Tibetan
་པས་སྔ་ཕྱི་མེད། །རང་ཤར་རང་གྲོལ་ཉམས་ལེན་གྱི་སྲོག་ཡིན། མི་གྲོལ་བ་མེད་པས་རེས་འགའ་ལྟ་བུ་མ་ཡིན། མཉམ་བཞག་གི་སྐབས་སེམས་བྱུང་འོག་འགྱུ་ནི། རྣམ་རྟོག་སྣ་ཚོགས་ཤར་བ་གྲོལ་མ་ཐུབ་པའི་ཚེ་དྲན་པ་ཡང་ཡང་བསྟེན་དགོས། རྩིས་ཟིན་གྱི་རྟོག་པ་ཆུ་ལ་རི་མོ་བྲིས་པ་ལྟ་བུ། མཉམ་བཞག་དེ་ཕུབ་མ་ལྟ་བུ། འོག་འགྱུའི་རྟོག་པ་ཆུ་ལྟ་བུ། འོག་འགྱུའི༷་རྟོག་པ་ས་རྡོ་ལ་རི་མོ་བྲིས་པ་ལྟ་བུས་ནི་འཁོར་བའི་ལས་གསོག །ཕྲ༷་བ་ཉམས་བདེ་གསལ་མི་རྟོག་སོགས་དང་རགས་པ་ཚོགས་དྲུག་གི་ཡུལ་ལ་འགྱུ་བའི་རྣམ༷་རྟོག༷་ཅི༷་སྐྱེས༷་ཐམས༷་ཅད༷་ཐོག་མའི་གཞི་ན་མེད། མཐར་ཕྱིན་འབྲས་བུའི་དུས་ན་མེད་པའི་འཁྲུལ་པ་ཅི་སྐྱེས་ཐམས་ཅད་ཤར་གྲོལ། ༈ བློས་བྱས་འཇུར་དྲན་གཞོན་ནུ་མས་བལ་འཁལ་བ་ལྟ་བུ་ཕྲ་སྦོམ་འཇུ་རུ་ཅན་ཡིན། གནས་ན་བྱ་ར་བ་ལྟ་བུ། འཕྲོ་ན་ཕྱུགས་རྩིས་ལྟ་བུ་རྣམ་རྟོག་ཐམས་ཅད་ངོས་བཟུང་ནས་དགག་སྒྲུབ་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པར་རིག་ངོ་འཕྲོད་པའི་གང་ཟག་ཡིན་ན་རང༷་བབ༷་གཉུག་༷མའི༷་དྲན༷་པ༷་དང༷་མ༷་བྲལ༷་བར༷་དྲན་སྣང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་འཁོར་ལོ། རྣམ་རྟོག་ཤར་ཙམ་ནས་དྲན་མཁན་ཆོས་ཉིད་དུ་གྲོལ་ན་ཐོག་མའི་སྐྱོང་ཚུལ་མ་ནོར་བ་ཡིན་པས་ན། དྲན་པ་རང་གྲོལ་ཐིག་ལེའི་ངང་། ཇི་སྐད་དུ། བློས་བྱས་འཇུར་བ་དྲན་པ་ནི། །ཀློད་ན་གྲོལ་བར་ཐེ་ཚོམ་མེད། །ཅེས་སོ། ༈ །རྣམ༷་རྟོག༷་ཅི༷་ཤར༷་རང༷་ངོ༷་ཤེས༷་པ༷་ཙམ༷་གྱིས་འཁྲུལ༷་བའི༷་ལས༷་རྒྱུན༷་མི༷་ཆོད༷་པས༷། འགྱུ་བ་ངོ༷་ཤེས༷་པ༷་དང་མཉ༷མ་དུ༷་རིག༷་པའི༷་རང༷་ངོ༷་ཅེར༷་གྱིས༷་མཐོང༷་བའི༷་རྣམ་རྟོག་ཤར་བ་ཙམ་ནས་མཉམ་བཞག་དང་རྗེས་ཐོབ་ཀྱི་ལྟ་བ་དེ་ཉིད་སྔར༷་འདྲིས༷་ཀྱི༷་མི་དང་འཕྲད་པ་བཞིན་དུ་རྟོག་དཔྱོད་མེད་པར་ལྟ་བ་རིག་སྟོང་ཟུང་འཇུག་གི་ཡེ༷་ཤེས༷་དེ་ཉིད༷་ངོས༷་བཟུང༷་ནས༷་ང༷ང་དུ༷་བཞག་གོ། ༈ །རིག་པ་རྗེན་ལ་ཤར་ཡོད་པའི་ཚེ་གང་ཅི༷་ཤར༷་བ༷་ཐམས༷་ཅད༷་མི༷་དགག༷་པར་རྩལ་གྱི་རྣམ་རྟོག་ཇི་ཤར་ཐམས་ཅད་ལྷག་མཐོང་གི་རྩལ་སྦྱང་ཡིན་པས་ཤར༷་དུ་བཅུག༷་ལ༷། གང༷་ཤར༷་ཐམས་ཅད་རིག་པའམ་གཉུག༷་མའི༷་ངང༷་དུ་༷དག༷་པ༷་ཡིན་པས། ཆོས༷་སྐུའི༷་རྩལ༷་སྦྱོང༷་བའམ༷་མངོན་དུ་འགྱུར་བྱེད་ཀྱི་ཐབས་སམ་གྲོགས་ཡིན་པས་རྟོག་པ་གང༷་ཤར༷་ཐམས༷་ཅད༷་རིག༷་པ༷་རང་ཉིད་ཀྱི་རྩལ༷་དུ་འཆར་ཞིང་། དུག༷་ལྔའི༷་རྣམ༷་རྟོག༷་ཅི༷་ཙམ༷་རགས༷་པ་ཞེ་སྡང་དྲག་པོ་ལྟ་བུ་སྐྱེས༷་ཀྱང༷། ལྟ་བ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་ངོ་འཕྲོད་པའི་གང་ཟག་དེའི་རིག་པ་དེ་ཙམ་དུ་གྲོལ༷་བ
Chinese
