Tibetan
ནས་མཐའ་གྲོལ་ཀློང་ཡངས་ཆེན་པོའི་ངང་དུ་མི་ཚེ་ཉི་མ་འཛད་དུ་འཇུག་པའི་ལས་འཕྲོ་ཞིག་མེད་པས་ཅི་ཚུགས་དྲག །ཡང་མཉམ་བཞག་གནད་དུ་མ་སོང་ན་ཅི་ཡིན་འདི་ཡིན་མེད་པའི་ལུང་མ་བསྟན་ཐོམ་ཡོ་རེ་བ་ཞིག་གི་ངོ་བོ་བརྗོད་མི་ཤེས་པ་ལྟ་བུ་ཞིག་འཆར་བ་ཡིན། དེ་ལ་བརྟན་པ་ཆེར་ཐོབ་པའི་ཚེ་ན་ཡུལ་རྐྱེན་གྱིས་མི་འཕྲོག་པའི་ཉམས་ཡིན་ཏེ། ཉིན་མཚན་འཁོར་ཡུག་ཏུ་འབྱམས་ཀྱང་སྙིང་པོ་ཅི་ཡང་མེད་དེ་སྟོང་ཧད་ཧད་པོ་དེ་ལ་རིག་པའི་དྭངས་ཆ་མེད་ན་ཐུགས་དམ་གྱི་ངོ་བོ་ཇི་ལྟར་བཟང་ཡང་ཉམས་ཙམ་མྱོང་བ་ཡིན་ཀྱང་། འདི་ལ་དེང་སང་གི་བཤེས་གཉེན་རྣམས་ཀྱིས་རྟོགས་པ་ཉིན་མཚན་འདྲེས་པར་ངོ་སྤྲོད་བྱེད་པར་འདུག་པས་ལོང་བས་ལོང་བ་ཁྲིད་ནས་མི་ཚེ་སྟོང་པར་འཛད་པ་ལས་ཡོན་ཏན་སྐྱེ་བའི་རེ་བ་ཟད་པ་ཞིག་སྣང་སྟེ། ཀུན་མཁྱེན་འཇིགས་བྲལ་གླིང་པས། སེམས་གསལ་སྟོང་ཞི་གནས་འཛིན་པ་ཅན། །ཡིད་རྟོག་དཔྱོད་ཀྱི་ལྷག་མཐོང་གཡོ་འཁྲུལ་པོ། །དབྱིངས་ལུང་མ་བསྟན་གྱི་བྱར་མེད་གསུམ། །འདི་གསུམ་པོ་རྫོགས་ཆེན་ཁྱུ་ནས་བུད། །སྒོམ་དྲན་འཛིན་གཉེན་པོས་འཆིང་པ་དང་། །བློས་ཆེད་འཛིན་བྱས་པའི་སྟོང་ཉམས་ཅན། །བློ་གོ་ཡུལ་དྲེད་པའི་རྒྱས་འདེབས་གསུམ། །ཁྱེད་གསུམ་ཡང་རྫོགས་ཆེན་ཁྱུ་ནས་བུད། །སེམས་འདུ་ཤེས་གྲུང་པོའི་ལྟ་སྒོམ་དང་། །བློ་གོ་རར་འཐུམ་པའི་ཉམས་ཞེན་དང་། །ཡིད་མྱོང་བྱའི་དྲི་མས་སྦགས་དེ་གསུམ། །ཁྱེད་གསུམ་ཡང་རྫོགས་ཆེན་ཁྱུ་ནས་བུད། །ཅེས་སོ། །ཡང་འགའ་ཞིག་གིས་འདས་པའི་རྟོག་པ་འགག །མ་འོངས་པའི་རྟོག་པ་མ་སྐྱེས། ད་ལྟའི་ཤེས་པ་ངོས་བཟུང་ནས་སྟོང་པའི་ཉམས་ཤུགས་ཆེ་བ་དེ་ལ་བསྒོམ་བྱའི་སྙིང་རྡོ་མཛད་ཀྱང་བྱིས་པའི་རྣམ་ཐར་ཙམ་དུ་ཟད་པ་ནི། ཡིད་བཞིན་མཛོད་ལས། སྐད་ཅིག་ཡུད་ཙམ་ངོས་བཟུང་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། །སྔ་ཕྱི་སྒོམ་མིན་བར་དེར་སུ་ཡིས་བཅུག །དེ་འདྲའི་ལམ་ངན་མདོ་རྒྱུད་དང་འགལ་བས། །ཐར་བ་འདོད་ན་རིང་དུ་སྤང་བར་བྱ། །ཞེས་དང་། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་གཉུག་མའི་དེ་ཉིད་གསལ་བྱེད་ལས་ཀྱང་། སྔ་མ་འགག་ནས་ཕྱི་མའི་བར་གྱི་སྟོང་ཆ་ཆོས་ཉིད་དུ་མཐོང་བ་ནི་སྒོམ་ཆེན་ལ་མུ་གེ་ལྡང་བའི་ཚུལ་གསུངས་ཡོད་པས་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཡང་བཤེས་གཉེན་དམ་པས་མ་ཟིན་པའི་བླུན་སྒོམ་མུན་རྡོ་འཕེན་པ་འགའ་ཞིག་ལ། འོད་གསལ་མཐའ་དབུས་དང་བྲལ་བའི་ཀློང་དུ་གང་ཤར་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རོལ་པར་འཆར་བའི་མན་ངག་གིས་དབེན་ནས་ཤེས་པ་གསལ་སྟོང་རྩེ་གཅིག་ཏུ་གནས་དུས་དེའི་ངང་ལས་ཐོལ་གྱིས་ཤར་བའི་རྣམ་རྟོག་དེ་རིག་ཅིང་གཤིས་ཐོག་ཏུ་ཀློད་ནས་དེའི་རྒྱུན་སྐྱོང་བར་འདུག་ཀྱང་། དེ་ནི་གཟུགས་མེད་ཀྱི་ལྷ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་མཉམ་བཞག་ཡིན་པར་ཀུན་མཁྱེན་གཉིས་པས་བཞེད་པའོ། །གཞན་ཡང་གང་ཤར་གྱི་རྟོག་ཚོགས་མ་བཅོས་པར་བཞག་ན་ཆོས་ཉིད་ཡིན་ཞེས་