Tibetan
རྣམས་ལ་ལྟོས་ནས། དེ་ཡི་རྫས་ཀྱི་ངོ་བོ་ལ་ཕན་བྱེད་ཀྱི་གཙོ་བོ་དང་། ཉེར་ལེན་གྱི་རྒྱུ་འབྲས་ 2-6 བུ་བསྐྱེད་པའི་གྲོགས་གང་ཞིག དེ་ཡི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ཆ་ལ་ཕན་བྱེད་ཀྱི་གཙོ་བོ་ཡིན་པའོ། །དབྱེ་ན། དངོས་བརྒྱུད་ཀྱི་ཉེར་ལེན་དང་། རྐྱེན་གཉིས་སོ། །ཡང་རྐྱེན་ལ་དབྱེ་ན་བདག་རྐྱེན། དམིགས་རྐྱེན། དེ་མ་ཐག་རྐྱེན། རྒྱུའི་རྐྱེན་བཞིའམ། གསལ་བྱེད་ཀྱི་རྐྱེན་དང་ལྔའོ། །མཚན་ ཉིད་རིམ་པ་ལྟར། བྱེད་རྒྱུའི་ཡན་ལག་གང་ཞིག བདག་འབྲས་རང་དབང་དུ་སྐྱེད་བྱེད་དང་། དེ་ཡི་རྒྱུ་གང་ཞིག དེ་ཡི་ཡུལ་ཡིན་པ། རིག་པ་གང་ཞིག རང་འགགས་ནས་རིག་པ་གཞན་ གྱིས་བར་མ་ཆོད་པར་རིག་པ་ཕྱི་མ་བསྐྱེད་པ་དང་། རིགས་མཐུན་སྔ་མ་གང་ས་བོན་གྱི་ཆར་ གྱུར་པ་དང་། ཡུལ་ཅན་གྱི་ཡུལ་མཐོང་བའི་གྲོགས་གང་ཞིག སྣང་བཏུལ་ཡིན་པའོ། ། གཉིས་པ་ནུས་པའི་སྒོ་ནས་དབྱེ་ན། དངོས་རྒྱུ་དང་བརྒྱུད་རྒྱུ་གཉིས་སོ། །འབྲས་བུ་ལ་ དབྱེ་ན། དངོས་འབྲས་བརྒྱུད་འབྲས་གཉིས་སོ། །གསུམ་པ་སྔ་ཕྱིའི་སྒོ་ནས་དབྱེ་ན། འདས་ མ་འོངས་ད་ལྟར་བྱུང་པ་སྟེ་གསུམ་མོ། །མཚན་ཉིད་ནི་རིམ་པ་ལྟར། སྔོན་བྱུང་པའི་སྟོབས་ ཀྱིས་འགགས་པ་དང་། ས་བོན་ཡོད་སྟོབས་ཀྱིས་ཕྱིས་འབྱུང་འགྱུར་ཡིན་པ་དང་། སྐྱེས་ལ་མ་ འགགས་པའོ། །སྐྱེད་བྱེད་ཀྱི་སྒོ་ནས་དབྱེ་ན། རྩོལ་བྱུང་རྩོལ་མ་བྱུང་གི་དངོས་པོ་གཉིས་སོ། །མཚན་ཉིད་ནི་རིམ་པ་ལྟར། བྱའོ་སྙམ་ནས་བྱས་པ་དང་། དེ་མིན་པའི་རྫས་སོ། ། གཉིས་པ་ ༄། །ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན། ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་དུ་དབྱེ་བ་ལ། མཚན་ཉིད་ནི་རིམ་པ་ལྟར། རིག་པར་བྱ་བ་ དང་། རིག་བྱེད་དམ་སྟོན་བྱེད་ཡིན་པའོ། །དང་པོ་ཡུལ་ལ་གཉིས་ལས། ཡུལ་དུ་བྱས་ཚུལ་མི་ འདྲ་བའི་སྒོ་ནས་དང་། རྟོགས་དཀའ་སླའི་སྒོ་ནས་དབྱེ་བ་གཉིས། དང་པོ་ལ་དབྱེ་ན། སྣང་ ཡུལ། གཟུང་ཡུལ། ཞེན་ཡུལ། འཇུག་ཡུལ་དང་བཞིའོ། །མཚན་ཉིད་ནི་རིམ་པ་ལྟར། སྣང་ ནས་རིག་པར་བྱ་བ་དང་། རང་འཛིན་ཤེས་པ་མ་འཁྲུལ་བ་ལ་རང་འདྲ་བའི་རྣམ་པ་དངོས་སུ་ སྐྱེད་བྱེད་ཀྱི་བེམ་པོ་དང་། ཞེན་ནས་རིག་པར་བྱ་བ་དང་། ཚད་མས་གཞལ་བ་ལས་བླང་དོར་ བྱར་རུང་པའོ། །སྣང་ཡུལ་ཤེས་པ་ཀུན་ལ་ཡོད། །གཟུང་ཡུལ་དོན་རིག་གཉིས་ཀྱིས་འཛིན། 2-7 །ཞེན་ཡུལ་རྟོག་པ་ཁོ་ནས་ཞེན། །འཇུག་ཡུལ་ནི་ཚད་མ་དང་། དཔྱད་ཤེས་སྐྱེས་བུ་གསུམ་ གྱིས་འཇུག །ཅེས་བྱའོ། །རྟོགས་དཀའ་སླའི་སྒོ་ནས་དབྱེ་ན། གཞལ་བྱ་མངོན་གྱུར་ལྐོག་གྱུར་ ཤིན་ཏུ་ལྐོག་གྱུར་གསུམ་མོ། །མཚན་ཉིད་ནི་རིམ་པ་ལྟར། རྟོགས་པ་པོའི་མངོན་སུམ་དང་། རྗེས་དཔག་མཚན་ཉིད་པས་དང་། ལུང་ཙམ་གྱིས་གྲུབ་པའི་དོན་ཞེས་པའོ། ། གཉིས་པ་ཡུལ་ཅན་ལ་བློ་མིན་པ་དང་ཡིན་པའི་ཡུལ་ཅན་གཉིས་སོ། །དང་པོ་ལ་གང་ ཟག་དང་རྗོད་བྱེད་གཉིས་སོ། །གང་
Chinese