没有先后。自生自解是修行的命脉。没有不解脱的，所以不是偶尔。入定的时候，心生起下意识的流动，各种念头生起无法解脱的时候，要反复忆念。算计已定的念头如同在水上画画。入定如同气泡。下意识的念头如同水。下意识的念头如同在泥土石头上画画一样，是积累轮回的业。细微的安乐明无念等和粗大的六根对境上流动的念（རྣམ༷་རྟོག༷་ཅི༷་སྐྱེས༷་ཐམས༷་ཅད༷་，念，什么生，所有），在初始的基位上没有。最终圆满果位的时候没有的错觉，什么生起都自生自解。再者，人为的专注忆念如同少女纺线一样，有粗细缓急。安住时如同守望者。散乱时如同清点牲畜一样，不是去识别所有的念头然后进行破立，而是如果是有证悟觉性的人，那么和本来的自然忆念不分离，忆念显现是智慧的轮。念头一生起，忆念者就在法性中解脱，那么就是初始的修行方式没有错谬，因此，忆念自解于明点之中。如是说：人为的专注忆念，放松就能解脱，毫无疑问。再者，念（རྣམ༷་རྟོག༷་ཅི༷་ཤར༷་，念，什么生起），仅仅是认识自性，无法断除错觉的业力相续。生起（འགྱུ་བ་ངོ༷་ཤེས༷་པ༷་）和同时，以觉性的自性赤裸裸地见到，念头一生起，入定和出定的见解就如同和以前熟悉的人相遇一样，不进行思辨，见解是觉性空性双运的智慧（ཡེ༷་ཤེས༷་དེ་ཉིད༷་），认识之后安住于本然之中。再者，觉性赤裸显现的时候，任何（གང་ཅི༷་ཤར༷་བ༷་ཐམས༷་ཅད༷་，任何显现，所有）都不遮止，因为任运的念头任何显现都是胜观的任运，所以让它生起（ཤར༷་དུ་བཅུག༷་ལ༷་）。任何（གང༷་ཤར༷་）显现都是觉性或者本然之中清净，所以是法身的任运，或者说是显现的方便或者助伴，因此念头任何（གང༷་ཤར༷་ཐམས༷་ཅད༷་）显现都是觉性自己的任运而显现。五毒的念（རྣམ༷་རྟོག༷་）无论多么粗大，即使生起强烈的嗔恨，对于见解没有颠倒认识的人来说，他的觉性就在那一刻解脱。
English
There is no before or after. Self-arising and self-liberation is the lifeblood of practice. There is no non-liberation, so it is not occasional. During meditation, when mental events flow unconsciously, and various thoughts arise that cannot be liberated, mindfulness must be cultivated repeatedly. Thoughts that have been calculated are like drawing on water. Meditation is like a bubble. Unconscious thoughts are like water. Unconscious thoughts are like drawing on mud and stone, which accumulates the karma of samsara. Subtle experiences of bliss, clarity, non-thought, etc., and coarse thoughts (rnam rtog ci skyes thams cad, thoughts, what arises, all) that flow towards the objects of the six senses, do not exist in the initial ground. Illusions that do not exist at the time of the final perfect fruition, whatever arises is self-arising and self-liberating. Furthermore, artificial focused mindfulness is like a young woman spinning cotton, with fine and coarse, slow and fast. When abiding, it is like a watchman. When scattered, it is like counting livestock. It is not about identifying all thoughts and then engaging in affirmation and negation, but if one is a person who has realized awareness, then one is inseparable from the natural mindfulness, and the appearance of mindfulness is the wheel of wisdom. As soon as a thought arises, the one who remembers is liberated in the nature of reality, then the initial way of practice is not mistaken, therefore, mindfulness is self-liberated within the bindu. As it is said: Artificial focused mindfulness, if relaxed, there is no doubt that it will be liberated. Furthermore, thought (rnam rtog ci shar, thought, what arises), merely