Tibetan
པས་གཞི་དབྱིངས་ལུང་མ་བསྟན་ཞེས་བྱ་སྟེ་དཔེ་འཆི་བའི་འོད་གསལ་བཞིན་ནོ། །གློག་སྒྲོན་ལས། རྒྱུའི་རྐྱེན་རིག་པ་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་རང་ལ་གསལ་བ། དམིགས་པའི་རྐྱེན་འོད་སྣང་སྣ་ཚོགས་སུ་ཤར་བ། བདག་པོའི་རྐྱེན་དེ་ཉིད་རང་སྣང་དུ་ཤེས་པ། དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་དེས་མ་དག་འཁྲུལ་བའི་ས་བོན་གཏན་བཅོམ་དུ་སོང་ནས་གདོད་མའི་གཞི་དབྱིངས་ཀ་དག་གི་ཀློང་དུ་གྲོལ་བ་ལ་སྔ་ཕྱིར་གྲོལ་བ་དང་ད་ལྟ་དང་བར་དོ་སོགས་སུ་གྲོལ་བ་ལ་ཁྱད་མེད་གསུངས། གདངས་ཕྱིར་ཤར་བ་ལ་རྐྱེན་བཞིས་ཡར་གྲོལ་ཏེ་རྒྱུའི་རྐྱེན་དངོས་པོའི་གནས་ལུགས། བདག་པོའི་རྐྱེན་རང་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས། དམིགས་པའི་རྐྱེན་རང་སྣང་དུ་ཤེས་པ། མཚུངས་པ་དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་དེ་རྣམས་དུས་མཚུངས་པའི་སྐད་ཅིག་མ་ལ་སངས་རྒྱས་པའོ། ཞེས་གསུངས་སོ། ༈ །༈ སྒྲུབ་བྱ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གོ་འཕང་དེ་ལ་ཆོས་གཟུགས་གཉིས་ཡོད། གཞི་ཀ་དག་ཁྲེགས་ཆོད་ཆོས་སྐུའི་སྒྲུབ་གཞི། ལམ་ལྷུན་གྲུབ་ཐོད་རྒལ་གཟུགས་སྐུའི་བསྒྲུབ་གཞི་རེད། དེ་ལ་ཁྲེགས་ཆོད་ཀྱི་ལམ་ཤར་གྲོལ་ཡིན་པས་མ་ཤར་ན་གྲོལ་རྒྱུ་མེད་ནི་རེད། མ་གྲོལ་ན་ཁྲེགས་ཆོད་ཀྱི་ལམ་འཇོག་རྒྱུ་མེད་པས་ན་ལམ་ཤར་གྲོལ་རེད། ཐོད་རྒལ་གྱི་ལམ་འོད་སྣང་ལྷུན་གྲུབ་སྣང་བཞི་རེད། དང་པོ་སེམས་རིག་གི་ལ་ཤན་ལེགས་པར་ཕྱེ་དགོས། དེ་ལ་སེམས་གློ་བུར་བའི་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་ནི་རྐྱེན་བཞི་ལས་སྐྱེས་པའི་འདུས་བྱས་རེད། རྣམ་ཤེས་ཚོགས་བརྒྱད་ལས་འདས་པའི་གཉུག་མའི་སེམས་འོད་གསལ་བའི་ཡེ་ཤེས་སྐུ་དང་འདུ་འབྲལ་མེད་པའི་རིག་པ་དེ་ཉིད་ལ་ལྡོག་ཆས་ཕྱེ་ན། ངོ་བོ་སྟོང་པ་ལ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྙིང་པོ་ཅན། ཆོས་སྐུའི་ཡེ་ཤེས་ཀ་དག་ཁྲེགས་ཆོད་ཀྱིས་ལམ་དུ་བྱེད་དེ། ངོ་བོ་སྟོང་སེང་གི་རྣམ་པ་རྒྱ་ཆད་ཕྱོགས་ལྷུང་མེད་པ་མཐའ་དབུས་དང་བྲལ་བ་ནམ་མཁའ་ལས་ཀྱང་ཕ་མཐའ་ཡས་པའི་ཚུལ་དུ་འཆར་ནི་རེད། རང་བཞིན་གསལ་བ་ལ་འོད་ཀྱི་སྙིང་པོ་ཅན། ལོངས་སྐུའི་ཡེ་ཤེས་འཆར་གཞི་ཕྲ་བ་ཁྲེགས་ཆོད་ཀྱི་སྐབས་ན་འཆར་རུང་གི་གདངས་ཙམ། འཇའ་ཤེལ་གྲིབ་མ་ལ་གནས་པའི་སྐབས་ལྟ་བུ། དེ་ཉིད་ཐོད་རྒལ་གྱི་གསང་ལམ་ནས་སྒོ་ཡུལ་རླུང་རིག་གི་གནད་ལ་བརྟེན་ན། འཇའ་ཤེལ་ལ་ཉི་འོད་ཕོག་པ་ལྟར་ཕྱིར་གསལ་དུ་དབྱིངས་ཐིག་རིག་གསུམ་ཞིང་སྐུ་ཕོ་བྲང་གསུམ་གྱི་ངོ་བོ་ལམ་དུ་བྱེད་པ་ཡིན། ཐུགས་རྗེ་ཀུན་ཁྱབ་ལ་རིག་པའི་སྙིང་པོ་ཅན། འཆར་སྒོ་འགགས་མེད་མིག་འབྲས་བཞིན་དུ་ཁྲིག་གེ་བ་གཟུང་འཛིན་རྟོག་པའི་འཛིན
Chinese