སྒོམ་ཆེན་པ་རྣམས་ཀྱི་ཐུགས་དམ་གྱི་ངོ་བོར་མཛད་ནས་གཞན་ལ་མེད་པའི་ཟབ་ཆོས་སུ་འཆད་པ་འདི་ལའང་། རྟོགས་པ་མཐོན་པོར་སླེབས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་དཔྱད་ན་རྣམ་འབྱེད་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བ་ཡོད་པས་འདི་ཡང་ཐེག་རྩེའི་ཤིན་ཏུ་རྣལ་འབྱོར་གྱི་དགོངས་པ་མིན་ཏེ། གང་ཤར་མ་བཅོས་པར་ཇི་ལྟར་འཇོག་ནུས་ཏེ་ཤར་བའི་རྟོག་ཚོགས་དེ་ལ་མཐོང་བར་བྱ་བའི་དབྱིབས་དང་ཁ་དོག་ལ་སོགས་གཟུགས་སུ་གྲུབ་པ་རྡུལ་ཙམ་ཡང་མེད་པས་དེ་ལ་གཞག་རྒྱུའི་རྣམ་རྟོག་དང་། འཇོག་མཁན་གྱི་དྲན་པ་གཉིས་སུ་ཕྱེ་བ་ནི་ནམ་མཁའི་པདྨོའི་ཁ་དོག་བརྗོད་པ་ཙམ་དུ་ཟད་ལ། ཡང་ཞི་གནས་ཀྱི་མྱོང་བར་སྦྲང་མ་རྩི་ལ་འབྱར་བ་ལྟ་བུའི་སྒོམ་ཆེན་རྣམས་མ་གཡེང་བའི་ཚེ་དྲན་པ་ཙམ་གྱིས་སེམས་རྟོག་མེད་དུ་གནས་ལ། དྲན་པས་གསལ་མ་ཐེབས་ན་ཐ་མལ་པ་དང་ཁྱད་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་དུས་མ་ཡེངས་མི་སྒོམ་ལ་ལྟ་བའི་མཐིལ་བཅོལ་ན་བདེ་བར་སྣང་ངོ་། །འདིར་ཀུན་མཁྱེན་ཡབ་སྲས་ཀྱི་རྗེས་འབྲང་བརྒྱུད་པ་དང་བཅས་པའི་རང་ལུགས་ཀྱི་ཁྱད་ཆོས་འདི་ལ། དྲན་པ་རང་ཡལ་དུ་སོང་བའི་ཚེ་དྲན་སྣང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་རུ་ཤར་ནས་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ངང་དུ་རྒྱ་འབྱམས་པ་ལ་དྲན་པ་ལོགས་སུ་འཚོལ་དགོས་པ་མིན་ཏེ། ལྟ་བ་བཟང་པོའི་ཤུབས་ནས་བཏོན་པ་ལ་དྲན་པས་གང་ལ་འཛིན། གཡེང་ཡུལ་ཆོས་ཉིད་དུ་སོང་བ་ལ་ཡེང་བའི་མཁན་པོ་སུས་བྱེད། དགོངས་པ་ཀློང་ནས་གྲོལ་ཏེ་གཏད་མེད་ཡེ་སངས་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་དགོངས་པ་ལ་སླེབ་པ་ཞིག་ལགས་སོ། །གནས་ལུགས་རིན་པོ་ཆེའི་མཛོད་ལས་ཀྱང་། དམིགས་གཏད་ཆོས་མེད་ཧར་སངས་རྒྱ་ཡན་པ། །མ་ཡེངས་དྲན་པ་ཟད་པའི་དགོངས་པ་ནི། །མཁའ་ལྟར་ཕྱལ་ཡས་སྒོམ་དང་མི་སྒོམ་མེད། །འདི་ནི་ཀུན་བཟང་དགོངས་པའི་ཀློང་ཆེན་ནོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟ་ནའང་རྟོག་གེ་དང་གླེན་སྒོམ་རྣམས་ལ་རང་བཞིན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་ལས་འབྲེལ་མེད་པ་ནི། ཀུན་མཁྱེན་ངག་གི་དབང་པོས། ཨ་ལ་ལ་འདི་ཐེག་པ་གཞན་ལས་ཁྱད་པར་གནམ་ས་བས་ཀྱང་ཆེ་སྟེ། བསྟན་ཡང་མི་རྟོགས། བཤད་ཀྱང་མི་གོ། ད་དུང་ཆོས་ཀྱི་ཁ་འཛིན་ཙམ་ལས་ངོ་སྤྲོད་སྔ་མའི་སྟེང་དུ་འཇོག་པ་རྣམས་ལ། རང་བཞིན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་གསང་བ་སྙིང་ཐིག་གི་ལས་འབྲེལ་མེད་པས། ཅི་བྱས་ཀྱང་འཚང་རྒྱ་བ་ལ་སྔ་འདྲེས་གཅིག་གིས་ཉེ་བར་མ་སོང་བ། ཡི་མུག་ལ་དགོད་འཆོར་པ་མཚར་ཆེའོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་དོན་ཐོག་ཏུ་ཕེབས་པ་ཉིད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་སེམས་དང་རིག་པའི་ལ་ཤན་འབྱེད་པ་ལ། གནས་པ་ངོ་བོའི་ཤན་འབྱེད་པ་ལའང་གཉིས་ལས། དང་པོ་