观察它们，什么是对事物本质有益的主要因素，什么是产生结果的辅助原因， 什么是产生后代的帮助？什么是对事物状态有益的主要因素？ 分类：直接和间接的辅助原因，以及条件两种。再将条件分类，有自性缘、 所缘缘、等无间缘、因缘四种，或加上显发缘共五种。定义的顺序如下： 作为能生之因的组成部分，能自主产生自果；作为该果的原因，是该果的对境； 作为识，在自身灭尽后，不被其他识中断而产生后续的识；作为同类前一刹那，是种子的组成部分； 作为有境的对境，是见到对境的帮助，是显现和调伏。从能力的角度分类，有直接因和间接因两种。 从结果的角度分类，有直接果和间接果两种。第三，从时间先后顺序分类，有过去、未来、现在三种。 定义的顺序如下：被先前产生的力量所阻碍；凭借种子的力量，未来会发生变化；对于已产生的，没有阻碍。 从产生作用的角度分类，有勤作所生和非勤作所生的事物两种。定义的顺序如下：心想‘要做’而做的事情；以及不是这样的事物。 第二部分 对境和有境 将对境和有境进行分类。定义的顺序如下：被认识的对象；以及能认识或指示的。 首先，对境分为两种：从作为对境的方式不同来分，以及从理解难易程度来分。第一种分类有：显现对境、 执取对境、耽著对境、进入对境四种。定义的顺序如下：从显现而被认识；对于不错误的自执识，能真实产生相似的形象的物质； 从耽著而被认识；以及被量度衡量后，可以取舍的。显现对境存在于所有识中。 执取对境被义识和根识二者执取。耽著对境只被分别念耽著。进入对境被量、 比量和士夫三种进入。以上所述。从理解难易程度来分，有可量、现前、隐蔽、 极隐蔽三种。定义的顺序如下：对于能认识者来说是现量的；通过比量和特征而成立的；以及仅仅通过圣教证明的。 第二，有境分为非心识和心识的有境两种。第一种分类包括补特伽罗和能诠释。
English
Considering them, what is the main factor that benefits the essence of that thing, and what is the auxiliary cause that produces the result? What is the help that generates offspring? What is the main factor that benefits the state of that thing? Classification: direct and indirect auxiliary causes, and two types of conditions. Furthermore, conditions are classified into self-condition, object-condition, immediately preceding condition, and cause-condition, or five including clarifying condition. The definitions are in order as follows: As a component of the acting cause, it independently generates its own result; as the cause of that result, it is the object of that result; As consciousness, after its own cessation, it generates the subsequent consciousness without being interrupted by other consciousnesses; as the preceding homogeneous moment, it becomes the seed component; as the object of the subject, it is the help in seeing the object, which is appearance and taming. Classification from the perspective of ability: direct cause and indirect cause. Classification from the perspective of result: direct result and indirect result. Third, classification from the perspective of time sequence: past, future, and present. The definitions are in order as follows: obstructed by the power of what previously occurred; future changes occur by the power of the seed; for what has already arisen, there is no obstruction. Classification from the perspective of generation: things that arise from effort and things that do not arise from effort. The definitions are in order as follows: things done with the thought 'I will do'; and things that are not like that. Second part Object and Subject Classifying object and subject. The definitions are in order as follows: what is to be known; and what knows or indicates. First, objects are divided into two: classified by the different ways of being an object, and classified by the ease or difficulty of understanding. The first classification includes: appearing