སྨྲ་བ་ན་སྐྱེས་ཙམ་ན་སྨྲ་བ་སོགས་སུ་ཐལ། ཆ་ཤས་རྣམས་དང་སྣང་ཚུལ་དེ་ལྟར་དུ་གྲུབ་པའི་ག
Chinese
如果‘我’与身体是一体的，那么是与整个身体是一体，还是与身体的各个部分是一体？如果是与整个身体一体，那么当身心分离，身体留在原地时，‘我’也应该留在那里；当身体被火焚烧，生命终结时，‘我’也应该随之终结。因为‘我’与作为身体各部分集合的身体是一体的。如果承认这种说法，那么‘我’在六道轮回中的转生也将中断。如果‘我’与身体的各个部分是一体的，那么‘我’就应该与脚趾甲的每一部分，以及头上的每一根头发都是一体的。因为‘我’与身体的各个部分是如此这般的一体。如果承认这种说法，那么一个人就应该拥有与其脚趾甲的每一部分到头上的每一根头发的数量相等的‘我’，并且这些‘我’都存在于同一个人身上。 如果‘我’与当下的心识是一体的，那么是与六识（眼识、耳识、鼻识、舌识、身识、意识）都是一体的吗？是与意识一体的。如果与六识都是一体的，那么当一个人同时生起六识时，这个人就会变成六个不同的个体，因为‘我’与六识是一体的。如果‘我’与意识是一体的，那么当处于无想定的状态或者昏厥时，‘我’就应该中断，因为那时意识已经中断。意识的头部和手部等也应该感到疼痛。因此，‘我’与蕴（五蕴，即色、受、想、行、识）二者显现的方式并非真实存在的一体。 其次，‘我’与‘我的’蕴二者必定不是在究竟意义上成立的异体。如果‘我’与蕴二者必定是在究竟意义上成立的异体，那么二者将变得毫无关联，蕴将不能成为被取之物，而‘我’也不能成为取者。当眼睛看到事物时，不能说‘我’看到了；当手感到疼痛时，也不能说‘我’感到疼痛。因为‘我’与蕴二者是毫无关联的。因此，二者也必定不是异体，这是周遍成立的。 此外，‘我’是常还是无常？如果是常，那么生死将会中断。如果是无常，那么‘我’的各个组成部分与‘我’是一体还是异体？如果是一体，那么就像刚出生时不会说话一样，年老时也应该不会说话；就像后来出家一样，刚出生时就应该出家；当‘我’说话时，就像刚出生时说话一样。因为各个组成部分与‘我’显现的方式是如此这般的一体。
English
If 'I' is one with the body, is it one with the entire body, or with each part of the body? If it is one with the entire body, then when the mind and body are separated, and the body remains in place, 'I' should also remain there; when the body is cremated and life ends, 'I' should also end. Because 'I' is one with the body as a collection of body parts. If this is admitted, then 'I's' rebirth in the six realms of samsara will also be interrupted. If 'I' is one with each part of the body, then 'I' should be one with each part of the toenail, and with each hair on the head. Because 'I' is one with each part of the body in this way. If this is admitted, then one person should have as many 'I's' as there are parts of the toenail to each hair on the head, and these 'I's' should all exist in the same person. If 'I' is one with the present consciousness, is it one with all six consciousnesses (eye consciousness, ear consciousness, nose consciousness, tongue consciousness, body consciousness, and mind consciousness)? It is one with mind consciousness. If it is one with all six consciousnesses, then when a person simultaneously generates six consciousnesses, that person will become six different individuals, because 'I' is one with the six consciousnesses. If 'I' is one with mind consciousness, then when in a state of non-conceptual absorption or fainting, 'I' should cease, because at that time mind consciousness has ceased. The head and hands, etc., of consciousness should also feel pain. Therefore, the way 'I' and the aggregates (the five aggregates, namely form, feeling, perception, mental formations, and consciousness) appear is not truly existent as one. Secondly, 'I' and 'my' aggregates are definitely not different entities established in ultimate reality. If 'I' and the aggregates were necessarily different entities established in ultimate reality, then they would become unrelated, the aggregates could not be the object to be taken, and 'I' could not be the taker. When the eye sees something, it could not be said that 'I' saw it; when the hand feels pain, it could not be said that 'I' feel pain. Because 'I' and the aggregates are unrelated. Therefore, they are definitely not different either, this is pervasively established. Furthermore, is 'I' permanent or impermanent? If it is permanent, then birth and death will cease. If it is impermanent, then are the parts of 'I' one with or different from 'I'? If they are one, then just as one cannot speak at birth, one should not be able to speak when old; just as one later becomes ordained, one should be ordained at birth; when 'I' speaks, it is like speaking at birth. Because the way the parts and 'I' appear is one in this way. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཐ་དད་ན། ང་སྐྱེ་བ་རྟེན་པ་དང་འདས་པ་དྲན་པ་མ་ཡིན་པ་འཐད་པར་ཐལ་བ་དང་། ལས་གསོག་པ་པོའི་ང་དང་རྣམ་སྨིན་མྱོང་བ་པོའི་ང་གཉིས་ཀྱང་འབྲེལ་མེད་སོ་སོ་བར་ཐལ། ངའི་ཆ་ཤས་རྣམས་དང་སྣང་ཚུལ་དེ་ལྟར་དུ་གྲུབ་པའི་ཐ་དད་ 18-8-5a ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་འབྲེལ་མེད་སོ་སོ་བར་འགྱུར་བ་སྔར་ལྟར་རོ། །དེ་ཡང་སྔར་བཤད་པའི་རང་རྒྱུད་ལ་བརྟགས་ཏེ་གང་ཟག་གི་བདག་ཏུ་འཛིན་ལུགས་ངོས་ཟིན་པར་བྱ་བ་དང་། གང་ཟག་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་ན་ཕུང་པོ་དང་ངོ་བོ་གཅིག་དང་ཐ་དད་གང་རུང་དུ་གྲུབ་དགོས་ཀྱི། དེ་གཉིས་ལས་གཞན་དུ་གྲུབ་ཐབས་མེད་པར་ཐག་བཅད་པ་དང་། གང་ཟག་དང་ཕུང་པོ་གཉིས་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ངོ་བོ་གཅིག་ཡིན་པ་ལ་གནོད་པ་མཐོང་བ་དང་། གང་ཟག་དང་ཕུང་པོ་གཉིས་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཐ་དད་ཡིན་པ་ལ་གནོད་བྱེད་ལེགས་པར་མཐོང་བ་སྟེ་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་བསྒོམ་པའི་གནད་བཞི་ཚང་ན་དེ་ནས་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པའི་ལྟ་བ་རྣམ་དག་སྐྱེའོ། །བཞི་པ་དགག་གཞི་ལ་དགག་བྱ་རྣམ་པར་བཅད་པ་རྟགས་ཀྱི་བསྒྲུབ་བྱ་ངས་པའི་གཅིག་དང་དུ་བྲལ་གྱི་རྟགས་ནི། གནད་དེ་རྣམས་ལ་བརྟེན་ནས་འཛིན་ཚུལ་དང་སྣང་ཚུལ་དེ་ལྟར་གྲུབ་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་འདུག །ཡེ་མི་འདུག་སྙམ་དུ་ངེས་པ་ནི། སྐྱང་རྒྱུའི་ལྟ་བ་ངེས་པ་དང་གོ་བ་ཡིན་ལ། དེ་སྐྱོང་ཚུལ་ཡང་ངེས་པའི་གནད། འཛིན་པའི་གནད། སྣང་བའི་གནད་གསུམ་དང་ལྡན་པས་ང་འཛིན་ཚུལ་དང་སྣང་ཚུལ་དེ་ལྟར་གྲུབ་པ་གཏན་ནས་མི་འདུག་སྙམ་པའི་ངེས་ཤེས་ལྷང་བ་ཞིག་སྐྱེས་པའི་རྒྱུན་ལ་ངེས་པ་དྲག་པོ་ཐེངས་ཁ་ཡར་རེ་འདྲེན་ནོ། །ཡང་དེ་ལྟར་བྱའོ། །ཕྱི་མ་རྣམས་ལ་དཔྱད་པ་ཤུགས་ཆུང་བ་རེ་བྱེད། ངེས་ཤེས་དྲག་པོ་བརྒྱུད་མར་བྱ། འདི་ལྟར་གཅིག་དང་ཐ་དད་ཀྱི་དཔྱད་པ་བྱེད་པ་ནས་དཔྱད་དོན་མ་ངེས་ཀྱི་བར་ལ་ཡང་རྟོགས་པ་རིགས་མི་མཐུན་ 18-8-5b གྱིས་བར་མ་བཅད་པའི་དྲན་ཤེས་དང་། དཔྱད་དོན་ངེས་པའི་ངེས་ཤེས་བརྒྱུད་པ་མ་གཏོགས་པ་རྟོག་པ་གཞན་གྱིས་བར་མ་ཆོད་པའི་དྲན་ཤེས་བསྟེན་པ་དང་། བྱིང་རྒོད་འགོག་ཚུལ་སོགས་ཞི་གནས་ཀྱི་སྐབས་ལྟར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་བསྒོམས་པས་ཡུལ་ཅན་དེ་ཡུལ་སྟོང་ཉིད་དེའི་དབང་དུ་སོང་བ་ལྟ་བུ་དང་། ཡུལ་ཅན་དེའི་ཤེས་རབ་དེའི་ངང་དུ་སྐྱེས་པ་ལྟ་བུ་འབྱུང་ངོ་། །གཉིས་པ་རྗེས་ཐོབ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་རྣལ་འབྱོར་ནི། མིང་ཙམ་དང་། བཏགས་པ་ཙམ་དང་། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་གསུམ་གྱིས་ཤེས་པར་བྱའོ། །དང་པོ་ནི། ངའོ་སྙམ་པའི་བློས་བཟུང་བ་རང་གི་དོན་དེ་དེ་ལྟར་དུ་གྲུབ་པ་བཀག་པའི་རྗེས་སུ་ང་ཞེས་པའི་མིང་ཙམ་དེ་ལས་མ་ལུས། དེ་རི་བོང་གི་རྭ་ཞེས་པའི་མིང་སྐམ་པོ་དེ་དང་མཚུངས་སོ་སྙམ་ན། མིང་ཙམ་དེར་མཚུངས་ཀྱང་དོན་བྱེད་ནུས་མི་ན
Chinese
因为是‘一’。如果‘他’是不同的，那么我记得我不依赖于出生和死亡，这是可以接受的，并且积累业力的‘我’和体验异熟果的‘我’也会变得毫无关联。因为我的各个部分和现象都是如此形成的‘他’。 因此，变得毫无关联就像以前一样。这也是通过依赖于先前所说的自续，来识别执着于补特伽罗（藏语：གང་ཟག，含义：人）的方式，并且如果补特伽罗自性成立，那么必须成立与蕴（藏语：ཕུང་པོ，含义：堆积）是一体或他体中的任何一种。已经确定除了这两种之外没有成立的方法，并且看到了补特伽罗和蕴两者自性成立的一体性的过患，并且很好地看到了补特伽罗和蕴两者自性成立的他体性的损害，即如果具备了修习补特伽罗无我的四个要点，那么之后就会产生证悟补特伽罗无我的实性的清净见解。第四，将所破与破斥的基础区分开来的，以作为能立的理由，即一与多分离的理由是：依赖于那些要点，执着的方式和现象如此成立的情况一点也不存在。确信根本不存在，这是培养见解的确定和理解，并且培养它的方式也是确定的要点。具备执着的要点、显现的要点这三者，认为我执着的方式和现象如此成立的情况根本不存在，生起一种清晰的定解，并多次引入强烈的定解的相续。也要那样做。对于后面的，进行稍微弱一些的观察。连续不断地产生强烈的定解。像这样，从进行一体和他体的观察到不确定观察的意义之间，也以不相似的悟境种类不间断的忆念，以及除了确定观察的意义的定解相续之外，没有被其他分别念所间断的忆念，并且像止观（藏语：ཞི་གནས，含义：寂止）的时候那样阻止掉举和沉没等。像那样修习，就像有境（藏语：ཡུལ་ཅན，含义：有心者）进入有境空性（藏语：སྟོང་ཉིད，含义：空性）的控制之下一样，并且就像有境的智慧在那样的状态中产生一样。 第二，后得如幻之瑜伽是：通过仅仅是名称、仅仅是假立、如幻这三者来了解。第一是：在阻止了认为‘我’的念头所抓住的自己的意义是那样成立之后，‘我’这个名称仅仅是不剩下的。认为它就像兔子角的干燥名称一样，虽然与仅仅是名称相同，但不能起作用。
