Tibetan
玄努罗卓教言集RD10འཕགས་པ་རྣམ་པར་འཐག་པའི་མདོའི་དུམ་བུ་བཞུགས་སོ།། 2-1076 ༄༅། །འཕགས་པ་རྣམ་པར་འཐག་པའི་མདོའི་དུམ་བུ་བཞུགས་སོ།། ༄། །འཕགས་པ་རྣམ་པར་འཐག་པའི་མདོའི་དུམ་བུའི་བརྗོད་པ། ༄༅། །འཕགས་པ་རྣམ་པར་འཐག་པའི་མདོའི་དུམ་བུ་བཞུགས་སོ།། ན་མོཿཤཱཀྱ་མུ་ནེ་ཡེ། འཕགས་པ་རྣམ་པར་འཐག་པ་བསྡུས་པའི་མདོ་ལས། སེམས་ཅན་དག་འདི་ལྟ་སྟེ་ཆོས་སྤོང་བའི་གཡང་ས་ཆེན་པོར་ མི་ལྟུང་བར་བྱའོ། །དེ་བས་ན་འཇམ་དཔལ་གྱིས་གསོལ་བ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཆོས་སྤོང་བ་ཞེས་བགྱི་བ་གང་ལགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་བསྩལ་པ། འཇམ་དཔལ་གང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་གསུངས་པའི་བཀའ་ ལ། ལ་ལ་ནི་བཟང་བར་འདུ་ཤེས། ལ་ལ་ནི་ངན་པར་འདུ་ཤེས་པ་དེ་ནི་ཆོས་སྤོང་བ་ཡིན་ནོ། །གང་ཆོས་སྤོང་བ་དེས་ཆོས་སྤངས་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་སྐུར་པ་འདེབས་པ་ ཡིན། དགེ་འདུན་ལ་ངན་དུ་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་རིགས་པའོ་འདི་ནི་མི་རིགས་པའོ་ཞེས་ཟེར་ན་ཆོས་སྤོང་བ་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་པའི་ཆེད་དུ་གསུངས་པའོ། །འདི་ནི་བྱང་ ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ཆེད་དུ་གསུངས་པ་མ་ཡིན་པའོ་ཞེས་ཟེར་ན་ཆེས་སྤོང་བ་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱི་ཆེད་དུ་གསུངས་པའོ་ཞེས་ཟེར་ན་ཆོས་སྤོང་བ་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་ རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ཆེད་དུ་གསུངས་པའོ་ཞེས་ཟེར་ན་ཆོས་སྤོང་བ་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བསླབ་པའོ། །འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བསླབ་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་ན་ཆོས་སྤོང་བ་ཡིན་ནོ། ། 2-1077 སྤོབས་པ་ཡོད་དོ་ཞེས་པའམ་སྤོབས་པ་མེད་དོ་ཞེས་ཟེར་ན་ཆོས་སྤོང་བ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་ནི་ཆོས་མ་ཡིན་པར་བསྟན་ནོ་ཞེས་ཟེར་ན་ཆོས་སྤོང་བ་ཡིན་ནོ། །སངས་རྒྱས་འབྱུང་བ་མེད་པར་ ཡང་གཟུངས་ཐོབ་ཅེས་ཟེར་ན་ཆོས་སྤོང་བ་ཡིན་ནོ། །གཟུངས་ཐོབ་པ་ནི་ཡོངས་སུ་དག་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་ན་ཆོས་སྤོང་བ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་སྨྲ་བའི་སྤྱོད་པ་ཉེས་པ་དང་ལྡན་ནོ་ ཞེས་ཟེར་ན་ཆོས་སྤོང་བ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་སྨྲ་བ་བསྒྲུབ་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་མིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་ན་ཆོས་སྤོང་བ་ཡིན་ནོ། །བག་མེད་པས་གླེང་ན་ཆོས་སྤོང་བ་ཡིན་ནོ། །སྤྱོད་ལམ་ཀྱིས་ གླེང་ན་ཆོས་སྤོང་བ་ཡིན་ནོ། །སྤྱོད་པ་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་ཉམས་པ་གླེང་ན་ཆོས་སྤོང་བ་ཡིན་ནོ། །སྤོབས་པས་གོ་བར་མི་བྱེད་དོ་ཞེས་ཟེར་ན་ཆོས་སྤོང་བ་ཡིན་ནོ། །གནང་བར་ལེགས་པར་ མ་བཤད་དོ་ཞེས་ཟེར་ན་ཆོས་སྤོང་བ་ཡིན་ནོ། །ཁོང་དུ་མ་ཆུད་པར་ཚིག་དང་ཚིག་དུ་འགལ་བར་བྱས་སོ་ཞེས་ཟེར་ན་ཆོས་སྤོང་བ་ཡིན་ནོ། །ཡི་གེའི་མིང་གིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ བཀའ་ལ་འཇུག་གོ་ཞེས་ཟེར་ན་ཆོས་སྤོང་བ་ཡིན་ནོ། །མདོ་སྡེ་དང་མདོ་སྡེར་འགལ་བར་བྱས་སོ་ཞེས་ཟེར་ན་ཆོས་སྤོང་བ་ཡིན་ནོ། །ཚིགས་སུ་བཅད་པ་དང
Chinese
