Tibetan
ཆོས་འདི་ཐམས་ཅད་སྟོང་པར་རྟོགས། །ཉེ་བར་བཏགས་ནས་ཞུམ་པ་མེད་ཅིང་སྐྲག་མེད་པ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཉེ་བ་ཡིན། །གལ་ཏེ་མི་ཤེས་བཞིན་དུ་གཟུགས་སུ་འདུ་ཤེས་ཤིང༌། །ཚོར་བ་སེམས་པ་རྣམ་ཤེས་ཕུང་པོ་སྤྱོད་བྱེད་ན། །ཕུང་འདི་སྟོང་ཞེས་རྟོགས་ན་འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི། །མཚན་མ་ལ་སྤྱོད་སྐྱེ་མེད་གནས་ལ་དད་མ་ཡིན། །གང་ཞིག་གཟུགས་མིན་ཚོར་མིན་འདུ་ཤེས་སེམས་དཔའ་ནི། །རྣམ་པར་ཤེས་ལ་མི་སྤྱོད་གནས་པ་མེད་པར་སྤྱོད། །དེ་ནི་སྤྱོད་ཅེས་བྱ་བར་མི་དམིགས་ཤེས་རབ་བརྟན། །སྐྱེ་མེད་བློ་ལྡན་ཏིང་འཛིན་ཞི་བ་མཆོག་ལ་རེག །བྱང་ཆུབ་སེམས་གང་དེ་ལྟར་འདིར་བདག་ཞིར་གནས་པ། །དེ་ནི་སྔོན་གྱི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ལུང་བསྟན་ཡིན། །བདག་ནི་མཉམ་པར་བཞག་ཅེའམ་ལངས་ཞེས་རློམ་སེམས་མེད། །ཅི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡོངས་ཤེས་ཕྱིར། །དེ་ལྟར་སྤྱོད་ན་བདེ་གཤེགས་རྣམས་ཀྱི་ཤེས་རབ་སྤྱོད། །དེས་ནི་སྤྱོད་མེད་སྤྱོད་པ་ཡིན་པར་རབ་ཤེས་ཕྱིར། །ཆོས་གང་སྤྱོད་པ་དེ་ཡང་དམིགས་པར་མི་གྱུར་ཏེ། །འདི་ནི་ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་མཆོག་སྤྱོད་པ་ཡིན། །གང་ཞིག་ཡོད་པ་མ་ཡིན་དེ་ནི་མེད་ཅེས་བྱ། །བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱིས་དེར་བརྟགས་ཡོད་དང་མེད་པར་བྱེད། །ཡོད་དང་མེད་པ་འདི་གཉིས་མེད་པའི་ཆོས་ཡིན་ཏེ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་གིས་འདི་ཤེས་ངེས་པར་འབྱུང༌། །གང་འདིར་ཕུང་པོ་ལྔ་དག་སྒྱུ་མ་འདྲར་ཤེས་ཤིང༌། །སྒྱུ་མ་གཞན་དང་ཕུང་པོ་གཞན་དུ་མི་བྱེད་ལ། །སྣ་ཚོགས་འདུ་ཤེས་བྲལ་ཞིང་ཉེ་བར་ཞི་སྤྱོད་པ། །འདི་ནི་ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་མཆོག་སྤྱོད་པ་ཡིན། །དགེ་བའི་བཤེས་དང་ལྡན་ཞིང་ལྷག་མཐོང་ལྡན་གྱུར་པ། །རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱི་ཡུམ་ཐོས་སྐྲག་པར་ཡོད་མི་འགྱུར། །གང་ཞིག་སྡིག་པའི་གྲོགས་ལྡན་གཞན་གྱི་དྲིང་འཇོག་པ། །དེ་ནི་སྣོད་སོ་མ་བཏང་ཆུས་རེག་ཞིག་པ་བཞིན། །ཅི་ཕྱིར་འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བྱ་ཞེ་ན། །ཆགས་པ་གཅོད་བྱེད་ཀུན་ལ་ཆགས་པ་བྱེད་པར་འདོད། །རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ཆགས་མེད་གྱུར་ལ་རེག །དེས་ན་འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་མིང་ཐོབ་བོ། །དེ་ཕྱིར་དེ་ནི་སེམས་དཔའ་ཆེ་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། །སེམས་ཅན་ཚོགས་ལྡན་མང་པོའི་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་དང༌། །སེམས་ཅན་ཁམས་ཀྱི་ལྟ་རྣམས་ཆེན་པོ་གཅོད་པ་སྟེ། །དེ་ཕྱིར་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཞེས་ནི་རབ་བརྗོད་དོ། །གཏོང་བ་ཆེ་དང་བློ་ཆེ་བ་དང་མཐུ་ཆེ་དང༌། །རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱི་ཐེག་ཆེན་མཆོག་ལ་ཞུགས་པ་དང༌། །གོ་ཆ་ཆེན་པོ་བགོས་ཤིང་བདུད་ཀྱི་སྒྱུ་འདུལ་བ། །དེ་ཡི་ཕྱིར་ན་སེམས་དཔའ་ཆེ་ཞེས་རབ་ཏུ་བརྗོད། །དཔེར་ན་སྒྱུ་མ་མཁན་གྱིས་བཞི་མདོར་སྤྲུལ་བྱས་ཏེ། །སྐྱེ་བོ་ཕལ་ཆེར་མགོ་མང་བྱེ་བ་གཅོད་བྱེད་པའི། །བསད་བྱ་དེ་དག་ཅི་འདྲ་དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས། །འགྲོ་ཀུན་སྤྲུལ་འདྲར་རབ་ཤེས་དེ་ལ་འཇིགས་པ་མེད། །གཟུགས་དང་འདུ་ཤེས་ཚོར་བ་དང་ནི་སེམས་པ་དང༌། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་མ་བཅིངས་མ་གྲོལ་ཡོད་པ་མིན། །དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་ལ་འཇུག་ཞུམ་པའི་སེམས་མེད་པ། །འདི་ནི་གང་ཟག་དམ་པ་རྣམས་ཀྱི་གོ་ཆ་མཆོག །ཅི་ཕྱིར་འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་ཐེག་ཆེན་བྱ་ཞེ་ན། །དེ་གང་ཞོན་ནས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་མྱ་ངན་འདའ། །ཐེག་པ་འདི་ནི་མཁའ་འདྲ་གཞལ་མེད་ཁང་ཆེན་ཏེ། །དགའ་སྐྱིད་བདེ་བ་མངོན་པར་ཐོབ་བྱེད་ཐེག་པའི་མཆོག །གང་ཞིག་ཞོན་ནས་ཕྱོགས་སུ་འགྲོ་བ་དམིགས་སུ་མེད། །མྱ་ངན་འདས་པར་འགྲོ་བར་གསུངས་པ་འགྲོ་མི་དམིགས། །དཔེར་ན་མི་ཤི་དེ་ཡི་འགྲོ་རྒྱུ་མེད་པ་བཞིན། །རྒྱུ་དེས་ནས་ནི་མྱ་ངན་འདས་ཞེས་རབ་ཏུ་བརྗོད། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྔོན་གྱི་མཐའ་དང་ཕྱི་མཐའ་དང༌། །ད་ལྟར་བྱུང་བར་མི་དམིགས་དུས་གསུམ་དག་པ་སྟེ། །གང་དག་དེ་ནི་འདུས་མ་བྱས་ཡིན་སྤྲོས་མེད་དེ། །འདི་ནི་ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་མཆོག་སྤྱོད་པ་ཡིན། །བྱང་ཆུབ་སེམས་མཁས་རིག་པ་གང་གི་དུས་ཀྱི་ཚོ། །སྐྱེ་མེད་རྣམ་པར་བསམས་ཏེ་འདི་ལྟར་སྤྱོད་བྱེད་ཅིང༌། །སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་བསྐྱེད་ཀྱང་སེམས་ཅན་འདུ་ཤེས་མེད། །འདི་ནི་ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་མཆོག་སྤྱོད་པ་ཡིན། །གལ་ཏེ་སེམས་ཅན་འདུ་ཤེས་སྡུག་བསྔལ་འདུ་ཤེས་སྐྱེད། །འགྲོ་བ་རྣམས་ཀྱི་དོན་བྱ་སྡུག་བསྔལ་སྤང་སྙམ་སྟེ། །བདག་དང་སེམས་ཅན་ཡོངས་རྟོགས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ། །འདི་ནི་ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་མཆོག་སྤྱོད་མ་ཡིན། །བདག་ཅི་འདྲ་བ་དེ་འདྲར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཤེས། །སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཅི་འདྲ་དེ་འདྲ་ཆོས་ཀུན་ཤེས། །སྐྱེ་བ་མེད་དང་སྐྱེ་བ་གཉིས་གར་མི་རྟོག་པ། །འདི་ནི་ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་མཆོག་སྤྱོད་པ་ཡིན། །འཇིག་རྟེན་དག་ནི་ཆོས་མིང་ཇི་སྙེད་ཡོངས་བརྗོད་པ། །ཀུན་ལ་སྐྱེ་བ་དང་ནི་ཡང་དག་འབྲས་སྤངས་ནས། །ཡེ་ཤེས་འཆི་མེད་དམ་པ་དེ་ལས་གཞལ་མེད་ཐོབ། །དེ་ཕྱིར་འདི་ནི་ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་ཅེས་བྱ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་ཞིག་དོགས་མེད་དེ་ལྟར་སྤྱོད། །ཤེས་རབ་ལྡན་དེ་མཉམ་ཉིད་གནས་པར་ཤེས་པར་བྱ། །ཆོས་རྣམས་རང་བཞིན་མེད་པར་ཡོངས་སུ་ཤེས་གྱུར་པ། །འདི་ནི་
Chinese
通达诸法皆为空性，依近于此，则无沮丧亦无怖畏，此菩萨即近菩提。若于无知之中，于色蕴生起觉知，感受、心识、意识，行于蕴聚，若能通达此蕴为空，此菩萨即不住于相，不信于无生之处。何者不住于色，不住于受，不住于觉知，不住于心识，不住于意识，不住于任何处所而行。彼不执着于行，智慧坚固，具足无生之智，于禅定寂静之至境有所证悟。何菩提心如是安住于寂静之中，彼即是往昔如来所授记之人。我不生起“我已入定”或“我已出定”之傲慢心，何以故？因已完全了知诸法之自性。如是行持，即是行持诸佛之智慧。因此，彼已彻底了知无行之行。所行之法亦不成为执着之境，此乃殊胜般若波罗蜜多之行持。何者非有，即名为无。孩童于彼分别，而作有与无之区分。此有与无二者，皆是无之法性，何菩萨能知此，必得解脱。若能知晓此处之五蕴如幻，不将幻象与蕴聚视为异体，远离种种觉知，行持寂静，此乃殊胜般若波罗蜜多之行持。具足善知识，且具足胜观，听闻诸佛之母，则不生怖畏。何者具足恶友，依赖他人，彼如未经烧制之陶器，遇水则毁。何以故称此为菩萨？断除贪着，欲对一切众生生起贪着。触及诸佛之无染菩提，故此获得菩萨之名。何以故称彼为大心？因其为具足众多有情之殊胜者，且能断除有情界之广大见解，故被赞为大心。大布施，大智慧，大威力，且入于诸佛之殊胜大乘。
