Tibetan
ཚོགས་ཐམས་ཅད་སྦྲུལ་གྱི་མདུད་པ་བཞིན་དུ་གྲོལ་བས་སྐད་ཅིག་དེ་ཉིད་ལ་གང་ཟག་དེའི་ཤེས་རྒྱུད་དག་པ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་སད་པ་ཡིན་པས། དེ་ལྟར་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་སྙིང་དབུས་སུ་སད་ན། དད་པ། སྙིང་རྗེ། ཤེས་རབ་གསུམ་བཅོས་མེད་དུ་འཆར་བ་ཆོས་ཉིད་ཡིན་པས། གོ་རྒྱུ་མྱོང་རྒྱུ་མེད་པ་ཞིག་ཨི་ཡོད་ཧ་བོ། ཇི་ལྟར་བསྒོམས་ཀྱང་ན་ནིང་གི་བེའུ་ལི། ད་ལོ་ཡང་བེའུ་ལི་འདྲ་འདྲ། ཡར་སྐྱེད་མེད་པ་འདི་མཉམ་བཞག་རྗེས་ཐོབ་ལ་བསྲེས་ནས་སྤྱོད་པ་ཤར་གྲོལ་གྱིས་རྩལ་སྦྱང་མ་ཤེས་པས་ཡིན་ནམ་གནད་ཀྱི་རིག་ངོ་མ་ཤེས་པས་ལན་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་རིག་སྟོང་ཆོས་སྐུའི་འོད་གསལ་གྱི་ལྟ་བའམ། ལྷག་མཐོང་གི་རྩལ་རྫོགས་ནས་བཟང་རྟོག་ངན་རྟོག་ལུང་མ་བསྟན་གསུམ་རིག་སྟོང་གི་ཀློང་དུ་རང་གྲོལ་དུ་འགྲོ་བ། དཔེར་ན་ཁྱུང་གི་ཕྲུ་གུ་གཤོག་རྩལ་རྫོགས་པ་ལྟ་བུ་དགོས་གསུངས། ཤེད་མེད་ཅིག་ཁུར་རྒྱས་ནོན་པ་ལྟ་བུའི་བསྒོམ་གོ་ཅི་ཡང་མ་ཆོད་པ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་མཚན་དེའི་ཕྱིར་ན་ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་གསུམ་ཐ་དད་དུ་མི་འཛིན་ལ་རིག་སྟོང་གཉུག་མའི་རང་བབ་རང་གྲོལ་དུ་སྐྱོང་བ་ལས་གཞན་མེད་དེ། མི་ཕམ་པས། རྟེན་འབྱུང་སྣ་ཚོགས་བྱེད་པོ་སེམས་ཉིད་ཡིན། །སེམས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་རང་སར་རང་གྲོལ་ན། །བྱ་སྤྱོད་གཞན་ལ་རེ་ལྟོས་ཅི་ཞིག་དགོས། །གསུངས། ༈ རིག་སྟོང་ཟུང་འཇུག་འོད་གསལ་གྱི་ལྟ་བ་དེ་ངོས་བཟུང་བ། དེའི་ངང་གཏད་མེད་ཟང་ཐལ་དུ་སྐྱོང་བ། དེ་གཉིས་ཀྱི་གྲོགས་སྤྱོད་པ་རང་གྲོལ་གྱི་རྩལ་སྦྱང་བ་གསུམ་ཡེ་གདོད་མ་ནས་རྒྱུ་རྐྱེན་གྱིས་མ་བསྐྱེད་པའི་རང་བྱུང་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་རིག་པ་འོད་གསལ་བའི་ཡེ་ཤེས་འདིའི་སྟེང་ན། སྤང་བླང་གིས་བཅོས་བསྒྱུར་སྐྱོན་ཕར་བསལ་རྒྱུ། ཡོན་ཏན་ཚུར་བསྒྲུབ་རྒྱུ་མེད་ལ། མེད་དགག་དང་མ་ཡིན་དགག་ལ་སོགས་བློས་བྱས་ཀྱི་ལྟ་བ་ལས་འདས་པའི་ཆོས་སྐུ་ཐིག་ལེ་ཉག་གཅིག་གི་ལྟ་བ་ངོ་འཕྲོད་དགོས་གསུངས། ༈ དེ་ལྟ་བུའི་ལྟ་བ་དེའི་རྩལ་མ་རྫོགས་ན་རིག་ངོ་ཡི་དྭགས་གི་སེན་ཁ་ལྟ་བུའི་ངོ་སྤྲོད་ཞིག་ལ། གནས་ཆ་སྤྲིན་བར་གྱི་ཉི་འོད་ལྟ་བུའམ་རླུང་གསེབ་ཀྱི་མར་མེ་ལྟ་བུས་རྐྱེན་མི་ཐེག་སྟེ། ཀུན་མཁྱེན་ཆེན་པོས། རང་ངོ་འཕྲོད་ཀྱང་གོམས་འདྲིས་མ་བྱས་ན། །རྣམ་རྟོག་དགྲས་ཁྱེར་གཡུལ་ངོའི་བུ་ཆུང་འདྲ། །ཞེས་སོ། །བཟང་རྟོག་དང་དགའ་བྲོད་ལྷ་བུའི་བདུད་གང་ཤར་ཐམས་ཅད་ཞེན་མེད་དུ་ངོས་ཟིན་དགོས་གསུངས། བླ་མ་དང་མཆེད་གྲོགས་སོགས་ལ་ལོག་ལྟ་སྐྱེས་ན་ཨ་ཁ་ཁ་སྙམ་པས་སྐྱོན་ཅན་དུ་དམ་བྲེང་ངེ་བཟུང་ནས་གཉེན་པོ་གཞན་ཞིག་བསྟེན་ནས་ཕར་སྤང་རྒྱུ་ཨི་རྙེད་ལྟ་བ་སོགས་ཆགས་སྡང་རྨོངས་གསུམ་གྱི་དབང་གིས་རྟོག་པ་གང་ཤར་ཡང་དེ་ལ་སྐྱོན་དུ་བཟུང་ནས་གཉེན་པོ་གཞན་རྐྱེན་ལ་བརྟེན་ནས་སྤང་རྒྱུ་ཨི་རྙེད་རེ་བ་གཉེན་པོར་ཤོར་བའོ། །གདོད་མའི་སྟོང་ཆེན་གྱི་དབྱིངས་རྣམ་ཀུན་མཆོག་ལྡན་གྱི་སྟོང་པ་ཉིད་མ་ཤེས་པར་ཕུང་སོགས་ཀྱི་སྟོང་ཉིད་ལ་འཇོག་པ་སྟོང་ཉིད་བློས་བྱས་སུ་རེ་བས་གཤིས་ཤོར་དུ་ཞབས་དྲུང་རིན་པོ་ཆེའི་བཞེད་པར་འབྲུག་པའི་ཞལ་རྒྱུན་ཡིན་གསུངས། མདོར་ན་མཉམ་བཞག་རྗེས་སྤྱོད་ལ་བསྲེས། རྗེས་སྤྱོད་རྨི་ལམ་ལ་བསྲེས། རྨི་ལམ་འོད་གསལ་དུ་སྦྱངས་པ་འདི་ཕྱག་རྫོགས་གཉིས་ཀས་ཐུན་མོང་དུ་བཞེད་པ་ཡིན་གསུངས། སྤྱོད་པ་རང་གྲོལ་གྱི་གནད་མེད་ན་ཆགས་སྡང་སོགས་ཀྱིས་ལྟ་རྐུབ་སྤྱོད་པས་ཕུད། སྒོམ་རྐུབ་གཡེང་བས་ཕུད་ནས། ཨ་ཁུས་རྟོགས་ཁུལ་བཟུང་ཡང་། ཉི་མ་རེ་ལ་རང་མཚང་སྦ་གསང་མེད་པར་མང་པོ་སྟོན་འོང་བ་རེད། དེས་ན་སྤྱོད་པ་རང་གྲོལ་གྱི་གནད་ཡོད་ན་ཡུལ་ཡུལ་ཅན་གཉིས་ཀ་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་སུ་འཆར། གལ་ཏེ་ཡུལ་རང་གྲོལ་ཡེ་ཤེས་སུ་འཆར་མ་ནུས་ཀྱང་། ཡུལ་ཅན་རྣམ་རྟོག་བཟང་ངན་བར་མ་གསུམ་པོ་ཡང་སྐྱེ་གྲོལ་དུས་མཉམ་དུ་འགྲོ་བ་ཞིག་ནི་ཅི་ནས་འོང་དགོས་ཏེ། དེ་མ་འོངས་ན་གཞན་ཞིག་ལ་ཁོ་བོ་ཇི་ལྟར་རེད་འདུག་ཟེར་བ་ནི་ཡི་མུག་བྱེད་དུ་འདུག་པས། དེས་ན་རང་རིག་ཟང་ཐལ་རྗེན་པར་ཤར་བའི་ཀློང་དུ་རང་སར་སྣང་བ་དག་པ་རབ་འབྱམས་སུ་རང་གྲོལ་གཉུག་མའི་རྩལ་འབྱོངས་བ་ཞིག་དགོས་པར་འདུག་གསུངས། མདོར་ན་རྩིས་ཟིན་གྱི་རྣམ་རྟོག་ཆུ་ལ་རི་མོ་འདྲ་ཚུལ་དང་། འོག་འགྱུའི་རྣམ་རྟོག་རྡོ་ལ་རི་མོ་འདྲ་ཚུལ་མང་པོ་གསུངས་འདུག །ཚེ་མཇུག་ལུག་གི་རྔ་མ་ལྟ་བུ་ཐུང་ཧད་དེ་བ་འདི་ལ་དཀོར་ལ་མི་འབྱམས་པར་བརྩོན་འགྲུས་གཞུ་འགེངས་བ་ལྟ་བུ་ཞིག་དགོས་གསུངས། མཉམ་བཞག་ལས་ཡེང་འཁྲུལ་ནམ་བྱུང་ན་དེ་ཚེ་དང་པོ་ཀུན་གཞིའི་ངང་ལ་མི་ལྷུང་བའི་ཐབས་མེད། ཐུན་གཅིག་བསྡད་ན་སྐད་ཅིག་གིས་འཁྲུལ་འགྲོ་རྒྱུ་འདི་ཀུན་གཞིའི་ཁམས་ལ་འདུག་པའི་སྐྱོན་རེད། ཅུང་ཟད་ཡུན་རིང་ན་ཀུན་གཞི་རུ་འདུག་ནི་རེད། དེ་ལྟར་མ་བྱེད་མ་གཏོགས་ཇེ་འཐིབ་འཐིབ་ཡིན་ནི་རེད། རང་རིག་གསེར་ཞུན་མ་ལྟ་བུ་དེ་ལེགས་པར་སྐྱོང་དགོས་ནི་རེད། དེ་ཡང་ཨི་ཙི་མ་ཞིག་གི་ཁ་ལ་བལྟ་མ་འདུག་ལ། དཔེ་ཆ་ལེགས་པར་བསླབས་ནས་ཐང་ཡངས་པོར་རྟ་བཟང་གི་སྒྲོག་གཏོར་ནི་འདྲ་འདྲ་ཞིག་དགོས་གསུངས། ༈
