Tibetan
་བཞིན་དུ་ཡོད་པའི་ཅིར་ཡང་འཛིན་པ་མེད་པའི་ཧྲིག་གེརྗེན་ནེ། འདི་ཡིན་དང་འདི་མིན་གྱི་ངོས་བཟུང་དང་བྲལ་བ་དུས་གསུམ་གྱི་ཡུལ་ལ་འཕྲོ་བའི་རྣམ་རྟོག་གིས་མ་གོས་པ། ནམ་མཁའ་རྟེན་མེད་ལ་སྤྲིན་དཀར་ལིང་ངེར་གནས་པ་ལྟ་བུ་ཞིག་ཡོད་པ་དེ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལ་ཐུགས་རྗེའི་རིག་པ་ཟེར། དབྱིངས་ངོ་བོའི་རིག་པ་དང་། ཐུགས་རྗེའི་རིག་པ་གཉིས་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་ངོ་བོ་གཅིག་ཀྱང་། དབྱིངས་རིག་གཉིས་ལས་འདིར་རིག་པའི་ཆ་ནས་ངོ་འཕྲོད་པ་དང་ངང་བརྐྱང་བ་དགོས་ལ། འདི་ལ་ཐོག་མར་དབུ་མར་རླུང་ཐིམ་པ་སོགས་ཀྱང་མི་དགོས་པར་གཉུག་སེམས་མངོན་དུ་བྱེད་ནུས་པ་ཡིན་ནོ། །ཐུགས་རྗེའི་རིག་པའམ་རྩལ་གྱི་རིག་པ་འདི་ནི་རྒྱལ་པོ་གདན་དང་མ་བྲལ་བ་ཟེར་བ་ལྟར་དབྱིངས་སྤྲོས་བྲལ་གྱི་ངང་ལས་གཡོ་མ་མྱོང་ཞིང་རང་ཉིད་སྤྲོས་པའི་མཚན་མ་གང་གི་ངོ་བོར་ཡང་མ་སྐྱེས་པ་དངུལ་ཆུ་རྡུལ་ཁྲོད་ལྷུང་བ་ལ་རྡུལ་གྱིས་གོས་པ་མེད་པ་ལྟར་རིག་པ་འདི་ཡང་ཆགས་སོགས་ཉོན་མོངས་པ་དང་། དད་སོགས་དགེ་བའི་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་དང་། ལུང་མ་བསྟན་གྱི་རྣམ་རྟོག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་གནས་ཀྱང་རྟོག་པ་དེ་དང་དེར་གྱུར་མ་མྱོང་བ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཤིས་ལུགས་ཅིར་ཡང་མ་གྲུབ་པའི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་དབྱིངས་ཀྱི་རྒྱལ་ཁབ་ལས་གཡོ་མ་མྱོང་བའི་ཤེས་རབ་ཡིན་ལ། འདི་ལམ་དུ་བྱེད་ཚུལ་ལེགས་པར་ཐོན་ན། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གནས་ལུགས་མཐར་ཐུག་གི་དབྱིངས་ལ་རེག་སླ་ཞིང་གནས་ལུགས་ཀྱི་གཏིང་ལ་སླེབ་ནུས་པའི་ཤེས་རབ་བམ། སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་སམ། ལྷག་མཐོང་གི་རྒྱལ་པོ་ཡིན་ཏེ། དེ་ན་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོའི་མཛོད་ཀྱི་བྱན་པོ་ལ་འདྲིས་ཆ་བཏང་ནས་གྲོགས་སུ་ཁུག་ན་རྒྱལ་པོའི་བང་མཛོད་ཀྱང་བརྡོལ་ནུས་པ་ལྟ་བུའོ། །རྫོགས་ཆེན་སྐབས་སུ་རིག་པ་ཞེས་ཡོད་ན་དེས་ཆོགམེད་ན་ཐབས་ཆགས་ཤིག་གསུང་རྒྱུ་དེ་ལྟར་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་བླ་མེད་ཀྱི་རྒྱུད་སྡེ་ཕལ་མོ་ཆེར་རྟོགས་བྱ་ངོ་བོའི་རིག་པའམ་དབྱིངས་ཀྱི་ཆའི་ངོ་སྤྲོད་གསུངས་པ་ཡོད་ཀྱང་། རྟོགས་བྱེད་ཤེས་རབ་ཀྱི་རིག་ཆ་ཐུགས་རྗེ་ཀུན་ཁྱབ་ཀྱི་རྩལ་རིག་འདི་རྗེན་པར་ཕུད་ནས་བསྐྱངས་པས་འཁྲུལ་བའི་སྦུབས་ལས་འཐོན་ཏེ། མ་འཁྲུལ་གཉུག་མའི་རྒྱལ་སར་འཁོད་ལུགས་འདི་རྫོགས་ཆེན་མན་ངག་སྡེ་བའི་ཁྱད་ཆོས་ཀྱི་རྩ་བ་ཡིན་ཏེ་གོ་བ་ཉུང་དོན་འདིར་དབྱིངས་རིག་གི་ཆ་གཉིས་སུ་ཕྱེ་བའི་རིག་པའི་ངོ་སྤྲོད་གཙོ་ཆེ་ཡང་དེར་དབྱིངས་ཀྱི་ངོ་སྤྲོད་འདུས་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ཐོག་
Chinese
就像那样，没有任何执着的赤裸裸的觉性，远离了“这是”和“这不是”的辨别，不被在三时之境中流动的分别念所染污，就像白云飘浮在无有支撑的虚空中一样，这就是所谓的慈悲觉性。虽然空性自性的觉性和慈悲觉性，如前所说，本体是一样的。但在空性与觉性二者中，这里需要从觉性的角度去认识和安住。这不需要一开始就将气融入中脉等，而是能够显现本觉自心。慈悲觉性或者说能力的觉性，就像“国王不离王座”一样，从未从空性离戏的境界中动摇，也从未生起为任何自己所显现的相的体性，就像水银落入灰尘中不会被灰尘沾染一样，这个觉性虽然安住在贪等烦恼，以及信等善念的所有分别念，和无记的所有分别念的自性中，却从未变成那些分别念。因此，这是从未从诸法的体性、任何事物都未成立的无分别空性之王国中动摇的智慧。如果能很好地运用这个方法，就能轻易地触及诸法究竟的空性，是能够到达实相之深处的智慧，或者说是各别自证智，或者说是胜观之王。就像如果与大国王的仓库管理员熟悉并成为朋友，也能打开国王的宝库一样。在圆满大法的语境中，如果说有觉性，那就足够了，如果说没有，那就是一种缺陷，是这样说的。因此，虽然在大多数无上续部中，都有关于所证悟的自性觉性或者空性部分的介绍，但将能证悟的智慧觉性的慈悲普照的能力觉性，赤裸裸地取出并加以守护，从而从迷惑的壳中脱离，安住在未被迷惑的本觉之王位上的这种方式，是圆满大法窍诀部的根本特征。理解少的人认为，这里将空性与觉性分为两个部分，觉性的介绍是主要的，但其中也包含了空性的介绍。这首先
