Tibetan
ཕོ་ཚོད་དང་དགའ་ཉམས་ལ་བལྟོས་ནས་མི་འགྲོ་བའོ། །འོ་ན་གང་གིས་སྒོ་ནས་འགྲོ་ན། གཅོད་ཀྱི་གདམས་པ་ཚར་པས་ཚིག་གི་མཐའ་ཆོད་པ། ཁྲིད་ཀྱི་ངོ་སྤྲོད་ཐོབ་པས་འཁོར་འདས་གཏན་ལ་ཕེབས་པ། སེམས་ཀྱི་དེ་ཉིད་མཐོང་བས་ཕྱི་ནང་གི་སྒྲོ་འདོགས་ཆོད་པ། ལུས་ཀྱི་བདག་འཛིན་ཐོངས་པས་རྐྱེན་ ལམ་དུ་ལྷོངས་པ་ཞིག་གིས་འགྲོ་བར་བྱའོ། །ཕྱིན་ནས་ཉམས་སུ་གང་བླང་བ་གདམས་པའི་ཁྱད་པར་ནི། བཀའ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་དོན། ཉམས་ལེན་བདུད་ཀྱི་གཅོད་ཡུལ། མལ་ས་གཉན་པའི་རི་ ཁྲོད༑ ལྟ་བ་ལྷ་མེད་འདྲེ་མེད། སྒོམ་པ་གཅེར་ཉལ་འཁྲིག་མེད། སྤྱོད་པ་རོ་སྙོམས་ཐོག་བརྫིས། རིམ་གྲོ་ཤ་ཁྱེར་ཁྲག་ཁྱེར། ཉམས་ལེན་ན་རྒ་ཤི་སྐྱིད། ལམ་ཁྱེར་ཕུང་པོ་གཟན་བསྐྱུར། དམ་ཚིག་དགེ་ ༄༅། །མེད་སྡིག་མེད། འབྲས་བུ་གཉིས་མེད་ལྷུན་གྲུབ་འདི་ཉམས་སུ་བླང་བར་བྱའོ། །དེ་ལ་ནུབ་དང་པོའི་ཉམས་ལེན་ནི། ལུས་པོ་སྦྱིན་པར་བཏང་བ། བདག་འཛིན་ཡུལ་ནས་འདོན་པ། ཕུང་ པོ་གཟན་དུ་བསྐྱར་བའོ། །དང་པོ་ནི། རང་གི་ལུས་འདི་གཞོན་ཞིང་དར་ལ་བབས་པ། མཛེས་ཤིང་ཡིད་དུ་འོང་བ་ཞིག་ཏུ་བསྒོམས་ལ། རང་གིས་སྙིང་ག་ནས་སེམས་འདི་དཔལ་རྡོ་རྗེ་རྣལ་འབྱོར་མར་བསྒོམས་ལ། དེ་མདུན་གྱི་ནམ་མཁའ་ལ་བྱོན་ནས། ཕྱག་གི་གྲི་གུག་རང་གི་ལུས་པོ་སེམས་ཉིད་མེད་པའི་ཕུང་པོ་གོག་པོ་འདི་མགོ་དང་ཡན་ལག །རོ་སྟོད་དང་རོ་སྨད། གཟུག་དུ་ཕྲལ། ལྷ་དང་ཟླུམ་དུ་བཏུབས། དབང་པོ་ དང་དོན་སྙིང་བཏོན་ནས་མདུན་དུ་སྤུངས་ཏེ། ཤའི་ཕུང་པོ་ཚངས་པའི་འཇིག་རྟེན་དུ་སླེབ་པ་ཙམ་དུ་སྤུངས། ཁྲག་གི་མཚོ་མོ་ཕྱི་རྒྱ་མཚོ་ཙམ་དུ་བསྐྱིལ་ལ། དེ་རྗེ་བཙུན་མས་གང་ལ་གང་འདོད་དུ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཏེ། རང་ལ་གནོད་པར་བྱེད་པ། བར་ཆད་རྩོམ་པའི་ལྷ་འདྲེ་རྣམས་མདུན་དུ་བོས་པས། ནམ་མཁའི་ཁམས་ཁེངས་པ་ཙམ་དུ་བྱུང་བར་བསྒོམས་ཏེ། དེ་རྣམས་ལ་ལུས་སྟོན་མོར་བཀྱེ་བས་དེ་རྣམས་དགྱེས་བཞིན་དུ་ཧབ་དིར་ རི་རི་ཤ་ཟོས། ཁྲག་འཐུངས་པར་བསྒོམས་ལ། ད་ནི་ལུས་ལ་ཞེན་པ་རྡུལ་ཙམ་ཡང་མི་བྱེད། དབང་བ་སྤུ་ཉག་མ་གཅིག་ཀྱང་མེད་པས། ལྷ་འདྲེ་རྣམས་རིངས་ན་གྲང་མོར་ཟོ། མི་རིངས་ན་ཚོས་ལ་ཟོ་ཞིག་སྙམ་ པ་བྱས་བློ་ལིངས་ཀྱིས་བྱིན་ལ། སེམས་ཀྱིས་ཕྱད་ཀྱིས་བཏངས་ལ། ངག་ཏུ་ཕཊ་ཅེས་བརྗོད་པས། བལྟོས་མེད་ཀྱི་ངང་དུ་ལྷོད་ཀྱིས་གློད། ཆིལ་གྱིས་བོར་ལ་བཞག་གོ །འཇིགས་པ་དང་ཉམས་ང་བ་བྱུང་རེས་ ཀྱི་དེ་བཞིན་དུ་བྱ། དེ་ནས་སེམས་འདི་ནི་ཁྱེད་བས་ང་རང་བ
Chinese
不是依靠傲慢和喜悦而行。那么依靠什么而行呢？ 依靠断法的诀窍圆满而断定言辞的边际，依靠引导的开示获得而使轮回涅槃得以确定，依靠见到心之本性而断除内外之执着，依靠放开身体的执着而使违缘化为道用而行。 前往后所修持的诀窍差别是：教是般若波罗蜜多的意义，修持是魔的断境，住处是险峻的岩洞，见解是无神无鬼，禅修是裸睡无性行为，行为是尸体平等之上践踏，供养是取肉取血，修持是病老死快乐，道用是尸体施舍饲养，誓言是无善无恶，果是无二任运自成，此应修持。 其中，初夜的修持是：身体布施，从对境中取出我执，尸体再次施舍。 首先，观想自己的身体年轻且正值壮年，美丽且令人喜爱。自己从心间观想此心为吉祥金刚瑜伽母，其于前方的虚空中降临，以手中的弯刀将自己的身体，这无心识的僵硬尸体，头和肢体，上半身和下半身，切割成块，聚集如山，取出五官和心肝，堆积于前方。肉堆积如至色究竟天，血积成海如外面的大海。然后至尊女以其所欲的方式加持之，召请对自己有害、制造障碍的鬼神等至前方，观想其充满虚空。将身体作为盛宴布施给它们，观想它们高兴地大口吞食，饮用鲜血。现在对身体一丝一毫的执着也没有，一丝一毫的支配权也没有。心想鬼神们如果着急就凉着吃，不着急就煮着吃吧，如此这般以开阔的心胸布施，以心猛烈地施舍，口中念诵“呸”，于无所顾忌的状态中放松，随意丢弃放置。恐惧和害怕交替出现时也如是行持。然后，这个心比你们更……
English
