Tibetan
ི་བསྒོམ་ཚུལ་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་ཡོད་ཙམ་དུ་གྲུབ་ཀྱང་བདེན་པ་ཁེགས་པ་དོན་དམ་པ་ལ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་བྱས་པ་དང་། སྟོང་བཞིན་དུ་སྣང་བའི་སྣང་བ་སྒྱུ་ 18-8-7b མ་ལྟ་བུ་གཉིས་ལས་འདིར་ནི་ཕྱི་མ་བསྒོམ་བྱ་ཡིན་ནོ། །རྟོག་པ་ལ་དྲན་པ་སྐྱོང་ཚུལ་ལྟར། ད་ལྟར་གྱི་གང་ཟག་གིས་དབང་ཤེས་ལ་དེ་ལྟར་བསྒོམ་པ་ནི། དབང་ཤེས་ཡུལ་ལ་འཇུག་པ་ན་དྲན་ཤེས་ཀྱིས་དེ་ལྟར་བཟུང་སྟེ། དབང་ཤེས་ལ་ཡུལ་སྣང་བ་དང་། ཡིད་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པར་ངེས་པའི་ངེས་ཤེས་གཅིག་ཏུ་དྲངས་ལ། སྣང་བཞིན་དུ་སྟོང་བ་དང་། སྟོང་བཞིན་དུ་སྣང་བའི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་འཆར་བ་ལ་བསླབ་པར་བྱའོ། །གཞན་ཡང་བརྟེན་ནས་བཏགས་པ་དང་། བརྟེན་ནས་གྲུབ་པ་དང་། བརྟེན་ནས་སྐྱེས་པའི་ཚུལ་ལ་ངེས་ཤེས་བརྟན་པོ་འདྲེན་ནོ། །དེ་ལྟ་བུའི་མཉམ་རྗེས་ཀྱི་རྒྱུན་གོམས་པ་རེ་ཆེར་སོང་ནས་རྗེས་ཐོབ་ཏུ་ལྟ་བ་དྲན་ཙམ་གྱིས་གང་སྣང་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་འཆར་བར་འགྱུར་རོ། །གསུམ་པ་རྗེས་ནི། ཐུན་གྱི་མཇུག་ཏུ། བསགས་པའི་དགེ་བ་རྣམས་བཟང་པོ་སྤྱོད་པ་དང་། སྨོན་ལམ་བདུན་ཅུ་པ་ལ་སོགས་པའི་སྒོ་ནས་གནས་སྐབས་དང་མཐར་ཐུག་གི་སྨོན་གནས་རྣམས་སུ་འདུན་པ་དྲག་པོས་བསྔོ་བར་བྱའོ། །སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་ཞི་གནས་མ་གྲུབ་པ་རྣམས་ཀྱིས་དབུ་མའི་ལྟ་བ་སྐྱོང་ཚུལ་ཤིན་ཏུ་ཟབ་པ་འདི་ནི། རྗེ་རིན་པོ་ཆེ་ཡབ་སྲས་ཀྱི་དགོངས་པ་ལྟར་དགེ་ལེགས་དཔལ་བཟང་པོས་ཟིན་བྲིས་སུ་བྱས་པའོ། ། བཀྲ་ཤིས། ། 目录 དབུ་མ་ཐལ་འགྱུར་བའི་ལུགས་ཀྱི་ཟབ་ལམ་དབུ་མའི་ལྟ་ཁྲིད་ཅེས་བྱ་བ་བཞུགས་པའི་བེའུ་བུམ་མོ།།
Chinese
关于如何修习（中观）之法，即使仅仅在名义上成立，也要将遮破了真实存在的胜义谛，视如幻象；以及空性中显现的现象，也视如幻象。这两者之中，后者是此处所要修习的。如同修习正念于分别念一样。现在，修行者应如何修习根识呢？当根识接触对境时，正念要如此执持：根识显现对境，并且要确定根识中丝毫没有意识的自性，要将此确定之念引导为一。要学习将显现视为空性，将空性视为显现，如同幻象一般。此外，还要对依靠而命名、依靠而成立、依靠而产生的道理，生起坚定的定解。如此这般，在止观双运的持续串习之后，一旦在后得位生起念头，所显现的一切都会如幻象般显现。 第三，在（修习的）最后，要通过《普贤行愿品》和《七十愿文》等方式，以强烈的意愿将所积累的善根回向给暂时和究竟的愿求之处。对于尚未成就寂止的凡夫俗子来说，修习如此甚深的中观见，是依照宗喀巴大师父子的意旨，由格勒巴桑所记录。吉祥！ 目录： 《中观应成派之甚深道中观见引导》
English
How to meditate (on Madhyamaka): Even if it is established only nominally, the ultimate truth that negates true existence should be regarded as an illusion; and the appearance of phenomena that appear in emptiness should also be regarded as an illusion. Of these two, the latter is what should be meditated on here. Just as mindfulness is cultivated on conceptual thoughts, how should a practitioner cultivate sensory consciousness in the present? When sensory consciousness engages with an object, mindfulness should grasp it in such a way that sensory consciousness manifests the object, and one should ascertain that there is no nature of consciousness whatsoever in sensory consciousness, and lead this ascertainment into one. One should learn to perceive appearance as emptiness and emptiness as appearance, like an illusion. Furthermore, one should generate firm conviction in the ways of being named in dependence, established in dependence, and arising in dependence. After such continuous practice of meditative equipoise and subsequent attainment, once a thought arises in the post-meditation state, whatever appears will appear like an illusion. Third, at the end of the (practice), one should dedicate the accumulated merits to temporary and ultimate aspirations with strong intention through practices such as the 'Bodhicaryāpraṇidhānarāja' (King of Prayers) and the 'Seventy Verses of Aspiration.' For ordinary individuals who have not yet attained tranquility, this profound way of cultivating the Madhyamaka view is recorded by Gelek Palzang according to the intentions of Je Rinpoche (Tsongkhapa) and his sons. Auspicious! Table of Contents: 'A Guide to the Profound Path of Madhyamaka View According to the Prasangika Madhyamaka School' --------------------------------------------------------------------------------