《圣妙断经》节选 《圣妙断经》节选 《圣妙断经》节选之论述 《圣妙断经》节选。顶礼释迦牟尼！ 出自《圣妙断经合集》：莫使众生堕入舍法之深渊。 因此，曼殊室利（འཇམ་དཔལ་，文殊菩萨）请问：世尊，何谓舍法？ 世尊开示：曼殊室利，若有人对如来所说之法，或以为善，或以为恶，此即为舍法。舍法之人，因舍法而诽谤如来，诋毁僧伽。若言：‘此乃正理，此非正理。’即为舍法。若言：‘此为菩萨而说，此非为菩萨而说。’即为舍法。若言：‘此为声闻而说。’即为舍法。若言：‘此为独觉而说。’即为舍法。若言：‘此乃菩萨之学处，此非菩萨之学处。’即为舍法。 若言‘有自信’或‘无自信’，即为舍法。若将法说成非法，即为舍法。若言无佛出世亦可得陀罗尼（གཟུངས་，梵文：dhāraṇī，梵文罗马拟音：dhāraṇī，总持），即为舍法。若言得陀罗尼者非为清净，即为舍法。若言说法者之行为有过失，即为舍法。若言说法者之修行不圆满，即为舍法。若放逸而谈论，即为舍法。若以行为而谈论，即为舍法。若谈论行为与戒律之缺失，即为舍法。若言不能以自信而理解，即为舍法。若言未善说开许之处，即为舍法。若不理解而断章取义，即为舍法。若以文字之名而解如来之教，即为舍法。若将经部与经部相违背，即为舍法。若将偈颂与偈颂相违背，即为舍法。
English
Excerpt from the Arya-Vikalpana-Sutra Excerpt from the Arya-Vikalpana-Sutra Discourse on the Excerpt from the Arya-Vikalpana-Sutra Excerpt from the Arya-Vikalpana-Sutra. Homage to Shakyamuni! From the Condensed Sutra of the Arya-Vikalpana: May sentient beings not fall into the great abyss of abandoning the Dharma. Therefore, Manjushri (འཇམ་དཔལ་) asked: 'Bhagavan, what is meant by abandoning the Dharma?' The Bhagavan replied: 'Manjushri, whoever perceives the words spoken by the Tathagata as either good or bad, that is abandoning the Dharma. One who abandons the Dharma, by abandoning the Dharma, slanders the Tathagata and speaks ill of the Sangha. If one says, 'This is reasonable, this is not reasonable,' that is abandoning the Dharma. If one says, 'This was spoken for the sake of Bodhisattvas, this was not spoken for the sake of Bodhisattvas,' that is abandoning the Dharma. If one says, 'This was spoken for the sake of Shravakas,' that is abandoning the Dharma. If one says, 'This was spoken for the sake of Pratyekabuddhas,' that is abandoning the Dharma. If one says, 'This is the training of Bodhisattvas, this is not the training of Bodhisattvas,' that is abandoning the Dharma. If one says 'there is confidence' or 'there is no confidence,' that is abandoning the Dharma. If one teaches Dharma as non-Dharma, that is abandoning the Dharma. If one says that even without the appearance of a Buddha, one can obtain dharani (གཟུངས་，梵文：dhāraṇī，梵文罗马拟音：dhāraṇī，总持), that is abandoning the Dharma. If one says that obtaining dharani is not completely pure, that is abandoning the Dharma. If one says that the conduct of a Dharma speaker is flawed, that is abandoning the Dharma. If one says that the practice of a Dharma speaker is not perfect, that is abandoning the Dharma. If one speaks with negligence, that is abandoning the Dharma. If one speaks about conduct, that is abandoning the Dharma. If one speaks about the deterioration of conduct and discipline, that is abandoning the Dharma. If one says that it cannot be understood with confidence, that is abandoning the Dharma. If one says that the permitted aspects have not been well explained, that is abandoning the Dharma. If one makes contradictory statements without understanding, that is abandoning the Dharma. If one engages with the Tathagata's teachings in the name of letters, that is abandoning the Dharma. If one makes Sutras contradict Sutras, that is abandoning the Dharma. If one makes verses contradict verses, that is abandoning the Dharma. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འགལ་བ་བྱས་སོ་ཞེས་ཟེར་ན་ཆོས་སྤོང་བ་ཡིན་ནོ། ། 2-1078 དོན་ལ་ལ་ལ་མོས་ཤིང་ལ་ལ་ལ་མ་མོས་ན་ཆོས་སྤོང་བ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་འཆད་པའི་ཚེ་གཏམ་གཞན་དུ་བསྒྱུར་ན་ཆོས་སྤོང་བ་ཡིན་ནོ། །དཀྲུགས་མ་བྱེད་པ་མ་ཕྱེད་ན་ཆོས་སྤོང་ བ་ཡིན་ནོ། །ཀུན་ཏུ་རྟོག་པས་སྨྲ་ན་ཆོས་སྤོང་བ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལ་སྤྱད་འདི་ལ་མི་སྤྱད་ཞེས་ཟེར་ན་ཆོས་སྤོང་བ་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་རིགས་འདི་ནི་མི་རིགས་སོ་ཞེས་ཟེར་ན་ ཆོས་སྤོང་བ་ཡིན་ནོ། །འཇམ་དཔལ་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱི་སྤོབས་པ་གང་ཇི་སྙེད་པ་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་སྤོབས་པ་གང་ཇི་སྙེད་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་མཐུ་ ཡིན་ནོ། །འཇམ་དཔལ་ངས་ནི་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱི་སྤོབས་པ་གང་ཇི་སྙེད་པ་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་སྤོབས་པ་གང་ཇི་སྙེད་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་མཐུ་ལས་འབྱུང་ བར་སྨོན་ལམ་ལེགས་པར་བཏབ་པ་ཡིན། འཇམ་དཔལ་ངས་ནི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡང་སྨོན་ལམ་ལེགས་པར་བཏབ་པ་ཡིན་ན། འདི་ལྟར་མི་བླུན་པོ་དེ་དག་ངན་སོང་དུ་འགྲོ་བར་བདུད་ཀྱིས་བྱིན་ཀྱིས་ བརླབས་པའི་ཕྱིར། དེ་ལ་ཡང་སྐྱོན་འདོགས་པར་སེམས་སོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་གནང་བའི་ཆོས་སྨྲ་བ་དེ་དག་ལ་ཡང་སྐྱོན་འདོགས་པར་སེམས་སོ། །རྙེད་པའི་ཕྱིར་སེམས་བསྲུང་བར་གནས་པ་ཡིན་གྱི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བསྟན་པ་བསྲུང་བའི་ཕྱིར་གནས་པ་མ་ཡིན། 2-1079 རིགས་ལ་བསྡུ་བས་སམ། བྲམ་ཟེ་དང་ཁྱིམ་བདག་རྣམས་ལ་སྨྲ་བ་ནི། འདི་སྐད་ཁྱོད་ཀྱིས་ལེགས་པར་སྨྲས་སོ། །ཁྱོད་ཀྱིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བཀའི་དོན་ལེགས་པར་རྟོགས་སོ་ཞེས་ཟེར་ཏེ། ཁྱོད་ཀྱི་ ཡང་ཕྱོགས་གཅིག་སྨྲས་པ་ལ་རྗེས་སུ་ཡིད་རང་བའི་གཞི་དེ་དག་ཆོས་སྤོང་བར་འགྱུར་བས་འདི་ལྟར་ངན་སོང་ཆེན་པོར་འགྲོ་བར་འགྲོ་བ་མཚུངས་པར་འགྱུར་རོ། །འཕགས་པ་རྣམ་པར་འཐག་པའི་མདོའི་ དུམ་བུའི་བརྗོད་པའོ།། །།དགེའོ།། ༈ །། ༄། །འཕགས་པ་རྣམ་པར་འཐག་པ་བསྡུས་པའི་མདོའི་དུམ་བུའི་བཤད་པ། རང་བཞིན་རྣམ་དག་རིན་ཆེན་ཁམས་ལས་གྲུབ། །དོན་གཉིས་ཕུན་ཚོགས་སྐུ་གསུམ་དཀྱིལ་འཁོར་རྒྱས། །ལྷུན་གྲུབ་འཕྲིན་ལས་བཟང་པོའི་འོད་དཀར་ཅན། །ཐུབ་དབང་ཟླ་བ་དེ་ལ་ཕྱག་ འཚལ་ལོ། །འཕགས་པ་རྣམ་པར་འཐག་པ་བསྡུས་པའི་མདོའི་དུམ་བུ་འདི་ལ་དོན་གསུམ་གྱིས་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། འདི་ལྟར་དགོས་པ་དང་། བསྡུས་པ་དང་། ཚིག་གི་དོན་ནོ། །དང་པོ་ནི། འདི་ལ་ཆོས་ སྤོང་གི་ལས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དང་། ཉེས་དམིགས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་བདེ་བླག་དུ་རྟོགས་ནས་དེ་ལ་གཡང་ས་དང་འདྲ་བར་བལྟས་ཏེ། སྤོང་ཞིང་དེ་སྤོང་བའི་ཐབས་ཆོས་དང་ཆོས་སྨྲ་བའི་གང་ ཟག་ལ་དད་ཅིང་གུས་པས་བཀུར་བསྟི་དང་། རིམ་གྲོ་ཆེར་བསྐྱེད་པས་གནས་སྐབས་དང་མཐར་ཐུག་གི་དོན་
Chinese
如果有人说：'这些诗句是矛盾的'，这就是舍弃佛法。 2-1078 如果对某些道理赞同，对某些道理不赞同，这就是舍弃佛法。讲经说法时，如果转移到其他话题，这就是舍弃佛法。如果不能区分真伪，这就是舍弃佛法。如果以分别念来说法，这就是舍弃佛法。如果说：'这个应该做，那个不应该做'，这就是舍弃佛法。如果说：'这个是正理，那个不是正理'，这就是舍弃佛法。文殊（Mañjuśrī），声闻（Śrāvaka）们的所有自信，以及菩萨（Bodhisattva）们的所有自信，都是如来（Tathāgata）的力量。 文殊，我发愿声闻们的所有自信，以及菩萨们的所有自信，都源于如来的力量。文殊，我也发愿证得菩提（bodhi），因为那些愚蠢的人会被魔（māra）加持而堕入恶道，他们也会挑剔。他们也会挑剔如来所允许的说法者。他们为了获得利益而守护自己的心，而不是为了守护如来的教法。 2-1079 通过种姓来区分，或者对婆罗门（Brāhmaṇa）和居士（Gṛhapati）说：'你说得真好！你很好地理解了如来的教义！'，对你所说的一部分表示赞同，这些行为都会导致舍弃佛法，从而像他们一样堕入巨大的恶道。这是《圣妙断金刚经》（Ārya-vajracchedikā-sūtra）的片段的叙述。吉祥！ 《圣妙断金刚经》片段的解释 自性清净珍宝界所成， 二利圆满三身坛城增。 任运事业妙善白光耀， 能仁月亮前我敬顶礼。 对于《圣妙断金刚经》的这个片段，应该通过三个方面来了解：即必要性、总结和词义。首先，对于此经，清楚地了解舍弃佛法的行为的特征和过患，像看待悬崖一样看待它，从而舍弃它。并且为了舍弃它，要对佛法和说法者怀有信心和恭敬，通过极大的尊敬和供养，来获得暂时和究竟的利益。