It is not going by relying on arrogance and joy. Then, by what means does one go? By relying on the completion of the Chöd instructions to determine the limits of words, by obtaining the introduction of guidance to settle the cycle of existence and nirvana, by seeing the very nature of the mind to cut off the attachments of inside and outside, by letting go of the clinging to the body, one should go by transforming obstacles into the path. Having gone, the distinction of the instructions on what to practice is: the teaching is the meaning of the Prajñāpāramitā, the practice is the Chöd realm of demons, the dwelling place is a steep mountain hermitage, the view is without gods or demons, the meditation is sleeping naked without sexual activity, the conduct is trampling on the equality of corpses, the offerings are taking meat and taking blood, the practice is happiness in sickness, old age, and death, the path is abandoning the corpse as food, the vows are without virtue or sin, the fruit is non-duality and spontaneous accomplishment, this should be practiced. Among these, the practice of the first night is: giving away the body, extracting self-grasping from the object, and giving the corpse away again as food. First, visualize your own body as young and in its prime, beautiful and pleasing. From your heart, visualize this mind as glorious Vajrayogini. She comes forth in the sky in front of you, and with the hooked knife in her hand, separates your own body, this stiff corpse without mind, the head and limbs, the upper and lower body, cuts them into pieces, gathers them into a pile, takes out the sense organs and heart, and piles them in front of you. The pile of flesh is piled up as high as the Akanishta heaven, and the sea of blood is as vast as the outer ocean. Then the venerable lady blesses it as she pleases, and summons the gods and demons who harm you and create obstacles to the front, visualizing them as filling the expanse of the sky. Offering the body as a feast to them, visualize them happily devouring the flesh with great gulps, and drinking the blood. Now there is not even a speck of attachment to the body, not even a single hair's worth of control. Thinking, "If the gods and demons are in a hurry, let them eat it cold; if they are not in a hurry, let them cook it and eat it," give it away with an open mind, give it away fiercely with your mind, and say "Phat!" with your mouth. Relax and let go in a state of indifference, and leave it abandoned. Do the same when fear and dread occur alternately. Then, this mind is more than you...
