Tibetan
དུ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཐོབ་པ་ཞེས་པ་འདི་ཡིན་ནོ། །འདི་ཡི་བསྡུས་པའི་དོན་ནི་གཉིས་ཏེ་ཆོས་སྤོང་གིས་ལས་སྤང་བར་གདམས་པ་དང་། 2-1080 སྤང་བྱ་ཆོས་སྤོང་གི་ལས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། སེམས་ཅན་དག་ཅེས་པ་ནས། མི་ལྟུང་བར་བྱ་ཅེས་པའི་བར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་མདོར་བསྟན་དང་། རྒྱས་བཤད་གཉིས། དང་པོ་ལ་ ཡང་ཆོས་སྤོང་དངོས་མདོར་བསྟན་པ་དང་། དེའི་རྒྱུས་དཀོན་མཆོག་གཞན་གཉིས་ཀྱང་སྤང་བར་བསྟན་པའོ། །དེ་དག་ཀྱང་གོ་རིམས་བཞིན་དུ། དེ་ནས་ཅེས་པ་ནས་ཆོས་སྤོང་བའོ། །ཞེས་པའི་བར་དང་། གང་ཆོས་ སྤོང་བ་དེས་ཅེས་པ་ནས་ངན་དུ་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པའི་བར་རོ། །རྒྱས་པར་བཤད་པ་ལ། ཆོས་སྤོང་གི་ངོ་བོ་དང་། དེའི་འབྲས་བུ་ཉེས་དམིགས་གཉིས་ཀྱིས་ཤེས་པར་བྱའོ། །དང་པོ་ལ་ ཡང་བསྟན་བྱ་ཆོས་ལ་ལོག་པར་ཞུགས་པ་དང་། སྟོན་བྱེད་གང་ཟག་ལ་ལོག་པར་ཞུགས་པ་རྣམས་སོ། །དེ་ལ་ཡང་ཤེས་བྱ་ཡུལ་ལ་རིགས་མི་རིགས་སུ་འབྱེད་པ་དང་། འཇུག་ཡུལ་ཐེག་པ་ལ་ མཆོག་དམན་དུ་འབྱེད་པ་དང་། ཉམས་ལེན་བསླབ་བྱ་ལ་བཟང་ངན་དུ་འབྱེད་པ་དང་གསུམ་གྱིས་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། དེ་དག་ཀྱང་གོ་རིམས་བཞིན་དུ། འདི་ནི་མི་རིགས་པའོ་ཞེས་པ་དང་། འདི་ནི་ བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ཆེད་དུ་ཞེས་པ་དང་། འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་བསླབ་པའོ་ཞེས་པ་རྣམས་ཡིན་ནོ། །སྟོན་བྱེད་གང་ཟག་ལ་ལོག་པར་ཞུགས་པ་ལ་ཡང་། ཡང་དག་པའི་ཆོས་སྨྲ་བ་ལ་ཕྲག་དོག་གིས་སྨོད་པ་དང་། 2-1081 མ་སྦྱངས་པའི་ཆོས་སྨྲ་བ་ལ་རྙེད་བཀུར་གྱིས་བསྟོད་པའོ། །དང་པོ་ལ་ཡང་ཆོས་སྨྲ་བའི་ཉེས་པ་བརྗོད་པ་ཉན་པ་པོ་དང་འབྲེལ་བའི་ཆོས་སྤོང་དང་། བསྟན་བྱའི་ཆོས་ལ་ལོག་པར་བསྒྲུབ་པ་ འཆད་པ་པོ་དང་འབྲེལ་བའི་ཆོས་སྤོང་དང་། ཡང་དག་པའི་ཆོས་སྨྲ་བ་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པར་བསྟན་པ་དང་གསུམ་མོ། །དང་པོ་ལ་ཡང་ཀུན་སློང་སྤོབས་པ་དང་འབྲེལ་བའི་སྐྱོན་བརྗོད་ པ་དང་། འཆད་པ་པོ་གང་ཟག་དང་འབྲེལ་བའི་སྐྱོན་བརྗོད་པ་དང་། འཆད་བྱེད་ཚིག་དང་འབྲེལ་བའི་སྐྱོན་བརྗོད་པ་གསུམ་གྱིས་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། དང་པོ་ནི། །སྤོབས་པ་ཡོད་དོ་ཞེའམ་ཞེས་པ་དང་། སངས་རྒྱས་འབྱུང་བ་མེད་པར་ཞེས་པ་དང་། གཟུངས་ཐོབ་པ་ནི་ཞེས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བསྟན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། ཆོས་སྨྲ་བའི་སྤྱོད་པ་ཉེ་བར་ཞེས་པ་ནས། སྤྱོད་པ་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་ཉམས་པས་གླེང་ ན། ཞེས་པའི་བར་གྱིས་བསྟན་ནོ། གསུམ་པ་ནི། ཆོས་ནི་ཆོས་མ་ཡིན་པར་སྟོན་ཅེས་པ་དང་། སྤོབས་པས་གོ་བར་མི་བྱེད་དོ་ཞེས་པ་ནས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་དང་ཚིགས་སུ་བཅད་པར་ཞེས་ པའི་བར་གྱིས་བསྟན་ནོ། །བསྟན་བྱ་ཆོས་ལ་ལོག་པར་བསྒྲུབ་པ། འཆད་པ་པོ་དང་འབྲེལ་བའི་ཆོས་སྤོང་ནི། དོན་ལ་ལ་མོས་ཞེས་པ་ནས། འདི་ནི་རིགས་འ