Chinese
所有的积聚都如蛇结般解开，在那一瞬间，那个人相续中的垢染便苏醒为清净智慧的自性。因此，当觉性智慧在心间苏醒时，信心、慈悲、智慧三者自然而然地显现，这是法性。难道还有什么无法理解和体验的吗？无论如何修习，都像去年的小牛，今年还是同样的小牛。这种没有进步的情况，是因为将禅定和后得混合在一起，没有掌握行为上的任运自解脱的诀窍，还是因为没有认识到关键的觉性之故呢？因此，需要像金翅鸟的幼鸟羽翼丰满一样，证悟觉性空性法身光明之见，或者圆满了胜观的功力，使善念、恶念、无记这三种念头在觉性空性的虚空中自然解脱。如果像无力者被沉重的负担压垮一样，那么修习就毫无意义。因此，不要将见、修、行视为 अलग-अलग，而要修持觉性空性本来的状态，使其自然解脱，除此之外别无他法。米庞仁波切说： 各种缘起现象的作者是心性， 心之国王在自处自然解脱时， 何需依赖其他的行为和作法？ 认识到觉性空性双运光明的见解， 在此状态中无执地通透修持， 这两者的助伴是行为上的任运自解脱的功力， 这三者在本初以来， 在这不由因缘所生的自生任运的觉性光明智慧之上， 没有断除和接纳的改造，没有排除过失，没有成就功德， 并且需要证悟超越了有无肯定和非肯定等分别念的法身 एक बिंदु（梵文：ekabindu， एक，eka，一；बिंदु，bindu，点）的见解。 如果没有圆满这种见解的功力，那么就像觉性认识中的“伊达格·给森卡”的引导一样，就像云间的阳光或风中的蜡烛一样，无法承受因缘。全知麦彭仁波切说： 即使认识了自性，如果没有串习， 也会像战场上被敌人俘虏的幼童一样。 无论显现什么善念、喜悦、天魔，都要毫不执着地认识到。如果对上师和道友等产生邪见，就说“啊卡卡”。
English
When all the accumulations dissolve like a snake's knot, at that very moment, the individual's mindstream awakens to the nature of pure wisdom. Therefore, when the wisdom of awareness awakens in the heart center, faith, compassion, and wisdom naturally arise, as it is the nature of reality. Is there anything that cannot be understood or experienced? No matter how much you meditate, it's like last year's calf, this year it's still the same calf. This lack of progress is because you mix meditation and post-meditation, and you don't know how to practice the skill of spontaneous liberation in action, or is it because you don't recognize the key awareness? Therefore, you need to realize the view of luminosity of the Dharmakaya of awareness-emptiness, or perfect the power of vipassanā, so that good thoughts, bad thoughts, and