English
Realizing all these dharmas to be empty, drawing near to this, there is no dejection and no fear, that Bodhisattva is close to enlightenment. If, in ignorance, one perceives form as a skandha, and engages in feeling, thought, consciousness, and aggregates, if one realizes that these aggregates are empty, this Bodhisattva does not dwell on characteristics and does not believe in the unborn state. Whoever does not dwell on form, does not dwell on feeling, does not dwell on perception, does not dwell on thought, does not dwell on consciousness, and acts without dwelling anywhere, that one does not fixate on action, has steadfast wisdom, possesses the wisdom of the unborn, and touches the supreme state of meditative peace. Whichever Bodhi-mind abides in such peace here, that one is prophesied by the Buddhas of the past. I do not have the prideful thought of "I am in equanimity" or "I have arisen," why? Because I have fully understood the nature of dharmas. Acting in this way is acting with the wisdom of the Sugatas. Therefore, one has thoroughly understood actionless action. Whatever dharma is practiced does not become an object of fixation, this is the supreme practice of the Perfection of Wisdom. What is not existent is called non-existent. Children discriminate there, distinguishing between existent and non-existent. These two, existence and non-existence, are the nature of non-existence, whichever Bodhisattva knows this will surely be liberated. If one knows that the five skandhas here are like illusions, and does not make illusions and skandhas different, being free from various perceptions and practicing near peace, this is the supreme practice of the Perfection of Wisdom. Possessing a virtuous friend and possessing superior insight, hearing the mother of the Buddhas, one will not be afraid. Whoever possesses evil friends and relies on others is like an unbaked pot that breaks when touched by water. Why is this called a Bodhisattva? Cutting off attachment, one desires to generate attachment to all beings. Touching the stainless enlightenment of the Buddhas, therefore this one obtains the name Bodhisattva. Why is that one called great-minded? Because that one is the supreme of many who possess sentient beings, and that one cuts off the great views of the realm of sentient beings, therefore that one is praised as great-minded. Great generosity, great wisdom, great power, and entering the supreme Great Vehicle of the Buddhas.