recognizing its own nature, cannot cut off the continuous force of delusional karma. The arising (’gyu ba ngo shes pa) and simultaneously, seeing the self-nature of awareness nakedly, as soon as a thought arises, the view of meditation and post-meditation is like meeting someone familiar from before, without engaging in conceptualization, the view is the wisdom of the union of awareness and emptiness (ye shes de nyid), recognizing it and abiding in the natural state. Furthermore, when awareness is nakedly manifest, whatever (gang ci shar ba thams cad, whatever arises, all) arises is not suppressed, because whatever arises from the play of awareness is the play of vipashyana, so let it arise (shar du bcug la). Whatever (gang shar) arises is pure within awareness or the natural state, so it is the play of the dharmakaya, or the means or companion for manifestation, therefore whatever (gang shar thams cad) arises from thought manifests as the play of awareness itself. No matter how coarse the thought (rnam rtog) of the five poisons is, even if strong hatred arises, for a person who recognizes the view without inversion, his awareness is liberated at that very moment.
Tibetan
འི༷་ནུས་པའམ། རིག༷་པ༷་གསལ༷་ངར༷་དང༷་ལྡན༷་པས༷་ན༷། དཔེར་ན་སྐྱེས་བུ་ཁ་ཟས་དང་གཉིད་སོགས་ཀྱིས་ལུས་སྟོབས་རྒྱས་པ་བཞིན། གང༷་ཅི༷་ཤར༷་བ་རིག༷་སྟོང༷་རྗེན༷་པས༷་རྟོག་ཚོགས་ཟས་སུ་ཟ་བའོ། ༈ །རིག༷་པ༷་རང་གི་ངོ༷་བོ༷་ཟང༷་མ་ཐལ༷་བྱུང་ཕྱི་ནང་སྒྲིབ་གཡོག་དང་བྲལ་བ་ཡེ་ཤེས་ཡིན་གྱི༷་དེའི་ངང༷་ལས༷་རིག་པའི་རང༷་རྩལ༷་དུ༷་འཆར༷་བའི༷་ཚེ༷་ན་བླང༷་བྱ་བཟང་རྟོག་དང་དོར༷་བྱ་ངན་རྟོག་ཐམས་ཅད་སྤང་བླང་མེད༷་པར༷་གྲོལ་བ་བསྐྱངས༷་བས༷། རྣམ་རྟོག་ཤར༷་བའི༷་དུས༷་ནས༷་རང་སར་གྲོལ༷་བ༷་དཔེ་ནམ་མཁའི་བྱ་ལམ་ལྟ་བུ། ཆོས༷་སྐུའི༷་ཡོོ༷་ལངས༷་སམ་རང་བཞིན་ལས༷་མ༷་འདས༷་པས༷་ན༷་ཇི༷་འགྱུ༷་ཆོས༷་སྐུ༷་རྒྱལ༷་པོའི༷་རྩལ། སེམས༷་རྟེན༷་མ༷་རིག༷་བདེན་འཛིན་ལས་གྲུབ་པའི་འཁྲུལ༷་བ་ངའོ་སྙམ་པའི་གང་ཟག་གི་བདག་དང་། ཀ་བ་སོགས་ཆོས་བདག་གཟུགས་སོགས་བདེན་གྲུབ་དུ་འཛིན་པ་དེའི་གཉེན་པོ་རིག༷་པ༷་ཡེ༷་ཤེས༷། འོད་གསལ་རྒྱུན་ཆད་མེད་པ་ཞེས་འཁྲུལ་བའི་རྒྱུན་བཅད་པ་ཡིན། འགྱུ༷་བ༷་གང༷་སྐྱེས༷་རང༷་གི༷་ངོ༷་བོ༷་སྟོང༷་པ་རིག་པ་ལས་མི་གཞན་པ་རྒྱ་མཚོ་ལས་རླབས་བཞིན་རང་བྱུང་རང་ཐིམ་པའོ། ༈ །རྣམ༷་རྟོག༷་སྒོམ༷་དུ༷་ཤར༷་བ་ནི་གང་ཤར་བ་ཐམས་ཅད་སྒོམ་དུ་འཁྱེར་ཤེས་པ་ཡིན། གནས༷་འགྱུའི༷་བར༷་ལག༷་འགྱེལ༷་ཞེས་པ་རིག་པ་རྗེན་པར་ཤར་ནས་རླུང་སེམས་ཤིན་ཏུ་དྭངས་པའི་ཚེ་རྣམ་རྟོག་མི་འཆར། གལ་ཏེ་ཤར་ཀྱང་དེའི་ངང་ལས་མི་འདའ་བས་གནས་པའི་གོ་ས་མི་བཀག །གནས་ན་ཤར་ཆ་འགག་པ་མེད་པས་ཤར་བའི་གོ་ས་མི་བཀག་པས་ན། འཆར༷་ལུགས༷་སྔར༷་དང༷་འདྲ༷་བ༷་ལ། ༈ ཐ་མལ་བས་རྣམ་རྟོག་ལ་སྣང་བ་ལྟར་དུ་ཞེན། ཞེན་པ་ལྟར་དུ་འཐས་ནས་བདེན་གྲུབ་ཏུ་ཤར་ནས་དགེ་སྡིག་གི་ལས་འདུ་བར་བྱེད་པས་འདུ་བྱེད། ༈ འགྲེལ་ཚུལ་ལ་སྔར༷་འདྲེས༷་པའི་རྗེས་ཐོབ། སྦྲུལ༷་མདུད༷་མཉམ་བཞག་སྐབས་ལྟར་གསུངས་པ་ཞལ་རྒྱུན་ནོ། །གཞུང་གི་འགྲེལ་ཚུལ་གང་ཟག་ལམ་པ་བ་ལྟར་དུ་ཤེས་པའོ། །ཡང་དབང་པོ་རབ་འབྲིང་ཐ་མ་གསུམ་དུ་ཡང་བཞེད་པ་ཡོད་གསུངས། ཁང༷་སྟོང༷་རྐུན༷་མ༷་ཞེས་པ་ས་མི་འཆོར་བས་རྣམ་རྟོག་ལ་ཐོབ་རྒྱུ་མེད། རིག་པ་ལ་ཤོར་རྒྱུ་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །དཔེ་རྡོ་རྗེ་དང་ཕ་ལམ་རལ་གྲི་ལྟ་བུའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་གྲོལ༷་ལུགས་༷་ཀྱི། ༈ སྒོམ་པ་ཤེས་ཀྱང་ཞེས་པའི་དོན། སྟོང་ཆ་སོགས་ཡིད་ཤེས་ཀྱི་དམིགས་པར་བཟུང་ནས་གཉིས་འཛིན་གྱི་མཚན་མ་མ་ཞིག་པ་དེ་ཡིན། མི་ཕམ་པས་སོ། ༈ །གོལ་ས་གསུམ་ནི། དང་པོ་རྒྱུ་བསམ་གཏན༷་ཙམ༷་ལ༷་གདེ
Chinese
此等能力，或，觉性光明炽盛且具足，譬如士夫通过饮食和睡眠等使身体力量增长一样。无论显现任何，觉性空性赤裸，将分别念之聚作为食物食用。༈ 觉性自之体性纯净无垢，远离内外遮蔽，是为智慧，然于彼之状态中，觉性之自力显现之时，应取之善分别念和应舍之恶分别念全部，不作取舍而解脱，如是修持。分别念显现之时，于自处解脱，譬如虚空之鸟迹。未曾超越法身之起势或自性，故而无论如何转变，皆是法身国王之游舞。心之所依，由无明和实执所成的错乱，生起“我”之念的补特伽罗之我，以及柱子等法我，执著色等实有成立，彼之对治即是觉性智慧。光明不间断，意为断除错乱之流。转变所生之自性空性，不异于觉性，如海浪般自生自灭。༈ 凡分别念于修习时生起，即是将所生一切转为修习之方便。住之转变，跌倒之助，意为觉性赤裸显现，风心极度清明之时，分别念不生起。纵然生起，亦不离其状态，故而不住于住之位置。若住，则生起之分不灭，故而不阻碍生起之位置。显现方式如前一般。༈ 庸常者如对分别念之显现一般执著。如执著一般缠缚，于实有成立中显现，从而积聚善恶之业，故为行。༈ 解释之方式为如前混合之随得。如蛇结于入定之时所说，是为口耳相传。经论之解释方式应如途人之行路一般理解。又说，有上中下三种根器。所谓空室无贼，意为地不失，故而分别念无所得。觉性无所失。譬如金刚和金刚宝剑一般。如是解脱之方式。༈ 虽知修习之义，然以空性等作为意识之对境执持，二取之相未曾泯灭，此乃弥庞巴所说。༈ 三种歧途是：第一，仅以因之禅定为凭
English
This ability, or, awareness is bright and radiant and possesses, for example, just as a man increases his physical strength through food and sleep, etc. Whatever arises, awareness is empty and naked, and it consumes conceptual aggregates as food. ༈ Awareness itself is pure and stainless in nature, free from inner and outer obscurations, and is wisdom. However, when the self-power of awareness arises from that state, all good conceptual thoughts that should be taken and all bad conceptual thoughts that should be abandoned are cultivated by liberating them without acceptance or rejection. When conceptual thoughts arise, they are liberated in their own place, like the path of a bird in the sky. Since it does not go beyond the