因此称为基界未指示，譬如死亡的光明一般。如《电灯论》中所说：‘因之缘是觉性自生之智慧于自性中显现；所缘之缘是光明现起种种色相；自主之缘是了知彼即是自现；彼之立即之缘是大自在智慧将不净错乱之种子彻底摧毁，于原始基界本来清净之界中解脱，无论于先后解脱，还是于现在和中阴等中解脱，都无有差别。’又说，音声向外显现，以四缘而向上解脱，即因之缘是事物之实相；自主之缘是自明之智慧；所缘之缘是了知自现；相同的是，彼立即之缘是彼等同时之刹那成佛。成就之果位佛陀有法身和色身二者。基为本来清净立断是法身之修基，道为任运顿超是色身之修基。其中，立断之道是显现解脱，若不显现则无有解脱，若不解脱则无法安立法断之道，因此道是显现解脱。顿超之道是光明任运四相。首先必须很好地区分心和觉性。其中，所有暂时性的心识都是由四缘所生的有为法。超越八识聚的本觉是光明智慧，若要区分与身不离之觉性，其体性是空性，具有智慧之精华，法身智慧以本来清净立断为道，体性空寂之相，广大无边无有偏颇，无有边际和中心，显现为比虚空还要无边无际之相。自性光明，具有光明之精华，报身智慧是微细之显现基础，在立断之时仅仅是能够显现之光芒，如同安住于彩虹、水银、倒影之时。彼即是从顿超之密道，依靠门、处、风、明点之要诀，如彩虹照到阳光一般向外显现，虚空、明点、觉性三者，刹土、身、宫殿三者之体性作为道。大悲周遍，具有觉性之精华，显现之门无有阻碍，如眼珠一般明亮，是能取所取分别之执。
English
Therefore, it is called the unindicated ground-essence, like the clear light of death. As it says in the 'Lamp of Electricity': 'The causal condition is the self-arisen wisdom of awareness manifesting in itself; the objective condition is the appearance of various lights; the dominant condition is knowing that it is self-appearance; the immediate condition is that great self-arisen wisdom completely destroys the seeds of impure delusion, and liberation occurs in the space of the primordial ground-essence of original purity, without any difference between liberation in the past or future, or in the present and the bardo, etc.' It also says that when sound manifests outward, it is liberated upward by four conditions: the causal condition is the reality of things; the dominant condition is the wisdom of self-awareness; the objective condition is knowing self-appearance; similarly, the immediate condition is that those conditions are enlightened in a simultaneous instant. The state of accomplishment, Buddhahood, has two aspects: Dharma and Form. The ground of original purity, Trekchö, is the basis for accomplishing the Dharmakaya; the path of spontaneous accomplishment, Tögal, is the basis for accomplishing the Rupakaya. Among them, the path of Trekchö is manifestation-liberation, and if it does not manifest, there is no liberation. If there is no liberation, there is no way to establish the path of Trekchö, so the path is manifestation-liberation. The path of Tögal is the four visions of spontaneously accomplished light. First, one must clearly distinguish between mind and awareness. Among them, all temporary consciousnesses are conditioned phenomena born from four conditions. The original awareness that transcends the eight aggregates of