Tibetan
དག་པོས་ཀྱང་མ་མཐོང་། ལུས་ནི་སྣང་སྲིད་ལྷ་འདྲེ་ཐམས་ཅད་ལ་སྦྱིན་པར་བཏངས་ནས་མེད། ད་ང་ལ་ལུས་ཀྱི་ཁ་ཏ་ཞལ་ཏ་གཉེར་ཁ་རིང་ཐུང་། ཉར་ ར་བདག་འཛིན་བྱ་དགོས་པ་མི་འདུག་སྙམ་པའི་ངང་དུ་སྐྱར་ལ་བཞག་གོ །བདག་འཛིན་ཡུལ་ནས་འདོན་པ་ནི། ལུས་དེ་ལྟར་སྦྱིན་པར་བཏངས་ལ། སྣང་ཙམ་གྱི་ལུས་འདི་འགྲོ་རུང་། སྡོད་རུང་། ཉལ་རུང་། བདག་པོ་མེད་པའི་ཁང་སྟོང་ངམ་དུར་ཁྲོད་དུ་བོར་བའི་རོའམ། ལམ་ཁར་བོར་བའི་ས་རྡོ་བཞིན་དུ་སྣང་མེད། ཞེན་མེད། འཛིན་མེད། བལྟོས་མེད། བདག་མེད། དགོས་མེད། བདེན་མེད་ཀྱི་ངང་དུ་ བཞག་གོ །ཕུང་པོ་གཟན་དུ་བསྐུར་བ་ནི། དེ་ནས་ལུས་འདི་ལ་ན་ཚ་དང་། གནོད་པ་དང༌། རྡེག་པ་དང་། གསོད་པ་དང་། རྡུང་འཚོག་ཅི་བྱེད་ཀྱང་ཨའུ་ཙི། ང་ནི་མི་དབང་། ངས་ནི་མིན། ངས་ བདག་ཏུ་མ་བཟུང་། ཁྱེད་རང་དབང་བ་ལ་ཅི་དགའ་བ་གྱིས། དམྱལ་བར་བསྐྱར་ཀྱང་ཁྱེད་རང་དབང་ཆེ་སྙམ་པ་བྱས་ལ་མི་བཟོད་པ་དང་། བཟེ་རེ་དང་རྩེ་རེག་མི་བྱའོ། །རྗེས་ལ་བདག་དང་ལྷ་འདྲེ་དང་གཅོད་གང་ ༄༅།།ཡང་ཡིད་ལ་མི་བྱ་བར་སྟོང་པ་གསུམ་གྱིས་ངང་དུ་ལྷོད་ཀྱིས་གློད་ལ་གང་དགའ་དགར་བསྐྱར་ལ་བཞག །དེ་ལྟར་བྱས་པས་ཚོགས་རྫོགས། སྒྲིབ་པ་དག །ལན་ཆགས་ཁྱེར། ལུས་ ཀྱི་བདག་འཛིན་བློས་ཐོངས་ཏེ། རང་གི་སེམས་ཉིད་རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ། །ནུབ་གཉིས་པའི་ཉམས་ལེན་ནི། དང་པོ་གཅོད་ལ་འགྲོ་ཙ་ན། ངོ་སྤྲོད་ལ་བརྟན་པ་ཐོབ་པ། ཉམས་ལེན་ཀྱི་བློ་སྐྱར་ཆེ་བ། བདེ་ སྡུག་ལ་ཐོག་བརྫིས་བྱ་ནུས་པ་ཞིག་གིས་འགྲོ་བར་བྱའོ། །དང་པོ་ནི། སྔོན་འགྲོའི་ངོ་སྤྲོད་ཀྱིས་སེམས་ངོ་ལེགས་པར་འཕྲོད་པར་བྱས་ལ། དོ་ནུབ་ཆོ་འཕྲུལ་དང་བར་ཆད་ཅི་བྱུང་ཡང་སྐྱེ་མེད་སེམསཾ་ཀྱི་ཆོ་འཕྲུལ་ཡིན། དེ་བས་འཁོར་འདས་རིགས་དྲུག་གིས་འདུས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་མེད་སེམས་ཀྱི་ཆོ་འཕྲུལ་ཡིན་ལ། དོན་ལ་བདེན་པར་གྲུབ་པ་སྐད་ཅིག་ཀྱང་མེད་སྙམ་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཉམས་ལེན་གྱི་བློ་སྐྱར་ཆེ་བ་ནི། ཉམས་ དང་རྟོགས་པའི་གདེང་བཟང་པོ་ཡོད་པས་འགལ་རྐྱེན་བར་ཆད་ཅི་བྱུང་ཡང་ཉམ་ང་བག་ཚ་མེད་པར་ནགས་གསེབ་དུ་རལ་སྐོར་བྱས་པ་བཞིན་དུ། འགལ་རྐྱེན་ཐམས་ཅད་ཉམས་ལེན་གྱི་ཕྲ་ཆོད་སྦོམ་ཆོད་དུ་ཐོངས་པ་དང་། གདོང་ཐུག་ཏུ་ཁྱེར་བས་རྡོ་ཚན་ལ་ཁ་བ་བབས་པ་བཞིན་དུ་རྟོགས་པ་དང་། རྗེས་ཤེས་ཀྱི་བདེན་མེད་དུ་རྟོགས་པས་ཆུ་ལ་རལ་གྲི་བརྒྱབས་པ་ལྟར་གོ་བར་བྱའོ། །བདེ་སྡུག་ལ་ཐོག་བརྫིས་ནུས་པ་ནི། མཐོ་དམན་སྐྱིད་ སྡུག་ཅི་བྱུང་ཡང
Chinese
清净者也未曾见。身体已施予所有显有世间诸神鬼，已无有。现在我认为，对于身体的教诲、嘱托、照料、长短，保管、执着都已不再需要，于此状态中放下。从执着境中解脱出来是：身体既已如此施予，这仅仅显现的身体，行也行，住也行，卧也行，如同无主空房或坟地中抛弃的尸体，或如路边抛弃的土石一般，无显现，无贪恋，无执着，无依赖，无主，无需，无实，于此状态中放下。将尸体交付于鹫：此后，对于此身体，无论生病、损害、殴打、杀害、击打辱骂，都“唉哟”一声。我非主人，我所非，我未曾执着。随您所愿，您是自在者。即使抛入地狱，也认为您是自在者，不应不忍，不应娇气。之后，无论是我、神鬼，还是断法者， 再次，不要放在心上，以空性三者之状态，放松放下，随其所愿。如此行持，则能圆满资粮，清净业障，偿还宿债，舍弃对身体的执着，从而证悟自心本性。第二夜的修法是：首先，在前往断法时，要具备对介绍的稳固，对修法的强烈意愿，以及能够经受苦乐的能力。首先，通过前行介绍，使心性得到很好的契合。今晚无论出现何种幻象和障碍，都是生灭之心的幻象。因此，要知道轮回涅槃、六道众生所包含的一切法，都是生灭之心的幻象，实际上没有丝毫真实成立。修法的强烈意愿是：因为对修行和证悟有很好的把握，所以无论出现何种违缘和障碍，都像在森林深处挥舞宝剑一样，毫不畏惧，毫不犹豫地将所有违缘都视为修行的粗细分解，迎面而上，就像雪落在石头上一样，证悟，并且像用剑斩水一样，了知后得的无实性。能够经受苦乐是：无论高低贵贱，快乐痛苦如何发生