Chinese
被称为'获得圆满'。这部分的总结意义有二：一是劝诫通过舍弃正法来放弃业，二是揭示应舍弃的正法之业的特征。 第一部分，从'众生们'到'不堕落'。第二部分分为总说和广说。总说又分为直接简要地指出舍弃正法，以及说明由于这个原因，其他二宝也应被舍弃。这些也按顺序排列，从'此后'到'舍弃正法'，以及'谁舍弃正法'到'恶语相向'。 广说部分，应通过舍弃正法的本质及其后果——过患二者来理解。第一部分又分为对所教之法产生邪见，以及对施教之人产生邪见。其中，对于所知之境，要区分合理与不合理；对于进入之境——乘，要区分优劣；对于修行所学，要区分好坏。这三者也按顺序排列，即'这是不合理的'，'这是为了菩萨们'，以及'这是菩萨们的学处'。对于对施教之人产生邪见，又分为因嫉妒而诽谤如实说法者，以及因贪图利养而赞叹未受教者。 第一部分又分为宣说说法者的过失，这与听法者有关的舍弃正法；以及对所教之法进行错误的论证，这与说法者有关的舍弃正法；以及说明如实说法者受到佛的加持。第一部分又分为与傲慢相关的指责，与说法者个人相关的指责，以及与所说之词相关的指责。第一部分，如'有傲慢'，'没有佛出现'，以及'获得陀罗尼'。第二部分，从'说法者的行为接近'到'因行为和戒律败坏而被议论'。第三部分，从'将正法说成非法'，以及'因傲慢而不理解'到'偈颂和偈颂'。 对所教之法进行错误的论证，与说法者相关的舍弃正法，如'对意义感兴趣'到'这是合理的'
English
This is called 'attaining perfection'. The summarized meaning of this section is twofold: first, it advises abandoning actions by abandoning the Dharma; second, it reveals the characteristics of the Dharma-related actions that should be abandoned. The first part, from 'sentient beings' to 'not falling'. The second part is divided into a general statement and a detailed explanation. The general statement is further divided into directly and briefly pointing out the abandonment of the Dharma, and explaining that for this reason, the other two Jewels should also be abandoned. These are also arranged in order, from 'thereafter' to 'abandoning the Dharma', and from 'whoever abandons the Dharma' to 'speaking ill'. In the detailed explanation, one should understand the essence of abandoning the Dharma and its consequences—the faults—through these two aspects. The first part is further divided into having wrong views about the Dharma to be taught and having wrong views about the person who teaches it. Among them, for the object of knowledge, one should distinguish between reasonable and unreasonable; for the realm to enter—the vehicle—one should distinguish between superior and inferior; for the practice to be learned, one should distinguish between good and bad. These three are also arranged in order, namely 'this is unreasonable', 'this is for the Bodhisattvas', and 'this is the Bodhisattvas' training'. Regarding having wrong views about the person who teaches, it is further divided into slandering those who speak the Dharma truthfully out of jealousy, and praising those who are