consciousness is clear light wisdom. If one distinguishes the awareness that is inseparable from the body, its essence is emptiness, possessing the essence of wisdom. The Dharmakaya wisdom takes original purity Trekchö as the path. The aspect of the essence of emptiness is vast, without bias, without beginning or end, appearing as more boundless than the sky. The nature is clear, possessing the essence of light. The Sambhogakaya wisdom is a subtle basis of manifestation, only the potential for manifestation at the time of Trekchö, like being in a rainbow, mercury, or reflection. That is, from the secret path of Tögal, relying on the key points of the door, place, wind, and bindu, it manifests outward like sunlight shining on a rainbow, taking the essence of space, bindu, and awareness, and the essence of the three realms, bodies, and palaces as the path. Great compassion is all-pervasive, possessing the essence of awareness. The door of manifestation is unobstructed, bright like an eyeball, and is the grasping of subject and object.
Tibetan
་ཞེན་དང་ཡེ་ནས་བྲལ་བ་དངུལ་ཆུའི་ཐིག་པ་སར་ལྷུང་བ་རྡུལ་རྫས་ཕལ་བའི་སྐྱོན་གྱིས་མི་གོས་པ་ལྟ་བུ་ཡིན། དེས་གདངས་ལས་ཤར་བའི་རྩལ་སྣང་གི་རོལ་པ་དགེ་མི་དགེའི་རྟོག་ཚོགས་བཟང་ངན་ཐམས་ཅད་བག་ཆགས་བསོགས་ལོང་མེད་པར་ཤར་གྲོལ་རྗེས་མཐུད་མེད་པ་ནམ་མཁའི་བྱ་རྗེས་ལྟར་རྩལ་སྦྱང་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་མིན་པའི་རིག་ངོ་ཁྱི་ལྟོག་གི་མགོ་འདྲ་འདྲ་ཨེ་འབུད་མི་འབུད་བལྟ་བ་དེ་ཀ་དག་ཁྲེགས་ཆོད་ཡིན་ཟེར་མི་རུང་ཨ། གནད་མེད་ནིའི་ཁ་གནམ་ལ་བགྲད་ནས་ཁྲ་རབ་རབ་ཞིག་བོའུ་མྱིག་༼མེ་མདའ་གཟས་གཟས་བྱས་པའི་དོན་༽ལེན་ཏེ་ཡར་དེད་མར་དེད་བྱེད་པ་དེ་ཐོད་རྒལ་ཡིན་ཟེར་ཨི་རུང་ང་། དེས་ན་སྔོན་འགྲོ་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱིས་གཞི་སྐུ་གསུམ་འདུ་འབྲལ་མེད་པའི་རིག་པ་དེ་ཉིད་རྗེན་ལ་ཕུད་ཟེར་ནི་རེད། ཐོད་རྒལ་གྱི་རུ་ཤན་འདི་གལ་ཆེ་སྟེ། ཆོས་ཉིད་མངོན་སུམ་ནས་ཟད་པའི་བར་གྱི་ཉམས་རྟོགས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་འཆར་ཚུལ་རྣམས་སྔར་རུ་ཤན་སྔོན་འགྲོས་སྒོ་གསུམ་གྱི་སྦྱང་བ་རྣམ་པར་དག་པའི་འབྲས་རྟགས་སུ་ཐེག་མཆོག་མཛོད་སོགས་ན་གསུངས་ཡོད། རུ་ཤན་ཞེས་པ་གང་ཡིན་ན་མ་དག་འཁོར་བའི་ཕྱོགས་ཀྱི་རུ་ཀུན་གཞི་སེམས་གསུམ་རེད། དག་པ་མྱང་འདས་ཀྱི་རུ་གཞི་སྐུ་གསུམ་འདུ་འབྲལ་མེད་པ་དབྱིངས་ཡེ་ཟུང་འཇུག་གནས་ཚུལ་དག་པ་རབ་འབྱམས་སུ་ཤར་བ་དེ་ཉིད་ཡིན། དེ་ཡང་མ་དག་འཁོར་བའི་རྒྱུ་འདྲེས་པར་གྱུར་པ་སེམས་ཞེས་བྱ་བའི་འཁྲུལ་སྣང་