arising or nature of the Dharmakaya, no matter how it changes, it is the play of the Dharmakaya King. The basis of mind, the delusion arising from ignorance and clinging to reality, the self of the person who thinks "I", and the self of phenomena such as pillars, the clinging to forms, etc., as truly established, the antidote to that is awareness and wisdom. Luminosity is uninterrupted, which means cutting off the stream of delusion. The emptiness of the nature of what arises from transformation is not different from awareness, and it arises and dissolves by itself like a wave from the ocean. ༈ When conceptual thoughts arise during meditation, it means knowing how to transform everything that arises into a means of meditation. The transformation of abiding, the aid of falling, means that when awareness arises nakedly and the wind-mind is extremely clear, conceptual thoughts do not arise. Even if they arise, they do not go beyond that state, so they do not block the position of abiding. If it abides, the part that arises does not cease, so it does not hinder the position of arising. The way of arising is the same as before. ༈ Ordinary people cling to conceptual thoughts as they appear. Just as clinging becomes entangled, it appears in true establishment, and thus accumulates good and bad karma, so it is action. ༈ The way of explanation is the subsequent attainment of what was mixed before. As stated in the case of the snake knot during meditation, it is an oral tradition. The way of explaining the scriptures should be understood as a traveler walking on a road. It is also said that there are three kinds of faculties: superior, middling, and inferior. The so-called empty room without a thief means that the ground is not lost, so there is nothing to be gained from conceptual thoughts. Awareness has nothing to lose. For example, like a vajra and a diamond sword. Such is the way of liberation. ༈ Although the meaning of meditation is known, it is the one in which the characteristics of dualistic grasping have not disappeared by holding emptiness, etc., as the object of mental consciousness. This is what Mipham said. ༈ The three wrong paths are: First, relying solely on the causal contemplation