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ནི་ཤེས་པ་ཚོགས་དྲུག་གི་ཡུལ་ལ་གཡེངས་ཀྱང་དྲན་པས་ཟིན་པ་ཙམ་ནས་སེམས་གསལ་སྟོང་དུ་གནས་པ་ཞིག་དང་། ཡང་དྲན་ཙམ་ནས་ཧད་དེ་གནས་པ་ཞིག་དང་། ཡང་སྒོ་ལྔའི་གདངས་མ་འགག་པ་ལ་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་ཅིར་ཡང་མི་རྟོག་པའི་འཆར་ཚུལ་གསུམ་ཡོད་པ་ནི་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་མཐོང་བ་ཡིན་ལ། དེའི་ངང་དུ་དྲན་པ་བསྟེན་ན་དེ་གསུམ་གས་ཀྱང་བྱིས་པ་ཉེར་སྤྱོད་ཀྱི་བསམ་གཏན་ཙམ་སྐྱེ་བའི་རྟེན་བྱེད་པ་ནི། དགོན་རྩེ་སྤྲུལ་སྐུའི་དྲིས་ལན་དུ་གསུངས་ཡོད་པས་ཤེས་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་རིག་པའི་ངོ་བོ་ནི། ཡེ་གྲོལ་ཡིན་ཏེ། གློ་བུར་བ་མ་ཡིན་པར་ཐོག་མ་ནས་གྲོལ་ཏེ། ཡེ་ཞེས་པ་ནི་བྱས་པ་དང་རྩོལ་བ་མེད་པའི་དོན་ཏེ། གང་ནས་ཀྱང་མ་བྱུང་། གང་དུའང་མ་སོང་། གར་ཡང་གནས་པ་མེད་པ་དང་། གྲོལ་ཞེས་པ་ནི་དགྲོལ་བ་ལྟ་བུ་མ་ཡིན་པས། ལྟ་སྒོམ་གྱིས་འབད་མི་དགོས། རང་ལུགས་སུ་གནས་པ་ལ་བཅས་བཅོས་མེད་པའི་དོན་ཡིན་ལ། དེ་ལའང་ཚུལ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། ཡེ་ཤེས་རང་གསལ་དུ་ལྷག་གེ དབྱིངས་སྟོང་ཉིད་དུ་ལྷང་ངེ་། རིག་པ་ཀ་དག་ཏུ་རྗེན་ནེ། གྲོལ་ན་བྱུང་ཚོར་གྱི་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་གདོད་མའི་དབྱིངས་སུ་གྲོལ། གནས་ན་སྐུ་གསུམ་གྱི་ངང་དུ་གནས། འཕྲོ་ན་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རོལ་པར་ཤར། མཉམ་ན་གཉིས་མེད་ཀྱི་ངང་དུ་མཉམ་པ་ཡིན་གསུངས། འཕྲོ་བ་རྩལ་གྱི་ཤན་འབྱེད་ལའང་གཉིས་ལས། དང་པོ་སེམས་ཀྱི་རྩལ་ནི། དཔེར་ན་བཅོ་ལྔའི་ཟླ་འོད་ཡུལ་དང་འདྲེས་པ་བཞིན་དུ་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་ལས་མ་འདས་པའི་ཆོས་སོ། །གཉིས་པ་རིག་པའི་རྩལ་ནི། རང་གྲོལ་ཡིན་ཏེ། རང་གིས་རང་གྲོལ་བ་མ་གཏོགས་གཉེན་པོ་གཞན་མེད་པའི་དོན་ཡིན་ཏེ་བློ་ལ་ཅི་ཤར་ཐམས་ཅད་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་སུ་ཤར་ནས་འཛིན་རྟོག་ཡེ་གྲོལ་དུ་སོང་བ་ནི་དཔེར་ན་རིན་པོ་ཆེའི་གསེར་གླིང་དུ་ཕྱིན་དུས་ས་རྡོ་ཕལ་པ་བཙལ་ཀྱང་མི་རྙེད་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བུའི་སེམས་རིག་གི་ལ་ཤན་ལེགས་པར་འབྱེད་དགོས་པ་ཡིན་ལ། ཐེག་མཆོག་རིན་པོ་ཆེའི་མཛོད་ལས་ཀྱང་། སེམས་རྟོག་མེད་དང་རིག་པ་རྟོག་མེད་གཉིས་མི་རྟོག་པར་འདྲ་ཡང་རིག་པ་ཟང་ཐལ་ལ། སེམས་ལྷན་ནེར་གནས་ཤིང་འཁྱིལ་བའི་ཁྱད་ཡོད། རིག་པ་རང་ཤར་ཡུལ་ལ་སྣང་བ་དང་། རྣམ་རྟོག
Chinese