English
If someone says, 'These verses are contradictory,' that is abandoning the Dharma. 2-1078 If one approves of some doctrines and disapproves of others, that is abandoning the Dharma. When teaching the Dharma, if one diverts to other topics, that is abandoning the Dharma. If one cannot distinguish between truth and falsehood, that is abandoning the Dharma. If one speaks with conceptual thoughts, that is abandoning the Dharma. If one says, 'This should be done, this should not be done,' that is abandoning the Dharma. If one says, 'This is reasonable, this is not reasonable,' that is abandoning the Dharma. Mañjuśrī, all the confidence of the Śrāvakas and all the confidence of the Bodhisattvas are the power of the Tathāgata. Mañjuśrī, I have made the aspiration that all the confidence of the Śrāvakas and all the confidence of the Bodhisattvas arise from the power of the Tathāgata. Mañjuśrī, I have also made the aspiration to attain bodhi, because those foolish people, blessed by Māra, will go to evil destinies, and they will also find fault. They will also find fault with those who speak the Dharma as permitted by the Tathāgata. They guard their minds for the sake of gain, not for the sake of guarding the teachings of the Tathāgata. 2-1079 By gathering according to lineage, or speaking to Brāhmaṇas and Gṛhapatis, saying, 'You have spoken well! You have understood the meaning of the Tathāgata's teachings well!', and agreeing with one aspect of what you have said, those grounds for agreement will lead to abandoning the Dharma, thus becoming equal to going to a great evil destiny. This is the narration of a fragment from the Ārya-vajracchedikā-sūtra. Auspicious! Explanation of a Fragment from the Condensed Ārya-vajracchedikā-sūtra Arisen from the naturally pure realm of jewels, Perfecting two benefits, increasing the mandala of three bodies. Possessing the white light of spontaneously accomplished excellent activities, To the Sage, the Moon, I pay homage. Regarding this fragment of the condensed Ārya-vajracchedikā-sūtra, it should be understood through three aspects: namely, the necessity, the summary, and the meaning of the words. First, regarding this sutra, clearly understanding the characteristics and faults of the actions of abandoning the Dharma, viewing it like looking at a cliff, thereby abandoning it. And in order to abandon it, by having faith and respect for the Dharma and the speakers of the Dharma, through great reverence and offerings, to obtain temporary and ultimate benefits. --------------------------------------------------------------------------------