untaught out of greed for gain and honor. The first part is further divided into speaking of the faults of the Dharma speaker, which is Dharma abandonment related to the listener; and wrongly arguing about the Dharma to be taught, which is Dharma abandonment related to the speaker; and showing that the truthful Dharma speaker is blessed by the Buddha. The first part is further divided into accusations related to pride, accusations related to the Dharma speaker personally, and accusations related to the words spoken. The first part, such as 'having pride', 'no Buddha appears', and 'obtaining Dharani'. The second part, from 'the Dharma speaker's behavior is close' to 'being discussed because of broken behavior and discipline'. The third part, from 'showing the Dharma as non-Dharma', and 'not understanding because of pride' to 'verses and verses'. Wrongly arguing about the Dharma to be taught, Dharma abandonment related to the speaker, such as 'interested in meaning' to 'this is reasonable' --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
དི་ནི་མི་རིགས་ཞེས་པའི་བར་རོ། ། 2-1082 ཡང་དག་པའི་ཆོས་སྨྲ་བ་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པར་བསྟན་པ་ནི། འཇམ་དཔལ་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱིས་ཞེས་པ་དང་། དེ་དག་ལ་ཡང་སྐྱོན་འདོགས་པར་སེམས་སོ། །ཞེས་པའི་བར་རོ། །མ་བསླབས་ པའི་ཆོས་སྨ་བ་ལ་རྙེད་བཀུར་གྱི་དབང་གིས་བསྟོད་པ་ནི། རྙེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ནས་དེ་དག་ཆོས་སྤོང་བར་འགྱུར་བས་ཞེས་པའི་བར་རོ། །དེའི་འབྲས་བུ་ཉེས་དམིགས་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། ངན་ སོང་ཆེན་པོར་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སོ། །ཚིག་གི་དོན་ལ་སྤྱི་དང་ཡན་ལག་གི་དོན་གཉིས་ལས་དང་པོ་ནི། གང་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཆོས་གང་ཞི་སྤོང་བར་བྱེད་པ་པོའི་གང་ཟག གང་གིས་སྤོང་བར་བྱེད་པའི་རྒྱུ། ཇི་ལྟར་སྤོང་བའི་ཚུལ། སྤངས་པའི་ཉེས་དམིགས་ཀྱི་འབྲས་བུ་རྣམས་ཀྱིས་ཤེས་པར་བྱའོ། །དང་པོ་ནི། རྒྱུད་བླ་མར། གང་ཞིག་དོན་ལྡན་ཆོས་དང་ཉེར་འབྲེལ་ཞིང་། །ཁམས་ གསུམ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་སྤོང་བྱེད་གསུང་། །ཞི་བའི་ཕན་ཡོན་སྟོན་པར་མཛད་པ་གང་། །དེ་ནི་དྲང་སྲོང་གསུང་ཡིན་ཞེས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་བཀའ་མཐའ་དག་དང་། ཡང་། གང་ཞིག་ རྒྱལ་བའི་བསྟན་པ་འབའ་ཞིག་གིས། །དབང་བྱས་རྣམ་གཡེང་མེད་ཡིད་ཅན་གྱིས་བཤད། །ཐར་པ་ཐོབ་པའི་ལམ་དང་རྗེས་མཐུན་པ། །དེ་ཡང་དྲང་སྲོང་བཀའ་བཞིན་སྤྱི་བོས་བླང་། །ཅེས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་དགོངས་འགྲེལ་གྱི་བསྟན་བཅོས་རྣམ་དག་རྣམས་ཡིན་ནོ། ། 