如果沒有在無邊廣闊的法界中，讓生命消耗殆盡的因緣，那又該如何是好呢？再者，如果禪定沒有抓住要點，就會顯現出一种無法言喻的，既非這個也非那個的，懸而未決、茫然無措的狀態。如果對此生起穩固的定解，就會產生一種不被外境所奪的體驗。即使日夜不停地流逝，也沒有任何實質，如果在那空洞的狀態中沒有智慧的光明，那麼無論修行的本質多麼好，也只是一種體驗而已。然而，現在的某些善知識似乎將這種狀態誤認為是晝夜混合的證悟，這就像盲人引導盲人，最終只會虛度一生，斷絕了產生功德的希望。全知吉扎·林巴說：『心明空寂止住者，意念分別之勝觀狡猾者，界不定之無為三，此三乃大圓滿之莠草。』『修念持之束縛，以心造作之空相者，以分別念增益之三者，汝三亦大圓滿之莠草。』『心意識敏銳之見修，以分別念包裹之耽著，以意受之垢染者三，汝三亦大圓滿之莠草。』如此說。又有些人認為，過去的念頭已止息，未來的念頭尚未生起，現在的覺知被認定，並將強烈的空性體驗作為修行的核心，但這只不過是小孩子的行為而已。如《如意寶藏》中所說：『剎那須臾認定故，前後非禪定間誰能住？如是邪道違背經續故，欲求解脫應當遠遠捨。』又《大手印本然之性明鏡》中也說：『將前後念之間的空隙視為法性，是禪修者遭遇饑荒之相。』應當了知。再者，有些沒有被具德善知識引導的愚笨修行者，像是在黑暗中亂扔石頭一般。他們缺乏在光明、無邊無際的法界中，一切顯現皆是智慧游舞的竅訣，只是將覺知安住在明空一境，當從那種狀態中突然生起念頭
English
If there is no karmic connection to let life be exhausted in the vast expanse of the ultimate liberation, what could be better? Furthermore, if the key point of meditative equipoise is not grasped, a state of uncertainty, neither this nor that, undecided and at a loss, will arise. When stability is greatly attained in that, it is an experience that is not stolen by circumstances. Although days and nights pass in cycles, there is no essence; if there is no clarity of awareness in that empty, hollow state, then no matter how good the nature of the practice is, it is only an experience. However, some contemporary spiritual friends seem to introduce this as a realization that mixes day and night, which is like a blind person leading a blind person, wasting life in vain and exhausting the hope of generating qualities. Omniscient Jigme Lingpa said: 'Mind clear, empty, and abiding, The superior seeing of conceptual thought is cunning, The three of the realm of the unpredicted are without action, These three are weeds from the Dzogchen field.' 'The bondage of meditation, mindfulness, and retention, The empty experience deliberately grasped by the mind, The three of expanding on what the mind understands, You three are also weeds from the Dzogchen field.' 'The view and meditation of sharp mind and consciousness, The attachment to experience wrapped in conceptual thought, The three defiled by the stains of mental experience, You three are also weeds from the Dzogchen field.' So it is said. Furthermore, some think that past thoughts have ceased, future thoughts have not arisen, and present awareness is identified, and they make the strong experience of emptiness the core of meditation, but that is merely the behavior of children. As it says in the Wish-Fulfilling Treasury: 'Because a moment is