neutral thoughts naturally liberate in the expanse of awareness-emptiness, like a garuda chick with fully developed wings. If it's like a weak person being crushed by a heavy burden, then meditation is meaningless. Therefore, don't regard view, meditation, and action as separate, but cultivate the natural state of awareness-emptiness, letting it naturally liberate, and there is no other way. Mipham Rinpoche said: The creator of various interdependent phenomena is mind itself, When the king of mind naturally liberates in its own place, What need is there to rely on other actions and practices? Recognize the view of luminosity of the union of awareness-emptiness, In this state, cultivate it transparently without attachment, The companion of these two is the skill of spontaneous liberation in action, These three, from the very beginning, On this self-arisen, spontaneously accomplished awareness-luminosity wisdom that is not created by causes and conditions, There is no transformation of abandoning and adopting, no eliminating faults, no accomplishing merits, And you need to realize the view of the Dharmakaya ekabindu (Sanskrit: ekabindu, एक, eka, one; बिंदु, bindu, point) that transcends the conceptual views of affirmation and negation, etc. If you don't perfect the power of this view, then like the guidance of "Idag Gesenka" in awareness recognition, like sunlight between clouds or a candle in the wind, it cannot withstand conditions. Omniscient Mipham Rinpoche said: Even if you recognize your own nature, if you don't familiarize yourself with it, You will be like a young child captured by the enemy on the battlefield. Whatever good thoughts, joy, or demonic forces of the gods arise, you must recognize them without attachment. If you develop wrong views towards the lama and Dharma friends, say "Akaka."