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་ངོར་མ་དག་པ་ལྟར་དུ་སྣང་། སྣང་བ་ལྟར་དུ་ཞེན། ཞེན་པ་ལྟར་དུ་འཐས་ནས་ལས་མཐའ་འདི་ལ་ཐུག་ཏེ། སེམས་བག་ཆགས་ཀྱི་འཁྲུལ་སྣང་སྲིད་རྩེ་ནས་མནར་མེད་པའི་བར་དུ་རང་རང་གི་འཁྲུལ་སྣང་རིགས་དྲུག་གི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་གནས་དོན་ཡུལ་གྱི་སྣང་བ་མི་འདྲ་བ་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བ་ཡུལ་ཡུལ་ཅན་གཉིས་པོ་རེད། དེ་ན་སྙིང་ཐིག་པས་རླུང་སྣ་ནས་མི་གཏོང་ཞིང་ཁ་ནས་དལ་བར་འཇོག་པའི་གནད། རླུང་སེམས་མ་འདྲེས་པར་རྟོག་པའི་གཟུང་འཛིན་མཆེད་མི་ཐུབ་པས་ལས་རླུང་རང་སོར་བཞག་ན་སྐྱེན་ཁར་ཤོར་བའི་རྟོག་ཚོགས་ཉོན་རླུང་བག་ལ་ཞ་ནས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རླུང་དབྱིངས་སུ་འཁྱིལ་བའི་དགོས་པ་ཡོད་པས་ཤིན་ཏུ་གལ་ཆེ། ལས་རླུང་དེ་འཁྲུལ་སྣང་གི་རྩ་བ་ཡིན་ཚུལ་སེམས་ཅན་རྣམས་འཆི་ཐེངས་ཇི་སྙེད་ཀྱི་གཞིའི་འོད་གསལ་རེ་ཤར་ནི་རེད། དེ་ལ་གཞི་སྣང་ཤར་ཚེ་རང་ངོ་མ་ཤེས་པའི་རྒྱུ་རྐྱེན་གྱི་དབང་གིས་ཆོས་ཉིད་ཡུལ་གྱི་འཁྲུལ་གཞི། འོད་ལྔ་སྣོད་བཅུད་ཀྱི་འཁྲུལ་གཞི། རིག་པ་སེམ
Chinese
执着和全然脱离，就像水银滴落在地上，不会被尘土等杂质沾染一样。由此，从音声中显现的妙用，善与不善的念头，好与坏的一切，都不会积累习气，显现即解脱，没有后续，像天空中的鸟迹一样修习。如果不是这样，认识的本来面目就像狗头一样，看它是否会冒出来，就说这是顿超，这不行的啊。无意义地张着嘴巴望着天空，眼珠子瞪得大大的（意思是像瞄准枪一样），一会儿向上追，一会儿向下赶，就说是妥噶，这怎么行呢？因此，通过两种前行，将基、法、报三身无二的觉性，赤裸裸地呈现出来。妥噶的根本非常重要，从法性现前到穷尽之间的证悟功德显现的方式，在之前的根本前行中，通过身语意三门的清净修习，作为果证，在《甚深精义宝藏》等中有记载。什么是根本呢？不清净轮回方面的根本是阿赖耶、心、意三者。清净涅槃的根本是基、法、报三身无二，法界智慧双运的境界，清净无边的显现。也就是说，与不清净轮回的因混合的心，在颠倒错乱的境界面前，显现为不清净。随着显现而执着，随着执着而固执，最终导致这样的结果：心的习气所产生的错觉，从有顶到无间地狱，各自的错觉，六道众生所见到的处所、事物、景象，显现出各种不同的景象，这就是能取和所取二者。因此，修持心髓的人，不要从鼻孔出气，要从口中缓缓呼出。因为气和心不混合，念头的能取和所取就无法产生，如果让业气保持原状，念头就会像脱缰的野马一样，烦恼气沉淀在习气中，需要让智慧气融入法界，所以非常重要。业气是错觉的根本，众生每次死亡时都会显现基光明。当基光明显现时，由于不认识自己的本面，在因缘的支配下，法性显现为境的错觉之基，五光显现为器情世界的错觉之基，觉性显现为心
English
Attachment and complete detachment are like a drop of mercury falling on the ground, not being contaminated by dust and other impurities. From this, the play of skillful appearances arising from sound, good and bad thoughts, all good and bad, will not accumulate habitual patterns, appearing and being liberated, without continuation, practicing like the tracks of birds in the sky. If it is not like this, the original face of awareness is like a dog's head, watching whether it will pop out or not, and saying that this is Tögal, that is not right. Meaninglessly opening your mouth and staring at the sky, with your eyes wide open (meaning