identified and changes, Who can abide in the interval between before and after meditation? Such a wrong path contradicts the sutras and tantras, If you desire liberation, you should abandon it far away.' Also, in "Clarifying the Innate Suchness of the Great Seal," it is said: 'Seeing the emptiness between the cessation of the former and the arising of the latter as the nature of reality is said to be like a famine arising for meditators.' It should be known. Furthermore, some foolish meditators who are not guided by a virtuous spiritual friend throw stones in the dark. They lack the key instruction that whatever arises in the clear light, the boundless expanse, appears as the play of wisdom, and they simply abide in a single-pointed state of clear and empty awareness. When thoughts suddenly arise from that state,
Chinese
如果认识到这一点，并在本性上放松，保持这种状态，那么全知二世认为，这是一种与无色界天神相似的禅定。此外，一些大修行者将任何生起的念头都保持在未修正的状态，并声称这是法性，是他们修行的本质，并将其宣扬为他人所没有的甚深法。然而，如果一位达到高境界的瑜伽士对此进行分析，就会发现其中存在非常细微的分别。因此，这也不是最高乘的甚深瑜伽的见解。因为如何能将任何生起之物保持在未修正的状态呢？对于生起的念头，其中没有丝毫可见的形状和颜色等物质性的东西，因此将保持它的念头和保持者的记忆二者区分开来，就像仅仅描述天空莲花的颜色一样毫无意义。此外，对于那些像蜜蜂粘在蜂蜜上一样体验寂止的大修行者来说，在不散乱的时候，仅仅通过忆念就能使心处于无念的状态。如果忆念没有清晰地照亮它，那么它就与普通人没有区别。如果在不散乱和不修行的时候，将此作为观点的基础，那似乎是安乐的。在此，对于全知父子及其传承的自宗的特点来说，当忆念自行消失时，忆念显现为智慧的轮，并在法性的状态中扩展，因此不需要单独寻找忆念。如果从良好的观点中提取出来，忆念会执着于什么呢？当散乱之处消失在法性中时，谁会成为散乱的引导者呢？从意境中解脱出来，达到无所依、原始清净的普贤王如来的意境。从《实相宝藏论》中也说：无有目标、无有法、哈尔（藏语，空性之义）显现、广阔无边者，不散乱、忆念耗尽之意境，如虚空般无边无际，无有修行与不修行。此乃普贤王如来意境之广大虚空。如是，对于思辨者和愚笨的修行者来说，没有与自性大圆满的业缘。全知语自在说：啊啦啦，这比其他乘的差别比天地还大。即使教导了也不理解，即使解释了也不明白。对于那些仅仅抓住法的名义，而没有安住在之前的认识上的人来说，没有与自性大圆满的秘密心髓的业缘。无论做什么
English
Even if one recognizes this and relaxes into the nature, maintaining that state, the Second Omniscient One considers this to be a samadhi similar to that of the formless gods. Furthermore, some great meditators keep whatever thoughts arise in an uncorrected state, claiming that this is dharmata, the essence of their practice, and proclaim it as a profound dharma that others do not have. However, if a yogi who has attained a high realization analyzes this, they will find that there are very subtle distinctions within it. Therefore, this is not the view of the most profound yoga of the highest vehicle. For how can one keep whatever