English
Even the pure ones have not seen it. The body has been given away to all the gods and demons of existence and non-existence, and it is gone. Now I think that there is no need to advise, instruct, care for, lengthen, shorten, keep, or cling to the body. I leave it in that state. To remove attachment from the object of attachment is: the body has been given away like that, and this merely appearing body can go, stay, or lie down. Like a corpse abandoned in an empty, ownerless house or cemetery, or like earth and stones abandoned on the road, it is without appearance, without attachment, without clinging, without dependence, without an owner, without need, without truth. I leave it in that state. Entrusting the corpse to the vultures: From then on, whatever sickness, harm, beating, killing, or abuse happens to this body, just say "Ouch!" I am not the master, I am not the one, I have not clung to it. Do whatever you please, you are free. Even if you throw it into hell, think that you are free, and do not be impatient or fussy. Afterwards, whether it is me, the gods and demons, or the cutter, Again, do not dwell on it, but relax and release it into the state of the three emptinesses, and leave it as you please. By doing so, you will complete the accumulations, purify the obscurations, repay the karmic debts, and abandon the clinging to the body, and thereby realize your own mind essence. The practice of the second night is: First, when going to the Chö practice, one should go with a firm understanding of the introduction, a great desire for practice, and the ability to endure pleasure and pain. First, through the preliminary introduction, the nature of mind should be well attuned. Whatever illusions and obstacles may arise tonight are illusions of the unborn mind. Therefore, know that all phenomena, including samsara, nirvana, and the six realms, are illusions of the unborn mind, and that in reality there is not even a moment of true existence. The great desire for practice is: Because you have a good confidence in practice and realization, no matter what adverse conditions and obstacles arise, like swinging a sword in the depths of the forest, without fear or hesitation, regard all adverse conditions as the fine and coarse divisions of practice, and face them head-on. Like snow falling on a stone, realize them, and like cutting water with a sword, understand the non-reality of subsequent knowledge. The ability to endure pleasure and pain is: Whatever high or low, happiness or sorrow may arise.