English
Just like that, the naked awareness without any clinging, free from the discrimination of "this is" and "this is not," unpolluted by the conceptual thoughts that flow in the realm of the three times, like white clouds floating in the unsupported sky, that is what is called compassionate awareness. Although the awareness of the essence of emptiness and the compassionate awareness are, as previously explained, the same in essence, in the two, emptiness and awareness, here it is necessary to recognize and abide from the perspective of awareness. This does not require the initial merging of the winds into the central channel, etc., but is able to manifest the innate mind of awareness. This compassionate awareness, or the awareness of capacity, is like "the king not departing from his throne," never wavering from the state of emptiness and freedom from elaboration, and never arising as the nature of any appearance that it manifests itself. Just as mercury falling into dust is not contaminated by the dust, this awareness, although abiding in the nature of all conceptual thoughts, such as afflictions like attachment, and all virtuous thoughts like faith, and all indeterminate conceptual thoughts, never becomes those conceptual thoughts. Therefore, this is the wisdom that has never wavered from the kingdom of emptiness, the non-conceptual nature in which the nature of all phenomena is unestablished. If one can make good use of this method, one can easily touch the ultimate emptiness of all phenomena, it is the wisdom that can reach the depths of reality, or the individual self-cognizant wisdom, or the king of insight. It is like if one is familiar with and becomes friends with the treasurer of the great king, one can also open the king's treasury. In the context of Dzogchen, if it is said that there is awareness, that is sufficient, if it is said that there is not, that is a defect, that is how it is said. Therefore, although in most of the unsurpassable tantras, there is an introduction to the awareness of the essence to be realized, or the emptiness part, the way in which the compassionate, all-pervasive capacity awareness of the wisdom awareness that can realize is nakedly extracted and protected, thereby escaping from the shell of delusion and abiding on the throne of the unconfused innate awareness, is the root characteristic of the Dzogchen Upadesha section. Those who understand little think that here emptiness and awareness are divided into two parts, the introduction of awareness is the main one, but it also includes the introduction of emptiness. This first
Tibetan