arises in an uncorrected state? For the thoughts that arise, there is not even a particle of material things such as visible shapes and colors, so to separate the thought that keeps it and the memory of the keeper is as meaningless as merely describing the color of a lotus in the sky. Furthermore, for those great meditators who experience quiescence like a bee stuck to honey, when they are not distracted, they can keep the mind in a state of non-thought merely through mindfulness. If mindfulness does not clearly illuminate it, then it is no different from an ordinary person. If one places this as the basis of the view when one is not distracted and not meditating, it seems to be blissful. Here, for the characteristics of the self-system of the Omniscient Father and Sons and their lineage, when mindfulness spontaneously vanishes, the appearance of mindfulness arises as the wheel of wisdom and expands in the state of dharmata, so there is no need to separately seek mindfulness. If it is extracted from the sheath of a good view, what will mindfulness cling to? When the place of distraction has vanished into dharmata, who will be the guide of distraction? Liberated from the expanse of intention, one reaches the intention of Samantabhadra, the primordially pure, without any object of reliance. From the "Treasury of the Natural State" it is also said: "Without object, without dharma, har (Tibetan, meaning emptiness) appearing, vast and boundless, the intention of non-distraction and exhaustion of mindfulness, like space, boundless, without meditation and non-meditation. This is the great expanse of Samantabhadra's intention." Thus, for speculators and foolish meditators, there is no karmic connection with the Great Perfection of Naturalness. The Omniscient Lord of Speech said: "Alas, this is greater than the difference between other vehicles than the difference between heaven and earth. Even if taught, they do not understand; even if explained, they do not comprehend. For those who merely grasp the name of the Dharma and do not rest on the previous recognition, there is no karmic connection with the secret heart essence of the Great Perfection of Naturalness. Whatever they do