English
Because it is 'one'. If 'it' is different, then it is acceptable that I remember that I do not rely on birth and death, and the 'I' who accumulates karma and the 'I' who experiences the ripening result will also become unrelated. Because the various parts of me and the phenomena are formed in this way as 'it'. Therefore, becoming unrelated is just like before. This is also to recognize the way of clinging to the person (Tibetan: གང་ཟག, meaning: person) by relying on the previously mentioned Svātantrika, and if the person is established by nature, then it must be established as either one with or different from the skandhas (Tibetan: ཕུང་པོ, meaning: heap). It has been determined that there is no way to establish other than these two, and the fault of the person and the skandhas both being established by nature as one is seen, and the harm of the person and the skandhas both being established by nature as different is well seen, that is, if the four key points of meditating on the selflessness of the person are complete, then a pure view of realizing the suchness of the selflessness of the person will arise. Fourth, the reason for distinguishing the object to be negated from the basis of negation, as the reason for the proof, is that the reason for being separate from one and many is: relying on those key points, there is not even a little bit of the way of clinging and the phenomena being established in this way. Being certain that it does not exist at all is the certainty and understanding of cultivating the view, and the way of cultivating it is also a certain key point. Possessing these three key points of clinging, the key point of appearance, thinking that the way I cling and the phenomena are established in this way does not exist at all, a clear certainty arises, and repeatedly introduce a strong continuity of certainty. Do it that way too. For the later ones, do a slightly weaker observation. Continuously generate strong certainty. Like this, from doing the observation of one and different to the uncertainty of the meaning of the observation, also with the uninterrupted recollection of dissimilar types of realization, and the recollection that is not interrupted by other conceptual thoughts except for the continuous certainty of the certainty of the meaning of the observation, and prevent excitement and sinking, etc., as in the case of tranquility (Tibetan: ཞི་གནས, meaning: quiescence). By meditating like that, it is as if the subject (Tibetan: ཡུལ་ཅན, meaning: one with mind) has come under the control of the emptiness (Tibetan: སྟོང་ཉིད, meaning: emptiness) of that object, and it is as if the wisdom of the subject arises in that state. Second, the yoga of the subsequent attainment like illusion is: to be known through just the name, just the imputation, and like illusion. The first is: after preventing the meaning of oneself grasped by the thought of 'I' from being established in that way, the name 'I' is just what is left. Thinking that it is like the dry name of a rabbit's horn, although it is the same as just the name, it cannot function. --------------------------------------------------------------------------------