མར་ངོ་སྤྲོད་དུས་ནས་ད་ལྟ་ཐ་མལ་རང་བབ་ཀྱི་རིག་པ་ཅིར་ཡང་བརྗོད་དུ་མེད་པ་འདི་ཀ་འཁོར་འདས་ཐམས་ཅད་གནས་ལུགས་སུ་ངོ་སྤྲད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་རྫོགས་ཆེན་རིག་པ་ངོ་འཕྲོད་ཟེར་བ་དེ། དཔེར་ན་འཕགས་པའི་མཉམ་གཞག་ཡེ་ཤེས་བཤད་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། གཉུག་མའི་རིག་པ་དེའི་སྟེང་དུ་སླེབས་པ་ན་དེའི་ངོར་སྤང་བྱ་འཁོར་བ་དང་། བླང་བྱ་མྱང་འདས་ཀྱི་སྣང་བ་ཅིར་ཡང་མེད་པ་གཏད་སོ་ཀུན་བྲལ་བ་ནམ་མཁའ་ལ་མདུང་བསྐོར་བ་ལྟ་བུ་དེ་ཆོས་དབྱིངས་སུ་ངོ་འཕྲོད་ན་རིག་པ་ངོ་སྤྲོད་ཐེབས་པ་ཡིན་གྱི། སེམས་ཙམ་འཇོག་ཙམ་གྱི་མི་རྟོག་པ་ལ་རིག་པར་འཁྲུལ་བ་དང་། དེ་ལ་གསལ་ཆ་བཏོན་ནས་ཀུན་གཞི་མིན་ཟེར་བ་སོགས་ནི་རིག་པ་ངོ་འཕྲོད་པ་མིན་ནོ། །འདི་འདྲ་བ་ནི་སེམས་གནས་དགུ་བ་འདོད་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་དང་། ཞི་གནས་ལའང་ཡོད་ལ། ཁྱད་པར་བསམ་གཏན་བཞི་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་གསལ་བ་དང་མི་རྟོག་པའི་ཉམས་ཆ་མཉམ་ལ་ཤིན་ཏུ་ལས་སུ་རུང་བ་ངོ་མཚར་བ་ཡོད་པ་ཡིན་ཀྱང་རིག་པ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕྱོགས་ལ་ཉེ་བ་མིན་ནོ། །དེས་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གནས་ལུགས་དེ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རྟོགས་པ་ནི་གྲོལ་བ་འདོད་པ་རྣམས་ལ་མེད་དུ་མི་རུང་བ་མདོ་སྔགས་གཉིས་ཀའི་ལུགས་ཡིན་པས། རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ལ་གནས་ལུགས་རྟོགས་པའི་ལྟ་བ་སྨོས་ཅི་དགོས། དེར་མ་ཟད་གནས་ལུགས་རྟོག་པའི་ལྟ་བ་བདེ་བླག་ཏུ་རྙེད་ཅིང་། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་གཏིང་དུ་སླེབ་མྱུར་བ་ལ་ལམ་འདི་འདྲ་བ་མེད་ཚུལ་ལ་གོ་ན་བཙལ་བ་ཤིན་ཏུ་གལ་ཆེ་ཞིང་མདོ་ཙམ་སྔར་སྨོས་ཟིན་ཏོ། །རིག་པའི་ངོ་སྤྲོད་མ་ནོར་བར་ཐེབས་ན་མིག་ཡོད་ན་གཟུགས་མཐོང་བ་རང་ཆས་སུ་ཡོད་པ་ལྟར་ཆོས་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་མཐོང་བ་རིག་ཐོག་ཏུ་ཐོན་པ་དེ་ཀ་ལས་ལོགས་སུ་ཚོལ་མི་དགོས་སོ། །དེས་ན་མཉམ་གཞག་ཏུ་རིག་པ་རྗེན་པར་ཕྱུང་སྟེ་དེ་ལ་མཉམ་པར་བཞག་ནུས་ན་དེའི་ཚེ་ཚོགས་དྲུག་གི་ཡུལ་སྣང་གང་ཡང་མི་འཆར་བར་རིག་པ་ཉག་གཅིག་ཏུ་གྱུར་སོང་བ་ལྟ་བུ་དང་། རིག་ཐོག་ནས་གཟུགས་སྒྲ་སོགས་ལ་གཏད་ན་དེ་དག་རིག་པ་ལ་འཆར་ཡང་གཏད་ས་ཞེན་པ་ཅན་གྱི་ཐ་མལ་བ་ལ་འཆར་བ་ལྟ་བུ་མིན་པར་སྣང་ཙམ་དང་། མིང་ཙམ་ལས་ཡུལ་སྟེང་ནས་ཚུར་གྲུབ་པ་མེད་པར་འཆར་ནུས་པར་གསུངས་སོ། །མདོར་ན་སྔགས་བླ་མེད་ཀྱི་རྫོགས་རིམ་གཞན་གྱི་སྐབས་སུ་ངོ་བོའམ་རིག་པའི་འོད་གསལ་འཆི་དུས་སུ་ཤར་བ་དེ་འདྲ་བ་ཞིག་བསྐྱེད་པའི་ཆེད་དུ་རྩ་རླུང་ཐིག་ལེ་ལ་སེམས་གནད་དུ་བསྣུན་པས་འཆི་དུས་བཞིན་དུ་རླུང་སེམས་ཐམས་ཅད་སྙིང་དབུས་
Chinese
从最初介绍时起，到现在为止，这无法用任何言语表达的庸常自性之觉性，正是将一切轮涅都介绍为实相之故。因此，所谓的“大圆满觉性认识”，就像是讲述圣者的等持智慧一样。当到达本初觉性之上时，在其面前，既没有应断之轮回，也没有应取之涅槃的显现，如同在虚空中挥舞长矛一样，一切执着都已脱离。如果这在法界中得到认识，那就是觉性得到了介绍。如果将仅仅是止住心念的不作意误认为是觉性，并且在那上面显现明分，说这不是阿赖耶识等等，那就不是觉性的认识。这种状况，在九次第定中的欲界一心和寂止中也有。特别是，在第四禅定的等持中，明和不作意的体验平等，并且非常容易运用，虽然有令人惊奇之处，但并不接近觉性智慧的一面。因此，如实地证悟一切法的实相，对于想要解脱的人来说是必不可少的，这是显宗和密宗共同的观点。对于大圆满来说，证悟实相的见解更不用说了。不仅如此，如果理解为没有像这样能够轻易获得证悟实相的见解，并且迅速到达法界深处的道路，那么寻求它就非常重要，并且之前已经稍微提到过了。如果觉性的介绍没有错误地发生，就像有眼睛就能看到事物一样，见到法性空性，觉性显现出来，就不需要从那之外去寻找了。因此，如果在等持中将觉性赤裸裸地取出，并且能够安住于此，那么那时六识的对境显现都不会生起，就像觉性变成了唯一一样。并且，如果从觉性之上指向色声等，那么那些会在觉性上显现，但不会像在具有执着的庸常者面前显现那样，仅仅是显现，并且只是名称而已，不会从对境之上成立。总而言之，为了在其他无上瑜伽的圆满次第中，生起本体或觉性的光明在死亡时显现的那种状态，将心要点压在脉、气、明点之上，就像死亡时一样，一切风心都融入心间。