2-1083 གཉིས་པ་ནི། རྒྱན་དུ། །རིགས་མེད་གྲོགས་ངན་སྔོན་དགེ་མ་བསགས་བློ་མ་སྦྱངས། །ཆོས་འདིས་སྐྲག་འགྱུར་འདི་ན་དོན་ཆེན་འདི་ལས་ལྷུང་། །ཞེས་པ་ལྟར་ཆོས་ཟབ་མོ་ལ་མོས་པའི་མཐུན་རྐྱེན་རང་རྒྱུད་ དང་འབྲེལ་བའི་རིགས་ལ་སོགས་པ་གསུམ་མ་ཚང་བ་དང་། འགལ་རྐྱེན་གཞན་རྒྱུད་དང་འབྲེལ་བའི་ཆོས་སྤོང་བའི་སྡིག་པའི་གྲོགས་པོས་ཡོངས་སུ་ཟིན་པའི་གང་ཟག་གོ །གསུམ་པ་ནི། རྒྱུད་བླར། ཉོན་མོངས་ པ་དག་རྣམས་ཀྱིས་འཕགས་ལ་སྐུར་པ་དང་། །དེས་གསུངས་ཆོས་ལ་བརྙས་གང་དེ་ཀུན་ཞེན་ལྟས་བྱས། །ཞེས་དང་། བློ་དམན་ཕྱིར་དང་དཀར་མོས་བྲལ་ཕྱིར་ལོག་པའི་ང་རྒྱལ་ལ་བསྟེན་ཕྱིར། །དམ་ཆོས་ཕོངས་ པས་སྒྲིབ་པའི་བདག་ཕྱིར་དྲང་དོན་དེ་ཉིད་འཛིན་པའི་ཕྱིར། །རྙེད་ལ་བརྐམ་ཕྱིར་ལྟ་བའི་དབང་ཕྱིར་ཆོས་སུན་འབྱིན་པ་བསྟེན་པའི་ཕྱིར། །ཆོས་འཛིན་བསྲིངས་ཕྱིར་མོས་པ་དམན་ཕྱིར་དགྲ་བཅོམ་རྣམས་ཀྱིས་ཆོས་ སྤོང་བྱེད། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །བཞི་པ་ནི། འདི་ནི་ཆོས་མ་ཡིན། འདུལ་བ་མ་ཡིན། སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་མ་ཡིན་ཞེས་སམ། ཡང་ན་མདོའི་དུམ་བུ་འདི་ལས་འབྱུང་བ་ལྟར་རོ། །ལྔ་ པ་ནི། རྒྱུད་བླར། ཇི་ལྟར་ཟབ་མོའི་ཆོས་ཉམས་དེ་བཞིན་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མེ་སྦྲུལ་དང་། །མི་བཟད་སྦྲུལ་གདུག་གཤེད་མ་དང་ན
Chinese
这是关于‘种姓’的段落。 2-1082 关于宣说正法受到佛陀加持的描述，从‘蒋扬（文殊菩萨的名号）！声闻众…’开始，到‘…他们也会挑剔’结束。对于未学习佛法的人，因贪图名利而赞扬，从‘为了获得利养…’开始，到‘…他们会舍弃佛法’结束。其恶果如下：‘堕入大恶道…’等等。关于词义，分为总义和支分义两种，首先是：应当舍弃的法是什么？舍弃者是谁？舍弃的因是什么？如何舍弃？舍弃的恶果是什么？应当了解这些。首先，在《宝性论》中说：‘凡是与有意义的佛法紧密相连，能从三界中去除烦恼的言语，能显示寂灭利益的，那就是圣者的言语。’所有具有这种特征的善逝之教，以及‘凡是受佛陀教法支配，没有散乱心思的人所说，与获得解脱之道相一致的，也应如圣者之教般顶戴。’具有这种特征的清净的释经论著。 2-1083 其次，在《现观庄严论》中说：‘没有高贵的种姓，没有恶友，没有积累过去的善业，没有训练智慧，这样的人会对佛法感到恐惧，会从这伟大的意义中堕落。’正如所说，对于深奥的佛法，不具备与自相续相关的种姓等三种顺缘，以及被与他相续相关的舍弃佛法的罪恶之友完全控制的人。第三，在《宝性论》中说：‘由于烦恼而诽谤圣者，因此轻蔑他们所说的佛法，所有这些都是由执着引起的。’以及‘由于智慧低下，由于缺乏善意，由于依赖错误的傲慢，由于佛法贫乏而受到遮蔽，由于执着于字面意义，由于贪图名利，由于受见解的支配，由于依附于诽谤佛法的人，由于坚持己见，由于缺乏信心，阿罗汉们也会舍弃佛法。’正如所说。第四，会说：‘这不是佛法，这不是戒律，这不是佛陀的教法。’或者如经部（指《律经》）的章节中所说。第五，在《宝性论》中说：‘正如深奥的佛法衰败一样，智者们认为它如同火、毒蛇…’
English
This is the section about 'Lineage'. 2-1082 Regarding the description of the correct Dharma being blessed by the Buddha, it starts from 'Jampal (name of Manjushri)! The Shravakas...' and ends with '...they will also find fault'. For those who have not studied the Dharma, praising due to the power of gain and respect, it starts from 'For the sake of gain...' and ends with '...they will abandon the Dharma'. The negative consequences are as follows: 'Falling into the great evil