like aiming a gun), chasing up and down, and saying that this is Tögal, how can that be? Therefore, through the two preliminary practices, the wisdom of the base, dharma, and enjoyment bodies, which are inseparable, is nakedly presented. The root of Tögal is very important, because the ways in which the qualities of realization manifest from the appearance of the dharmata to its exhaustion are described in the profound essence treasure and other texts as the result of the pure practice of the three doors of body, speech, and mind in the previous root preliminary practices. What is the root? The root of impure samsara is the three: alaya, mind, and consciousness. The root of pure nirvana is the inseparable base, dharma, and enjoyment bodies, the state of union of dharmadhatu and wisdom, the manifestation of pure and boundless phenomena. That is to say, the mind, which is mixed with the cause of impure samsara, appears as impure in the face of inverted delusion. With appearance comes attachment, with attachment comes clinging, and ultimately this is the result: the illusion produced by the habitual patterns of the mind, from the peak of existence to the uninterrupted hell, each with its own illusion, the places, things, and sights seen by the six types of beings, manifesting various different appearances, these are the two, the grasper and the grasped. Therefore, those who practice heart essence should not exhale from the nostrils, but should exhale slowly from the mouth. Because breath and mind do not mix, the grasper and grasped of thoughts cannot arise, if the karma breath is left as it is, thoughts will run wild like a runaway horse, the afflicted breath will settle in habitual patterns, and it is necessary for the wisdom breath to dissolve into the dharmadhatu, so it is very important. The karma breath is the root of illusion, and each time beings die, the base luminosity appears. When the base luminosity appears, due to the cause and conditions of not recognizing one's own face, under the control of conditions, the dharmata appears as the basis of the illusion of objects, the five lights appear as the basis of the illusion of the container and its contents, and awareness appears as mind.