object, grasping object, clinging object, and entering object. The definitions are in order as follows: known from appearance; for the non-erroneous self-grasping consciousness, the material that truly generates a similar image; known from clinging; and what can be accepted or rejected after being measured by valid cognition. Appearing objects exist in all consciousnesses. Grasping objects are grasped by both sense consciousness and conceptual consciousness. Clinging objects are only clung to by conceptual thought. Entering objects are entered by valid cognition, inference, and individuals. As stated above. Classified by the ease or difficulty of understanding, there are measurable, manifest, hidden, and extremely hidden objects. The definitions are in order as follows: manifest to the knower; established through inference and characteristics; and proven solely through scripture. Second, subjects are divided into non-mind and mind subjects. The first classification includes persons and expressions. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ཟག་གི་མཚན་ཉིད། ཕུང་པོ་བཞིའམ་ལྔའི་རྒྱུན་དུ་གྱུར་ པའོ། །ཀུན་གཞི་ཁས་ལེན་ན། ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་སམ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྒྱུན་དུ་གྱུར་པ་ཞེས་ པའོ། །དབྱེ་ན། སོ་སྐྱེ་དང་འཕགས་པ་གཉིས་སོ། ། གཉིས་པ་རྗོད་བྱེད་ནི་འོག་དུ་སྟོན་ནོ། །གཉིས་པ་བློ་ཡིན་པའི་ཡུལ་ཅན་ལ་རྟོག་པ་དང་ རྟོག་མེད་དུ་དབྱེ་བ། ཚད་མ་དང་ཚད་མིན་དུ་དབྱེ་བ། སེམས་དང་སེམས་བྱུང་དུ་དབྱེ་བ། སྣང་འཇུག་དང་སེལ་འཇུག་ཏུ་དབྱེ་བའོ། །དང་པོ་ལ་རྟོག་པ་དང་རྟོག་མེད་ཀྱི་ཤེས་པ་གཉིས་ སོ། །མཚན་ཉིད་ནི་རིམ་པ་ལྟར། བརྗོད་བྱ་རྗོད་བྱེད་འདྲེར་རུང་སྣང་བའི་(ཤེས་གང་གང་ལ་སྒྲ་དོན་ འཛིན། །དེ་ནི་དེ་ལ་རྟོག་པར་བརྗོད། །ཅེས་པ་ལྟར)བློ་དང་། །རང་ཡུལ་གྱི་རྣམ་པ་གསལ་བར་སྣང་བའི་ (གསལ་བར་སྣང་བ་ཅན་བློ་གང་དེ་ནི་རྟོག་མེད་ཅེས་པ་ལྟར)བློའོ། །དབྱེ་ན། དང་པོ་རྟོག་པ་ལ་དོན་སྦྱོར་ རྟོག་པ་དང་སྒྲ་སྦྱོར་རྟོག་པ་གཉིས་སོ། །མཚན་ཉིད་རིམ་པ་ལྟར། ཁྱད་པར་ཅན་ལ་ཁྱད་པར་ གྱི་དོན་ལྡན་པར་ཞེན་པའི་བློ་དང་། མིང་དོན་བསྲེས་འཛིན་གྱི་ཞེན་བློའོ། ། གཉིས་པ་རྟོག་མེད་ཤེས་པ་ལ་ཚད་མ་དང་། ཚད་མིན་གྱི་དབང་གིས་གཉིས་ཏེ། དང་པོ་ ནི་མངོན་སུམ་ཉིད་དོ། །ཚད་མིན་རྟོག་མེད་ཤེས་པ་ལ། རྨི་ལམ་གསལ་སྣང་གི་བློ་ལྟ་བུ་ཡིད་ ཤེས་རྟོག་མེད་འཁྲུལ་ཤེས་དང་། ཟླ་བ་གཉིས་སུ་སྣང་བ་ལྟ་བུ་དབང་ཤེས་རྟོག་མེད་འཁྲུལ་ ཤེས་གཉིས་སོ། ། 2-8 གཉིས་པ་ཚད་མ་དང་ཚད་མིན་གྱི་བློར་དབྱེ་བ་ལ། མཚན་ཉིད་རིམ་པ་ལྟར། རང་གི་ གཞལ་བྱ་ལ་གསར་དུ་མི་སླུ་བའི་ཤེས་པ་དང་། མི་སླུ་བ་མིན་པའི་ཤེས་པའོ། །དབྱེ་ན། དང་ པོ་ཚད་མ་ལ་རྟེན་དང་བྱེད་ལས་དང་གྲངས་ངེས་ཀྱི་སྒོ་ནས་དབྱེ་བ་སྟེ་གསུམ་མོ། །དང་པོ་ ལ་ཐ་སྙད་པའི་ཚད་མ་དང་། དོན་དམ་པའི་ཚད་མ་གཉིས་ཏེ། མཚན་ཉིད་ནི་རིམ་པ་ལྟར། གནས་མ་གྱུར་གྱི་བར་དུ་མི་སླུ་བའི་ཡང་དག་ཤེས་པ་དང་། གཏན་དུ་མི་སླུ་བའི་ཡང་དག་ ཤེས་པའོ། ། གཉིས་པ་ལ་རང་ལས་ངེས་ཀྱི་ཚད་མ་དང་། གཞན་ལས་ངེས་ཀྱི་ཚད་མ་གཉིས་སོ། །མཚན་ཉིད་ནི་རིམ་པ་ལྟར། ཚད་མ་གང་ཞིག་ཡུལ་དེ་རང་ཉིད་ཀྱིས་སམ། རང་སྟོབས་ཀྱིས་ དངོས་སུ་ངེས་ཤེས་འདྲེན་ནུས་གང་རུང་ཡིན་པ་དང་། གང་ཞིག་རང་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་མ་ངེས་ རང་སྟོབས་ཀྱིས་ཀྱང་དངོས་སུ་ངེས་པ་འདྲེན་པ་མི་ནུས་པ(རིགས་གཏེར་དུ། དོན་རིག་གཉིས་དང་རང་ རིག་དང་། །རྗེས་སུ་དཔག་པར་རང་ལས་ངེས། །དང་པོ་པ་དང་ཡིད་མ་གཏད། །འཁྲུལ་རྒྱུ་ཅན་དང་གཞན་ལས་ངེས། །ཞེས་ གསུངས་པ་ལྟར)འོ། །དབྱེ་བ་ནི། རྗེས་དཔག་ཀུན་དང་། རྣལ་འབྱོར་མངོན་སུམ། རང་རིག་ མངོན་སུམ། ཡུལ་གྱིས་དོན་བྱེད་བཞིན་པར་སྣང་བའི་མངོན་སུམ། གོམས་པ་ཅན་གྱི་མངོན་ སུམ་རྣམས་རང་ལས་ངེས་པ་ཡིན་ནོ། །དོན་སྔར་མ་མ
Chinese
有漏的体性：是蕴（藏文：ཕུང་པོ།）四蕴或五蕴的相续。 如果承认阿赖耶识（藏文：ཀུན་གཞི།），则说是阿赖耶识的识或智慧的相续。 分类：凡夫和圣者两种。 第二，所诠在下文阐述。 第二，以境是否为心识，可分为有分别和无分别；以是否为量，可分为量和非量；以心之体性，可分为心和心所；以作用方式，可分为现观和遣观。 第一种，有分别和无分别识两种。 体性依次是：能混合所说和能说的（识，凡是能执持声音和意义的，就被称为有分别。），以及能清晰显现自境的（凡是能清晰显现的识，就被称为无分别。）。 分类：第一种，有分别识可分为义结合分别和语结合分别两种。 体性依次是：执著于具有特殊性的事物具有特殊意义的心识，以及混合执持名称和意义的执著心识。 第二种，无分别识可因是否为量而分为量和非量两种。第一种是现量。 非量无分别识有两种：如梦中显现清晰景象的心识，是意识无分别错觉识；以及显现两个月亮的心识，是根识无分别错觉识。 第二，以量和非量来划分心识，体性依次是：对于自己的测量对象，新而不欺骗的识，以及不欺骗的识。 分类：第一种，量可以从所依、作用和数量决定三个方面来划分，共有三种。 第一种，有世俗量和胜义量两种，体性依次是：在未转变之前不欺骗的正确识，以及永远不欺骗的正确识。 第二种，有自力决定的量和他力决定的量两种。 体性依次是：凡是量，要么自己，要么依靠自己的力量，能够直接引出对该境的定解；以及自己也不能确定，也不能依靠自己的力量直接引出定解（如《释量论》（梵文天城体：प्रमाणवार्तिक，pramāṇavārttika， प्रमाणवार्तिक，量评）中说：‘意义和知识，以及自证和，随后的推论是自力决定的。’，‘最初的，以及不依赖的意识，具有错觉的原因，是他力决定的。’）。 分类是：所有的比量，瑜伽现量，自证现量，显现事物正在发挥作用的现量，以及习惯性的现量，这些都是自力决定的。 意义之前没有...
English
The characteristic of contaminated (Sanskrit: sāsrava): It is the continuity of the four or five aggregates (skandha). If the ālaya (Sanskrit: ālayavijñāna) is accepted, then it is said to be the continuity of the consciousness or wisdom of the ālaya. Classification: Two types, ordinary beings and noble ones. Secondly, the expressible will be shown below. Secondly, the division of the object of mind into conceptual and non-conceptual: the division into valid and invalid cognition; the division into mind and mental factors; the division into manifest and eliminative engagement. The first has two types of consciousness: conceptual and non-conceptual. The characteristics are, in order: the mind that appears capable of mixing the expressible and the expressed (consciousness that apprehends sound and meaning is called conceptual), and the mind that clearly manifests the appearance of its own object (consciousness that clearly manifests is called non-conceptual). Division: Firstly, conceptual consciousness is divided into two types: meaning-associating conceptualization and sound-associating conceptualization. The characteristics are, in order: the mind that adheres to the belief that a distinguished object possesses a distinguished meaning, and the adhering mind that mixes and grasps name and meaning. Secondly, non-conceptual consciousness is divided into valid and invalid cognition depending on whether it is valid or not. The first is direct perception itself. Invalid non-conceptual consciousness has two types: like the mind of clear appearance in a dream, which is a mental consciousness non-conceptual erroneous consciousness; and like the appearance of two moons, which is a sense consciousness non-conceptual erroneous consciousness. 2-8 Secondly, the division of mind into valid and invalid cognition, the characteristics are, in order: the consciousness that is newly non-deceptive with respect to its object of measurement, and the consciousness that is not non-deceptive. Division: Firstly, valid cognition is divided into three types based on the basis, function, and numerical determination. The first has two types: conventional valid cognition and ultimate valid cognition, the characteristics are, in order: the correct consciousness that is non-deceptive until the state is changed, and the correct consciousness that is permanently non-deceptive. Secondly, there are two types: valid cognition determined by itself and valid cognition determined by others. The characteristics are, in order: any valid cognition that either by itself or by its own power can directly lead to a definite understanding of that object; and any valid cognition that is not determined by itself and cannot directly lead to a definite understanding by its own power (as it is said in the *Treasury of Reasoning*: 'Meaning and knowledge, and self-awareness and, subsequent inference are determined by themselves.', 'The first one, and the consciousness that does not rely, has causes of illusion, and is determined by others.'). The divisions are: all inferences, yogic direct perception, self-awareness direct perception, direct perception that appears as things are functioning, and habitual direct perception are all determined by themselves. The meaning before is not... --------------------------------------------------------------------------------