realms...' etc. Regarding the meaning of the words, there are two types: general meaning and specific meaning. First, what is the Dharma that should be abandoned? Who is the person who abandons it? What is the cause of abandoning it? How to abandon it? What are the negative consequences of abandoning it? These should be understood. First, in the 'Uttaratantra Shastra': 'Whatever is meaningfully connected to the Dharma, removes afflictions from the three realms, and shows the benefits of peace, that is the speech of the Sage.' All the teachings of the Sugata (Buddha) with such characteristics, and 'Whatever is spoken by those who are controlled by the Buddha's teachings alone, without distracted minds, and is in accordance with the path to liberation, should also be accepted like the Sage's teachings.' Pure commentaries with such characteristics. 2-1083 Secondly, in the 'Ornament for Clear Realization': 'Without a noble lineage, with bad friends, without accumulating past merits, without training wisdom, such a person will be afraid of the Dharma and will fall from this great meaning.' As it is said, for the profound Dharma, not possessing the three favorable conditions related to one's own mind-stream, such as lineage, and being completely controlled by sinful friends who abandon the Dharma, which are related to others' mind-streams. Thirdly, in the 'Uttaratantra Shastra': 'Due to afflictions, they slander the noble ones, therefore despise the Dharma spoken by them, all these are caused by attachment.' And 'Due to low intelligence, due to lack of good intentions, due to relying on wrong pride, due to being obscured by the poverty of Dharma, due to clinging to the literal meaning, due to greed for gain, due to being dominated by views, due to relying on those who slander the Dharma, due to clinging to one's own views, due to lack of faith, even Arhats will abandon the Dharma.' As it is said. Fourthly, they will say: 'This is not the Dharma, this is not the Vinaya, this is not the Buddha's teaching.' Or as it is said in the chapter of the Sutra Pitaka (referring to the Vinaya Sutra). Fifthly, in the 'Uttaratantra Shastra': 'Just as the profound Dharma declines, wise people consider it like fire, poisonous snakes...' --------------------------------------------------------------------------------