English
From the time of the initial introduction until now, this ordinary, natural state of awareness, which cannot be expressed in any words, is precisely the introduction of all samsara and nirvana as the true nature. Therefore, what is called "Dzogchen awareness recognition" is like explaining the wisdom of the noble one's samadhi. When one arrives at the original awareness, in its presence, there is no appearance of samsara to be abandoned or nirvana to be attained. Like whirling a spear in the sky, all attachments are relinquished. If this is recognized in the dharmadhatu, then awareness has been introduced. Mistaking mere non-conceptualization, which is simply stopping the mind, for awareness, and then bringing forth clarity upon it, saying that it is not the alaya, etc., is not awareness recognition. Such a state exists in the ninth stage of mind-abiding, one-pointedness of desire, and also in shamatha. In particular, in the samadhi of the fourth dhyana, the experience of clarity and non-conceptuality are equal, and it is very easy to work with, which is amazing, but it is not close to the side of awareness-wisdom. Therefore, realizing the true nature of all dharmas as they are is indispensable for those who desire liberation, and this is the view of both sutra and tantra. For Dzogchen, what need is there to mention the view of realizing the true nature? Moreover, if it is understood that there is no path like this that can easily find the view of realizing the true nature and quickly reach the depths of the dharmadhatu, then seeking it is very important, and a brief mention has already been made earlier. If the introduction of awareness occurs without error, just as having eyes allows one to see forms, seeing the emptiness of dharmata, when awareness arises, there is no need to seek it separately from that. Therefore, if one can extract awareness nakedly in samadhi and abide in it, then at that time, no object-appearances of the six consciousnesses will arise, as if awareness has become one. And, if one directs forms, sounds, etc., from the basis of awareness, then those will appear in awareness, but not like they appear to ordinary beings with attachment, merely appearing, and only as names, without being established from the side of the object. In short, in the context of the completion stage of other highest yogas, in order to generate such a state where the essence or the clear light of awareness arises at the time of death, by pressing the vital point of the mind on the channels, winds, and bindus, just as at the time of death, all winds and mind dissolve into the heart center.