Chinese
抓住过失严厉地责备，然后依靠其他对治方法，看是否能舍弃，像这样由于贪嗔痴三毒的影响，无论生起什么念头，都认为是有过失的，依靠其他对治因缘，希望能够舍弃，结果希望变成了对治。如果不了解原始大空的界限，即一切圆满具足的空性，而只是将空性安立在蕴等之上，这种以分别念臆造的空性，按照夏仲仁波切的观点，是失去了本性，说是竹巴噶举派的口诀。总而言之，将入定与后得结合，将后得与梦境结合，将梦境修习成光明，这是大手印和大圆满共同认可的观点。如果没有行为自解脱的要诀，那么贪嗔等就会用见解的残余来填补行为，用散乱的残余来填补禅修。即使叔叔装作证悟的样子，每天也会毫无保留地暴露自己的缺点。因此，如果具有行为自解脱的要诀，那么境和有境都会显现为智慧的本觉。如果境不能自解脱显现为智慧，那么有境的善、恶、中三种分别念也必须同时生起和解脱。如果不能这样，还问别人“我怎么样了”，那就令人沮丧了。因此，需要在自明赤裸觉性显现的境界中，自发地将显现净化为清净的法界，精通本初的自解脱。总而言之，已经结束的分别念就像水上的波纹，即将发生的分别念就像石头上的刻痕，说了许多这样的例子。生命终结时像绵羊的尾巴一样短暂，对于这种情况，不要散乱于世俗琐事，需要像拉弓一样精进。无论何时从入定中散乱，那时都没有办法不落入阿赖耶识的状态。如果坐一堂课，瞬间就会散乱，这是因为存在于阿赖耶识中的过失。如果时间稍长，就会停留在阿赖耶识中。如果不这样做，就会越来越昏沉。必须好好守护像精炼黄金一样的自明觉性。不要看那些无足轻重之人的脸色，要好好学习经书，像在广阔的草原上驰骋骏马一样。
English
Clinging to faults and severely criticizing them, then relying on other antidotes to see if one can abandon them. Like this, due to the influence of the three poisons of attachment, aversion, and ignorance, whatever thoughts arise, one considers them to be faults, relying on other antidotal circumstances, hoping to be able to abandon them, but the hope turns into the antidote itself. If one does not understand the realm of primordial great emptiness, which is the emptiness endowed with all perfections, and merely establishes emptiness on the aggregates and so on, this emptiness fabricated by conceptual mind, according to the view of Zhabdrung Rinpoche, is losing its nature, and it is said to be the oral instruction of the Drukpa Kagyu. In short, combining meditative equipoise with post-meditation, combining post-meditation with dreams, and training dreams into luminosity, this is a view commonly accepted by both Mahamudra and Dzogchen. If there is no key to the self-liberation of conduct, then attachment, aversion, and so on will fill the gaps in view with the remnants of conduct, and fill the gaps in meditation with the remnants of distraction. Even if an uncle pretends to be enlightened, he will reveal his shortcomings without reservation every day. Therefore, if one has the key to the self-liberation of conduct, then both the object and the subject will appear as the wisdom of awareness. If the object cannot self-liberate and appear as wisdom, then the three kinds of conceptual thoughts of the subject, good, bad, and neutral, must also arise and liberate simultaneously. If this cannot happen, and one asks others, "How am I doing?", then it is discouraging. Therefore, in the realm where self-luminous, naked awareness manifests, one needs to spontaneously purify appearances into the pure realm of phenomena, mastering the skill of primordial self-liberation. In short, finished conceptual thoughts are like ripples on water, and impending conceptual thoughts are like carvings on stone. Many such examples were given. The end of life is as short as a sheep's tail. For this situation, do not be distracted by worldly affairs, but need to be as diligent as drawing a bow. Whenever one becomes distracted from meditative equipoise, at that time there is no way to avoid falling into the state of the alaya. If one sits for a session, one will be distracted in an instant, and this is because of the faults existing in the realm of the alaya. If it is a little longer, one will remain in the alaya. If one does not do this, one will become more and more dull. One must carefully protect the self-luminous awareness like refined gold. Do not look at the faces of insignificant people, but study the scriptures well, like galloping a fine horse on a vast plain.