Chinese
分了大盔甲并且调伏魔术，因此才被赞誉为大勇士。例如魔术师在十字路口变幻，多数人砍掉许多头颅，被杀者如同菩提心，完全了知一切众生如幻化，于此则无有恐惧。色蕴、受蕴、想蕴和心识，不被束缚，不被解脱，也不存在。如是进入菩提，没有怯懦之心，这是圣者们的殊胜盔甲。为何称此为菩提大乘？因为乘坐它能使一切众生脱离苦难。此乘犹如虚空，是不可估量的大殿，是获得喜乐安乐的殊胜之乘。乘坐它，无有前往的方向，被说为前往脱离苦难，却不指定去处。例如人死后没有去处一样，因此才被赞誉为脱离苦难。菩提萨埵不执着于前际、后际和现在，三时清净，那些未被造作、无有戏论者，这是殊胜般若波罗蜜多的行境。菩提心贤善者，于任何时节，思维无生，如是行持，生起大悲心，却没有众生之想，这是殊胜般若波罗蜜多的行境。如果生起众生之想、痛苦之想，想要为众生做事、断除痛苦，如此完全了知自己和众生的菩提萨埵，这不是殊胜般若波罗蜜多的行境。了知自己如何，一切众生亦如是；了知一切众生如何，一切法亦如是；不分别生与不生，这是殊胜般若波罗蜜多的行境。世间所有被述说的法名，对一切都舍弃生和真实的果，从不死的殊胜智慧中获得不可估量之果，因此称此为般若波罗蜜多。任何菩提萨埵毫无疑惑地如是行持，有智慧者应知他安住于平等性中，完全了知诸法无自性，这是
English
Having divided the great armor and subdued the illusions of demons, therefore, he is praised as a great hero. For example, a magician conjures at a crossroads, and most people cut off many heads. Those to be killed are like the mind of enlightenment. Fully knowing all beings as illusions, there is no fear in this. Form, perception, feeling, and consciousness are neither bound, nor liberated, nor do they exist. Thus, entering enlightenment without a timid mind, this is the supreme armor of the noble ones. Why is this called the Great Vehicle of Enlightenment? Because riding it enables all beings to escape suffering. This vehicle is like the sky, an immeasurable great palace, the supreme vehicle for attaining joy and happiness. Riding it, there is no direction to go, it is said to go to escape suffering, but no destination is specified. Just as a dead person has nowhere to go, therefore it is praised as escaping suffering. The Bodhisattva does not cling to the past, future, or present, the three times are pure, those who are uncreated and without elaboration, this is the realm of the supreme Prajnaparamita. The Bodhisattva, who is wise, at any time, contemplates the unborn, thus acting, generates great compassion, but has no thought of beings, this is the realm of the supreme Prajnaparamita. If the thought of beings and the thought of suffering arise, wanting to do things for beings and eliminate suffering, such a Bodhisattva who fully understands himself and beings, this is not the realm of the supreme Prajnaparamita. Knowing how oneself is, so are all beings; knowing how all beings are, so are all dharmas; not distinguishing between birth and non-birth, this is the realm of the supreme Prajnaparamita. All the names of dharmas that are spoken in the world, abandoning birth and true results for all, obtaining immeasurable results from the immortal supreme wisdom, therefore this is called Prajnaparamita. Any Bodhisattva who acts without doubt in this way, the wise should know that he abides in equality, having fully understood that all dharmas are without self-nature, this is